บทที่ 108 AT&T ก็ลดเงินเดือนเหมือนกัน

เมื่อเทียบกับการขอบคุณพระเจ้าแล้ว คาร์เตอร์รู้สึกว่าเขาควรจะขอบคุณคริสในตอนนี้มากกว่า

โชคดีที่ไอ้หนูนี่เพิ่งจะอายุห้าขวบ เรี่ยวแรงยังไม่มากพอที่จะประคองปืนให้นิ่งได้ ลองนึกภาพจากในหนังที่หมอนี่สามารถยิงหัวงูได้อย่างแม่นยำตั้งแต่ยังเด็กสิ คาร์เตอร์เชื่อสนิทใจเลยว่า ถ้าไอ้เด็กผีนี่โตกว่านี้สักสองปี เขาคงไม่มีโอกาสได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นในเช้าวันนี้แน่ๆ...

ท่ามกลางแสงตะวันยามเช้า รถสองคันก็ขับเข้าสู่เมืองโอเดสซาทางตะวันตกของเท็กซัส ฐานะทางบ้านของคริสถือว่าค่อนข้างดีทีเดียว นอกจากเวย์นผู้เป็นพ่อจะเป็นวิศวกรของบริษัทโทรเลขและโทรศัพท์แล้ว เขายังเป็นมัคนายกของโบสถ์แองกลิกันในท้องถิ่นอีกด้วย ส่วนเด็บบี้ เมอร์เซอร์ ผู้เป็นแม่ ก็เป็นครูสอนที่โบสถ์เช่นกัน...

พูดตามตรง ในฐานะคนที่ไม่มีศาสนา นี่เป็นครั้งแรกที่คาร์เตอร์เพิ่งรู้ว่านอกจากจะไปสวดมนต์ที่โบสถ์ในวันอาทิตย์แล้ว มันยังมีสิ่งที่เรียกว่า 'Sunday school' (โรงเรียนวันอาทิตย์) ด้วย ซึ่งก็คือสถานที่สำหรับสอนศาสนาให้กับผู้คนนอกเหนือจากการสวดมนต์นั่นเอง พูดง่ายๆ ก็คือ แม่ของคริสเป็นครูสอนศาสนานั่นเอง

เมื่อได้รู้ภูมิหลังครอบครัวของคริส คาร์เตอร์ก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้นไปอีกว่าเด็กคนนี้คือพลซุ่มยิงระดับตำนานในอนาคต ตอนที่ดูหนัง เขาเคยรู้สึกว่าหมอนี่สมองคงจะเพี้ยนๆ ไปหน่อย ถึงได้มีความคิดแบบ 'พ่อพระ' แปลกๆ แบบนั้น ตอนนี้เขาก็พอจะรู้ที่มาที่ไปแล้วล่ะ