ตอนที่ 69 ระเบิดฟอร์ม ใครเห็นก็ต้องผวา

ที่แท้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฉางอานของพวกเขากลับพัฒนาไปไกลขนาดนี้ จนปล่อยผลงานคุณภาพเยี่ยมออกมาได้ถึงสี่เพลงแล้วอย่างนั้นหรือ

ความคิดนับพันคำแปรเปลี่ยนเป็นประโยคที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง "ฉางอาน นายแต่งเพลงออกมาถี่เกินไปหน่อยไหม"

"แปะๆๆ——" จังหวะนั้นเอง หัวหน้าหวงก็ปรบมือพลางเดินเข้ามาขัดบทสนทนาของพวกเขาแล้วเอ่ยว่า "มีข่าวดีจะมาบอกพวกนาย บอร์ดบริหารตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชื่อของจืออินเชิญท่านเทพทำนองท่านหนึ่งมาช่วยฉางอานของพวกเราคว้าแชมป์ 'ศึกชิงเทพเพลง 6'"

ฮือฮา——

ทั่วทั้งฝ่ายแต่งเพลงต่างฮือฮากันยกใหญ่กับข่าวนี้

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ฝ่ายแต่งเพลงของพวกเขาจะมีคนแบบนี้ปรากฏตัวขึ้นมาได้ นั่นแชมป์เชียวนะ แถมยังเป็นเวทีที่ทางการจัดขึ้น ความน่าเชื่อถือและคุณค่าจึงสูงลิ่วจนเหลือเชื่อ

หากจืออินคว้าแชมป์มาได้ สิ่งที่คาดเดาได้เลยก็คือ ภายในหนึ่งปีข้างหน้า จะต้องมีเพื่อนร่วมวงการอีกนับไม่ถ้วนแห่มาเซ็นสัญญากับจืออินของพวกเขาอย่างแน่นอน

จากตอนแรกที่ทุกคนคิดว่าฉางอานคงแค่ไปแข่งเล่นๆ ตามใจชอบ และอาจจะตกรอบไปตั้งแต่รอบคัดเลือก

ทว่านอกจากจะไม่ตกรอบแล้ว เขายังฟันฝ่าปราบคู่แข่งมาตลอดทาง คว้าอันดับหนึ่งบนเวทีได้ทุกครั้ง มิหนำซ้ำตอนนี้ยังทะลุเข้ามาถึงรอบจัดอันดับแล้วด้วย

ทุกรอบล้วนกินใจสะกดอารมณ์ ดนตรีมันต้องแบบนี้สิ

"หัวหน้า คุณก็รู้นี่ครับว่าผมยังมีเพลงในสต็อกอยู่" ฉินฉางอานพอได้ยินว่าบริษัทจะยื่นมือเข้ามาแทรกแซงก็รู้สึกไม่ค่อยดีขึ้นมาทันที

แม้สิ่งที่บริษัททำจะเป็นเรื่องดี แต่เขาวางแผนการไว้อย่างรอบคอบทุกขั้นตอนแล้ว จึงหวังว่าบริษัทจะไม่เข้ามาแทรกแซง

"ฉันรู้" หัวหน้าหวงยิ้มพลางกล่าว "ฉันถึงได้บอกท่านรองประธานไปเมื่อกี้ไงว่าให้มาคุยปรึกษากับนายก่อนน่ะสิ"

คำพูดเหล่านี้พอลอยเข้าหูเพื่อนร่วมงานทุกคน ก็ทำเอาบรรยากาศระเบิดความตื่นเต้นขึ้นมาทันที

"ฉางอาน นายมีสต็อกเพลงด้วยเหรอ!"

"ฉันว่าแล้วเชียว ภายในเดือนเดียวปล่อยเพลงฮิตติดกันตั้งสี่เพลง ต้องมีสต็อกไว้แน่ๆ!!"

"ให้ตายสิ ต่อให้มีสต็อกเพลงมันก็น่าทึ่งอยู่ดีไหมล่ะ ถ้าไม่มีฝีมือจริงใครจะไปเขียนออกมาได้"

"ฉางอาน สารภาพมาตามตรงเลยนะ เพลงฮิตพวกนี้นายซุ่มเตรียมตัวไว้ตั้งนานแค่ไหนแล้ว"

ขณะที่เพื่อนร่วมงานพากันกรูเข้ามา ฉินฉางอานก็เอ่ยประโยคที่ทำเอาทุกคนต้องอึ้ง "ที่จริงสต็อกพวกนี้ก็ไม่ได้เตรียมไว้นานหรอกครับ ราวๆ สักเดือนหนึ่งได้มั้ง มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนเข้าห้องน้ำ จู่ๆ แรงบันดาลใจมันก็แล่นเข้ามาจนฉุดไม่อยู่เลย"

หัวหน้าหวง : ?

หวังจิ้งอาน : ?

หลี่ชิงอี : ?

ฉู่จื่อเหยา : ?

เข้าห้องน้ำแล้วแรงบันดาลใจแล่นเนี่ยนะ... ฟังดูสิ พูดภาษาคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย

ตอนแรกพวกเขานึกว่าฉินฉางอานคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งปีหรืออาจถึงหนึ่งปีเต็มกว่าจะเตรียมเพลงฮิตพวกนี้ได้

แต่นี่กลับใช้เวลาแค่เดือนเดียวเนี่ยนะ

เป็นสัตว์ประหลาดหรือยังไงกัน

ไม่นานรองประธานก็มาถึงแผนกแต่งเพลง พอหัวหน้าหวงอธิบายเรื่องราวให้ฟัง เขาก็ชะงักไปทันที "ฉางอาน คุณแน่ใจนะว่าจะไม่ให้อาวุโสระดับเทพทำนองมาช่วยน่ะ"

ฉินฉางอานพยักหน้า "ผมอยากพึ่งพาตัวเองครับ"

สีหน้าของรองประธานเคร่งขรึมและจริงจังขึ้นมา "ฉางอาน ถ้าไม่มีอาวุโสระดับเทพทำนองคอยช่วยหนุน บางที... คุณอาจจะพลาดตำแหน่งแชมป์ของรุ่นนี้ไปก็ได้นะ"

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อในฝีมือของฉางอาน เพลงอย่าง "เมื่อสายลมพัดมา", "ผู้กล้าเดียวดาย" และ "คลายทุกข์" ของฉางอาน หากนำไปใช้ในรอบชิงชนะเลิศ ย่อมเป็นเพลงระดับคว้าแชมป์ได้อย่างแน่นอน

แต่ประเด็นสำคัญคือยิ่งเข้าใกล้รอบชิงชนะเลิศมากเท่าไร แรงกดดันในการแข่งขันก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น บรรดาบริษัทที่อยู่เบื้องหลังผู้เข้าแข่งขันต่างก็เริ่มทุ่มสุดตัว ต่อให้ต้องจ่ายเงินมหาศาลก็ต้องเชิญผู้อาวุโสในวงการระดับเทพทำนองมาช่วยหนุนเพื่อแย่งชิงตำแหน่งแชมป์

เว้นเสียแต่ว่าจะสามารถรักษามาตรฐานเพลงที่ใช้แข่งขันให้อยู่ในระดับสูงแบบนี้ไปได้ตลอดรอดฝั่งจนถึงรอบชิงชนะเลิศ

เพราะไม่มีใครรู้เลยว่า ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบมา จะมีใครเกิดระเบิดฟอร์มเก่งเกินขีดจำกัดขึ้นมาอย่างกะทันหันบ้าง

ซึ่งการระเบิดฟอร์มเหนือความคาดหมายแบบนี้ ไม่ว่าในวงการไหนต่างก็น่าหวาดหวั่นทั้งนั้น

"ท่านรอง เชื่อผมสักครั้งเถอะครับ" แววตาของฉินฉางอานฉายประกายความจริงใจและความรักในเสียงดนตรีออกมา

รองประธานสัมผัสได้ถึงความรู้สึกผ่านแววตานั้น จึงพยักหน้ารับ "ได้ ในฐานะตัวแทนของคณะกรรมการบริหารทุกคน ฉันขอเชื่อมั่นในฉางอานของพวกเรา สู้เขานะ"