ตอนที่ 83 ฉันจะกลับไปคืนดีกับเขา

"เธอแน่ใจนะ"

เฉินเจวี๋ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"คบกันมาสามปี แต่งงานกันอีกสามปี ฉันก็ต้องแน่ใจอยู่แล้วสิคะ"

เสิ่นเหยาหน้าซีดเผือด น้ำเสียงสั่นเครือ

"เขามีพรสวรรค์ขนาดนี้แท้ ๆ ทำไมต้องปิดบังฉันด้วยล่ะคะ ถ้าฉันรู้ตั้งแต่แรก มีหรือที่ฉันจะยอมหย่ากับเขา เขาต้องการอะไรกันแน่เนี่ย!"

ทั้งที่แต่แรกเป็นเสิ่นเหยาเองที่ดูถูกหลินโจวและร้อนรนอยากสลัดตัวถ่วงอย่างเขาออกไปแท้ ๆ แต่ตอนนี้เธอกลับทำราวกับว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูกทิ้งเสียเอง

เฉินเจวี๋ยยังคงอึ้งงัน ผ่านไปพักใหญ่กว่าจะเอ่ยปากได้

"บางทีหลินโจวอาจแค่อยากลองใจเธอก็ได้นะ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าเธอจะตัดสินใจหย่ากับเขาเด็ดขาดขนาดนี้"

"ฉันอยากหย่ากับเขาเสียที่ไหนกันล่ะคะ!" เสิ่นเหยาปรี๊ดแตกขึ้นมาทันควัน

"ฉันก็แค่อยากกระตุ้นเขา อยากให้เขากระตือรือร้นและคู่ควรกับฉัน เรื่องแค่นี้มันผิดตรงไหนกันคะ!"

"ฉันอยู่กับเขามาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย เพื่อนร่วมรุ่นถ้าไม่รวยเป็นทายาทเศรษฐี ก็แต่งงานกับมหาเศรษฐีกันหมด มีแต่ฉันที่ต้องอาบเหงื่อต่างน้ำดิ้นรนไต่เต้าขึ้นมาเอง!"

"ฉันอยากดัง ฉันอยากรวย ฉันก็แค่ใช้เล่ห์เหลี่ยมไปนิดหน่อย แล้วมันผิดด้วยเหรอคะ!"

"ทำไมเขาถึงไม่ช่วยฉันล่ะ ที่ฉันต้องลำบากขนาดนี้ก็เป็นความผิดของเขาทั้งนั้น! เขาต้องชดใช้ให้ฉันสิ!"

เสิ่นเหยายิ่งพูดยิ่งคุมอารมณ์ไม่อยู่ เธอควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "ไม่ได้ ฉันจะให้เขากลับมาคืนดีกับฉัน เพลงของเขาต้องเป็นของฉันสิ มีสิทธิ์อะไรเอาไปให้นังสารเลวซูชิงเหมยนั่นกัน!"

"เสิ่นเหยา เธอใจเย็น ๆ ก่อน!"

เฉินเจวี๋ยรีบปรามเธอทันควัน

"เธอเพิ่งจะหย่ากับหลินโจวไปหมาด ๆ จู่ ๆ จะแล่นไปขอคืนดี เขาไม่มีทางยอมแน่ อีกอย่างเธอจะพูดยังไงล่ะ จะบอกว่ารู้แล้วว่าเขาคือเสวี่ยโจว ก็เลยอยากกลับมาแต่งงานใหม่อย่างนั้นเหรอ"

เสิ่นเหยากัดฟันกรอด "แล้วไม่อย่างนั้นจะให้ทำยังไงล่ะคะ!"

เฉินเจวี๋ยถอนหายใจ "เธอลองคิดดูให้ดีสิ ถ้าหลินโจวรู้ว่าเธอมาขอคืนดีเพราะรู้ว่าเขาคือเสวี่ยโจว และอยากให้เขาแต่งเพลงให้ เขาจะคิดยังไง"

เสิ่นเหยาแผดเสียงด้วยความโมโห "นี่มันเป็นสิ่งที่ฉันควรได้รับอยู่แล้ว ฉันยอมเสียวัยสาวให้เขาไปตั้งเท่าไร เขาก็ต้องชดเชยให้ฉันสิคะ!"

เฉินเจวี๋ยจึงพูดขึ้นว่า "ตอนที่พวกเธอหย่ากัน หลินโจวไม่เอาอะไรไปเลยสักอย่าง นั่นยังไม่เรียกว่าชดเชยอีกเหรอ"

"เงินพวกนั้นฉันหามาเองทั้งนั้น คนไม่เอาถ่านอย่างเขามีสิทธิ์อะไรจะมาเอาเงินของฉันไปล่ะคะ!"

"แต่เงินปิดปากห้าล้านที่เราเสนอให้ เขาก็ไม่ได้รับไว้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ"

"..."

เสิ่นเหยาถลึงตาใส่เฉินเจวี๋ย "พี่หมายความว่ายังไงคะ จะบอกว่าฉันเป็นฝ่ายผิดต่อเขาเหรอ!"

เฉินเจวี๋ยยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้เธอสงบสติอารมณ์ "เสิ่นเหยา เป้าหมายของเราคือดึงหลินโจวกลับมาอยู่ข้างกายเธอ ให้เขาช่วยแต่งเพลงให้เธอ และช่วยให้เธอคว้าเพลงประกอบงาน 'วีรบุรุษนิรนาม' มาให้ได้ เธอควรจะรู้จักเขาดีกว่าพี่นะ หลินโจวไม่ใช่คนเห็นแก่เงิน แต่เขาให้ความสำคัญกับความรู้สึก เราควรจะเข้าหาเขาด้วยความผูกพันมากกว่า"

เสิ่นเหยาค่อย ๆ สงบลง แต่ยังคงแฝงไว้ด้วยความไม่ยอมจำนน "พี่หมายความว่า จะให้ฉันไปก้มหัวอ้อนวอนเขาเหรอคะ"

เฉินเจวี๋ยพูดขึ้น "แค่สองเพลงก็ช่วยให้ซูชิงเหมยหวนคืนสู่จุดสูงสุดได้อีกครั้ง นักแต่งเพลงระดับนี้เดิมทีควรจะเป็นของเธอแท้ ๆ เธอจะยอมยกให้คนอื่นง่าย ๆ หรือไง"

เสิ่นเหยานิ่งเงียบไปนาน ในที่สุดก็เอ่ยปาก "พี่เฉินพูดถูกค่ะ หลินโจวคือสามีของฉัน ตอนนี้ฉันก็แค่ต้องการให้เขากลับมาอยู่เคียงข้างฉันเท่านั้นเอง"

"แล้วฉันควรจะทำยังไงดีคะ"

เฉินเจวี๋ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง "พวกเธอเพิ่งจะหย่ากัน ตอนนี้หลินโจวยังเป็นผู้ช่วยของซูชิงเหมยอีก ความสัมพันธ์ของสองคนนั้นยังบอกได้ยาก พวกเราลองดูสถานการณ์ฝั่งนั้นไปก่อน หาโอกาสให้เธอกับหลินโจวได้พบกันอีกครั้ง จากนั้นเธอก็ค่อยยอมลดทิฐิลงมาหน่อย แล้วดูว่าท่าทีของเขาจะเป็นยังไง"

เสิ่นเหยาพยักหน้า สีหน้ากลับมาเปี่ยมด้วยความมั่นใจอีกครั้ง "ยังไงหลินโจวก็ยังมีเยื่อใยให้ฉันอยู่ ขอแค่ฉันง้อเขาสักหน่อย เขาต้องยอมกลับมาหาฉันแน่นอนค่ะ"

......

วันรุ่งขึ้น

กระแสความตื่นตะลึงจากการประกวดกวีนิพนธ์ยังไม่ทันจางหาย ข่าวใหม่ที่ดึงดูดความสนใจยิ่งกว่าเดิมก็แพร่สะพัดออกมา

บัญชีทางการของสถานีโทรทัศน์แห่งชาติหัวเซี่ยได้โพสต์ประกาศว่า ในวันที่หนึ่งตุลาคม สถานีโทรทัศน์แห่งชาติหัวเซี่ยจะจัดงานกาล่าในชื่อ "วีรบุรุษนิรนาม" ขึ้นที่สนามกีฬาเฟิ่งเฉา เมืองหลวง

ธีมหลักของงานกาล่านี้คือการขับขานเชิดชูเหล่าวีรบุรุษนิรนาม ไม่ว่าจะเป็นนักดับเพลิง ตำรวจกองกำลังติดอาวุธ ทหารพิทักษ์ชายแดน ตำรวจปราบปรามยาเสพติด ตลอดจนพนักงานรักษาความสะอาด และเจ้าหน้าที่ในสายงานอื่น ๆ ที่คอยอุทิศตนเพื่อสังคมและประเทศชาติอยู่เบื้องหลังอย่างเงียบ ๆ

ขณะเดียวกัน จุดที่ดึงดูดสายตาผู้คนมากที่สุดในประกาศฉบับนี้ก็คือ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สถานีโทรทัศน์แห่งชาติหัวเซี่ยจะเปิดรับบทเพลงธีมสรรเสริญวีรบุรุษนิรนามจากทั่วทั้งสังคมอย่างเป็นทางการ

หากเพลงธีมใดได้รับเลือก ศิลปินผู้ขับร้องจะได้ขึ้นแสดงบนเวทีงานกาล่าในวันที่หนึ่งตุลาคม ทั้งสถานีโทรทัศน์แห่งชาติหัวเซี่ยยังจะช่วยโปรโมตเพลงนี้ในวงกว้างอีกด้วย

การผลักดันพลังบวกแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าได้รับการสนับสนุนจากเบื้องบนอย่างเต็มที่ สถานีโทรทัศน์แห่งชาติหัวเซี่ยถึงได้จัดใหญ่จัดเต็มขนาดนี้

หากผลงานเพลงของใครได้รับคัดเลือก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทั้งบทเพลง ผู้ขับร้อง และคนแต่งเนื้อร้องทำนอง จะต้องกลายเป็นดาวเด่นที่เฉิดฉายจนไม่มีใครเทียบได้อย่างแน่นอน

ทั้งยังช่วยปูรากฐานอันมั่นคงในเส้นทางอาชีพต่อไปในอนาคต

เพียงเวลาไม่นาน ไม่ว่าจะเป็นนักร้องเพลงป็อป คนในแวดวงดนตรีดั้งเดิม หรือแม้แต่คนธรรมดาทั่วไป ต่างก็กระตือรือร้นอยากลองส่งผลงานเข้าประกวดดูบ้าง

ในเมื่อบอกว่าเปิดรับจากทั่วทั้งสังคม นั่นก็แปลว่าไม่มีการจำกัดคุณสมบัติใด ๆ

นักร้องอาชีพเข้าร่วมได้ คนธรรมดาอย่างพวกเราก็เข้าร่วมได้เหมือนกันนี่!

ไม่แน่ว่าอาจจะดังเป็นพลุแตกชั่วข้ามคืนเลยก็ได้!

หลังจากสถานีโทรทัศน์แห่งชาติหัวเซี่ยออกประกาศไปได้ไม่นาน กล่องอีเมลสำหรับรับผลงานก็แทบแตก เพราะมีเดโมเพลงหลั่งไหลเข้ามาอย่างถล่มทลาย

หลายคนรู้ข่าวล่วงหน้าและเตรียมตัวไว้พร้อมสรรพ พอมีประกาศอย่างเป็นทางการออกมา จึงรีบส่งผลงานทันทีเพื่อชิงความได้เปรียบเป็นกลุ่มแรก

"ชิงเหมย เรื่องเปิดรับผลงานเพลงวีรบุรุษนิรนาม เธอคิดยังไงบ้าง"

เวลานี้ ซูชิงเหมยและหลินโจวรวมสี่คนเพิ่งเดินทางมาถึงเมืองเซินเฉิง และกำลังนั่งรถจากสนามบินไปยังกองถ่ายโฆษณา

นับวันซูชิงเหมยยิ่งโด่งดัง ตารางงานจึงแน่นขนัด ช่วงเช้าต้องถ่ายโฆษณาที่เมืองเซินเฉิง ส่วนช่วงบ่ายต้องเดินทางไปยังเมืองข้างเคียงเพื่อร่วมงานอีเวนต์

ตกดึกต้องเดินทางไปเซี่ยงไฮ้เพื่ออัดรายการ วันรุ่งขึ้นต้องบินไปเมืองซานเฉิงเพื่อออกอีเวนต์ และวันมะรืนก็ต้องเดินทางต่อไปยังเมืองซิงเฉิงเพื่ออัดรายการ "หว่อซื่อเกอโส่ว" เอพิโซดที่ห้า

แม้จะเลือกเพลงสำหรับเอพิโซดที่ห้าไว้แล้ว แต่ซูชิงเหมยก็ทำได้แค่อาศัยช่วงเวลาเดินทางซ้อมร้องเพลงเท่านั้น

ได้ยินมาว่านักร้องที่จะเข้ามาเสริมทัพในรอบถัดไปโปรไฟล์ไม่ธรรมดา ฝีมือเก่งกาจมาก แถมยังเป็นนักร้องหญิง คาดว่าคงสร้างความกดดันให้ซูชิงเหมยไม่น้อย

ทว่าตารางงานของเธอตอนนี้แน่นเกินไป อย่าว่าแต่ซ้อมร้องเพลงเลย แม้แต่เวลานอนพักผ่อนก็แทบไม่มี

ยิ่งมีเรื่องประกวดเพลง "วีรบุรุษนิรนาม" เพิ่มเข้ามาอีก เวลาของเธอจึงยิ่งไม่พอจริง ๆ

เมื่อได้ยินคำถามของจางหง ซูชิงเหมยก็เอ่ยว่า "ฉันไม่มีเพลงที่เหมาะจะส่งประกวดเลยค่ะ"

โจวยวิ๋นพูดขึ้นว่า "พี่ชิงเหมย พี่ลองถามอาจารย์เสวี่ยโจวดูสิคะ!"

ซูชิงเหมยเหลือบมองหลินโจวที่กำลังขับรถอยู่ ก่อนจะพยักหน้าแล้วบอกว่า "ไว้ว่างแล้วฉันจะลองถามดูค่ะ"

โจวยวิ๋นกับจางหงสบตากัน ก่อนที่โจวยวิ๋นจะขยับเข้าไปกระซิบข้างหูอีกฝ่ายเบา ๆ "พี่หง ทำไมฉันรู้สึกว่าพอจบการแข่งประกวดกลอนเมื่อวานแล้ว พี่ชิงเหมยดูเย็นชาใส่อาจารย์เสวี่ยโจวยังไงชอบกลล่ะคะ"

ผู้ช่วยสาวครุ่นคิดแล้วเสริมต่อว่า "หรือจะเป็นเหมือนตำนานที่ว่า สารภาพรักล้มเหลวแล้วแม้แต่เพื่อนก็เป็นไม่ได้กันคะ"

จางหงตีเธอเบา ๆ ทีหนึ่ง "อย่าพูดเพ้อเจ้อ ถ้าทางอาจารย์เสวี่ยโจวไม่มีเพลงที่เหมาะ เราก็ยังหาคนแต่งเนื้อร้องทำนองคนอื่นมาร่วมงานได้"

ไม่นานทั้งสี่คนก็มาถึงอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง พอขึ้นมาถึงชั้นยี่สิบ ที่นี่คือสถานที่ถ่ายทำโฆษณาที่ทาง ek เตรียมไว้ให้ซูชิงเหมย

ผู้กำกับกองถ่ายเป็นผู้หญิง และเป็นผู้กำกับโฆษณามากประสบการณ์คนหนึ่ง

ไม่รู้ทำไม พอเห็นว่าผู้กำกับเป็นผู้หญิง หลินโจวถึงแอบโล่งอกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากนั้นไม่นาน คำพูดของผู้กำกับก็ทำให้เขาต้องกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง

"เดี๋ยวจะมีช็อตที่ค่อนข้างเปิดเผยเนื้อหนังอยู่บ้าง ก่อนการถ่ายทำจะเริ่มขึ้น ขอให้สุภาพบุรุษทุกท่านช่วยออกไปรอข้างนอกก่อนนะคะ"

"เปิดเผยเนื้อหนังเหรอ"

ทีมงานชายคนอื่น ๆ ในกองถ่ายต่างพากันทยอยเดินออกไป มีเพียงหลินโจวคนเดียวที่ยังไม่ยอมขยับ

"ไม่ใช่ว่าคุณซูจะไม่ถ่ายฉากที่เกินขอบเขตหรอกเหรอครับ"

จางหงช่วยอธิบาย "ชิงเหมยไม่ถ่ายอยู่แล้ว แต่เป็นนางแบบคนอื่น ๆ ที่ร่วมถ่ายโฆษณาด้วยต่างหาก พวกเธอต้องใส่ชุดชั้นในถ่ายน่ะ"

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ขอโทษด้วยครับ" หลินโจวรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย จึงรีบก้าวเท้าเดินออกไปทันที

ผู้กำกับหญิงหันไปยิ้มให้ซูชิงเหมยพลางแซว "คุณซู ผู้ช่วยของคุณไม่เลวเลยนะคะ เป็นห่วงเป็นใยคุณขนาดนี้"

ซูชิงเหมยหันไปมองตามหลินโจวที่กำลังเดินพ้นประตูห้อง ริมฝีปากของเธอยกยิ้มขึ้นมาน้อย ๆ

"ก็พอใช้ได้ค่ะ"