บทที่ 346 ราบรื่น

คุยกับคนฉลาดมันประหยัดเวลาและแรงงานดีจริง

หลินจื้อหย่วนรีบเอ่ยปากเชิญอิวานโนวิชร่วมรับประทานอาหารค่ำทันที แต่อิวานโนวิชกลับไม่ได้ตอบตกลงในทันที เขาก้มหน้าควงปากกาหมึกซึมทองคำยี่ห้อปาร์กเกอร์ในมือเล่น "หลิน ไม่ทราบว่าเพื่อนของคุณคนนี้ รักษาเครดิตเหมือนกับคุณหรือเปล่า"

หลินจื้อหย่วนรู้ว่าเขากำลังกังวลเรื่องอะไร คนที่สามารถก้าวขึ้นมานั่งในตำแหน่งนี้ได้ล้วนรอบคอบและระมัดระวังตัวเป็นที่สุด "คุณอิวานโนวิชครับ เพื่อนของผมคนนี้เห็นเรื่องเครดิตสำคัญยิ่งกว่าชีวิต เรื่องนี้ผมสามารถรับประกันให้ได้ครับ แต่รายละเอียดเฉพาะเจาะจงคงต้องให้พวกคุณสองคนเจรจากันด้วยตัวเอง เพื่อนผมบอกไว้ว่า เขาไม่มีทางลืมผู้มีพระคุณที่เคยช่วยเหลือเขาอย่างแน่นอนครับ"

"ดีมาก หลิน คุณพูดแบบนี้ทำให้ผมเริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมาจริงๆ แล้วสิ อยากจะเจอเพื่อนที่รักษาเครดิตคนนี้เต็มทีแล้ว" อิวานโนวิชเข้าใจความหมายแฝงนั้นทันที

ทั้งสองคนสบตากันแล้วยิ้ม การเจรจาข้อตกลงเบื้องต้นเป็นอันบรรลุผล