บทที่ 107 ข้อตกลงกับคริสน้อย

"พี่คาร์เตอร์... ผม... ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ"

หลังจากบทลงโทษอันดุเดือดของเวย์นจบลง ทุกคนก็หมดอารมณ์จะล่าสัตว์ต่อ ระหว่างทางเดินกลับไปที่รถ คริสน้อยเดินกุมมือคาร์เตอร์ไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างก็คลำก้นป้อยๆ จมูกสูดน้ำมูกฟุดฟิด พยายามอธิบายถึงความผิดพลาดของตัวเองด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและน้อยใจ

"เอาล่ะๆ พี่รู้แล้ว พี่ไม่โทษนายหรอก หยุดร้องไห้ได้แล้ว!"

พอนึกถึงภาพตอนที่เวย์นลงโทษลูกชายเมื่อกี้ ที่ฟาดลงไปเต็มแรงจนก้นแทบจะลายเป็นทางม้าลาย คาร์เตอร์ก็แอบสะดุ้ง ภาพที่เห็นมันรุนแรงราวกับไม่ใช่ลูกแท้ๆ อย่างนั้นแหละ...

ถ้าคาร์เตอร์ไม่เข้าไปห้ามไว้ คริสน้อยอาจจะเดินกลับเองไม่ไหวแล้วก็ได้ และบางทีอาจจะเป็นเพราะการที่คาร์เตอร์เข้าไปห้าม ทำให้คริสน้อยสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นบนโลกใบนี้ หลังจากที่เพิ่งโดนตีมาหมาดๆ เจ้าหนูคริสที่ยังคงสูดน้ำมูกก็เลยมาเกาะติดคาร์เตอร์แจเลย