ตอนที่ 99
บทที่ 99 การเจรจา
minibunny · 7,971 ตัวอักษร
แต่หลินจื้อหย่วนไม่ได้คิดจะปล่อยเขาไปง่ายๆ
"ประธานซาโต้ ก่อนหน้านี้ผมเคยพูดไปแล้วว่า ผมหวังให้การซื้อขายระหว่างเราเป็นไปอย่างเรียบง่ายและตรงไปตรงมา แต่เห็นได้ชัดว่าคุณไม่ได้เก็บเอาคำพูดของผมไปใส่ใจเลย คุณยังคงยึดติดกับทัศนคติที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือกว่า ผมขอถามคุณหน่อยเถอะ ระหว่างที่คนของพวกคุณอยู่ที่เก๋ออัน ใครเป็นคนรับผิดชอบเรื่องที่พักและอาหารการกิน ก็คือเก๋อกังไม่ใช่เหรอ พวกเขาต้อนรับพวกคุณในฐานะแขก จัดเตรียมโรงแรมและอาหารให้โดยไม่คิดเงินสักแดงเดียว ถ้าเปลี่ยนเป็นประเทศอื่น พวกคุณคิดว่าจะได้รับการดูแลแบบนี้ไหม เมื่อกี้คุณยังกล้าพูดหน้าตาเฉยว่าพวกคุณทุ่มเททั้งกำลังคน ทรัพยากร และเวลาไปตั้งมากมาย หรือคุณคิดว่าการที่เก๋อกังของเราควักกระเป๋าจ่ายค่ากินอยู่ให้พวกคุณ มันเป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้วงั้นเหรอ"
หลังจากหลินจื้อหย่วนพูดจบ เขาก็มองไปที่อาโออิ รัน "คุณอาโออิ ผมหวังว่าคุณจะแปลคำพูดเหล่านี้ของผมให้ประธานของพวกคุณฟังแบบไม่ตกหล่นเลยสักคำนะครับ"
อาโออิ รันหันหน้าไปกระซิบกระซาบที่ข้างหูของซาโต้ ชูอิจิโร่อยู่นาน สีหน้าของซาโต้ ชูอิจิโร่เดี๋ยวซีดเดี๋ยวเผือด เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เขาสงบเสงี่ยมลงมาก แตกต่างจากตอนที่เพิ่งก้าวเข้ามาในห้องราวกับเป็นคนละคน
ป๋ายซู่กวงตกตะลึงไปแล้วโดยสมบูรณ์ ในฐานะผู้จัดการใหญ่ของบริษัทการค้าระหว่างประเทศ ก่อนหน้านี้เขาก็เคยติดต่อกับชาวต่างชาติมาบ้างเล็กน้อย แต่ไม่เคยเห็นใครมีท่าทีแบบหลินจื้อหย่วนมาก่อนเลย
นักธุรกิจต่างชาติไม่ได้วางมาดอยู่เหนือกว่าหรอกเหรอ คำพูดและท่าทางที่ดุดันของหลินจื้อหย่วนทะลุขีดจำกัดความเข้าใจของเขาไปไกลลิบ
แต่สิ่งที่ทำให้คนประหลาดใจก็คือ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการรุกฆาตของหลินจื้อหย่วน ซาโต้ ชูอิจิโร่กลับดูเหมือนจะถูกเขากดข่มเอาไว้ได้อย่างเบ็ดเสร็จ
ป๋ายซู่กวงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดที่ซุนเก๋อซินเคยเล่าให้ฟัง ว่าหลินจื้อหย่วนเคยบีบบังคับให้คนของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นโค้งคำนับขอโทษต่อหน้าอนุสาวรีย์ได้สำเร็จ ตอนนั้นเขายังไม่ค่อยอยากจะเชื่อ แต่พอมาเห็นภาพนี้กับตา ป๋ายซู่กวงก็เชื่อสนิทใจเลย
ไอ้หนุ่มนี่มันคนเก่งของแท้เลยนี่หว่า
พนักงานขายเดิมของบริษัทการค้าระหว่างประเทศอาจจะทำให้การเจรจาธุรกิจครั้งนี้สำเร็จได้ก็จริง แต่คนที่กล้าด่าทอนักธุรกิจต่างชาติราวกับเป็นหลานแบบหลินจื้อหย่วนเนี่ย มีแค่เขาคนเดียวในโลกแน่นอน
ป๋ายซู่กวงยิ่งแน่วแน่ในความตั้งใจที่จะดึงตัวหลินจื้อหย่วนเข้ามาทำงานที่บริษัทการค้าระหว่างประเทศให้จงได้
ซุนเก๋อซินที่นั่งอยู่ข้างป๋ายซู่กวงกลับไม่ได้รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่นัก มีวีรกรรมที่อนุสาวรีย์เป็นเครื่องการันตีอยู่แล้ว ไม่ว่าหลินจื้อหย่วนจะทำอะไรที่เหนือความคาดหมาย เขาก็สามารถเข้าใจได้ทั้งนั้น
ซุนเก๋อซินถึงกับคิดว่า สำหรับคนตงซางแล้วก็ต้องจัดการแบบนี้แหละ ต้องด่าให้หงอไปเลย
เมื่อซาโต้ ชูอิจิโร่เอ่ยปากพูดอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาก็เบาลงมาก "คุณหลิน ไม่ว่าจะพูดอย่างไร พวกเราก็มาที่นี่ตามคำเชิญของเก๋อกัง แต่สถานการณ์ในตอนนี้มันไม่เหมือนกับที่เก๋อกังเคยรับปากพวกเราไว้เลยนะครับ"
"ประธานซาโต้ ในฐานะพนักงานเก๋อกังที่ได้ติดต่อกับพวกคุณเป็นคนแรก ผมไม่เห็นจำได้เลยนะครับว่าเก๋อกังเคยให้สัญญาอะไรกับพวกคุณไว้ กลับเป็นผมเสียอีกที่ไม่เข้าใจความโกรธเกรี้ยวของประธานซาโต้เลย สิ่งที่เก๋อกังทำก็คือวิธีการดำเนินธุรกิจที่เป็นสากลและเป็นที่ยอมรับกันทั่วโลกอยู่แล้ว"
เมื่อหลินจื้อหย่วนเห็นว่าท่าทีของซาโต้ ชูอิจิโร่เริ่มอ่อนลง น้ำเสียงของเขาก็ผ่อนคลายลงเช่นกัน "ประธานซาโต้ นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่ผมพาพวกคุณไปเที่ยวชมภูเขาผู้พลีชีพ ผมก็รู้สึกว่าคุณเป็นนักธุรกิจที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมคนหนึ่ง แต่วันนี้การแสดงออกของคุณทำให้ผมผิดหวังมากครับ ในโลกของธุรกิจ ผมคิดว่าคุณควรจะให้ความสำคัญกับการลดราคาและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันให้กับสินค้าของพวกคุณมากกว่า ยังจำเรื่องค่าเงินเยนแข็งค่าที่ผมเคยพูดกับคุณได้ไหมครับ"
พอหลินจื้อหย่วนพูดถึงเรื่องค่าเงินเยนแข็งค่า ซาโต้ ชูอิจิโร่ก็รีบลดตัวลงทันที "คุณหลิน ราคาสินค้าของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นโปร่งใสและตรวจสอบได้มาโดยตลอด เราไม่เคยขายสินค้าในราคาแพงหูฉี่ให้พวกคุณเลยแม้แต่น้อย แต่เป็นเพราะปัญหาอัตราแลกเปลี่ยน ทำให้ราคาสินค้าของเราอาจจะสูงกว่าบางประเทศ ทว่าการแข็งค่าของเงินเยนไม่ใช่สิ่งที่พ่อค้าตัวเล็กๆ อย่างผมจะควบคุมได้ ขอให้คุณหลินและทุกท่านโปรดเข้าใจด้วยเถอะครับ"
หลินจื้อหย่วนส่ายหน้า "ประธานซาโต้ ผมขอบอกคุณตามตรงเลยนะครับ ภาระของเก๋อกังในตอนนี้หนักหนามาก เงินที่เราเตรียมไว้สำหรับการนำเข้าสายการผลิตแค่สายเดียวยังแทบจะไม่พอเลย ด้วยเหตุนี้เราถึงต้องใช้วิธีการเปิดประมูลสาธารณะเพื่อลดต้นทุนการจัดซื้อ แต่ผมก็อยากจะขอแนะนำประธานซาโต้สักประโยคนะครับ ในฐานะองค์กรอุตสาหกรรมเหล็กกล้าที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึงสี่สิบปี อุปกรณ์การผลิตส่วนใหญ่ของเก๋อกังในปัจจุบันอยู่ในสภาพที่เก่าแก่ทรุดโทรมมาก ผู้บริหารขององค์กรก็ตระหนักถึงปัญหานี้แล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม การยกระดับอุตสาหกรรมและการปรับเปลี่ยนอุปกรณ์การผลิตของเก๋อกังคือสิ่งที่ต้องทำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การเริ่มต้นโครงการเหล็กเส้นลวดในครั้งนี้ ก็คือก้าวแรกของการปฏิรูปองค์กรครับ"
"ถ้าผมเป็นประธานซาโต้ ผมจะมองการณ์ไกลให้มากกว่านี้ ต่อให้การทำธุรกิจในครั้งนี้จะไม่ได้กำไรหรืออาจจะถึงขั้นขาดทุน ผมก็จะหาทางทำให้มันสำเร็จจงได้ เพราะสำหรับบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นแล้ว นี่คือโอกาสทางธุรกิจที่ยิ่งใหญ่จนประเมินค่าไม่ได้เลยล่ะครับ หากมีความร่วมมือที่ประสบความสำเร็จในครั้งนี้ เก๋อกังและองค์กรอุตสาหกรรมเหล็กกล้าทั่วทั้งประเทศเสินโจว จะต้องจดจำชื่อของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นได้อย่างแน่นอน ผลลัพธ์ทางการโฆษณาแบบนี้ ต่อให้บริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นทุ่มเงินมหาศาลแค่ไหนก็หาซื้อไม่ได้หรอกนะครับ"
เมื่อหลินจื้อหย่วนพูดจบ บุคลากรของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นทุกคนก็ตกอยู่ในความเงียบงัน
หลินจื้อหย่วนเหลือบมองอาโออิ รันอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าเธอก็ตกตะลึงกับการแสดงออกของหลินจื้อหย่วนเช่นกัน เธอแอบยกนิ้วโป้งให้เขาอย่างลับๆ
และแล้ว คนของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นก็เดินทางออกจากบริษัทการค้าระหว่างประเทศ ก่อนกลับ ซาโต้ ชูอิจิโร่ได้จับมือหลินจื้อหย่วนไว้ "คุณหลิน ข้อเสนอของคุณ ผมจะนำกลับไปพิจารณาอย่างรอบคอบแน่นอนครับ และขอความกรุณาให้ผู้บริหารของพวกคุณเห็นแก่การที่บริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นเป็นบริษัทแรกที่เดินทางมาดูงานที่เก๋อกัง โปรดพิจารณาพวกเราเป็นอันดับแรกด้วยนะครับ"
"เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้วครับ" หลินจื้อหย่วนเพียงแค่จับมือกับซาโต้ ชูอิจิโร่ครู่เดียว ก็รู้จักวางตัวโดยการหลีกทางให้ป๋ายซู่กวง "ประธานซาโต้ครับ คำพูดเหล่านี้คุณควรจะบอกกับผู้จัดการป๋ายมากกว่านะครับ ผมเชื่อว่าเขาจะต้องนำข้อความของคุณไปแจ้งให้ผู้บริหารทราบอย่างแน่นอน"
ทางฝั่งเก๋อกังได้เดินไปส่งคนของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นจนถึงนอกอาคารสำนักงาน ตอนที่กำลังจะขึ้นรถ อาโออิ รันก็หันมายิ้มให้หลินจื้อหย่วน "คุณหลินคะ ฉันยังจำได้อยู่นะคะ ตอนที่อยู่เซี่ยงไฮ้ คุณรับปากว่าจะเลี้ยงสตูว์หมูตุ๋นให้ฉันกินน่ะค่ะ"
ป๋ายซู่กวง ซุนเก๋อซิน และสมาชิกทีมเจรจาคนอื่นๆ ต่างก็เบนสายตามาจับจ้องที่หลินจื้อหย่วนพร้อมกัน
ในฐานะลูกผู้ชายด้วยกัน ตอนนี้พวกเขาต่างก็ศรัทธาและนับถือหลินจื้อหย่วนอย่างหมดหัวใจ
ดูเสี่ยวหลินสิ บนโต๊ะเจรจาก็สามารถต้อนประธานของอีกฝ่ายจนเถียงไม่ออก พอลับหลังก็ยังสามารถนัดเดตกับล่ามสาวแสนสวยได้อีก นี่มันจะโคตรเจ๋งเกินไปแล้ว
หลังจากรถของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นแล่นออกจากลานกว้างของบริษัทการค้าระหว่างประเทศไปแล้ว ป๋ายซู่กวงก็เก็บอาการตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ เขากอดคอหลินจื้อหย่วนแน่น "เสี่ยวหลิน เยี่ยมมาก ฉันเดาว่าหลังจากโดนเธอด่าไปฉาดใหญ่แบบนี้ ใบเสนอราคาของบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นจะต้องลดลงฮวบฮาบแน่ๆ ฉันต้องรีบไปรายงานท่านประธานจางเดี๋ยวนี้เลย เธอไปกับฉันด้วยสิ"
หลินจื้อหย่วนปฏิเสธอย่างถ่อมตัว "ผู้จัดการป๋ายครับ ผมคงไม่ไปหรอกครับ คนตงซางเจ้าเล่ห์เพทุบายมาก ถึงแม้เกมนี้ดูผิวเผินเหมือนเราจะเป็นต่อ แต่ก็ชะล่าใจไม่ได้เด็ดขาดครับ เรื่องการเปิดประมูลสาธารณะก็ต้องเดินหน้าต่อไป แน่นอนครับว่าถ้าบริษัทซาโต้คอร์ปอเรชั่นยอมลดราคาลงมาอย่างมหาศาลจริงๆ พวกเราก็สามารถพิจารณาใช้สินค้าของพวกเขาเป็นอันดับแรกได้ครับ"
ด้วยเหตุนี้ ป๋ายซู่กวงจึงเดินทางไปยังตึกสีขาวขนาดใหญ่ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของเก๋อกังเพียงลำพัง เขาเข้าพบจางหนานฟาง และรายงานผลการเจรจาเมื่อครู่นี้ให้ฟังอย่างละเอียดถี่ยิบ
ป๋ายซู่กวงเอ่ยปากชื่นชมหลินจื้อหย่วนไม่ขาดปาก "ท่านประธานจางครับ ถ้าหากการเจรจาในครั้งนี้ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี เสี่ยวหลินคือคนที่มีความดีความชอบมากที่สุดเลยครับ ผมขอยืนยันคำร้องเดิมที่อยากจะให้ย้ายเสี่ยวหลินมาอยู่ที่บริษัทการค้าระหว่างประเทศให้ได้ครับ ที่นี่แหละคือเวทีที่จะให้เขาได้แสดงความสามารถอย่างแท้จริง"
จางหนานฟางยิ้มให้ป๋ายซู่กวง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบเอกสารฉบับหนึ่งบนโต๊ะขึ้นมา "เธอลองดูนี่สิ นี่คือแผนการปรับเปลี่ยนบุคลากรประจำปีที่ทางโรงงานระดับล่างส่งขึ้นมา โรงงานรีดร้อนได้ตัดสินใจเลื่อนตำแหน่งให้หลินจื้อหย่วนขึ้นเป็นรองหัวหน้าแผนกเตาเผาแล้ว การแต่งตั้งผู้บริหารระดับรองหัวหน้าแผนก ทางโรงงานสามารถตัดสินใจเองได้เลย ดังนั้นแผนการปรับเปลี่ยนตำแหน่งของหลินจื้อหย่วนที่ส่งมาให้บริษัทแม่ ก็เป็นเพียงแค่การทำตามขั้นตอนเท่านั้น ตอนนี้หลินจื้อหย่วนเป็นผู้บริหารระดับรองหัวหน้าแผนกไปเรียบร้อยแล้วล่ะ"
คิ้วของป๋ายซู่กวงขมวดเข้าหากันทันที
ดูเหมือนว่าสวีต้าโหย่วคนนี้จะระวังตัวไว้ก่อนแล้วสิเนี่ย เขาคงกลัวว่าตัวเองจะมาขุดทองแย่งคนไป ก็เลยชิงลงมือจัดสรรตำแหน่งงานให้ล่วงหน้าเสียเลย
รองหัวหน้าแผนกวัยยี่สิบสามปี นี่มันเป็นการสร้างสถิติหน้าใหม่ให้กับเก๋อกังเลยนะเนี่ย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น