บทที่ 121 จุดเริ่มต้นของคลื่นคนตกงาน

"วันเวลาที่ผ่านไป ไม่มีวันหวนคืน~ เรื่องราวในอดีต ทำได้เพียงรำลึกถึง~"

คาร์เตอร์ฮัมเพลงที่กู๊ดแมนฟังไม่รู้เรื่องด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขายิ้มทั้งน้ำตา โบกมือลาทุกคนในธนาคาร แล้วเดินกลับบ้านด้วยความรู้สึกเสียดายอยู่ลึกๆ...

ในเดือนมกราคม ปี 1980 นับตั้งแต่วันที่สัญญาทองคำในบัญชีถูกขายจนหมดเกลี้ยง ความคึกคักที่เหลือทั้งหมดก็ไม่เกี่ยวข้องกับคาร์เตอร์อีกต่อไป เขาไปเรียน ฮัมเพลง ประทับตรา 'ปฏิเสธ' บนแบบฟอร์มขอสินเชื่อสองสามใบ และพลิกดูรายงานการสำรวจที่พนักงานพาร์ตไทม์ผู้ขยันขันแข็งส่งกลับมาคร่าวๆ วันเวลาที่แสนจะเรียบง่ายก็ผ่านไปอีกวัน

คาร์เตอร์ใช้ชีวิตแบบปลาเค็มมาจนถึงวันที่ 21 มกราคม ราคาทองคำก็พุ่งไปแตะจุดสูงสุดที่ 850 ดอลลาร์ ส่วนโลหะเงินก็ราวกับนัดกับพี่น้องร่วมสาบานอย่างทองคำเอาไว้ ก็ทะลุหลัก 50 ดอลลาร์ต่อออนซ์ในวันนี้เช่นกัน

"เฮ้อ เสียดาย เสียดาย..."