ตอนที่ 99 ยินดีด้วย คุณหาผมเจอแล้ว

ไม่กี่วันต่อมา

มีเรื่องราวสามเรื่องที่ติดเทรนด์การค้นหายอดนิยม

เรื่องแรกคือความคืบหน้าล่าสุดเกี่ยวกับคนร้ายที่แฉความผิดตัวเองในห้องไลฟ์สด

เรื่องที่สองคือข่าวเหล่ามหาเศรษฐีรวมตัวกันทำการกุศล ทั้งบริจาคเงินและสิ่งของ

และอีกเรื่องหนึ่ง คือคลิปวิดีโอที่ผู้ชมในโซนสร้างสีสันของห้องไลฟ์สดตัดต่อขึ้นมา

บรรดาผู้ชมได้นำคลิปวิดีโอของคุณตามาตัดต่อเข้าด้วยกัน

ตั้งแต่ตอนที่ไปบริจาคเงิน เดินเก็บขยะข้างนอก จนกระทั่งตอนที่ล้มลง

ชายชราหลังหกล้มลงไป ทั้งปฏิเสธความช่วยเหลือจากคนอื่นที่เข้ามาพยุง ทั้งพยายามใช้แรงตัวเองยันตัวพิงไว้กับต้นไม้

ยามที่ออกแรง เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหลังมือ

เขาพูดว่า "บนพื้นเย็นสบายดี ขอนอนพักสักหน่อยก็พอแล้ว"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเด็กหนุ่มสวมฮู้ดที่ชนตนจนล้ม นอกจากจะไม่ตำหนิแล้ว เขายังกลับไปปลอบใจอีกฝ่ายแทนว่า 'ใครบ้างตอนวัยรุ่นจะไม่เคยหุนหันพลันแล่นกันล่ะ?'

ถัดมา เป็นบทสนทนาระหว่างทั้งสองคนในตอนที่คุณตำรวจช่วยพยุงชายชรากลับไป

ทำไมถึงอารมณ์ดีนัก?

เขาบอกว่า "ทุกบ้านต่างมีเรื่องยากลำบากที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกกันทั้งนั้น ถ้าไม่ถึงทางตันจริง ๆ ใครบ้างจะไม่อยากเป็นคนที่ทุกคนชื่นชมกันล่ะ?"

"คนเราน่ะ ไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้น แล้วก็ไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้นหรอก"

คลิปวิดีโอทั้งหมดมีความยาวไม่ถึงห้านาที โดยมีชื่อคลิปว่า:

[ขอให้คุณและฉันได้พบเจอกับผู้คนที่แสนอบอุ่นเช่นนี้]

เพลงประกอบคลิปคือ: ความงดงามทั้งปวงในโลกล้วนร้อยเรียงเคียงข้างเธอ

ทันทีที่เผยแพร่ออกไป ก็ได้รับความสนใจอย่างล้นหลาม

คนหนุ่มสาวเมื่อได้ดูต่างบอกว่า "เฮ้ย! ในที่สุดก็ไม่ใช่พวกแกล้งล้มตบทรัพย์แล้ว สมัยนี้มีพวกตบทรัพย์ทุกวัน ดูจนฉันขยาดไปหมด"

ในโลกอินเทอร์เน็ตที่เต็มไปด้วยพวกแกล้งล้มตบทรัพย์ การที่มีคนที่ไม่เพียงไม่ตบทรัพย์ แต่ยังคอยนึกถึงใจคนเดินผ่านไปมาแบบนี้ ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน ช่างเป็นเรื่องที่หาได้ยากจริง ๆ

ดังนั้น คนหนุ่มสาวจึงพากันกดไลก์แล้วแชร์ออกไปทันที "นี่สิถึงจะเป็นผู้สูงอายุที่ฉันอยากเคารพรัก"

ส่วนคนวัยกลางคนที่เริ่มมีอายุขึ้นมาหน่อย สิ่งที่พวกเขาสังเกตเห็นกลับเป็นภาพที่ชายชรายิ้มแย้มให้อภัยเด็กหนุ่มสวมฮู้ดที่ชนตัวเอง

จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจ

พวกเขาใช้ชีวิตมาหลายสิบปี ยามเป็นวัยรุ่นก็ย่อมเคยหุนหันพลันแล่นกันมาบ้างสักครั้งสองครั้ง

หลังความหุนหันพลันแล่นย่อมมีทางเลือกสองทาง ทางหนึ่งคือมุทะลุต่อไป

อีกทางหนึ่งคือกลับตัวแก้ไขตั้งแต่ตอนนั้น

และสุดท้ายจะเดินไปบนเส้นทางไหน ก็มีความเกี่ยวข้องกับคนที่พบเจอเป็นอย่างยิ่ง

แม้พวกเขาจะเข้าใจสัจธรรมเหล่านี้ดี แต่คนที่สามารถมองโลกได้อย่างทะลุปรุโปร่งเหมือนชายชราผู้นั้น กลับมีน้อยเสียน้อย

บรรดาคนวัยกลางคนดูจบแล้ว ต่างก็เงียบ ๆ กดไลก์ให้หนึ่งที

ผู้คนต่างช่วงวัยและมีประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่างกัน เมื่อได้ดูคลิปวิดีโอตัดต่อนี้แล้ว สิ่งที่คิดคำนึงถึงจึงแตกต่างกันไป

ไม่เพียงแต่ชาวเน็ตจะพากันแชร์ต่อ แม้แต่สื่อทางการของรัฐก็ยังร่วมแชร์ด้วย

สังคมนี้ เรื่องเลวร้ายจำเป็นต้องถูกเปิดโปง แต่ยิ่งต้องเชิดชูพลังบวกให้มากขึ้น

ไม่อาจมองสิ่งต่าง ๆ เพียงด้านเดียว

ในยามที่ยังไม่รู้ว่าเรื่องราวดีหรือร้าย สามารถปกป้องตัวเองให้ปลอดภัยก่อน แล้วค่อยยื่นมือเข้าช่วยเหลือผู้อื่น

ก่อนจะช่วยคนอื่น สิ่งแรกคือต้องปกป้องตัวเองให้ดีเสียก่อน

หลังจากคลิปวิดีโอโด่งดังเป็นพลุแตก ผู้คนจำนวนมากขึ้นก็นำเนื้อหาในคลิปไปถ่ายทอดในรูปแบบต่าง ๆ

ทั้งวาดภาพ ทั้งถ่ายทำคลิปเลียนแบบ

ไม่ว่าจะเป็นการโหนกระแสหรือไม่ก็ตาม แต่สิ่งที่พวกเขาทำ ก็ช่วยเผยแพร่เรื่องนี้ออกไปจริง ๆ

เมืองเซียนสุ่ย ตำบลหยางเจี่ยว

ตำบลแห่งนี้อยู่ติดกับพื้นที่เพาะปลูกขนาดใหญ่ หลายครอบครัวมีที่นาอยู่คนละสองสามแปลง

ภายในแปลงปลูกผักตามฤดูกาลหรือต้นกระเทียมพวกนั้น

ภายในลานบ้านชนบทสองชั้นแห่งหนึ่ง ในลานไม่เพียงปลูกผักสวนครัว แต่ยังเลี้ยงลูกไก่ไว้อีกด้วย

ชายร่างท้วมคนหนึ่งที่ตัดผมทรงรีเพิ่งกลับมาจากข้างนอก

เขาก้าวยาว ๆ เข้ามาในลานบ้าน

ในตัวบ้าน ชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำหลายคนกำลังนั่งคุยอะไรบางอย่างกันอยู่

"ฮ่าๆๆๆๆ ขำจะตายอยู่แล้ว!"

ทันทีที่ชายร่างท้วมปิดประตูลง ก็อดหัวเราะร่าออกมาไม่ได้

เมื่อคนในบ้านหันมามองเป็นตาเดียว เขาก็กดน้ำมาดื่มอึกหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า

"ลูกพี่ พวกพี่ไม่รู้หรอกว่าโลกนี้มีคนโง่ขนาดนั้นอยู่จริง ๆ ถึงกับไปแฉเรื่องที่ตัวเองก่อคดีในห้องไลฟ์สด ฮ่าๆๆๆๆ"

"มันคิดว่าตำรวจจะจับไม่ได้จริง ๆ เหรอวะ นี่ไม่ใช่หนังนะเว้ย ในชีวิตจริงทำแบบนั้น มันไม่ใช่การกระทำของคนโง่หรอกเรอะ?"

สิ้นเสียงพูด สีหน้าของคนทั้งห้องพลันเปลี่ยนไป ร่างกายเกร็งขึ้นมาในชั่วพริบตา

คนที่ถูกเรียกว่าลูกพี่ลุกพรวดขึ้นมาทันที สีหน้าเคร่งเครียด "เกิดอะไรขึ้น เจ้าอ้วน แกพูดให้ชัดเจนหน่อยซิ!"

เจ้าอ้วนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ลูกพี่ พวกพี่อย่าตึงเครียดกันไปเลย ไม่เกี่ยวกับพวกเราสักหน่อย เจ้าโง่นั่นโดนจับไปแล้ว"

"แกไปเอาข่าวนี้มาจากไหนวะ"

"คนบนถนนเขาก็คุยกันทั้งนั้นแหละพี่"

ได้ยินดังนั้น คนในห้องอีกสองสามคนจึงค่อยโล่งอก

"ไม่ว่าคนอื่นจะเป็นยังไง พวกเราก็ระวังตัวกันไว้หน่อย"

พูดพลาง ลูกพี่ก็ถลึงตาใส่เจ้าอ้วนที่ยังคงหัวเราะคิกคัก "ทำหน้าให้มันจริงจังหน่อย"

"อื้อ"

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อกๆ!

"พ่อหนุ่ม คืนนี้เชือดไก่กินกันเอาไหม"

นอกประตู คุณป้าที่ผูกผ้ากันเปื้อนเอ่ยถามด้วยสำเนียงท้องถิ่น

"คืนนี้มีไก่กินด้วยเหรอ?!"

ตาของเจ้าอ้วนเป็นประกาย เขาวางแก้วน้ำแล้วเดินตรงไปที่ประตู

ลูกพี่ก็เดินตามไปด้วย สำหรับเจ้าของบ้านเช่าที่คอยดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี พวกเขายังคงปฏิบัติตัวอย่างสุภาพเป็นมิตรเสมอ

"ป้าครับ ทำตามที่ป้าเห็นสมควรได้เลยครับ"

ระหว่างที่พูด ประตูก็เปิดออก

ไม่เห็นแม้แต่เงาของคุณป้า ทว่ากลับเห็นกระบอกปืนสีดำมะเมื่อมหลายกระบอก

ในจำนวนนั้น ปากกระบอกปืนเย็นเฉียบสองกระบอกจ่อเข้าที่หน้าผากของพวกเขาพอดิบพอดี

เมื่อคนข้างนอกค่อย ๆ ก้าวเข้ามาในห้อง ทั้งสองจึงจำต้องถอยหลังไปเรื่อย ๆ

เจ้าอ้วนถึงกับยืนเอ๋อไปทั้งตัว นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย

ไม่จริงน่า?! เขาไม่ได้ทำข่าวรั่วไหลสักหน่อยนี่นา?!

ลูกพี่ที่อยู่ข้าง ๆ ถอยหลังพลางส่งสัญญาณมือให้คนในห้องพลาง

ทว่าพอลูกพี่เหลือบไปมองสถานการณ์ในห้อง ถึงได้พบว่าคนข้างหลังถูกเจ้าหน้าที่ที่บุกเข้ามาทางประตูด้านหลังและระเบียงควบคุมตัวไว้หมดแล้ว

ลูกพี่ที่เดิมทียังคิดจะสู้ยิบตาเป็นครั้งสุดท้าย พอเห็นเช่นนี้จึงจำต้องล้มเลิกความคิดไป

กระทั่งถูกคุมตัวขึ้นรถ ลูกพี่และคนอื่น ๆ ก็ยังคิดไม่ตกว่าพวกตนเปิดเผยร่องรอยไปได้อย่างไร

คนที่มีไหวพริบว่องไวหน่อย ก็นึกเชื่อมโยงไปถึงเรื่องที่เจ้าอ้วนเพิ่งพูดถึงก่อนหน้านี้

แต่ในเชิงตรรกะมันกลับไม่สมเหตุสมผล

ข้อแรกคือ คนกลุ่มนี้ไม่มีใครมือสะอาดสักคนเดียว

ไม่มีใครโง่พอที่จะแฉตัวเองหรอก เพราะหลังเรื่องแดง ตัวคนแฉเองก็ไม่มีทางรอดไปได้เหมือนกัน

ข้อสอง จากข่าวที่เจ้าอ้วนได้ยินมา คนที่แฉตัวเองก็ถูกจับไปตั้งนานแล้ว

เดี๋ยวก่อนนะ!

ข่าวลือนั่นจะเป็นระเบิดควันปล่อยออกมาล่วงหน้าหรือเปล่า?!

ท่ามกลางกลุ่มคนที่ถูกจับ ชายหนุ่มสวมเสื้อตัวบนสีดำคนหนึ่งก้มหน้าลง

ในแววตาไร้ซึ่งความตึงเครียด หากแต่มีความสงบและโล่งใจ

ยินดีด้วยนะ ในที่สุดก็หาผมเจอแล้ว

ปรโลก

เจียงหลินเพิ่งไปเดินเล่นที่ตลาดผีมารอบหนึ่ง บรรดาผีเจ้าหน้าที่ในร้านอาหารต่างก็กำลังพูดคุยถึงหัวข้อเดียวกัน

นั่นก็คือท่านพญายมเพิ่งกลับมาเมื่อสองวันก่อน

พวกเขาคาดเดากันว่า น่าจะเริ่มจัดสรรเหล่าผีเจ้าหน้าที่ฝึกหัดแล้วหรือเปล่า

ช่วงนี้มีผีเจ้าหน้าที่ฝึกหัดกลุ่มหนึ่งที่สามารถบรรจุเป็นทางการได้แล้ว

ผีเจ้าหน้าที่ที่มีงานยุ่งก็อยากให้จัดสรรมาให้หลาย ๆ คนหน่อย จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระงาน

แต่ก็มีบางส่วนที่หวังว่าจะไม่ถูกจัดสรรมาให้ เพราะไม่อยากคอยดูแลผีเจ้าหน้าที่หน้าใหม่

ทว่าผลลัพธ์สุดท้ายก็ยังคงต้องรอดูว่าเบื้องบนจะจัดสรรอย่างไร

ถึงตอนนั้นพวกหัวหน้าหน่วยใหญ่น่าจะถูกเรียกตัวไปทั้งหมด

สำหรับเรื่องนี้ เจียงหลินไม่ได้คิดอะไรมากนัก

หลังจากกลับมาจากตลาดผี เขาเหลือบมองสมุดบันทึกงาน พอเห็นว่าไม่มีข้อมูลการรับวิญญาณคนตายเพิ่มเข้ามาใหม่ จึงเปลี่ยนเส้นทางไปยังห้องบำเพ็ญ

พักนี้เขารู้สึกแปลก ๆ มาตลอด

ราวกับมีบางสิ่งมาถึงจุดวิกฤต และจวนเจียนจะทะลวงผ่านพันธนาการอย่างไรอย่างนั้น