บทที่ 163 นี่มันระดับผู้บริหารเลยนะเว้ย

เสียงร้องโหยหวนของหลี่โหย่วไฉดังไกลไปถึงสองลี้ เพื่อนบ้านละแวกใกล้เคียงต่างพากันเดินออกจากบ้านมาดูเรื่องสนุก ไม่ถึงห้านาที นอกกำแพงบ้านของคุณยายก็มีคนมายืนมุงดูกันเต็มไปหมด

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย หลี่โหย่วไฉไปทำอะไรให้บ้านหนิงไม่พอใจเหรอ" ผู้คนพากันซักถาม

"ตกลงมันยังไงกันล่ะเนี่ย หลี่โหย่วไฉกับบ้านหนิงเป็นญาติกันไม่ใช่เหรอ"

เวลานี้ หลี่โหย่วไฉโดนไม้เขี่ยไฟฟาดไปไม่รู้กี่ทีต่อกี่ที เจ็บจนต้องแยกเขี้ยวหน้าเบี้ยว ความเร็วในการวิ่งหนีก็เริ่มช้าลง

หลี่โหย่วไฉคนนี้ก็พอจะมีความเจ้าเล่ห์อยู่บ้าง พอเห็นว่าข้างนอกมีชาวบ้านมายืนมุงดูเยอะขึ้น เขาก็รีบตะโกนขึ้นมาทันที "พี่น้องผู้ชายตระกูลหลี่ทุกคน จะทนดูฉันถูกคนนอกรังแกแบบนี้ไม่ได้นะ ทุกคนช่วยกันลงมือหน่อยสิโว้ย!"