บทที่ 385 มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกงั้นเหรอ? ฉันก็เป็นได้!

“สำหรับก้าวต่อไปล่ะก็... หลังจากการควบรวมกิจการธนาคารแล้ว ธุรกิจบัตรเครดิตจะต้องถูกนำมาปฏิบัติจริง รองลงมาก็คือโควตาการลงทุนเชิงพาณิชย์ของเราที่ยังไม่ได้ถูกใช้งาน รอให้กระแสเงินสดมีสภาพคล่องมากกว่านี้อีกสักหน่อย ส่วนนี้ก็จะต้องถูกนำมาใช้เหมือนกัน ถึงตอนนั้นถ้าจำเป็นต้องลงทุน พวกนายก็โทรหาฉันได้เลย ฉันจะเป็นคนออกรายชื่อบริษัทเป้าหมายเอง”

คาร์เตอร์ลูบหลังศีรษะเบาๆ เมื่อถูกกู๊ดแมนถามถึงแผนการพัฒนาด้วยท่าทีจริงจังขนาดนี้ จู่ๆ คาร์เตอร์ก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

สำหรับธนาคารแบล็ก ในใจของคาร์เตอร์นั้น แม้จะบอกว่าไม่อยากยอมแพ้ และหวังจะบริหารมันต่อไปเหมือนเป็นร้านข้าวหน้าเป็ดของเศรษฐีที่ดินที่เปิดแก้เบื่อ ทว่าในฐานะคนนอกที่ไม่เคยทำงานในธนาคารมาก่อน หรือแม้แต่แผนกบัตรเครดิตก็ยังไม่เคยเหยียบเข้าไป มันก็เหมือนกับคุณอยากจะเปิดร้านขายข้าวหน้าเป็ด แต่ดันทำเป็ดย่างไม่เป็นซะอย่างนั้น...

คาร์เตอร์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง ตัวเขาจะสามารถบริหารจัดการธนาคารแห่งนี้ให้ดีได้จริงๆ งั้นหรือ?!