ตอนที่ 76 บทกวีบทแรก

"หมดเวลาครับ! ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทุกท่านวางปากกาลง หากใครยังเขียนต่อจะถูกปรับตกรอบทันที"

ด้านหน้าผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนมีแท่นขนาดเล็กตั้งอยู่ บนนั้นเป็นจอที่ให้ใช้ปากกาอิเล็กทรอนิกส์เขียนบทกวีที่ตนเองแต่งขึ้นลงไป

เมื่อถึงช่วงที่กรรมการให้คะแนนและวิจารณ์ ผลงานของผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะทยอยขึ้นแสดงบนจอใหญ่บนเวทีตามลำดับ

ถึงตอนนี้ ผู้เข้าแข่งขันหลายคนต่างมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก่อนจะยอมวางปากกาอิเล็กทรอนิกส์ลงอย่างแสนเสียดาย

จังหวะก้าวทั้งเจ็ดของซูชิงเหมยไม่ช้าไม่เร็ว สง่างามหมดจด ผู้ชมมองดูแล้วเพลินตาสบายใจ แต่สำหรับเหล่าผู้เข้าแข่งขัน มันกลับเหมือนเสียงนับถอยหลังของระเบิดเวลาที่บีบคั้นหัวใจจนแทบแหลกสลาย

แถมยังให้ความรู้สึกเหมือนนักเขียนนิยายที่โดนคนอ่านตามทวงตอนใหม่อย่างบ้าคลั่งจนไฟลนก้น

อยากเขียนต่อใจจะขาด แต่เวลามันสั้นเกินไปแล้วจริงๆ!

ซูชิงเหมยเดินลงจากเวทีกลับไปนั่งที่โต๊ะกรรมการ เธอเงยหน้ามองเสวี่ยโจวที่เชื่อมต่อสัญญาณอยู่บนจอใหญ่ หมอนั่นก็วางปากกาแล้วเช่นกัน และกำลังถือกระดาษแผ่นหนึ่งหันหลังให้กล้องอยู่

หลายคนต่างสงสัยว่าตกลงแล้วเสวี่ยโจวเขียนทันหรือไม่ แต่สิ่งที่ซูชิงเหมยให้ความสนใจมากกว่ากลับเป็นผนังห้องด้านหลังของหมอนั่น

ยิ่งมองก็ยิ่งดูเหมือนห้องในโรงแรมที่เธอพักอยู่ไม่มีผิด!

ขณะนั้น จอใหญ่อีกจอก็เริ่มแสดงผลงานของผู้เข้าแข่งขัน โดยเรียงตามอันดับจากรอบคัดเลือกออนไลน์ ตั้งแต่อันดับที่ 50 ไปจนถึงอันดับที่ 1

ผู้เข้าแข่งขันอันดับที่ 50 มีชื่อว่าจูข่าย มาจากเว็บนิยายหัวเซี่ย เขาเป็นนักเขียนที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง นิยายของเขาติดท็อป 100 บนชาร์ตนิยายออนไลน์ขายดีมาโดยตลอด

ตอนนี้เขากำลังยิ้มกริ่ม ดูมั่นอกมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่นานนักบนจอใหญ่ก็ปรากฏผลงานของเขาขึ้นมา:

"บนเวทีให้เขียนถึงภราดร ย่างกรายบทจรชวนหลงใหล ใจคอยังไม่คืนหวนไป ตัวฉันนี้ไซร้รักซูชิงเหมย"

"......"

บรรยากาศในงานเงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นห้องส่งออกมาพร้อมกัน

กล้องจับภาพไปที่ซูชิงเหมย สลับกับนักเขียนนิยายออนไลน์อย่างจูข่ายทันที

"เชี่ย ลืมไปเลยว่าจูข่ายเป็นแฟนคลับของซูชิงเหมยนี่หว่า!"

"ใช่ๆ แถมเป็นพวกคลั่งรักระดับตัวพ่อด้วย!"

"ให้ตายสิ นี่อาศัยจังหวะแข่งสารภาพรักชัดๆ!"

"สมกับเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์ ลีลาแพรวพราวจัด!"

ผู้ชมบางคนที่ชอบอ่านนิยายออนไลน์พอจะรู้จักจูข่ายอยู่บ้าง พอเห็นบทกวีนี้ก็พากันขำพรวดออกมาทันที

เจ้าหมอนี่คงเขียนบทกวีดีๆ ไม่ออกจริงๆ เลยถือโอกาสระหว่างแข่งขันสารภาพรักกับเทพธิดาในดวงใจเสียเลย

รู้จักเล่นจริงๆ นะเนี่ย!

จูข่ายยิ้มพลางโบกมือให้ผู้ชมด้านล่างเวที วางมาดราวกับเป็นยอดกวีผู้ทรงภูมิ

ส่วนซูชิงเหมยกลับไร้อารมณ์ความรู้สึก สีหน้านิ่งสงบสนิท ราวกับบทกวีนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอเลยแม้แต่น้อย

แต่ผู้ชมทุกคนก็ชินตากับภาพนี้แล้ว เทพธิดาสายเย็นชามีแฟนคลับตั้งมากมาย ไม่ใช่แค่ผู้ชาย แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันยังคลั่งไคล้เธอขนาดนั้น แล้วเธอจะมาสนใจการสารภาพรักแบบนี้หรือไง

อีกอย่างบทกวีนี้ก็แต่งออกมาได้แย่มาก ไม่ได้กินใจใครเลย แค่อาศัยเกาะกระแสเรียกร้องความสนใจไปทีเท่านั้น

"เอ่อ... แม้บทกวีนี้จะมีคำว่าภราดรอยู่ แต่ก็ไม่ค่อยตรงโจทย์เท่าไร แถมยังใช้ภาษาชาวบ้านเกินไปหน่อย ผมให้ 5 คะแนนแล้วกันครับ"

"เห็นด้วยครับ 5 คะแนน"

"ผมก็เห็นตามนั้นครับ 5 คะแนน"

"4 คะแนนครับ"

"4 คะแนนค่ะ"

เป็นไปตามคาด กรรมการทั้งสี่ท่านไม่มีใครให้คะแนนสูงเลย ยิ่งไปกว่านั้นเจียงเถายังให้เพียง 4 คะแนน ส่วนซูชิงเหมยก็ให้แค่ 4 คะแนนเช่นกัน

"ฮ่าๆ พ่อฉันก็เป็นแฟนคลับของซูชิงเหมยอยู่ครึ่งตัวเหมือนกันนะ จะให้คะแนนสูงกับนายก็แปลกแล้ว!"

เจียงอวี๋เอ๋อร์ที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งผู้ชมหัวเราะร่า คนอื่นๆ ต่างก็พลอยหัวเราะตามไปด้วย

แม้บทกวีเปิดหัวของจูข่ายจะห่วยแตกพิลึก แต่ประเด็นให้พูดถึงกลับจัดเต็ม น่าสนใจไม่เบา!

ลำดับถัดไปคืออันดับที่ 49 เสี่ยวฉาน

เด็กสาวหน้าตาหมดจดในชุดจีนโบราณไม่ได้เล่นท่ายากอะไร เธอตั้งอกตั้งใจแต่งบทกวีขึ้นมาหนึ่งบท:

"วัยเยาว์จูงมือพาเดินทาง ยามนี้มักเข้าฝันไม่เว้นว่าง ข้ามสายน้ำหมื่นพันลี้ไกลห่าง ส่งจดหมายมิอาจถึงปลายทาง"

"บทนี้ใช้ได้ ในที่สุดก็มีผลงานจริงจังโผล่มาสักที"

"สมกับเป็นเสี่ยวฉาน แต่งกวีเจ็ดก้าวได้จริงๆ เจ๋งเป้ง!"

ผู้ชมจากซู่เหรินจ้านต่างพากันดีใจ ตอนแรกพวกเขากลัวว่าเสี่ยวฉานจะแต่งบทกวีไม่ทันจนจบ ตอนนี้อย่างน้อยก็โล่งอกไปได้เปลาะหนึ่ง

แม้จะบอกว่าบทกวีนี้ไม่ได้เลิศเลออะไรนัก แต่พอมีจูข่ายคอยเป็นตัวเปรียบเทียบ ยังไงก็ไม่มีทางอยู่อันดับบ๊วยแน่นอนไม่ใช่เหรอ

"บทกวีนี้ถือว่าถ่ายทอดความคะนึงหาระหว่างพี่น้องออกมาได้ เพียงแต่ฉันทลักษณ์ยังมีจุดบกพร่อง และอารมณ์ยังตื้นเขินไปหน่อย เอาไป 6 คะแนนแล้วกันครับ"

"6 คะแนนครับ"

"6 คะแนนครับ"

เป็นไปตามคาด กรรมการทั้งห้าคนให้คะแนนผ่านระดับกลาง ๆ ไม่สูงและไม่ต่ำจนเกินไป

เสี่ยวฉานยิ้มกว้างพลางโบกมือทักทายผู้ชม แค่แต่งบทกวีได้จบสมบูรณ์ภายในเจ็ดก้าว ตัวเธอก็พอใจมากแล้ว

จากนั้นผลงานของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ก็ทยอยปรากฏบนจอ และเป็นไปตามคาด หลายคนแต่งไม่ทันเวลาจนถูกคัดออกทันที

ไม่ใช่ว่านักกวีพวกนี้ไร้ฝีมือ แต่เวลาแค่เจ็ดก้าวมันกระชั้นชิดเกินไปจริง ๆ

ไม่นานก็ถึงคิวของกัวมู่จือ

เขาได้อันดับสองในการคัดเลือกรอบแรกบนโลกออนไลน์ จึงได้แสดงผลงานเป็นคนที่สองนับจากท้ายสุด

บนจอขนาดใหญ่ปรากฏบทกวีของเขา

"นกนางแอ่นร่อนบินอยู่หน้าเรือน หลบหนาวซ่อนกายยามร้อนจึงเยือน พี่น้องร่วมอุทรสองสามคน ต่างพเนจรร่อนเร่อยู่ต่างถิ่น กองหินทับถมเรียงรายยากลำบาก เดินทางไกลฤๅสู้หวนคืนเรือน"

เฮ!

"นกนางแอ่นร่อนบินอยู่หน้าเรือน ยอดเยี่ยมจริง ๆ!"

"เดินทางไกลฤๅสู้หวนคืนเรือน คมคายยิ่งนัก!"

คนจากสมาคมกวีนิพนธ์ในงานหลายคน พอเห็นผลงานของรองนายกสมาคมตนเอง ก็ส่งเสียงเฮลั่นและปรบมือให้อย่างเกรียวกราวทันที

กรรมการหลายคนต่างพยักหน้าเบา ๆ หลังจากทนดูกลอนสะเปะสะปะมาตั้งเยอะ ในที่สุดก็ได้เห็นบทกวีที่ดีสักบทเสียที

จางเจิ้ง นายกสมาคมกวีนิพนธ์เป็นคนแรกที่ออกความเห็น "สื่อเจตนารมณ์ได้ตรงจุด โครงสร้างประณีตเรียบร้อย ผมให้ 9 คะแนนครับ!"

ความจริงเขาอยากให้คะแนนเต็มด้วยซ้ำ แต่กลัวคนจะครหาว่าลำเอียงเข้าข้างพวกเดียวกัน เลยให้ไป 9 คะแนน

สวี่ฝาน ผู้ดูแลเว็บกวีนิพนธ์ก็ให้ 9 คะแนนเช่นกัน

จางอวิ๋นไค รองนายกสมาคมกวีนิพนธ์กลับให้ความเห็นอย่างเป็นกลางกว่ามาก "ผลงานชิ้นนี้แม้จะสมบูรณ์แบบและถ่ายทอดสายสัมพันธ์พี่น้องออกมาได้ดี แต่ในแง่อารมณ์ยังถือว่าตรงไปตรงมาเกินไปหน่อย ถึงอย่างนั้นในเวลาสั้นแค่นี้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว ผมให้ 8 คะแนนครับ"

ด้านเจียงเถาความจริงไม่ได้อยากให้คนของสมาคมกวีนิพนธ์ได้หน้าเกินไปนัก โดยเฉพาะกัวมู่จือคนนี้ที่หยิ่งยโสโอหังเป็นที่สุด ไม่เห็นทั้งสมาคมนักเขียนและซู่เหรินจ้านอยู่ในสายตาเลยสักนิด

แต่ก็ช่วยไม่ได้ บทกวีของอีกฝ่ายแต่งได้ดีจริง ๆ จะกดคะแนนก็ทำไม่ลง

เจียงเถาจึงให้ไป 8 คะแนน

ซูชิงเหมยก็ให้ 8 คะแนนเช่นเดียวกัน

"ถ้าอย่างนั้นกัวมู่จือได้คะแนนรวมไป 42 คะแนน ขึ้นนำเป็นอันดับหนึ่งของรอบแรกในตอนนี้ครับ!"

สิ้นเสียงพิธีกร บรรยากาศในงานก็เริ่มตึงเครียดขึ้นมาทันที

42 คะแนนถือเป็นคะแนนที่สูงมาก เพราะก่อนหน้ากัวมู่จือ คะแนนสูงสุดอยู่ที่ 35 คะแนนเท่านั้น แต่พอถึงตาเขา คะแนนนำก็พุ่งพรวดเดียวถึง 7 คะแนน

ฝีมือตัวเต็งอันดับหนึ่งแห่งสมาคมกวีนิพนธ์ไม่ธรรมดาจริง ๆ

และลำดับถัดไปก็คือผลงานของเสวี่ยโจว

ในการคัดเลือกรอบแรกบนโลกออนไลน์ เสวี่ยโจวอาศัยบทกวี "โหยวจื่ออิ๋น" คว้าอันดับหนึ่งมาได้ เขาจึงได้แสดงผลงานเป็นคนสุดท้าย

"บทกวีของกัวมู่จือดีขนาดนี้ ไม่รู้ว่าของเสวี่ยโจวจะเป็นยังไงบ้าง"

"ฉันว่าลุ้นเหนื่อยหน่อยละ พวกสมาคมกวีนิพนธ์แข่งสดแบบนี้กันบ่อยจนชินมืออยู่แล้ว แต่เสวี่ยโจวน่าจะไม่เคยมีประสบการณ์พวกนี้เลย"

"ไม่เป็นไรหรอก ขอแค่แต่งบทกวีออกมาให้จบสมบูรณ์ได้ก็พอแล้ว"

ขณะที่ผู้ชมกำลังคุยกันเซ็งแซ่ พิธีกรก็เอ่ยกับเสวี่ยโจวที่เชื่อมต่อสัญญาณทางไกลอยู่บนจอใหญ่ว่า

"คุณเสวี่ยโจว ขอเชิญแสดงผลงานของคุณได้เลยครับ"

ภาพบนจอเผยให้เห็นหลินโจวค่อย ๆ พลิกกระดาษในมือ หันเข้าหากล้องเพื่อโชว์บทกวีที่เพิ่งเขียนเสร็จให้ทุกคนได้เห็น