ตอนที่ 85 ผีก็ต้องสู้ชีวิตเช่นกัน

เมื่อเจียงหลินแน่ใจว่าการเข้าฝันสำเร็จเรียบร้อย เขาก็เตรียมตัวจะจากไป

เหล่าผู้ชมในห้องไลฟ์สดยังคงพูดคุยกันอย่างออกรส

แม้จะไม่ได้ถ่ายทอดสดเนื้อหาของการเข้าฝันเนื่องจากความเป็นส่วนตัว แต่เมื่อดูจากการเปลี่ยนแปลงของเด็กหนุ่ม

พวกเขาก็พอจะเดาอะไรออกได้บ้าง

หลังจากที่เด็กหนุ่มเผยใบหน้า ก็มีผู้ชมที่คุ้นหน้าคุ้นตาจำเขาได้

[ฉันเคยเจอเขา! เขาเป็นหนุ่มฮอตประจำโรงเรียนเราเลยนะ ไม่กี่วันก่อนได้ยินว่าที่บ้านเขาเกิดเรื่อง พ่อเขาจากไปเพราะช่วยปกป้องลูกชาย]

[เฮ้อ ถ้าอย่างนั้นคนที่มาเข้าฝันเมื่อกี้ก็คงเป็นพ่อของเขาสินะ ทำใจได้ก็ดีแล้วล่ะ]

[คนที่ตายก็จากไปแล้ว คนที่ยังมีชีวิตอยู่ต้องอยู่ต่อไปให้ดี ชีวิตมันก็ไม่ง่ายอยู่แล้ว ถ้าก้าวข้ามผ่านมันไปไม่ได้จะยิ่งทรมานกว่าเดิม]

[หวังว่าหลังจากนี้พวกเขาจะใช้ชีวิตได้เป็นอย่างดีนะ เฮ้อ จู่ ๆ ก็คิดถึงพ่อแม่ขึ้นมาเลย พอออกมาทำงานก็ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว]

[ฉันก็เหมือนกัน เมื่อก่อนอยู่บ้านยังรำคาญที่พวกเขาขี้บ่น ตอนนี้มาเรียนมหาวิทยาลัยไม่ได้ยินอีกแล้ว]

หลังการเข้าฝันสิ้นสุดลง ชายวัยกลางคนก็ปล่อยวางความยึดติดลงได้ในที่สุด

ทว่าตอนนี้เขากลายเป็นกายวิญญาณไปแล้ว การจะไปเกิดใหม่ย่อมเป็นไปไม่ได้ในเร็ววันอย่างเห็นได้ชัด

มีได้ย่อมมีเสีย

สำหรับคนที่สมัครใจสละโอกาสไปเกิดใหม่เช่นนี้ ยมโลกจะยิ่งตรวจสอบเข้มงวดมากขึ้น

ในตอนนี้ เขาทำได้เพียงใช้ชีวิตอยู่ในปรโลกไปพลาง ๆ เท่านั้น

เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางมึนงงเคว้งคว้างของชายวัยกลางคน เจียงหลินจึงเอ่ยถึงตลาดผี และภัตตาคารที่เฉินซานเว่ยอยู่

ก่อนหน้านี้ตอนไปกินข้าว เขาเคยได้ยินเฉินซานเว่ยพูดถึงเรื่องรับสมัครคนอยู่

ตอนนี้มีรายได้ที่มั่นคงแล้ว เจียงหลินจึงแวะไปกินข้าวที่ร้านเฉินซานเว่ยบ่อยขึ้น

บางครั้งที่ภัตตาคารไม่ค่อยยุ่ง เฉินซานเว่ยก็มักจะยกอาหารออกมาพร้อมกับชวนคุยสักสองสามประโยค

เล่าถึงเรื่องราวของทายาทรุ่นหลังในโลกมนุษย์คนนั้น

ยามนี้ร้านอาหารเฉินจี้กลับมาเปิดทำการอีกครั้ง

และเพราะน้ำแกงที่ขายในแต่ละวันมีการจำกัดจำนวน จึงยิ่งดึงดูดให้ผู้คนมากมายแห่แหนกันไปด้วยความเลื่อมใส เพียงเพื่อจะได้ลิ้มรสน้ำแกงตระกูลเฉินสักคำ

เจ้าหนุ่มเฉินเจียหมิงคนนั้นนับว่ามีพรสวรรค์อยู่บ้าง ภายใต้การชี้แนะของบรรพบุรุษอย่างเฉินซานเว่ยจึงเรียนรู้ได้ไวมาก

แต่จนถึงตอนนี้ เฉินซานเว่ยเพิ่งสอนไปแค่สามเมนูเท่านั้น แล้วปล่อยให้เจ้าตัวไปฝึกฝนด้วยตัวเองให้มาก

เรื่องฝีมือทำอาหารนั้นใจร้อนไม่ได้ ต้องอาศัยการฝึกฝนบ่อย ๆ ลงมือทำบ่อย ๆ และทำความเข้าใจให้ลึกซึ้ง

ไม่อาจรีบร้อนหวังผลสำเร็จ

หากคนหนุ่มสาวใจร้อนวู่วามเกินไป เฉินซานเว่ยก็ไม่รังเกียจที่จะไปเฆี่ยนตีสั่งสอนในฝันเพิ่มอีกสักสองสามที

หรือไม่ก็มอบหมายภารกิจสุดหินอย่างเช่นการทำอาหารสักสองสามร้อยจานอะไรทำนองนั้น

เจียงหลินฟังจากน้ำเสียงของเฉินซานเว่ยแล้ว ดูเหมือนจะค่อนข้างปลาบปลื้มใจอยู่ไม่น้อย

อย่างน้อย การสืบทอดน้ำแกงตระกูลเฉินก็ไม่ขาดช่วงไป

พูดถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยถึงพวกคนเฒ่าคนแก่คนอื่น ๆ ในปรโลก

เพราะส่วนใหญ่ล้วนสืบทอดวิชาด้วยการเข้าฝัน เจียงหลินจึงพอจะได้ยินวีรกรรมของบรรดาบรรพบุรุษเหล่านี้มาบ้างไม่มากก็น้อย

ได้ยินว่า มีหญิงสองคนที่เคยเป็นพระสนมเหมือนกัน เมื่อตอนยังมีชีวิตอยู่ก็มีเรื่องบาดหมางกันอยู่แล้ว

วันหนึ่งดันมาเจอกันในปรโลก ความขัดแย้งจึงยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก

ตอนนี้พอถ่ายทอดวิชาให้ลูกหลานแล้ว ก็ให้ลูกหลานทั้งสองคนขึ้นเวทีใหญ่ไปประชันฝีมือกันเสียเลย

เพื่อดูว่าใครจะโดดเด่นกว่ากัน

ยังมีบรรพบุรุษตระกูลซ่งที่เรียนหมออีกคน เล่ากันว่าตั้งแต่เริ่มถ่ายทอดวิชา ทั้งคนก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ทุกครั้งที่กลับมายังปรโลกจะต้องก่อเรื่องวุ่นวาย เกิดความสนใจในการผ่าชันสูตรภูตผีขึ้นมาอย่างแรงกล้า

หลายต่อหลายครั้งที่เจียงหลินเห็นภูตผีวิ่งลากไส้หนีเตลิดออกมาจากบ้านของบรรพบุรุษตระกูลซ่ง

สำหรับเหล่าภูตผีในปรโลกพวกนี้ เจียงหลินไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายอะไรมากนัก

ตราบใดที่ไม่ล้ำเส้นจนเกินไป หรือก่อเรื่องวุ่นวายใหญ่โต ปกติแล้วพวกผีเจ้าหน้าที่จะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้

โลกมนุษย์ก็มีวิถีชีวิตของโลกมนุษย์

เหล่าภูตผีในปรโลกเอง ก็มีวิถีชีวิตในแบบของพวกเขาเช่นกัน

หลังจากจัดการเรื่องของชายวัยกลางคนเสร็จสิ้น เจียงหลินก็อธิบายความรู้เรื่องการไปเกิดใหม่ของภูตผีให้คนในห้องไลฟ์สดฟัง

เมื่อกลายเป็นภูตผีแล้วอยากจะไปเกิดใหม่อีกครั้ง นอกเสียจากว่าจะสั่งสมพลังจิตอธิษฐานมหาศาลหรือกุศลผลบุญอะไรทำนองนั้น

มิฉะนั้นก็ต้องขึ้นอยู่กับความประพฤติตอนยังมีชีวิตและหลังจากกลายเป็นภูตผีแล้ว เพื่อตัดสินว่าต้องสร้างคุณประโยชน์ให้แก่ยมโลกมากน้อยเพียงใด และต้องทำคุณประโยชน์เหล่านั้นให้สำเร็จเสียก่อน จึงจะสามารถไปเกิดใหม่ได้

บางตนใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบปีก็ไปเกิดใหม่ได้ แต่บางตนกลับต้องใช้เวลาหลายร้อยหรือนับพันปี

หากใช้คำพูดของท่านพญายมก็คือ ผีพวกนี้ปล่อยทิ้งไว้ในปรโลกก็เปลืองพื้นที่ สู้เปลี่ยนมาเป็นแรงงานฟรีเสียยังดีกว่า

ยมโลกมีส่วนที่ต้องการแรงงานอยู่ไม่น้อยเลย ยกตัวอย่างเช่น การสร้างถนนหนทางและบ้านเรือน การเข้าเวรยามเฝ้าระวัง หรือแม้กระทั่งการลาดตระเวนในนรกก็ต้องใช้กำลังคนทั้งนั้น

อย่างน้อยเท่าที่เจียงหลินรู้ ก็มีผีเจ้าหน้าที่ไม่น้อยที่ตั้งใจจะสร้างคุณประโยชน์ให้มากเข้าไว้ เพื่อแลกกับโอกาสในการได้ไปเกิดใหม่

ทางที่ดีที่สุดคือได้ไปเกิดในภพภูมิที่ดี และใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปตลอดชาติ

สำหรับพวกมันแล้ว

เรื่องราวสารพัดในโลกมนุษย์ ยังมีสิ่งต่างๆ อีกมากมายที่คุ้มค่าแก่การระลึกถึง และคุ้มค่าที่จะได้ไปลองสัมผัสดูอีกสักครั้ง

และยังมีผีเจ้าหน้าที่บางตน ที่หลังจากเดินทางไปมาระหว่างปรโลกกับโลกมนุษย์อยู่หลายต่อหลายครั้ง ก็ค่อยๆ เกิดความคิดเช่นนี้ขึ้นมา

พวกมันอยากไปสัมผัสโลกมนุษย์ในยุคปัจจุบันด้วยตัวเอง อยากไปลิ้มรสชาติแห่งความสุขทุกข์เหล่านั้นดูบ้าง

ในอดีตอาจเคยผิดหวังกับโลกมนุษย์ อาจเคยเจ็บปวดสิ้นหวัง

แต่เมื่อมองดูโลกมนุษย์ที่ค่อยๆ ก้าวเดินมาจนถึงทุกวันนี้ และยังไม่รู้ว่าจะมุ่งหน้าไปทางไหนต่อในอนาคต

พวกมันก็ยังคงเกิดความอยากรู้อยากเห็น และความคาดหวังขึ้นมาทีละเล็กละน้อยอยู่ดี

แน่นอนว่า ย่อมมีผีเจ้าหน้าที่ที่ตอนแรกตั้งเป้าไว้ว่าจะไปเกิดใหม่

ทว่าหลังจากทำงานไปได้หลายร้อยหลายพันปี ก็ค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับชีวิตในปรโลกได้ จนยอมล้มเลิกความคิดที่จะไปเกิดใหม่ในที่สุด

สรุปก็คือ

โอกาสในการไปเกิดใหม่ดูเหมือนจะได้มาง่ายดาย แทบทุกคนล้วนสามารถเวียนว่ายตายเกิดได้ แต่หากสูญเสียมันไปแล้ว คิดอยากจะได้คืนมาอีกก็ยากยิ่งนัก

เจียงหลินเอ่ยขึ้นเรียบๆ "โดยเฉพาะพวกที่ยอมสละโอกาสไปเกิดใหม่ด้วยตัวเอง หากอยากจะไปเกิดใหม่อีกครั้ง ก็จะยิ่งยากลำบากขึ้นไปอีก"

"เพราะฉะนั้น จงเห็นคุณค่าของโอกาสที่จะได้ไปเกิดใหม่เถอะครับ"

!!! ที่แท้เรื่องนี้ยังมีรายละเอียดเบื้องลึกเยอะขนาดนี้เชียวเหรอ!

นั่นสิ ถ้าพวกผีไม่ยอมไปเกิดใหม่กันตลอด ปรโลกก็คงแออัดแย่ใช่ไหมล่ะ ประชากรบนโลกมนุษย์ตอนนี้เองก็เยอะมากแล้วเหมือนกัน

เชี่ยเอ๊ย! พวกที่ต้องสร้างคุณประโยชน์เป็นพันปีเนี่ย ไม่ถึงกับตั้งคำถามกับชีวิตเลยเหรอวะ

ถ้าเป็นแบบนั้นสู้เป็นผีต่อไปไม่ดีกว่าเหรอ มีคนยอมทุ่มเทพยายามนานขนาดนั้นเพื่อจะได้ไปเกิดใหม่จริงๆ เหรอเนี่ย

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงหลิน เหล่าผู้ชมก็เลิกกินแตงเผือกเรื่องชาวบ้านในมือทันที

ทุกคนต่างรู้สึกว่าได้เปิดโลกและเพิ่มพูนความรู้ขึ้นมาอีกเรื่อง ที่แท้การไปเกิดใหม่ของภูตผีในปรโลกยังมีกฎเกณฑ์แบบนี้อยู่อีกด้วย

ช่างไม่เหมือนกับที่เคยอ่านเจอในนิยายหรือตามอินเทอร์เน็ตมาก่อนเลย

คำอธิบายแบบนี้พวกเขาก็เพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรก จึงพากันร่วมพูดคุยแลกเปลี่ยนในห้องไลฟ์สดอย่างออกรส

เดาเอามั่วๆ ว่าการสร้างคุณประโยชน์ก็คือการทำงานรับจ้างใช่ไหม

อาจจะเป็นการเปิดร้านในตลาดผีก็ได้มั้ง ฮ่าๆๆๆ ยังไงก็ถือว่าช่วยดูแลชีวิตความเป็นอยู่ตามปกติของพวกผี ก็น่าจะนับเป็นคุณประโยชน์ได้เหมือนกันนะ

ถ้าหาเงินได้เยอะจะเอามาหักล้างคุณประโยชน์บางส่วนได้ไหม ถ้าได้ล่ะก็เดี๋ยวฉันจะรีบไปเผากระดาษเงินกระดาษทองให้เดี๋ยวนี้เลย

ตั้งใจเป็นมนุษย์ที่ดีเถอะ ไม่แน่วันไหนอาจจะไม่ได้เป็นแล้วก็ได้นะ

ในขณะที่กำลังประหลาดใจอยู่นั้น เหล่าผู้ชมก็ตระหนักได้ว่า

การที่ภูตผีจะได้รับโอกาสไปเกิดใหม่อีกครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแม้แต่น้อย

บางทีในช่วงเวลาที่พวกเขาคิดว่าเป็นเรื่องแสนธรรมดาในการไปเกิดใหม่ อาจมีภูตผีที่ไม่สามารถไปเกิดได้จำนวนมากกำลังแอบอิจฉาพวกเขาอยู่ก็เป็นได้

เพราะสำหรับภูตผีเหล่านั้นแล้ว

การไปเกิดใหม่นั้นช่างยากเย็น ชาตินี้จะยังได้ไปเกิดใหม่อีกหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย

นับตั้งแต่ห้องไลฟ์สดกิจวัตรเยียวยาสไตล์ปรโลกโด่งดังขึ้นมา ก็ดึงดูดพวกสายปั่นสายคอนเทนต์เข้ามาไม่น้อย

เมื่อเห็นดังนั้น พวกเขาก็ตระหนักได้ทันทีว่า ถึงเวลาต้องทำคอนเทนต์แล้ว

ต่างคนต่างเปิดห้องไลฟ์สดทิ้งไว้ในโทรศัพท์มือถือไปพลาง เปิดคอมพิวเตอร์และกดเข้าแอปโซเชียลไปพลาง

แล้วเริ่มเรียบเรียงสรุปสิ่งที่เจียงหลินเพิ่งพูดไปเมื่อครู่ โดยเน้นย้ำประเด็นสำคัญเป็นพิเศษว่า

ผู้ที่ยอมสละโอกาสไปเกิดใหม่ด้วยตนเอง หากอยากจะไปเกิดใหม่อีกครั้งจะยิ่งยากลำบากกว่าเดิม

ดังนั้น ได้โปรดอย่าทิ้งขว้างโอกาสในการไปเกิดใหม่ สิ่งที่คุณมีอยู่ตอนนี้ อาจเป็นสิ่งที่ใครอีกหลายคนเฝ้าปรารถนาแต่ไม่อาจเอื้อมถึง

ทันทีที่โพสต์นั้นถูกเผยแพร่ออกไป ก็ดึงดูดผู้คนให้เข้ามามุงดูกันเป็นจำนวนมาก

ในเวลานี้ ขอเพียงมีคำว่าห้องไลฟ์สดกิจวัตรเยียวยาสไตล์ปรโลก ก็จะมีทราฟฟิกยอดคนดูติดตัวมาด้วยเสมอ

บางคนแค่เหลือบมองแวบเดียวแล้วก็เลื่อนผ่านไป

แต่ก็มีบางคนที่อ่านแล้ว เลือกที่จะเชื่อไว้ก่อนดีกว่าไม่เชื่อ

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ก็ไม่มีใครล่วงรู้ได้เลยว่า วันพรุ่งนี้หรืออุบัติเหตุ สิ่งใดจะมาถึงก่อนกัน