ตอนที่ 62 ภาพลักษณ์ไอดอลอะไรกัน! เขาไม่มีหรอก!

ร้องจบไปหนึ่งเพลง

สีหน้าของกู้ฟาน: (???)

สีหน้าของเฉินอี้อีกด้านหนึ่ง: (▼_▼#)

เขาเคยได้ยินเรื่องที่คนเอาไปคัฟเวอร์แล้วร้องดีจนฆ่าต้นฉบับตายมานับครั้งไม่ถ้วน

แต่ไม่นึกเลยว่าตัวเองเพิ่งจะเดบิวต์มาได้แค่สิบยี่สิบวัน ก็ถูกคัฟเวอร์ฆ่าตายสนิทเสียแล้ว!

แถมคนที่ฆ่าเขายังเป็นพี่น้องที่ดีของเขาเองอีกต่างหาก!

แม่งเอ๊ย จะไปร้องขอความเป็นธรรมจากใครได้วะเนี่ย!

รู้งี้ไม่น่าให้สมาชิกวีไอพีสามวันนั่นกับกู้ฟานเลย!

เชี่ยเอ๊ย!

ยิ่งไปกว่านั้น กู้ฟานตัวดียังคงยิ้มแย้มพูดคุยกับผู้ชมในห้องไลฟ์สดอยู่เลย

"คุณผู้ชมท่านไหนเก่งคณิตศาสตร์ ช่วยคำนวณพื้นที่บาดแผลในใจของเฉินอี้ตอนนี้ให้ทีนะครับ!"

ไป๋ซีเอ๋อร์ก็ไม่ลืมที่จะซ้ำเติมในกลุ่มแชตสามคน

เธอซุ่มดูอยู่ในห้องไลฟ์สดตลอดโดยไม่ได้พูดอะไร

เวลาอยู่ข้างนอกเธอต้องรักษาภาพลักษณ์กุลสตรีเอาไว้!

ก็เลยมาแซะเฉินอี้ในนี้แทน!

แชตกลุ่ม: [หล่อเหลาบาดใจ]

ไป๋ซีเอ๋อร์: @กู้ฟาน เพราะมาก เพราะกว่าต้นฉบับอีกค่ะ!!!

ปัง! เสียงหนึ่งดังขึ้น

เฉินอี้กัดฟันกรอดแล้วทุบหมัดลงบนราวกั้น

แต่ทว่าในวินาทีถัดมาก็ต้องกุมมือพลางสูดปากด้วยความเจ็บปวด!

พื้นที่บาดแผลในใจของเขาตอนนี้ อย่างน้อยต้องมีขนาดเท่ากับสองยกกำลังหนึ่งร้อยแน่ๆ!

หลังจากพักให้หายเจ็บอยู่พักใหญ่ เฉินอี้ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดที่มุมขวาบนของหน้าจอ แล้วกด [รายงานห้องไลฟ์สด]

สาเหตุที่รายงาน: ลามกอนาจารและหยาบคาย!

รายละเอียดเหตุการณ์: สตรีมเมอร์โชว์แขน โชว์คอ! แถมสตรีมเมอร์ยังกวนประสาทเกินไป! ส่งผลเสียต่ออารมณ์ของผม!

หึๆ!

ยังไงสองบริษัทก็เป็นคู่แข่งกันอยู่แล้ว

รายงานห้องไลฟ์สดของศิลปินคู่แข่งจะมีปัญหาอะไรล่ะ?

ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!

บริษัทตัวเองยังต้องเอ่ยปากชมเขาด้วยซ้ำ!

เฉินอี้หาเหตุผลรองรับการกระทำอันชวนสับสนของตัวเองได้สำเร็จ

ในเมื่อเป็นคู่แข่ง!

ก็ต้องทุ่มสุดตัว!

การใช้ลูกไม้เด็กเล่นอย่างการกดรายงานก็ถือว่าใช้ได้เหมือนกัน!

เจ้าหน้าที่ตรวจสอบหลังบ้านของเวยป๋อเห็นข้อความรายงานที่จับแพะชนแกะแบบนี้ก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

เฉินอี้เขาก็รู้จัก กู้ฟานเขาก็รู้ว่าเป็นใคร

แต่ทำไมจู่ๆ เฉินอี้ถึงมารายงานกู้ฟานได้ล่ะเนี่ย?

แถมเหตุผลในการรายงานยังตลกไร้สาระขนาดนี้อีก?

สองพี่น้องคู่นี้แตกคอกันแล้วเหรอ?

ช่างมันเถอะ!

ปฏิเสธคำร้อง!

ไม่ถึงสองนาที เฉินอี้ก็ได้รับการแจ้งเตือนว่าการรายงานล้มเหลว

เฉินอี้: ......

การไลฟ์สดดำเนินต่อเนื่องไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม

ยอดผู้ติดตามของกู้ฟานพุ่งแตะห้าล้านคนแล้ว!

ในช่วงแรกยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นค่อนข้างเร็ว ก่อนจะค่อยๆ ช้าลงและเริ่มมีอัตราการเติบโตที่คงที่

เพราะอย่างไรเสียก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีเวลามานั่งดูไลฟ์สดครั้งนี้

แฟนคลับของกู้ฟานหลายคนอาจจะยังมีธุระอย่างอื่นต้องทำ

คนที่มีเวลาดูไลฟ์ ส่วนใหญ่ก็กดติดตามไปตั้งแต่แรกแล้ว

และไม่ใช่ทุกคนที่ชอบศิลปินสักคนแล้วจะต้องโหลดเวยป๋อมาเพื่อกดติดตามกู้ฟานโดยเฉพาะ

การไลฟ์ครั้งเดียวได้ยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นถึงห้าล้านคน ก็นับเป็นผลงานระดับยอดพีระมิดแล้ว!

หลังจบการไลฟ์สด เวยป๋อก็ขึ้นแบนเนอร์แนะนำให้แก่กู้ฟาน

ช่วยเร่งอัตราการเพิ่มขึ้นของยอดผู้ติดตามกู้ฟานให้สูงขึ้นอีกระลอก

ส่งผลให้กู้ฟานทำสถิติอันน่าภาคภูมิใจด้วยยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นสิบล้านคนภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง

[ยอดผู้ติดตามเพิ่มหนึ่งล้านคนในยี่สิบวินาที! กู้ฟานทำลายสถิติเพิ่มผู้ติดตามหนึ่งล้านคนเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์เวยป๋อ!]

[ไลฟ์สดครั้งเดียวแฟนคลับพุ่งห้าล้าน ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงพุ่งแตะสิบล้าน กู้ฟานน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!]

[หน้าใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์! กู้ฟาน!]

[นักร้องไอดอลระดับแถวหน้าถือกำเนิดขึ้นอีกคนแล้ว!]

"สมกับเป็นกู้ฟานจริงๆ!"

"กู้ฟานโหดมาก! ครั้งก่อนหน้าที่ยอดผู้ติดตามเพิ่มสิบล้านในยี่สิบสี่ชั่วโมงยังเป็นราชาเพลงจางอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่แล้วๆ! ตอนนั้นเป็นครั้งแรกที่ราชาเพลงเปิดแอคเคานต์เวยป๋อ ยี่สิบสี่ชั่วโมงยอดพุ่งไปเกือบสามสิบล้าน! แต่นั่นเขาระดับราชาเพลงที่โด่งดังมาหลายสิบปีนะ! กู้ฟานยังเป็นแค่หน้าใหม่อยู่เลย!!"

"กู้ฟานเก่งเกินไปแล้ว! การที่มีคนชอบมากมายขนาดนี้มันมีเหตุผลในตัวของมันจริงๆ!"

"นักร้องไอดอลบ้านแกสิ คนเขียนข่าวปัญญาอ่อนหรือเปล่า กู้ฟานเนี่ยนะสายไอดอล? งั้นแกไปหานักร้องสายพลังเสียงตัวจริงมาให้ดูสักคนสิ! ให้ฉันได้เปิดหูเปิดตาหน่อย! แค่เพลง 'กุ้ยเฟยเมามายบทใหม่' ของเขาก็พอให้แกฝึกไปอีกร้อยปีแล้ว!"

"ใช่เลยๆ! กู้ฟานเป็นสายฝีมือขั้นเทพต่างหาก! แค่หน้าตาหล่อเกินไปเท่านั้นเอง!"

แสงจันทร์นวลสาดส่องลงมา ต้องใบหน้าอันหล่อเหลาที่ยืนอยู่ตรงระเบียง

หลังจากอ่านคอมเมนต์เหล่านี้จบ กู้ฟานก็ปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วเก็บใส่กระเป๋า เงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าท่ามกลางแสงจันทร์

"ไม่เหมือนเดิมแล้วจริง ๆ ด้วยแฮะ..."

ชาติก่อนขอแค่มีคนบอกว่าเขาเป็นนักร้องสายพลังเสียง ก็จะมีแอนตี้แฟนผุดขึ้นมานับไม่ถ้วน เอาเรื่องที่เขาเดบิวต์เป็นไอดอลมาโจมตี

แต่ชาตินี้กลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

คำว่า 'สายฝีมือ' กลายเป็นตราประทับที่ฝังแน่นที่สุดอย่างหนึ่งนับตั้งแต่เขาเดบิวต์

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างจดจำทักษะการร้องและพลังความสามารถของเขาได้

คำเรียกขานที่ชาติก่อนไขว่คว้ามาทั้งชีวิตก็ไม่ได้มา

ชาตินี้กลับได้มาอย่างง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ

เท่านี้ก็พอแล้ว!

สำหรับกู้ฟาน เท่านี้ก็เพียงพอแล้วจริง ๆ!

กู้ฟานหันกลับไปมองห้องนี้อีกครั้ง แล้วมองไปยังดวงจันทร์เสี้ยวข้างขึ้น ยื่นมือขวาออกไปบังแสงจันทร์ เหลือไว้เพียงแสงจันทร์เส้นหนึ่งที่ลอดผ่านซอกนิ้วมือ คล้ายกับพึมพำกับตัวเอง ทว่าก็เหมือนกำลังคุยกับใครบางคน

"กู้ฟาน นายว่า... นายจะข้ามไปอยู่โลกฝั่งนั้นของฉันด้วยหรือเปล่านะ"

สิ้นเสียง

กู้ฟานก็หัวเราะออกมาเบา ๆ

ตัวเขาถึงกับคุยกับคนที่ไม่มีตัวตนอยู่อีกแล้วเชียวหรือนี่

บางทีอาจเพราะการข้ามมิติมา ทำให้เขาเชื่อเรื่องการมีอยู่ของวิญญาณ

หรืออาจเพราะวันนี้ได้เห็นคอมเมนต์ที่แฟนคลับออกมาปกป้องเขา เลยทำให้เขาคิดถึงแฟนคลับในชาติก่อนขึ้นมาบ้างแล้วกระมัง

การจากไปของเขา แฟนคลับพวกนั้นคงไม่รู้ว่าจะเสียใจขนาดไหนกันนะ!

ตัวเขาเองก็เหมือนกัน ปากบอกว่าปล่อยวางได้แล้ว แต่จริง ๆ ก็ยังอดคิดถึงพวกเขาขึ้นมาเป็นพัก ๆ ไม่ได้อยู่ดี!

ถ้าเป็นไปได้

กู้ฟานหวังจากใจจริงว่าเจ้าของร่างเดิมจะได้ข้ามมิติไปยังโลกฝั่งนั้นของเขา

ให้ 'เขา' ได้รอดชีวิตจากมหันตภัย

เช่นนั้นแฟนคลับของเขาก็คงจะมีความสุขขึ้นมาบ้าง

อย่างน้อยเขาก็ยัง 'มีชีวิตอยู่' ไม่ใช่หรือ

"กู้ฟาน ถ้านายได้ไปโลกฝั่งนั้นจริง ๆ ช่วยดูแลแฟนคลับของฉันให้ดีด้วยนะ! พวกเขารัก 'ฉัน' มากจริง ๆ"

"และต้องรัก 'นาย' ด้วยอย่างแน่นอน!"

พูดจบกู้ฟานก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึก ๆ

หาเรื่องให้ตัวเองคิดมากแท้ ๆ เชียว

เขาหันหลังผลักประตูกระจกตรงระเบียง แล้วเดินเข้าไปในห้องนอน

ที่นี่อยู่ห่างจากเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์ไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร

เดิมทีเป็นเรือนหอที่โจวหลานเตรียมไว้ให้กู้ฟาน อีกทั้งยังอยู่ใกล้กับเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์ กะว่าจะรอให้กู้ฟานใช้แต่งงานในอนาคต!

คิดดูตอนนี้คงยากที่จะได้ใช้แล้วละ

นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ฟานเข้ามาพักที่นี่หลังจากข้ามมิติมา

ทุกสิ่งทุกอย่างดูแปลกหน้าทว่าก็คุ้นเคยเหลือเกิน

กู้ฟานเดินไปที่ห้องรับแขก รินน้ำอุ่นจากตู้กดน้ำมาแก้วหนึ่งแล้ววางลงบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบเม็ดยาที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา

"อยากให้ร่างกายฟื้นตัวเร็ว ๆ ก็ต้องกินยานี่แหละนะ"

พลางพูดกู้ฟานก็หยิบแคปซูลยาหลายเม็ดใส่ปาก แล้วยกน้ำอุ่นบนโต๊ะดื่มตามจนหมดแก้ว

หลังจากกินยาและล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ กู้ฟานก็ขึ้นเตียงนอน

พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปตรวจซ้ำที่โรงพยาบาล

เขาออกจากโรงพยาบาลมาสองเดือนกว่าแล้ว และกินยาตรงเวลาทุกวัน

ตอนนี้ธุระในมือเสร็จสิ้นแล้ว ย่อมต้องไปตรวจเช็กร่างกายที่โรงพยาบาลเสียหน่อย

หวังว่าร่างกายจะฟื้นตัวได้เร็วขึ้น

เขายังอยากลองขึ้นแสดงงิ้วอย่างเป็นทางการดูสักครั้งให้เร็วที่สุดอยู่นะ!

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

หลังจากกู้ฟานล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็สวมเสื้อยืดลำลองกับกางเกงขาสั้น สวมหน้ากากอนามัยแล้วเปิดประตูเดินลงบันไดไป

พอเดินออกจากเขตชุมชน เห็นร้านขายอาหารเช้าก็เลยแวะซื้อเสี่ยวหลงเปามาสามชุด

พี่หมั่งกินจุ ต้องเบิ้ลสองชุด!

ตอนนี้รถของพี่หมั่งจอดอยู่ริมถนนไกล ๆ พอดิบพอดี

เมื่อเห็นกู้ฟานเดินมา พี่หมั่งก็ลงจากรถมาเปิดประตูเบาะหลังพลางยิ้มกล่าว "น้องฟาน! มาเร็วเข้า!"

กู้ฟานยิ้มพลางก้าวขึ้นไปนั่ง จากนั้นก็ส่งเสี่ยวหลงเปาสองชุดให้พี่หมั่ง

"นี่ครับพี่หมั่ง เรากินกันก่อนค่อยไป"

"ได้เลย!"

สมกับเป็นพี่หมั่งจริง ๆ ยัดซาลาเปาลูกเล็กลงคอคำละลูก กินได้เร็วติดจรวด

มูมมามจริง!

หลังจากแอบดูถูกพี่หมั่งในใจเล็กน้อยแล้ว! กู้ฟานก็ถอดหน้ากากอนามัยออกแล้วเริ่มยัดเข้าปากคำละลูกเหมือนกัน!

ภาพลักษณ์ไอดอลอะไรกัน!

เขาไม่มีหรอก!

"ก๊อก ๆ..."

กระจกรถข้างตัวกู้ฟานพลันมีคนเคาะเรียก

เขาหันไปมอง หัวคิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าหากันทันที

พอพี่หมั่งเห็นเข้าก็ขมวดคิ้วเช่นกัน

ทำไมถึงเป็นนังเนรคุณนี่ไปได้!

อย่าเห็นว่าพี่หมั่งมีชื่อว่าพี่หมั่งนะ แท้จริงแล้วเขาฉลาดเป็นกรดเลยล่ะ!

นี่ไง พี่หมั่งรีบเลื่อนกระจกรถด้านหน้าลงทันที ยื่นหัวออกไปตะโกนลั่น

"ป้าแกเป็นใครเนี่ย! อย่ามาเคาะกระจกรถฉันมั่วซั่วนะโว้ย! รถคันนี้ราคาเป็นล้าน เคาะพังขึ้นมาแกต้องชดใช้!"

โครงเรื่องของทิงเสียนทำไว้ถึงหลักล้านคำตั้งนานแล้ว! ละเอียดชัดเจนถึงขั้นว่าแต่ละตอนต้องเขียนยังไง! คราวนี้ฉันไร้เทียมทานแล้ว! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!

ไร้เทียมทานเหมือนความเร็วนิ้วตอนแย่งอันดับหนึ่งของฉันเป๊ะเลย!!!