ตอนที่ 58 เทียนขาวสามเล่ม

วินาทีถัดมา

อู๋ฟางผิงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วกดเปิดคลิปวิดีโอคลิปหนึ่ง

เจียงฮ่วนเงยหน้าขึ้นอย่างแข็งทื่อ จ้องมองทุกสิ่งในวิดีโอนั้นด้วยความตกตะลึง

บนใบหน้าฉายแววหวาดผวาราวกับเห็นผี

เธอเป็นสามีภรรยากับจางฉี ย่อมรู้ดีถึงความสามารถในการสืบสวนและการต่อต้านการสืบสวนของเขา

จางฉีตรวจค้นอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วว่าบนตัวของเซวียเซินไม่มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ใด ๆ เลย...

แต่ทว่าตอนนี้...

วิดีโอที่กำลังเล่นอยู่บนมือถือของอู๋ฟางผิง แม้จะไม่คมชัดระดับบลูเรย์ แต่ก็เพียงพอจะดูออกว่าคนในคลิปคือเธอกับจางฉี

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังสารภาพความจริงของคดีเมื่อยี่สิบเจ็ดปีก่อนออกมาจนหมดเปลือกต่อหน้ากล้องโดยไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว

เจียงฮ่วนซวนเซพลางถอยหลังไปสองก้าวด้วยความเหม่อลอย ทั้งร่างอ่อนปวกเปียกราวกับไร้กระดูก ทรุดพิงกำแพงไว้

เซวียเซินปรายตามองเธอ จากนั้นก็พยักพเยิดหน้าไปทางต้นไทรใหญ่ด้านนอกหน้าต่างอย่างไม่ใส่ใจ รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า

"ขอโทษทีนะ ลืมเตือนพวกคุณว่านอกหน้าต่างมีกล้องรูเข็มซ่อนอยู่"

คำพูดประโยคนี้ราวกับสายฟ้าฟาดที่ระเบิดก้องในหัวของเจียงฮ่วน

เธอจ้องมองเซวียเซินที่อยู่ตรงหน้า รู้สึกหน้ามืดตาลาย ร่างกายโอนเอนจนแทบจะหมดสติ

สองสามีภรรยาอุตส่าห์ทุ่มเทความคิดวางแผนนัดเซวียเซินออกมา ถึงขนาดยอมบอกความจริงที่ดำมืดที่สุดให้เขารู้ ทั้งหมดก็เพื่อให้เซวียเซินยอมตกลงร่วมมือกับพวกเขาเพื่อผ่านพ้นวิกฤติตรงหน้านี้ไปให้ได้

ทว่าใครจะไปรู้ คิดคำนวณสารพัดวิธี แต่กลับคาดไม่ถึงเลยว่า...

เซวียเซินยังเตรียมกล้องรูเข็มไว้ข้างนอกหน้าต่างอีก

ทุกสิ่งที่พวกเขาสองคนทำลงไป ไม่ต่างอะไรจากตัวตลกที่ชักใยขังตัวเอง กลายเป็นเรื่องตลกที่น่าขันที่สุดในโลก!

จางฉีกลอกตาไปมา จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ เขาชี้ไปที่วิดีโอบนมือถือของอู๋ฟางผิงแล้วพูดขึ้น

"วิดีโอนี้ ถ่ายด้วยอุปกรณ์ดักฟังและแอบบันทึกภาพแบบพิเศษที่หาซื้อไม่ได้ตามท้องตลาดใช่ไหม"

เซวียเซินตอบ "ใช่แล้ว"

กล้องรูเข็มของตำรวจ

ในท้องตลาดหาซื้อไม่ได้จริง ๆ

จางฉีเริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้ "เซวียเซิน หลักฐานจากการดักฟังและแอบบันทึกภาพไม่มีผลทางกฎหมาย เอามาใช้เป็นหลักฐานในการตัดสินคดีไม่ได้!"

คำพูดของจางฉีจุดประกายความหวังในใจของเจียงฮ่วนขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

ตราบใดที่ยังมีชีวิต ย่อมมีความหวัง ขอแค่ไม่ต้องติดคุก พวกเขาก็ยังมีโอกาสพลิกฟื้นกลับมา มีโอกาส... จัดการเซวียเซินให้ตาย

เซวียเซินยิ้มบาง ๆ "ใครบอกว่าวิดีโอนี้เป็นการดักฟังและแอบบันทึกภาพกันล่ะ"

จางฉี : ??

เซวียเซินชี้ลงไปที่พื้นใต้เท้า "ร้านอาหารแห่งนี้ต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีอาญา ตำรวจวางกำลังซุ่มจับตาดูมาหลายวันแล้ว"

"กล้องรูเข็มด้านนอกนั่นก็เป็นอุปกรณ์ของตำรวจทั้งนั้น"

"ไม่มีการดักฟังหรือแอบบันทึกภาพโดยมิชอบใด ๆ ทั้งสิ้น ถูกต้องตามระเบียบและกฎหมายทุกประการ มีผลทางพยานหลักฐานอย่างสมบูรณ์"

จางฉีอึ้งงันไป

เขาทรุดตัวลงนั่งแหมะกับพื้นเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง

ตอนที่ถูกใส่กุญแจมือแล้วลากตัวออกไป แววตาของเขาเลื่อนลอย ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว

เมื่อมองดูจางฉีกับเจียงฮ่วนถูกใส่กุญแจมือพาตัวขึ้นรถตำรวจ ดวงตาของเซวียเซินก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันที

พ่อครับ ผมแก้แค้นให้พ่อได้แล้ว

บนเวยป๋อ ตำรวจเมืองลี่เฉิงดำเนินการอย่างรวดเร็ว ตอบรับต่อเหตุการณ์ครั้งนี้อย่างทันควันด้วยการโพสต์ข้อความหนึ่ง

สันติสุขลี่เฉิง V : "เมื่อยี่สิบเจ็ดปีก่อน สหายเซวียเฉิน นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะที่อายุน้อยที่สุดของสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติได้รับความอยุติธรรม บัดนี้จางฉีและเจียงฮ่วนตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีใส่ร้ายป้ายสีเซวียเฉินและถูกจับกุมแล้ว ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการสอบสวน"

สื่อทางการรายใหญ่ต่าง ๆ พากันแชร์โพสต์เวยป๋อนี้ต่อกันอย่างล้นหลาม

มีทั้งคนที่ปรบมือสะใจ มีคนที่ก่นด่าจางฉีกับเจียงฮ่วนว่าสารเลวยิ่งกว่าเดรัจฉาน และมีคนที่รู้สึกเห็นใจเซวียเฉิน

มีเพียงเซวียเซินเท่านั้น...

ที่หยิบโทรศัพท์กันน้ำของตนออกมาจากถังน้ำแข็ง แล้วแชร์โพสต์นั้นโดยไม่ได้พิมพ์ข้อความใด ๆ มีเพียงรูปเทียนสีขาวสามเล่มเท่านั้น

เพราะต่อให้จะล้างมลทินและทวงคืนความยุติธรรมกลับมาได้

เซวียเฉิน ผู้เป็นพ่อของเขา ก็ไม่มีวันกลับมาได้อีกแล้ว

[ติ๊ง!]

[ภารกิจเสร็จสิ้น : 1. สืบหาความจริง 2. ล้างมลทินให้แก่เซวียฮั่นไห่]

[รางวัลภารกิจ : 1. เงินหยวน +100,000 2. ความสามารถในการร่างเอกสารทางกฎหมาย +1500, ความสามารถในการรวบรวมพยานหลักฐาน +1500, ความสามารถในการแถลงต่อสู้คดีในศาล +1500 3. โอกาสเข้ารับตำแหน่งอาจารย์ผู้บรรยายในคณะนิติศาสตร์ของสถาบันอุดมศึกษา *1]

เซวียเซินกวาดสายตามองหน้าจอโปร่งแสงของระบบที่ลอยอยู่กลางอากาศ

ก็เห็นว่าช่องเก็บของตรงมุมบนขวาของหน้าจอกำลังสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง

เซวียเซินใช้ลูกศรกดไปที่ [ช่องเก็บของ] เพื่อเปิดแถบช่องเก็บของระบบ

ด้านใน ดาบยาวเปื้อนเลือดเล่มหนึ่งกำลังกระโดดโลดเต้นไปมา

เซวียเซินถึงเพิ่งสังเกตเห็น

บนด้ามดาบมีตัวอักษร "เซวีย" ที่ไม่ค่อยชัดเจนนักตัวหนึ่ง มันเลือนรางไปมากแล้ว

เซวีย...

หรือว่า นี่จะเป็นของที่พ่อของเขาเคยใช้ตอนยังมีชีวิตอยู่?!

เซวียเซินมองไปยังอู๋ฟางผิงที่กำลังสั่งความบางอย่างกับสวีเฟย แล้วเดินตรงเข้าไปหา

อู๋ฟางผิงบอกให้สวีเฟยออกไปก่อน จากนั้นจึงถามเซวียเซิน "มีอะไรงั้นเหรอ"

เซวียเซินเอ่ย "ผอ.อู๋..."

อู๋ฟางผิงโบกมือ "เรียกลุงอู๋เถอะ"

เซวียเซินสัมผัสได้ถึงความหวังดีของเขา "ลุงอู๋ครับ พ่อผมตอนยังมีชีวิตอยู่...เคยสะสมดาบยาวเล่มหนึ่งไว้บ้างไหมครับ"

เซวียเซินอธิบายลักษณะเด่นของดาบเปื้อนเลือดเล่มนั้นออกไปคร่าว ๆ

สีหน้าของอู๋ฟางผิงเปลี่ยนไปทันที เขาไม่ได้พูดอะไร

ผ่านไปเนิ่นนาน...

เขาจึงค่อย ๆ เอ่ยปาก "มีสิ"

เซวียเซิน : !

อู๋ฟางผิงกล่าว "ดาบเล่มนั้นเป็นสมบัติประจำตระกูลที่บรรพบุรุษสกุลเซวียตกทอดลงมา และยังเป็นของสะสมชิ้นโปรดที่สุดของพ่อเธอด้วย"

"ตอนที่เซวียเฉินถูกคนใส่ร้ายป้ายสี เขาใช้ดาบเล่มนี้ฟันเครื่องอ่านคลื่นสมองจนแหลกละเอียด ยุติความฝันของตัวเองลง"

"หลังจากเซวียเฉินต้องโทษจำคุกและถูกขับออกจากสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เขาก็ใช้ดาบเล่มนี้ฟันถ้วยรางวัลรวมถึงเหรียญเกียรติยศทั้งหมดที่ตนเคยได้รับจากสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจนแตกสลาย ยุติความศรัทธาของตัวเองลง"

"ตอนที่เซวียเฉินป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้ายจนเจ็บปวดแทบขาดใจ เขาก็ใช้ดาบเล่มนี้ปลิดชีพตัวเอง ยุติชีวิตของตัวเองลง"

เซวียเซินพลันเข้าใจได้ในทันที

ว่าทำไม ตอนที่ระบบมอบดาบยาวเล่มนี้เป็นรางวัลให้แก่เขา ในใจของเขาถึงได้รู้สึกเจ็บปวดทรมานถึงเพียงนั้น

เพราะความฝัน ความศรัทธา หรือกระทั่งชีวิตของพ่อ ล้วนถูกพ่อใช้ดาบเล่มนี้ทำลายลงด้วยน้ำมือของตัวเองทั้งสิ้น

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ไขความลับของดาบเปื้อนเลือดสำเร็จ ได้รับค่าสถานะลึกลับ *1]

[ต้องการตรวจสอบหรือไม่? ใช่! ไม่ใช่!]

(ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเปิดเทอม/กลับไปทำงาน พบกันใหม่พรุ่งนี้)