บทที่ 286 ถึงเยี่ยนจิง

หลินจื้อหย่วนหิ้วสัมภาระเดินออกจากสนามบินเมืองหลวง

ท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้เมฆหมอก ฤดูใบไม้ร่วงคือฤดูกาลที่งดงามที่สุดในรอบปีของเยี่ยนจิง

เมื่อได้เห็นท้องฟ้าสีครามใสสะอาดตาราวกับเพิ่งถูกชำระล้าง ความรู้สึกอึดอัดในใจของหลินจื้อหย่วนก็ผ่อนคลายลงบ้าง เขาโบกเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง "ไปบ้านพักข้าราชการกระทรวงโลหะวิทยาครับ"

หลังจากขึ้นรถ หลินจื้อหย่วนก็หลับตาพักผ่อน เขาเริ่มครุ่นคิดถึงวิธีรับมือเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพ่อแม่ของซูจิ่น

ตอนที่คุยโทรศัพท์กับซูจิ่นเมื่อวาน เขาพอจะรู้ข้อมูลคร่าวๆ ของคุณชายโจวคนนั้นมาบ้างแล้ว