บทที่ 260 ถูกหลอกเข้าแล้ว!

"ใช่สิครับ หน้าตาน่ะ! ใครล่ะจะไม่อยากรักษาหน้าตัวเองเอาไว้ สิ่งที่ฉันเสียใจที่สุดในตอนนี้ ก็คือตอนนั้นฉันมัวแต่ห่วงเรื่องหน้าตานี่แหละ ก็เลยโกหกนายเรื่องกระบวนการทำกำไร อุตส่าห์ตกปลาตัวใหญ่มาได้ทั้งที ถ้าตอนนั้นฉันบอกความจริงกับนายไปตรงๆ ว่าฉันทำให้กำไรที่ควรจะได้ตั้ง 20 ล้านดอลลาร์ เหลือแค่ 1 ล้านดอลลาร์..."

จูเลียนยักไหล่พร้อมกับกางมือออกทั้งสองข้าง:

"ฉันว่าไม่ว่าจะเป็นนักลงทุนคนไหน ได้ยินแบบนี้ก็คงเต้นผางด้วยความโกรธกันทั้งนั้นแหละ! โดนด่าสองสามประโยคยังถือเป็นเรื่องเล็ก แต่ถ้าเกิดว่า... ถูกไหม?"

ยังมีแต่ถ้าเกิดอีกเหรอ?!

คาร์เตอร์หัวเราะออกมาเบาๆ มันก็เหมือนอย่างที่จูเลียนเพิ่งพูดไปนั่นแหละ เงินเป็นสิ่งที่ทดสอบธาตุแท้ของมนุษย์ได้ดีที่สุด และบ่อยครั้งที่ธาตุแท้ของมนุษย์ก็ทนต่อการทดสอบไม่ได้...