ตอนที่ 65 พี่ เสวี่ยโจวคือพี่เหรอ

"ว้าว เพลงนี้เพราะเกินไปแล้ว!"

"'การได้พบเธอจะมีบทสนทนาเช่นไร คนที่ฉันเฝ้ารอ เขาอยู่ในอนาคตที่ไกลเพียงไหนกัน'... เนื้อเพลงกินใจมาก ฟังแล้วอยากมีความรักขึ้นมาเลยอะ!"

"ในเนื้อเพลงเขาบอกว่า 'เธอ' เป็นผู้หญิงไม่ใช่เหรอ ยัยนี่คิดถึงผู้ชายชัด ๆ ฮิๆๆ เพ้อเจ้อจริงเชียว!"

"ยุ่งน่า! ยังไงฉันก็คิดว่าท่านเทพเสวี่ยโจวเท่สุด ๆ ไปเลย เสี่ยวซวง เธอว่าไหมล่ะ?"

ภายในห้องพักหญิงของฟางเสี่ยวฉาน ที่มหาวิทยาลัยครุศาสตร์แห่งเมืองหลวง

ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว วันนี้หลินเสี่ยวซวงเด็กเรียนประจำห้องไม่ได้ไปหอสมุดพอดี พออยู่กันพร้อมหน้า จึงมีคนเปิดประเด็นพูดถึงเพลงใหม่เพราะ ๆ ที่เพิ่งได้ฟังมาเมื่อตอนกลางวัน

เพลงนี้มีชื่อว่า "พบพาน" เป็นเพลงออริจินัลของครีเอเตอร์คนหนึ่งในซู่เหรินจ้าน เลยอยากแนะนำให้ทุกคนลองฟังดู

แต่นึกไม่ถึงว่าพอพูดขึ้นมา รูมเมตหลายคนจะบอกว่าได้ฟังตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วเหมือนกัน

คุยไปคุยมาทุกคนถึงเพิ่งรู้ว่า ที่แท้ครีเอเตอร์คนนี้ก็คือเสวี่ยโจว!

เสวี่ยโจวคนไหนน่ะเหรอ

ก็เสวี่ยโจวคนที่กำลังจะเป็นตัวแทนของซู่เหรินจ้านไปแข่งรอบชิงชนะเลิศการประกวดกวีนิพนธ์พร้อมกับฟางเสี่ยวฉานน่ะสิ!

นักแต่งเพลงอัจฉริยะ ปราชญ์ผู้เปี่ยมพรสวรรค์ กวีเอกแห่งอนาคต ช่วงนี้มีฉายามากมายนับไม่ถ้วนที่ถูกยกให้กับเสวี่ยโจวคนนี้

นักศึกษาสาวปีสองกำลังอยู่ในวัยช่างฝัน ย่อมชอบผู้ชายที่มีทั้งความสามารถและดูลึกลับแบบนี้เป็นธรรมดา พอเปิดประเด็นคุยกัน แต่ละคนก็แทบจะเก็บอาการน้ำลายหกไว้ไม่อยู่

มีเพียงหลินเสี่ยวซวงคนเดียวที่ไม่ได้ร่วมวงสนทนา เธอถือหนังสือนั่งอ่านเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ

อาหมิ่นจึงอดไม่ได้ที่จะโยนบทสนทนาไปทางเธอ

พอได้ยินคำถามของรูมเมต หญิงสาวที่กำลังอ่านหนังสือเงียบ ๆ ก็เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงหน้ารูปไข่อันงดงาม ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับดั่งระลอกคลื่นในสายน้ำ เธอสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์ สองมือประคองหนังสือไว้ ดูราวกับสาวน้อยแสนสวยที่หลุดออกมาจากหน้ามังงะ

"เสวี่ยโจวคือใครเหรอ"

หลินเสี่ยวซวงมองรูมเมตด้วยความสงสัย

ทุกคนต่างพากันพูดไม่ออก อาหมิ่นพูดกับฟางเสี่ยวฉานอย่างจนใจ "เสี่ยวฉาน เธอน่าจะสนิทกับท่านเทพเสวี่ยโจวใช่ไหม เล่าให้เทพีเด็กเรียนของพวกเราฟังหน่อยสิ"

ฟางเสี่ยวฉานกะพริบตาปริบ ๆ เธออยากจะบอกอยู่หรอกว่าตัวเองสนิทกับเสวี่ยโจวมากจริง ๆ แต่พอนึกถึงข้อความส่วนตัวที่ส่งไปเมื่อหลายวันก่อนแล้วจนป่านนี้อีกฝ่ายยังไม่ตอบกลับ

เธอก็ไม่กล้าพูดออกมาได้เต็มปากแล้ว

จึงทำได้เพียงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดคลิปวิดีโอเพลงใหม่ที่เสวี่ยโจวโพสต์เมื่อช่วงบ่าย แล้วยื่นให้หลินเสี่ยวซวงดู

"เธอลองฟังดูเองแล้วกัน เพลงนี้เพราะมากเลยนะ"

หลินเสี่ยวซวงก้มมองหนังสือภาษาอังกฤษในมืออย่างเสียดายเล็กน้อย อาหมิ่นจึงเดินเข้ามาดึงหนังสือไปจากมือเธอ

"โธ่ เสี่ยวซวง เธออย่าเอาแต่เรียนทั้งวันสิ มาใช้ชีวิตแบบปุถุชนคนธรรมดาอย่างพวกเราบ้าง ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะกลายเป็นหนอนหนังสือเอานะ!"

รูมเมตไม่ได้มีเจตนาร้าย แค่หยอกเล่นเฉย ๆ หลินเสี่ยวซวงจึงไม่ได้ถือสา เธอก้มมองหน้าจอมือถือที่มีชายคนหนึ่งกำลังดีดเปียโนโดยไม่เปิดเผยใบหน้า

เพียงไม่กี่นาที เพลง "พบพาน" ก็เล่นจบลง สาว ๆ ต่างซาบซึ้งจนตาเป็นประกายอีกรอบ พลางเอ่ยปากชมไม่หยุดว่าเพราะมากจริง ๆ

หลินเสี่ยวซวงยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาทันที "เสวี่ยโจวคนนี้ชื่ออะไรเหรอ หน้าตาเป็นยังไง"

"ฮิฮิ เทพีเด็กเรียนของเราก็หวั่นไหวกับเขาเหมือนกันเหรอเนี่ย"

อาหมิ่นยิ้มอย่างกระหยิ่มใจ ส่วนฟางเสี่ยวฉานกลับเอ่ยอย่างเสียดายว่า

"เสวี่ยโจวไม่เคยเปิดเผยหน้าตาเลย พวกเราก็ไม่รู้ว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง ยิ่งเรื่องชื่อยิ่งไม่รู้เข้าไปใหญ่"

หลินเสี่ยวซวงเงียบกริบ แววตาแฝงความครุ่นคิด

อาหมิ่นหัวเราะคิกคัก "ไม่เป็นไรหรอก เสี่ยวฉาน สัปดาห์หน้าเธอไปแข่งรอบชิงที่สถานีโทรทัศน์ดาวเทียมเมืองหลวงก็จะได้เจอท่านเทพเสวี่ยโจวแล้ว อย่าลืมขอเบอร์โทรเขามาให้ฉันด้วยนะ!"

ฟางเสี่ยวฉานหัวเราะตาม "แล้วถ้าเกิดเขาเป็นคุณลุงพุงพลุ้ยล่ะ"

"ไม่มีทาง! ท่านเทพเสวี่ยโจวต้องเป็นหนุ่มหล่อสุด ๆ แน่นอน! ต่อให้เป็นคุณลุง ก็ต้องเป็นโอปป้าสุดเท่!"

"อาหมิ่น นี่เธอเพ้อหาผู้ชายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

"ยังจะมาว่าฉันอีก เมื่อกี้ใครกันแน่ที่น้ำลายแทบจะหกน่ะ!"

รูมเมตหลายคนหยอกล้อหัวเราะร่ากันไปมา หลินเสี่ยวซวงลุกขึ้นเดินออกจากห้องพักมายังระเบียงทางเดิน แล้วส่งข้อความไปหาหลินโจวผู้เป็นพี่ชาย

"พี่ เสวี่ยโจวคือพี่เหรอ"

แต่รออยู่ครู่หนึ่งอีกฝ่ายก็ยังไม่ตอบ หลินเสี่ยวซวงเป็นคนสุขุมเยือกเย็นอยู่แล้วจึงไม่ได้รีบร้อนอะไร เธอหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องพัก

"อุ๊ย เกือบลืมไปเลย!"

จู่ ๆ รูมเมตคนหนึ่งก็อุทานขึ้นมาเสียงดัง

"คืนนี้มีรายการหว่อซื่อเกอโส่วหนี่นา!"

"จริงด้วย! เร็วเข้าๆๆ!" คนอื่น ๆ ได้สติขึ้นมาเช่นกัน ฟางเสี่ยวฉานเปิดคอมพิวเตอร์ เข้าไปยังแพลตฟอร์มทีวีออนไลน์ของสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมซิงเฉิง

คนอื่น ๆ ต่างยกเก้าอี้มานั่งเรียงแถวหน้าคอมพิวเตอร์ พอดีกับที่ไตเติลรายการ "หว่อซื่อเกอโส่ว" เอพิโสดสามเริ่มฉาย ภาพของนักร้องทั้งเจ็ดคนอย่างอวี๋ซิน เฉิงหลิน เสิ่นเหยา และซูชิงเหมยสลับเปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

สาว ๆ หลายคนเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง

"ว้าว พอเฉิงหลินใส่แว่นแล้วน่ารักจังเลย!"

"อวี๋ซินอายุตั้งห้าสิบกว่าแล้ว แต่หุ่นยังเป๊ะขนาดนี้ได้ไงเนี่ย!"

"เอพิโสดนี้เสิ่นเหยาจะดีดตัวกลับขึ้นมาจากก้นเหวได้ไหมนะ?"

"ได้ยินว่าเอพิโสดนี้ซูชิงเหมยจะร้องเพลงเร็ว ตั้งตารอเลย!"

เดิมทีฟางเสี่ยวฉานก็ค่อนข้างตื่นเต้นอยู่หรอก แต่พอได้ยินชื่อซูชิงเหมย เธอก็อดคิดถึงหมอนั่นที่ยังไม่ยอมตอบข้อความส่วนตัวของเธอสักทีไม่ได้

หรือว่าฉันหน้าตาไม่ดี เขาถึงไม่อยากสนใจ?

ไม่น่าใช่มั้ง ผู้ชายที่ตามจีบฉันในมหาวิทยาลัยมีตั้งเยอะตั้งแยะ!

ฟางเสี่ยวฉานรู้สึกขุ่นเคืองใจอยู่บ้าง ไม่ใช่ว่าเธอคิดอะไรกับเสวี่ยโจวที่ไม่เคยแม้แต่จะเปิดเผยหน้าตาคนนี้หรอกนะ แต่เธอแค่ไม่ชินกับการถูกผู้ชายเมินเฉยใส่ขนาดนี้ต่างหาก

อย่างน้อยฉันก็ถือเป็นคนที่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศมาด้วยกัน หน้าตาก็ไม่ได้แย่ ตอบข้อความส่วนตัวสักนิดมันจะยากอะไรนักหนา?

ฟางเสี่ยวฉานแอบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่งข้อความส่วนตัวไปหาเสวี่ยโจวอีกครั้ง

"สวัสดีค่ะเสวี่ยโจว ฉันเสี่ยวฉานนะคะ ตอนนี้ฉันอยู่ที่เมืองหลวง คุณจะมาถึงเมืองหลวงเมื่อไหร่เหรอคะ พวกเราจะได้นัดคุยเรื่องกลยุทธ์สำหรับรอบชิงชนะเลิศล่วงหน้ากัน"

พอกดส่งไป ฟางเสี่ยวฉานก็นึกเสียใจขึ้นมานิด ๆ ข้อความนี้อ่านแล้วดูน่าอึดอัดชะมัด ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นพวกผู้ชายที่คอยตามตื๊อจีบเธอไปได้นะ?

ทุกตัวอักษรดูต่ำต้อยชวนให้หงุดหงิดใจสิ้นดี

จะว่าไปแล้ว ยอดผู้ติดตามของเธอบนซู่เหรินจ้านยังเยอะกว่าเขาด้วยซ้ำ!

แต่ที่น่าโมโหยิ่งกว่าคือ อุตส่าห์รอตั้งนาน เสวี่ยโจวคนนี้ก็ยังไม่คิดจะสนใจเธออยู่ดี

ฟางเสี่ยวฉานเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองขึ้นมาจริง ๆ แล้ว

บางทีฉันอาจจะไม่ได้สวยอย่างที่ตัวเองคิดจริง ๆ สินะ?

"ว้าว! โคตรเท่เลย!"

"เซ็กซี่มาก!"

"ขาของซูชิงเหมยสวยเกินไปแล้ว!"

เสียงกรี๊ดของบรรดารูมเมตดึงฟางเสี่ยวฉานที่กำลังนั่งสงสัยในชีวิตให้ได้สติกลับมา เธอเงยหน้ามองจอคอมพิวเตอร์ ก็เห็นซูชิงเหมยที่เปิดตัวเป็นคนแรกกำลังก้าวขึ้นสู่เวที ในชุดเสื้อกล้ามกับแจ็กเก็ตหนัง เข้าคู่กับกางเกงขาสั้นสุดฮอต ดูทั้งแซ่บทั้งเท่บาดใจ

ทรวดทรงองเอวเย้ายวน เรียวขายาวขาวเนียนดุจหยก ทั้งร่างของเธอราวกับกำลังเปล่งประกายเจิดจ้าสะกดทุกสายตา!

ผู้ชมข้างล่างเวทีต่างระเบิดเสียงปรบมือและเสียงเชียร์กึกก้องอย่างบ้าคลั่ง กล้องยังจับภาพคนดูบางส่วนที่มองตาค้างด้วยความหลงใหลคลั่งไคล้จนแทบจะน้ำลายหก

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ได้มีแค่พวกผู้ชายเท่านั้น แต่ยังมีผู้หญิงอีกมากมายที่ถูกเสน่ห์ของซูชิงเหมยสยบลงอย่างราบคาบ

เช่นเดียวกับในห้องพักเวลานี้ แม้จะมีแต่ผู้หญิง แต่ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานชื่นชมซูชิงเหมย

"คุณพระ ทำไมฉันรู้สึกเหมือนจะตกหลุมรักซูชิงเหมยเข้าแล้วล่ะเนี่ย?"

"ตกได้ทั้งหญิงทั้งชายเลยอะ สวยเกินไปแล้ว!"

ฟางเสี่ยวฉานเองก็มองจนตาค้าง ในใจพลันนึกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า ถ้าหากฉันสวยระดับซูชิงเหมย เสวี่ยโจวคนนั้นก็คงจะรีบตอบข้อความฉันทันทีเลยใช่ไหมนะ?

แต่ความจริงแล้ว ฟางเสี่ยวฉานคิดผิด หลินโจวไม่เพียงไม่ตอบเธอ แม้แต่วีแชตของน้องสาวอย่างหลินเสี่ยวซวง เขาก็ยังไม่ได้ตอบเลยด้วยซ้ำ

เพราะเวลานี้ ผู้ช่วยหลินกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่กับเจ้านายอย่างซูชิงเหมยที่บ้านนั่นเอง