ตอนที่ 64 ต่อไปนี้เสวี่ยโจวคือพ่อบังเกิดเกล้าของผมแล้ว

การเปลี่ยนกติกาการประกวดกวีนิพนธ์รอบชิงชนะเลิศ ทำเอาแฟนคลับในซู่เหรินจ้านพากันหงุดหงิดใจอย่างยิ่ง

แต่การที่เสวี่ยโจวก้าวเข้าสู่วงการกวีนิพนธ์ กลับกลายเป็นข่าวดีชิ้นใหญ่สำหรับครีเอเตอร์สายดนตรีบางคน

ตอนนี้ในกลุ่มวีแชต "มหาเทพดนตรีออริจินัลเว็บ S" เหล่าครีเอเตอร์สายเพลงออริจินัลของซู่เหรินจ้านกำลังคุยกันอย่างออกรส

ราชาเพลงโฟล์ก: "เชี่ย เสวี่ยโจวแต่งกลอนโหดขนาดนี้เลยเหรอวะ?"

แพนด้าชอบดีดเปียโน: "สงสัยการแต่งกลอนคงเป็นความถนัดจริง ๆ ของเขานั่นแหละ มิน่าล่ะ เพลง 'น่าเสียดายที่ไม่ใช่เธอ' กับ 'เส้นทางธรรมดา' ก็คงไปกว้านซื้อมาจากที่ไหนสักแห่งมากกว่า"

จี้มั่วต้าเสิน: "ใช่ ผมก็คิดงั้น ในคลังของเขาคงมีตุนไว้แค่สองเพลงนี้นั่นแหละ เพราะยังไงเพลงดี ๆ ก็ไม่ได้หากว้านซื้อง่าย ๆ ขนาดนั้น"

ขี่เพลงฝ่าคลื่น: "แล้วทำไมคนแต่งตัวจริงถึงไม่แฉเขาล่ะ?"

จี้มั่วต้าเสิน: "คงจ่ายเงินไปหนักพอนั่นแหละ ยุคนี้คนทำเพลงออริจินัลที่ยังยึดมั่นในอุดมการณ์เดิมมันมีไม่เยอะแล้วนี่"

แพนด้าชอบดีดเปียโน: "เฮ้อ วงการเพลงมีพวกเสแสร้งสร้างภาพหาชื่อเสียงแบบนี้เยอะเกินไปจริง ๆ!"

จี้มั่วต้าเสิน: "ใช่แล้วล่ะ เพราะงั้นผมถึงยอมไม่เข้าวงการบันเทิง ทำเพลงที่ตัวเองชอบมันไม่ดีกว่าเหรอ?"

ราชาเพลงโฟล์ก: "เพลงออริจินัลในเว็บ S ถือเป็นแดนบริสุทธิ์ผืนสุดท้ายแล้ว ให้คนอย่างเสวี่ยโจวไปป่วนที่อื่นเถอะ"

คนเหล่านี้ล้วนเป็นครีเอเตอร์ในซู่เหรินจ้านที่มีผู้ติดตามตั้งแต่หลักแสนไปจนถึงหลักล้าน และเน้นทำเพลงออริจินัลเป็นหลัก

ช่วงที่ผ่านมา การก้าวขึ้นมาอย่างกะทันหันของเสวี่ยโจวสร้างแรงกดดันให้พวกเขาอย่างหนัก

เพราะระดับของเพลง "น่าเสียดายที่ไม่ใช่เธอ" กับ "เส้นทางธรรมดา" นั้นสูงเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะเทียบชั้นได้เลย

ก่อนหน้านี้เคยมีคนปล่อยข่าวลือว่าเพลง "น่าเสียดายที่ไม่ใช่เธอ" ลอกเลียนแบบผลงาน แต่ไม่ทันไรก็ถูกเสวี่ยโจวตบหน้าฉาดใหญ่

พวกเขาต่างจนปัญญา ทำได้เพียงเตรียมใจว่าจะต้องถูกเสวี่ยโจวเหยียบขยี้จมดินไปอีกยาวนาน

ใครจะคิดว่าคู่แข่งตัวฉกาจรายนี้จะหันไปลุยหมวดกวีนิพนธ์กะทันหัน ซึ่งสำหรับพวกเขาแล้วนับเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

คราวนี้หมวดเพลงออริจินัลจึงกลับมาเป็นอาณาเขตของพวกเขาอีกครั้ง

พวกเขาถึงขั้นคาดเดาไปว่า เสวี่ยโจวน่าจะแต่งเพลงไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ แค่บังเอิญได้เพลงดี ๆ มาสองเพลง แล้วเอามาอ้างว่าเป็นผลงานออริจินัลของตัวเอง

พฤติกรรมเช่นนี้ทำให้พวกเขาต่างพากันดูถูกเหยียดหยามถึงขีดสุด

พวกเรานักดนตรีออริจินัลมันรักศักดิ์ศรี เป็นพวกศิลปะชั้นสูงที่คนเข้าถึงยาก พวกเราไม่ได้เข้าสังกัดบริษัทบันเทิงเป็นนักแต่งเพลงมืออาชีพไม่ได้สักหน่อย เราแค่ยึดมั่นในอุดมการณ์ต่างหาก!

เมืองเจียงโจว ภายในห้องเช่าแห่งหนึ่ง

ชายสวมแว่นตาที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยสิวนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เขายังคงคุยโวโอ้อวดในกลุ่มร่วมกับเหล่าครีเอเตอร์ เปิดฉากวิพากษ์วิจารณ์ความฉาบฉวยและความจอมปลอมของเหล่านักแต่งเพลงมืออาชีพในวงการบันเทิงอย่างเผ็ดร้อน

หลายคนสนทนากันอย่างออกรสออกชาติ ราวกับเป็นยอดฝีมือผู้เร้นกาย หากสบโอกาสเมื่อใดก็พร้อมจะทะยานกลายเป็นมังกรได้ทันที

เขาชื่อฉางเหว่ย ทั้งเป็น "จี้มั่วต้าเสิน" นักดนตรีออริจินัลผู้ "ถือตัวสูงส่ง" ในซู่เหรินจ้าน และยังเป็น "ราชันคีย์บอร์ด" ที่เคยใส่ร้ายว่าเสวี่ยโจวลอกเลียนแบบผลงาน พอโดนตบหน้ากลับก็ลบบัญชีหนีไป

โม้จนเริ่มเหนื่อย ฉางเหว่ยลุกขึ้นเดินไปหยิบน้ำอัดลมกระป๋องหนึ่งออกมาจากตู้เย็น เปิดฝาแล้วยกดื่มอึกใหญ่ด้วยความฟิน

พอนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์อีกครั้งและกำลังจะโม้ต่อ จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือก็มีการแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาจากซู่เหรินจ้าน

"ฉันจะได้พบเจอใคร จะมีบทสนทนาแบบไหน คนที่ฉันเฝ้ารอ เธออยู่ไกลเพียงใดในอนาคต"

ในซู่เหรินจ้าน เมื่อครีเอเตอร์ที่คุณติดตามลงวิดีโอใหม่ ระบบจะส่งการแจ้งเตือนมาให้เสมอ

ฉางเหว่ยกำลังนึกประหลาดใจว่าชื่อคลิปนี้หมายถึงอะไร แต่พอเหลือบไปเห็นชื่อครีเอเตอร์เจ้าของคลิป เขาก็ชะงักงันไปทันที

เสวี่ยโจว

เป็นวิดีโอใหม่ที่เสวี่ยโจวปล่อยออกมางั้นเหรอ?!

ก่อนหน้านี้เขากดติดตามเสวี่ยโจวเอาไว้ พออีกฝ่ายปล่อยคลิปออกมา เขาจึงได้รับการแจ้งเตือนเป็นกลุ่มแรก

แต่ว่า...

ไม่ใช่ว่าเสวี่ยโจวกำลังยุ่งอยู่กับการแข่งประกวดกวีนิพนธ์หรอกเหรอ?

ทำไมถึงยังมีเวลามาลงคลิปใหม่อีก?

ฉางเหว่ยขบคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเดาว่านี่น่าจะเป็นบทกวีสักบท

อืม ต้องใช่แน่ ๆ

ฉางเหว่ยกดลิงก์เข้าไปในวิดีโอ บนหน้าจอปรากฏภาพชายคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าคีย์บอร์ดไฟฟ้า ยังคงมองไม่เห็นใบหน้าเช่นเคย ฉากหลังของคลิปก็เปลี่ยนไป ไม่เห็นเตียงนอนแล้ว ด้านหลังเป็นเพียงกำแพง

ช่วงเริ่มคลิปปรากฏชื่อเพลงขึ้นมาเพลงหนึ่ง

"พบเจอ"

หัวใจของฉางเหว่ยกระตุกวูบ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที นี่มัน... เพลงใหม่ของเสวี่ยโจวงั้นเหรอ?

คงไม่ใช่หรอกมั้ง?

ท่ามกลางความรู้สึกสับสนไม่อยากจะเชื่อของฉางเหว่ย เสียงคีย์บอร์ดอันไพเราะพลิ้วไหวก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงร้องอันคุ้นเคย

"ได้ยินเสียง ฤดูหนาว กำลังจากไป"

"ฉันตื่นขึ้นมาในวันเดือนปีใด"

"ฉันคิด ฉันรอ ฉันเฝ้าคอย"

"แต่อนาคตไม่อาจกำหนดได้ดั่งใจ"

ฉางเหว่ยตั้งใจฟังทุกท่วงทำนอง แต่ยิ่งฟัง สีหน้าของเขาก็ยิ่งดูแย่ลงเรื่อย ๆ

ไม่กี่นาทีต่อมา เมื่อเพลงจบลง ฉางเหว่ยก็ตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป

ขณะเดียวกัน ในกลุ่มเทพดนตรีออริจินัลก็ระเบิดความฮือฮาขึ้นมาเช่นกัน

แพนด้าชอบดีดเปียโน: "เชี่ย เสวี่ยโจวปล่อยเพลงใหม่อีกแล้ว! พวกนายฟังกันหรือยัง"

ราชาเพลงโฟล์ก: "อะไรนะ?! ไม่ใช่ว่าเขาไปแต่งกลอนอยู่หรอกเหรอ? เดี๋ยวฉันไปฟังแป๊บ!"

โต้คลื่นบทเพลง: "ฉันฟังแล้ว"

ราชาเพลงโฟล์ก: "เป็นไงบ้าง?"

โต้คลื่นบทเพลง: "นายไปฟังดูเองเถอะ..."

......

ราชาเพลงโฟล์ก: "น...นี่ เพลงนี้เสวี่ยโจวแต่งจริงดิ???"

แพนด้าชอบดีดเปียโน: "แม่งเอ๊ย! ไม่คิดจะให้คนอื่นมีที่ยืนเลยหรือไงวะ!"

ราชาเพลงโฟล์ก: "@จี้มั่วต้าเสิน นายได้ฟังเพลงใหม่ของเสวี่ยโจวยัง?"

ฉางเหว่ยเห็นข้อความที่แท็กหาเขาในกลุ่ม แต่เขากลับไม่ได้ตอบอะไร

เขานั่งเหม่ออยู่อย่างนั้น สีหน้าเปลี่ยนไปมาคล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างตัดสินใจได้

ฉางเหว่ยรีบดาวน์โหลดเพลงใหม่ "พบเจอ" ของเสวี่ยโจวลงคอมพิวเตอร์ทันที จากนั้นก็เปิดกล้องวิดีโอแล้วพูดใส่กล้องว่า

"สวัสดีครับทุกคน ผมจี้มั่วต้าเสิน นักดนตรีออริจินัลคนเดิมเองครับ เพื่อน ๆ ที่ติดตามหมวดดนตรีน่าจะเห็นกันแล้วใช่ไหมครับว่า เสวี่ยโจวปล่อยเพลงใหม่ออกมาอีกแล้ว"

"ไม่รู้ว่าทุกคนได้ฟังกันหรือยัง ถ้าใครยังไม่ได้ฟังล่ะก็ ผมขอบอกคำเดียวเลยครับว่า ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ รีบไปฟังกันเลย!"

"เพราะเพลงนี้ มันเพราะมาก มาก มาก จริง ๆ ครับ!"

"แน่นอนครับ ถ้าทุกคนสนใจ จะลองฟังการวิเคราะห์เพลงนี้จากผมก่อนก็ได้..."

จากนั้นฉางเหว่ยก็เริ่มวิเคราะห์เพลง "พบเจอ" อ๊ะ ไม่สิ ต้องเรียกว่าสารพัดจะยกยอปอปั้น ถึงขั้นกราบกรานเลียแข้งเลียขาเลยต่างหาก

สรุปก็คืออวยจนลอยฟ้า ประมาณว่าชาตินี้ไม่มีทางหาฟังที่ไหนได้อีกแล้ว

สุดท้ายยังประกาศตัวว่าตนเองกลายเป็นแฟนคลับตัวยงของท่านเทพเสวี่ยโจวไปแล้ว หลังจากนี้ทุกครั้งที่ท่านเทพเสวี่ยโจวปล่อยเพลงใหม่ เขาจะรีบทำคลิปวิจารณ์มาฝากทุกคนทันที อ๊ะ ไม่สิ รีบมาอวยและกราบเลียต่างหาก

พออัดเสร็จ ฉางเหว่ยก็ใส่ซับไตเติล เช็กดูรอบหนึ่งอย่างพึงพอใจ แล้วกดอัปโหลดเผยแพร่ทันที!

ไม่นานนัก วิดีโอของเขาก็ดึงดูดความสนใจได้ไม่น้อย เพราะได้กระแสจากเพลงใหม่ของเสวี่ยโจวช่วยดัน

เพลง "พบเจอ" ของเสวี่ยโจวเพิ่งปล่อยออกมาได้ราวหนึ่งชั่วโมง ยอดวิวก็พุ่งแตะหลักห้าแสนครั้งแล้ว

ส่วนวิดีโอเลียแข้งเลียขาเสวี่ยโจวของฉางเหว่ย ก็มียอดวิวทะลุสามแสนกว่าครั้งอย่างเหลือเชื่อ

กระแสระลอกนี้ เขาเกาะติดได้สำเร็จจริง ๆ

ในกลุ่มเทพดนตรีออริจินัลของเว็บ S

แพนด้าชอบดีดเปียโน: "@จี้มั่วต้าเสิน เชี่ย จี้มั่ว วิดีโอที่เพิ่งลงหมายความว่าไงวะ? ไหนบอกไม่เห็นหัวเสวี่ยโจวไง?"

ราชาเพลงโฟล์ก: "@จี้มั่วต้าเสิน เช็ดเป็ด นายเลียออกนอกหน้าเกินไปปะเนี่ย?"

โต้คลื่นบทเพลง: "นี่ฉันเพี้ยนไปเอง หรือว่าโลกใบนี้มันบ้าไปแล้วกันแน่?"

เมื่อถูกเหล่าครีเอเตอร์ในกลุ่มซักไซ้ ฉางเหว่ยก็หัวเราะเยาะ ไอ้พวกโง่เอ๊ย!

ไม่เห็นเหรอว่าพอฉันเกาะกระแสเสวี่ยโจว ยอดวิวมันก็พุ่งพรวด ๆ เลยเนี่ย?

พวกนายสูงส่ง พวกนายเก่งกล้าสามารถ แล้วพวกนายมีปัญญาซื้อบ้านกันไหมล่ะ?

เหอะ ๆ ต่อไปนี้ท่านเทพเสวี่ยโจวก็คือพ่อแท้ ๆ ของฉันแล้ว

เขาปล่อยมาเพลงหนึ่ง ฉันก็จะเลียมันเพลงหนึ่ง!

วะฮะฮ่า!