ตอนที่ 70 แต่งเพลงสด แนวเยียวยา

เช้าวันรุ่งขึ้น

ฉินฉางอานได้รับแจ้งให้ไปอัดรายการรอบจัดอันดับของเอพิโซดที่สี่

ด้านล่างยังมีรถมารอรับเขาโดยเฉพาะ

พอไปถึงสถานที่ถ่ายทำ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ก็เดินทางมาถึงพอดี

เมื่อได้เจอฉินฉางอานอีกครั้ง ความรู้สึกที่ทุกคนมีให้ก็เปลี่ยนเป็นการยอมรับนับถือจากใจจริง

ไม่ใช่แค่นับถือในฐานะผู้เข้าแข่งขันรุ่นเดียวกัน แต่ถึงขั้นปฏิบัติต่อเขาเหมือนอาจารย์คนหนึ่ง

หากจะบอกว่าตอนปล่อยเพลง "คลายทุกข์" ฉินฉางอานอาจแค่มีความเข้าใจเรื่องคำร้องและทำนองในระดับหนึ่ง

แต่มาถึงตอนนี้ ฝีมือด้านคำร้องและทำนองของฉินฉางอานก็ไม่มีอะไรให้ต้องกังขาอีกแล้ว

แม้ตอนนี้จะยังครองตำแหน่งระดับเหรียญทองแดง แต่อีกสักครึ่งปี อาจารย์ฉินก็น่าจะคว้าตำแหน่งระดับเหรียญเงินมาครองได้อย่างสบาย ๆ

จากนั้นถ้าสั่งสมประสบการณ์ต่ออีกสักสองปี ระดับเหรียญทองก็ไม่ใช่เรื่องไกลเกินเอื้อม

"อาจารย์ฉินครับ" เฉินเหยียนเช่อเป็นคนแรกที่เอ่ยปากเรียกอาจารย์เพื่อแสดงความเคารพ

จากนั้นจึงตามด้วยนักร้องสายพลังเสียงอย่างเฉินถิงซีและเฉาเทียนหมิง

พวกเขาไม่ได้ยอมจำนนต่อทักษะการร้องของฉินฉางอาน แต่เป็นเพราะทึ่งในฝีมือการแต่งคำร้องและทำนองของเขาต่างหาก

แต่ถ้าดูจากตัวเต็งอย่างเฉินถิงซีกับเฉาเทียนหมิง ความมั่นใจบนใบหน้าของทั้งคู่ยังคงฉายชัดมาก

อุตส่าห์ฝ่าฟันมาตั้งหลายเอพิโซด พอถึงรอบจัดอันดับนี้ ก็ถึงเวลาต้องงัดไม้ตายในมือออกมาทีละใบแล้ว

ถ้าค่ายเพลงเบื้องหลังเตรียมไพ่ตายไว้ให้พวกเขาสามใบ การแข่งขันตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคงดุเดือดเลือดพล่านน่าดู!

เพราะหลังจบรอบจัดอันดับก็คือรอบรองชนะเลิศ และตามด้วยรอบชิงชนะเลิศ รวมเป็นสามรอบพอดิบพอดี

ทว่าพอพิธีกรขึ้นเวทีและคณะกรรมการเข้าประจำที่ ความมั่นใจเหล่านั้นก็พลันสะดุดลงทันที

พิธีกรประกาศกติกาของรอบจัดอันดับ "กติกาการแข่งขันในวันนี้จะไม่เหมือนรอบที่ผ่านมาครับ เนื่องจากผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ามาสู่รอบจัดอันดับมีทั้งหมด 40 คน และหลังจบการแข่งขันวันนี้ จะมีคนที่ผ่านเข้ารอบเพียง 6 คนเท่านั้นครับ"

แค่ประโยคเดียว ทั่วทั้งฮอลล์ก็ฮือฮาขึ้นมาทันที

ทางฝั่งกรรมการกลับไม่มีทีท่าแปลกใจ เห็นได้ชัดว่ารู้กติกานี้ล่วงหน้าอยู่แล้ว

ความจริงผู้เข้าแข่งขันบางส่วนก็พอจะคำนวณออกอยู่แล้ว

เพราะถัดจากรอบจัดอันดับก็คือรอบรองชนะเลิศ

ในรอบรองชนะเลิศที่มีผู้เข้าแข่งขัน 6 คน สุดท้ายจะคัดออก 4 คน แล้วค่อยเลือกอันดับสามจาก 4 คนที่ตกรอบไป

ส่วน 2 คนที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ จะต้องไปขับเคี่ยวกันเพื่อชิงตำแหน่งแชมป์และรองแชมป์

"ล้อเล่นหรือเปล่า 40 คนคัดออกตั้ง 34 คน บ้าไปแล้วหรือไง!" ผู้เข้าแข่งขันบางส่วนเริ่มแตกตื่น

ฉินฉางอานไม่ต้องพูดถึง ฝีมือการแต่งเนื้อร้องทำนองของเขาจัดว่าร้ายกาจมาก ทักษะการร้องก็ไม่ได้แย่ โควตา 6 ที่นั่งคงโดนเขาจองไปแล้วหนึ่งที่

เฉินเหยียนเช่อก็เป็นนักร้องสายพลังเสียง แถมค่ายเพลงเบื้องหลังยังไม่ธรรมดา คงเตรียมไพ่ตายไว้ให้เพียบ น่าจะคว้าไปได้อีกหนึ่งที่นั่งแน่นอน

เฉินถิงซีกับเฉาเทียนหมิงยิ่งไม่ต้องพูดถึง ฝีมือสูสีกับเฉินเหยียนเช่อชนิดกินกันไม่ลง

โควตาหกที่นั่งถูกยึดไปแล้วอย่างน้อยสี่ที่ จะบอกว่าไม่ลนลานก็คงโกหก

แต่คำประกาศประโยคถัดมาของพิธีกร กลับช่วยคลายความตึงเครียดของผู้เข้าแข่งขันลงไปได้มาก

"ระบบการแข่งขันของรอบจัดอันดับ ทางสมาคมนักแต่งเพลงเป็นผู้กำหนดโจทย์มาให้ครับ โดยจะวัดความสามารถในการแต่งเพลงสดหน้างาน ต่อไปเรามาดูกันเลยครับว่า แนวเพลงที่ทางสมาคมฯ มอบให้เราคือแนวไหน"

พอพิธีกรขยับไปยืนด้านข้าง จอขนาดใหญ่บนเวทีก็ปรากฏตัวอักษรขนาดมหึมาขึ้นมาทันที นั่นคือ 'โจทย์เพลงรอบจัดอันดับ: แนวเยียวยา'

บริเวณโซนเตรียมตัวหลังเวที

ผู้เข้าแข่งขันหลายคนพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ยังดีที่เป็นการแต่งเพลงสด เวลาบีบคั้นขนาดนี้ เพลงที่ทุกคนแต่งออกมาคุณภาพคงไม่หนีกันเท่าไร"

"ถ้าอย่างนั้น รอบจัดอันดับนี้ก็วัดกันที่ทักษะการร้องล้วน ๆ เลยน่ะสิ?"

"ใช่แล้วล่ะ เพลงที่แต่งออกมาในเวลาจำกัด คุณภาพคงพอ ๆ กันทั้งนั้น สิ่งที่จะตัดสินแพ้ชนะก็ต้องเป็นทักษะการร้องนี่แหละ"

"เฮ้อ... จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าฉันเองก็มีลุ้นชนะอาจารย์ฉินเหมือนกันนะเนี่ย"

"อย่าเพิ่งมั่นใจไปหน่อยเลย ทักษะการร้องของอาจารย์ฉินไม่ได้แย่เลยนะ แค่ยังไม่ถึงขั้นปรมาจารย์เท่านั้นเอง"

"จริงด้วย ทักษะการร้องของอาจารย์ฉินไม่ได้แย่เลยสักนิด แถมไม่รู้พวกนายสังเกตหรือเปล่าว่าเขาร้องเพลงเก่งขึ้นเร็วมาก เมื่อคืนฉันลองย้อนดูพัฒนาการตั้งแต่เอพิโซดแรกจนถึงเอพิโซดที่สาม พรสวรรค์ด้านการร้องเพลงของอาจารย์ฉินไม่ได้ด้อยไปกว่าพรสวรรค์ด้านการแต่งเพลงเลยจริง ๆ"