บทที่ 70 ไอดอลของคาลิม

บอกมาสิ ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น? ทำไมโจอี้ถึงกลัวผมขนาดนั้น? ผมจำได้ว่าเมื่อก่อนไม่ใช่แบบนี้นี่นา เขายังเคยรังแกผมบ่อยๆ ด้วยซ้ำ

คาร์เตอร์ต่อให้ปฏิกิริยาตอบสนองจะเชื่องช้าแค่ไหน แต่จากท่าทีที่ดูรุนแรงเกินเหตุของโจอี้ เขาก็ดูออกว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากล

เขากลั้นใจรอจนกระทั่งงานเลี้ยงจบลง เมื่อสบโอกาสคาร์เตอร์ก็รีบดึงตัวแอนนาออกมาที่สนามหญ้านอกบ้าน แล้วเอ่ยถามด้วยความรู้สึกปวดใจเล็กน้อย

หึ นายยังจะพูดอีกเหรอ ฉันเองก็ไม่นึกเลยว่าตอนนี้ตัวนายจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้! บีบให้ครอบครัวเกิร์นต้องย้ายหนี แถมยังซัดจนแขนขาหัก ตอนนี้คนทั้งเอลมอนด์ใครบ้างล่ะที่ไม่กลัวนาย?

แอนนาส่งเสียงฮึดฮัดราวกับเพิ่งเคยรู้จักคาร์เตอร์เป็นครั้งแรก เธอสำรวจน้องชายคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้าพลางกล่าวต่อว่า

ตอนนี้ที่โรงเรียน แม้แต่พวกนักเรียนที่เพิ่งเรียนจบรุ่นพวกฉันก็พูดกันไปทั่วแล้ว เขาว่านายเป็นพี่ใหญ่คนใหม่ของเอลมอนด์ แถมยังเป็นคนที่เก่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา คนผิวดำทั้งโรงเรียนยอมฟังสั่งนาย... แถมพวกตำรวจผิวขาวก็ยังฟังสั่งนายด้วย นายมันพวกกินรวบทั้งคนผิวขาวคนผิวดำเลยนี่นา!

ไม่ใช่นะ ถึงคนในเอลมอนด์จะกลัวผม แต่พวกพี่ก็เรียนจบกันไปแล้ว แล้วโจอี้เขายังจะกลัวอะไรอีก?

แม้ว่าคำว่ากินรวบทั้งคนผิวขาวคนผิวดำที่แอนนาพูดอาจจะเข้าใจไม่ตรงกับสิ่งที่คาร์เตอร์คิดเสียทีเดียว แต่เขาก็พอจะเดาออกว่าท่าทีรุนแรงของโจอี้อาจจะเป็นผลกระทบต่อเนื่องมาจากเหตุการณ์ของเกิร์น แต่เขาก็นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าผลกระทบนี้มันจะลามไปไกลถึงนอกรั้วโรงเรียนด้วย อย่างที่เขาพูดนั่นแหละ โจอี้เรียนจบไปแล้ว ออกไปทำงานข้างนอกแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าต่อให้คาร์เตอร์อยากจะหาเรื่อง จะหาเหตุผลอะไรไปหาเรื่องเขากันล่ะ?

ชีวิตของพวกเขานอกจากเรื่องแอนนาแล้ว ก็แทบจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย คาร์เตอร์จะกินอิ่มเกินไปจนว่างงาน ไม่มีเรื่องทำถึงต้องไปสร้างเรื่องให้วุ่นวาย หรือจะคอยหาเรื่องแกล้งคนไปทั่วทำไมกันล่ะ?

คาร์เตอร์ที่รู้สึกว่าชื่อเสียงตัวเองถูกทำลาย จึงรีบแก้ต่างและเปลี่ยนเรื่องทันที

หรือว่าเขาแอบไปมั่วสุมกับใครลับหลังพี่? ถ้าเป็นแบบนั้นก็น่ากลัวจริงที่เขาจะกลัวผม

อย่าพูดเหลวไหล โจอี้ไม่ใช่คนแบบนั้น ถึงเขาจะขี้ขลาดไปหน่อย แต่เขาก็ปฏิบัติกับฉันดีมาก พี่สาวนายไม่ใช่คนโง่นะ ถ้าเขาแอบไปมั่วสุมลับหลังฉันจริงๆ ฉันจะยังฝังใจตามเขาอยู่อย่างนี้เหรอ?

หลังจากโดนเจนนี่ตบหน้าไปหนึ่งฉาก คาร์เตอร์ก็โดนแอนนาตบให้อีกหนึ่งฉาก เขาไม่มีท่าทางเหมือนพี่ใหญ่เลยสักนิด กลับยิ้มเยาะเย้ยแอนนาด้วยท่าทางกวนประสาทแทน

พี่บอกเองไม่ใช่เหรอว่าแอบไปมั่วสุม ถ้าพี่รู้แสดงว่ามันก็ไม่ลับแล้วไม่ใช่หรือไง? เออ พี่ครับ พูดกันตรงๆ นะ อยากให้ผมช่วยสืบเรื่องโจอี้ไหม? ถึงข่าวลือมันจะเกินจริงไปบ้าง แต่ในฐานะน้องชายพี่ ผมหาพรรคพวกคนผิวดำมาช่วยทำเรื่องพวกนี้ได้ไม่ยากหรอก พี่ก็รู้ว่าเรื่องซุบซิบแบบนี้ แค่ถามพวกคนผิวดำแถวนี้ก็รู้เรื่องหมดแล้ว

พอเถอะ เรื่องของฉันไม่ต้องให้นายมาเป็นห่วงหรอก ปกติโจอี้ก็กลัวนายจะแย่แล้ว ถ้านายไปสืบเรื่องเขาอีก ไม่ยิ่งทำเอาเขาขวัญกระเจิงตายเหรอ? แล้วก็อีกอย่าง เมื่อก่อนเขาก็แค่ล้อเล่นกับนาย นายอย่าไปเก็บมาใส่ใจเลยนะ!

เลิกพูดเถอะ พี่เชื่อข่าวลือพวกนั้นจริงๆ เหรอ! ผมไม่ได้ใจแคบขนาดนั้น เรื่องเกิร์น... ถ้าเขาไม่เป็นฝ่ายมาหาเรื่องผมก่อน เขาก็คงไม่จบแบบนี้หรอก อีกอย่าง ใครกันที่เป็นคนปล่อยข่าวว่าหักแขนหักขาน่ะ นี่ไม่เท่ากับใส่ร้ายผมเหรอ? ผมน่ะ... ช่างเถอะ พี่ไปบอกโจอี้เถอะ ผมไม่ได้จดจำเรื่องพวกนั้นหรอก บอกให้เขาแมนๆ หน่อย พี่เขยของคาร์เตอร์ไม่ควรจะขี้ขลาดขนาดนั้น!

เรื่องที่โจอี้ชอบล้อเล่นกับคาร์เตอร์ที่เป็นน้องเมียนั้น แทบจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคาร์เตอร์ในตอนนี้เลย ตั้งแต่คาร์เตอร์ทะลุมิติมา ก็ทำตัวเป็นเส้นตรงระหว่างโรงเรียนกับธนาคารแทบไม่ได้เจอหน้าโจอี้เลย พอเขาออกจากโรงเรียนไปก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ถ้าไม่ใช่เพราะงานเลี้ยงครอบครัวคราวนี้ คาร์เตอร์ก็ไม่ได้เจอเขามานานกว่าเดือนแล้ว ย่อมไม่เก็บมาใส่ใจอยู่แล้ว

คาร์เตอร์บ่นพึมพำไปเรื่อย แต่ในใจเขารู้ดีว่าเรื่องข่าวลือน่ะ ปากอยู่ที่คนอื่น นายห้ามมันไม่ได้หรอก วันต่อมาพระอาทิตย์ขึ้นตามปกติ คาร์เตอร์ก็ดูเหมือนจะลืมคำปณิธานใหญ่โตเมื่อคืนว่าจะไล่ล่าตัวการใหญ่ไปเสียสนิท เขาขับรถธรรมดาๆ สะพายกระเป๋าธรรมดาๆ เข้าห้องเรียนเหมือนเช่นทุกวัน

คาร์เตอร์ ผมขอโทษเรื่องคดีของพ่อพรุ่งนี้จะขึ้นศาลแล้ว พี่พอจะไปเป็นเพื่อนผมได้ไหม?

ทว่าคาร์เตอร์ที่คิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดายังนั่งไม่ทันไร คาซิมลูกน้องคนสนิทก็เข้ามาหาเขาด้วยท่าทางเหมือนกำลังฟังคำสอนของเจ้าพ่อ เขายืนประหม่าอยู่ข้างๆ คาร์เตอร์แล้วเอ่ยกระซิบ

ผมไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก มีทนายอยู่ก็พอแล้ว บาร์เทิลเคยรับทำคดีขายสมุนไพรใบเขียวมาแล้วกว่ายี่สิบคดี ประสบการณ์โชกโชน มีเขาอยู่ พ่อของนายไม่เป็นอะไรแน่... อย่างน้อย ก็ไม่เป็นอะไรมากหรอก!

ขอบคุณนะคาร์เตอร์ ครั้งนี้ขอบใจนายจริงๆ พอเสร็จงานศาลแล้ว นายต้องมาที่บ้านผมให้ได้นะ แม่ผมตั้งใจจะทำมื้อใหญ่เลี้ยงขอบคุณนายเลย แล้วก็คาริมด้วย เขาคิดถึงนายหน่อยๆ แล้วนะ

กำแพงชนชั้นในอเมริกา จริงๆ แล้วก็คือความรู้ที่ถูกสร้างขึ้นโดยข้อกฎหมายต่างๆ คำศัพท์เฉพาะทางในกฎหมาย ถ้าไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ต่อให้มองก็อ่านไม่รู้เรื่อง การจะก้าวข้ามกำแพงนี้และทำความเข้าใจกฎกติกาการดำเนินชีวิตในสังคมอเมริกาจริงๆ มีสองทางเลือกคือ หาหนทางเรียนรู้ด้วยตัวเอง หรือทำอย่างคาร์เตอร์คือมีเงินจ้างคนประเภทนี้มาทำงานให้ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะเอาตัวรอดในสังคมอเมริกานี้ได้เลย

ความเข้าใจของคาซิมแม้จะไม่ลึกซึ้งเท่าคาร์เตอร์ แต่เขาก็รู้ดีว่าถ้าไม่มีคาร์เตอร์ ลำพังแค่ครอบครัวเขา อย่าว่าแต่จะจ้างทนายฝีมือดีเลย ส่วนทนายอาสาที่ทางศาลจัดหาให้น่ะเหรอ...

รู้กันอยู่ว่าพวกนั้นจะพึ่งพาได้จริงก็บ้าแล้ว ทนายเก่งๆ ที่ไหนจะไปทำคดีอาสา? เสียเวลาชีวิตเปล่าๆ

ฮ่าฮ่าฮ่า คาริมเจ้าหนูคนนั้นเป็นยังไงบ้าง? ผมจำได้ว่าตอนไปบ้านนายครั้งแรก เขายังระแวงผมอยู่เลย ตอนนี้คงไม่ระแวงแล้วสิ?

คาร์เตอร์หัวเราะร่า พยักหน้าตกลงตามคำขอของลูกน้องคนสนิท ผู้คนต่างบอกว่าเขาเป็นพี่ใหญ่ของคนผิวดำในเอลมอนด์ แต่จะว่าไป คาร์เตอร์รู้สึกว่าเขาเป็นพี่ใหญ่ของคาซิมมากกว่าเสียอีก

ตราบใดที่มีคาซิมคอยช่วยเหลือ ก็เท่ากับเขาสามารถใช้ทรัพยากรของคนผิวดำได้ทางอ้อม ไม่ว่าจะด้วยฐานะเพื่อนร่วมชั้น เพื่อนฝูง หรือจะเป็นการคิดแบบหวังผลเพื่อรักษาความสัมพันธ์กับลูกน้อง คาร์เตอร์ต่างก็คิดว่าเขาควรตอบรับคำเชิญของคาซิม

ไม่แล้ว ไม่แล้วล่ะ ตอนนี้เขามักจะพูดถึงแต่เรื่องนายบ่อยๆ มักจะบอกว่าโตขึ้นอยากเป็นคนแบบนาย ใครมารังแกเขา นายบอกว่าอยากให้ใครบ้านแตกสาแหรกขาด ก็ต้องให้มันบ้านแตกสาแหรกขาดไปเลย! ตอนนี้นายกลายเป็นไอดอลของเขาไปแล้วนะ!

คาร์เตอร์: ...

อะแฮ่ม ถ้าเขาพูดจาอวดเก่งขนาดนั้น คุณนายดยุคไม่ตีเขาเหรอ? ยังเด็กแท้ๆ ไม่เรียนทำตัวให้ดีเลย!

ไม่นะ? ทำไมต้องตีเขาด้วย? ถูกคนรังแก ก็ต้องตอบโต้สิ มันเป็นเรื่องที่ชอบธรรมไม่ใช่เหรอ? จะยอมให้คนเขารังแกง่ายๆ ได้ยังไงกัน?

คาซิมส่ายหัวอย่างงุนงง ไม่รู้สึกเลยว่าที่น้องชายพูดนั้นมีปัญหาตรงไหน แม้แต่ตอนเห็นครอบครัวเกิร์นจากไปอย่างหมดอาลัย คาซิมในใจก็มีความคิดแบบเดียวกันกับน้องชายของเขา

แต่เมื่อเทียบกับคาริมที่ยังเด็ก คาซิมเก็บความคิดนี้ไว้ในใจ นึกอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ! พูดไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรนี่นา ไม่ใช่เด็กน้อยแล้วเสียหน่อย

คาร์เตอร์ที่สัมผัสได้ถึงช่องว่างระหว่างวัฒนธรรมอย่างชัดเจน โบกมืออย่างหมดอารมณ์เพื่อไล่คาซิมออกไป จะคิดอะไรก็ช่างเถอะ ยังไงเสียเขาก็ไม่มีความสนใจจะเป็นเจ้าพ่อดักลาสอะไรนั่นหรอก

ช่างเถอะๆ อยากคิดอะไรก็ช่างเขาเถอะ ขอให้คุณดยุคโชคดีในวันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน ถึงเวลานั้นบอกเวลาผมมา ผมจะไปตามนัดให้ตรงเวลาแน่นอน!