ตอนที่ 64 มิน่าล่ะกู้ฟานถึงปล่อยเพลงเร็วนัก! ที่แท้ก็มีบางคนให้แรงบันดาลใจนี่เอง

"ช็อก! แฟนเก่าของศิลปินแซ่กู้คนหนึ่งถึงกับหลั่งน้ำตากลางถนน! สาเหตุคืออะไรกันแน่? ขอเชิญมาฟังเสี่ยวตงเล่าให้ละเอียด!"

ปาปารัสซีเสี่ยวตงเข้าใจหัวใจสำคัญของแก๊งพาดหัวข่าวชวนช็อกอย่างถ่องแท้!

คำว่า "ศิลปินแซ่กู้" เพียงคำเดียว ไม่เพียงแต่ดึงดูดแฟนคลับของกู้ฟานเข้ามา แต่ยังหลอกล่อแฟนคลับของศิลปินแซ่กู้คนอื่น ๆ เข้ามาได้สำเร็จด้วย

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

เนื้อหาในโพสต์นั้นละเอียดยิบทุกกระเบียดนิ้ว

เริ่มเขียนตั้งแต่ตอนที่เสี่ยวตงปีนต้นไม้เพื่อดักรอกู้ฟานออกจากบ้าน

แถมยังมีรูปประกอบทุกย่อหน้า

แม้กระทั่งต้นไม้ที่เสี่ยวตงปีนก็ยังถูกเขาถ่ายเก็บไว้ด้วย

เพียงแต่ตึกรามบ้านช่องรอบ ๆ ล้วนถูกเขาเบลอเซนเซอร์เอาไว้หมด

ถึงจะเป็นปาปารัสซี แต่เสี่ยวตงก็ยังมีจรรยาบรรณในวิชาชีพอยู่บ้าง

เขาแอบถ่ายศิลปินก็ส่วนแอบถ่าย แต่ไม่เคยเปิดเผยที่อยู่ของศิลปินในรูปถ่ายเลยสักครั้ง

ท้ายโพสต์ได้แนบชุดภาพถ่ายของจางเฟยตั้งแต่ตอนที่ปรากฏตัวด้วยรอยยิ้มไปจนถึงตอนที่นั่งยอง ๆ ร้องไห้

ดึงอารมณ์อยากเผือกของชาวเน็ตให้พุ่งทะยานจนเต็มพิกัดในพริบตา

"หล่อนก็ช่างเล่นละครเก่งจริง ๆ นี่ยังหน้าด้านกลับไปหากู้ฟานอีกเรอะ!"

"น่าขยะแขยง!"

"สมควรแล้ว! ถ้ากู้ฟานยอมคุยกับหล่อนจริง ๆ ฉันคงโมโหแทบบ้า!"

"หลักฐานมัดแน่น! เสี่ยวตงปีนต้นไม้จริง ๆ ด้วย!"

"ให้ตายสิ ปาปารัสซีไม่มีขีดจำกัดจริง ๆ! ยอดแหลมขนาดนั้นนายยังปีนขึ้นไปได้อีกเหรอ? ไม่กลัวมันหักหรือไง?"

"น้ำตาจระเข้ชัด ๆ! เสแสร้งสิ้นดี!"

"แสดงเก่งจริง ๆ! ยังมีหน้ามาร้องไห้อีก!"

ชาวเน็ตพากันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความโกรธแค้น

แถมยังมีแฟนคลับวิ่งไปปลอบใจกู้ฟานใต้บัญชีของเขาอีกด้วย

"กู้ฟานอย่าไปสนใจเธอนะ! เธอสมควรโดนแล้ว!"

"ไม่เป็นไรนะกู้ฟาน นายยังมีพวกเราอยู่"

"คนประเภทพานจินเหลียนแบบนี้ทำไมถึงยังไม่ตาย ๆ ไปอีกนะ!"

และพอดีหลังจากที่เสี่ยวตงโพสต์ไปได้ครึ่งชั่วโมง

เฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์ก็โพสต์ข้อความ

เฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์:

"กู้ฟาน ศิลปินในสังกัดของบริษัทเรา จะปล่อยซิงเกิลใหม่ 'นักแสดง' ในวันที่ 14 กันยายน เวลาเก้าโมงเช้า รอคอยให้ทุกคนมารับฟัง"

กู้ฟานก็ใช้บัญชีของตัวเองโพสต์ข้อความที่มีเนื้อหาแบบเดียวกัน

เพียงแต่แนบเนื้อเพลงท่อนหนึ่งมาด้วย

กู้ฟาน:

"14 ก.ย. เก้าโมงเช้า ปล่อยเพลงใหม่ 'นักแสดง' —— เธอไม่ได้เป็นนักแสดง อย่าได้คอยแต่งบทพวกนั้นเลย"

ยอดคอมเมนต์เริ่มพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง

"ที่หนึ่ง! กู้ฟาน รีบมาตอบฉันที!"

"เยี่ยมเลย! นึกว่านายจะรออย่างน้อยสักเดือนค่อยปล่อยเพลงใหม่ซะอีก! นึกไม่ถึงว่าจะเร็วขนาดนี้!"

"มีเพลงใหม่ให้ฟังแล้ว!"

"ทำไมฉันรู้สึกว่ากู้ฟานกำลังแซะแฟนเก่าอยู่ตลอดเลยล่ะ?"

"'เธอไม่ได้เป็นนักแสดง อย่าได้คอยแต่งบทพวกนั้นเลย' นี่มันบอกให้แฟนเก่าเลิกเล่นละครชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ?"

"ฮ่า ๆ ๆ ๆ! ถ้าพูดอย่างนี้พวกเราคงต้องขอบคุณแฟนเก่าของกู้ฟานแล้วล่ะ! มีเพลงใหม่ให้ฟังแล้ว!"

"ขำจะตาย มิน่าล่ะกู้ฟานถึงปล่อยเพลงเร็วนัก! ที่แท้ก็มีบางคนให้แรงบันดาลใจนี่เอง!"

ทันทีที่ได้ยินว่าเพลงนี้กู้ฟานแต่งขึ้นมาเพื่อแซะแฟนเก่า

อย่าว่าแต่แฟนคลับเลย แม้แต่ชาวเน็ตที่ผ่านมาเห็นก็ยังเกิดความสนใจใคร่รู้ในเพลง "นักแสดง" นี้อย่างท่วมท้น

การได้เผือกเรื่องชาวบ้านนี่แหละคือสันดานแท้จริงของชาวเน็ต!

ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างตั้งตารอให้ถึงวันที่ 14 กันยายน

จะเผือกทั้งทีมันต้องเผือกให้สุด!

จะฟังเพลงก็ต้องฟังให้ครบทั้งเพลง!

ดูแค่เนื้อเพลงท่อนเดียวมันจะไปหายคันอะไร

เฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์

ห้องอัดเสียง

"เพราะว่ารักเธอฉันจึงเลือกที่จะแสดง~ ยอมทำตามใจเธอเช่นนี้~"

เมื่อร้องท่อนสุดท้ายจบ กู้ฟานก็มองออกไปทางซาวด์เอนจิเนียร์ที่อยู่นอกห้องอัด

เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้า กู้ฟานจึงถอดหูฟังแล้วเดินออกไป

หลังจากเปิดฟังเสียงที่เพิ่งบันทึกไป เขาก็พยักหน้าด้วยความพอใจพลางยิ้ม "อืม กลิ่นอายนี้แหละ สไตล์ของเชียนเลย!"

ซาวด์เอนจิเนียร์เติ้งเสี้ยวฟังไม่เข้าใจว่ากลิ่นอายที่กู้ฟานพูดถึงนั้นหมายถึงอะไรกันแน่

แต่ก็ยังเอ่ยชมว่า "เก่งจริง ๆ เลยครับ เทกเดียวผ่านเลย"

เขานึกว่าการอัดเสียงให้กู้ฟานอย่างน้อยคงต้องอัดกันตั้งหลายรอบ

ใครจะไปรู้ว่ากู้ฟานจะร้องรอบเดียวผ่าน

ทุกจุดล้วนแม่นยำและมั่นคงมาก

แต่พอคิดดูอีกทีก็สมควรอยู่

นี่เป็นเพลงที่กู้ฟานแต่งขึ้นมาเองตั้งแต่แรก

เขาย่อมต้องรู้ดีที่สุดว่าจะร้องเพลงนี้ออกมาให้ดีที่สุดได้อย่างไร!

กลับเป็นตัวเขาเองที่มองตื้นเขินไป!

ได้ยินมาว่าเพลงนี้กู้ฟานแต่งขึ้นเพื่อแซะแฟนเก่า

แต่ความจนใจและความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญในความรักตามเนื้อเพลงนั้น เกือบจะทำให้เขาฟังจนน้ำตาไหลออกมาแล้ว

เขาจินตนาการได้เลยว่าเมื่อก่อนกู้ฟานรักแฟนเก่าคนนั้นมากขนาดไหน!

ช่างเป็นคนที่รักลึกซึ้งอะไรขนาดนี้!

ในห้องอัดเสียง เติ้งเสี้ยวยังคงยืนเศร้าใจแทนกู้ฟานอยู่ตรงนั้น

ไม่ได้สังเกตเลยแม้แต่น้อยว่ากู้ฟานได้เดินออกจากห้องอัดไปนานแล้ว

กระทั่งเสียงที่กู้ฟานเอ่ยลาตอนเดินออกไป เขาก็ยังไม่ได้ยิน

เขาเปิดแทร็กเสียงร้องสดของกู้ฟานขึ้นมาฟังอีกรอบ

ครู่ต่อมา

"ฮือๆๆ เพลงนี้มันชวนร้องไห้ชะมัดเลย"

ดูออกเลยว่าเติ้งเสี้ยวเป็นซาวด์เอนจิเนียร์ที่อ่อนไหวทางอารมณ์มากคนหนึ่ง

กู้ฟานเดินมาถึงหน้าประตูลิฟต์แล้ว

เหตุผลที่ต้องรีบเดินเร็วขนาดนี้ เป็นเพราะเขาต้องไปต้อนรับคนคนหนึ่ง

และก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ กู้ฟานเพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตูบริษัท อีกฝ่ายก็มีปฏิกิริยาเร็วกว่าเขาเสียอีก

"เสี่ยวฟาน! ฮี่ ๆ ฉันกลับมาแล้ว!"

หลินอี้ที่สวมสูททั้งชุดและย้อมผมสีเขียวโบกมือพลางตะโกนอย่างเปิดเผยและโอเวอร์ "คิดถึงฉันไหม!!!"

"คิดถึงก็คิดถึงอยู่หรอกครับ"

กู้ฟานชะงักคำพูดไปนิดหนึ่ง มองผมของหลินอี้อยู่สองแวบ ก่อนจะพูดอย่างแอบรังเกียจอยู่นิด ๆ ว่า "แต่ทรงผมของพี่เนี่ย มันแปลกตาเกินไปจริง ๆ นะครับ ไปล่วงเกินสไตลิสต์มาหรือเปล่าเนี่ย?"

"ชิ~" หลินอี้แกล้งทำท่ากร่างพลางลูบผมเขียวของตัวเองทีหนึ่งแล้วพูดว่า "นายจะไปเข้าใจอะไร นี่ฉันสั่งให้สไตลิสต์จัดให้เองเลยนะ สิ่งที่ต้องการก็คือสีเขียวนี่แหละ! คอนเซ็ปต์หลักคือความไม่เหมือนใครโว้ย!"

กู้ฟานอ้าปากจะพูดแต่ก็หยุดไว้

พอลองคิดดูอีกทีก็รู้สึกว่าทรงผมและสีผมนี้เข้ากับนิสัยเปิดเผยเอะอะมะเทิ่งของหลินอี้ดี จึงพยักหน้าแล้วยิ้ม "จริงด้วยครับ! มีโอกาสผมจะลองดูบ้าง"

"ใช่ไหมล่ะ?" หลินอี้ได้ใจขึ้นมาหน่อย ๆ โบกมือใหญ่โตแล้วพูดอย่างใจกว้างสุด ๆ ว่า "ถึงตอนนั้นฉันจะให้ยืมสไตลิสต์ของฉันเลย!"

"พี่อี้มาถึงแล้วทำไมไม่ขึ้นข้างบนล่ะครับ มายืนทำอะไรตรงนี้?"

กู้ฟานมองข้ามประโยคสุดท้ายของหลินอี้ไปโดยอัตโนมัติ แล้วเริ่มเปลี่ยนเรื่องคุย

เขารู้ว่าตัวเองเป็นจุดเด่นได้ แต่ก็คงไม่ถึงขั้นต้องทำตัวเด่นสะดุดตาเบอร์นั้น

เมื่อกี้ก็แค่พูดตามมารยาทกับหลินอี้ไปอย่างนั้นเอง

หลินอี้ดันคิดเป็นจริงเป็นจังซะงั้น!

แต่ว่าทรงผมนี้ดูเหมาะกับเฉินอี้ดีแฮะ! มีโอกาสค่อยแนะนำให้เฉินอี้ลองดูดีกว่า!

"ก็มารอนายลงมารับฉันน่ะสิ! ได้ให้คนดังฮอตฮิตระดับนายลงมารับฉันเป็นพิเศษนี่ ฉันดีใจจะแย่แล้วเนี่ย!" หลินอี้พูดเล่น

"อย่าเลยครับ พี่นั่นแหละที่เป็นคนดังตัวจริง เล่นเปิดคอนเสิร์ตเวิลด์ทัวร์ไปแล้วด้วยซ้ำ!"

หลินอี้เป็นนักร้องระดับซูเปอร์ท็อปมานานแล้ว

ขอเพียงก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวเดียว เขาก็จะกลายเป็นราชาเพลงได้แล้ว

ดูจากคอนเสิร์ตเวิลด์ทัวร์ที่บัตรขายหมดเกลี้ยงทุกรอบก็มองเห็นฝีมือของหลินอี้ได้แล้ว!

อย่าดูแค่ว่าตอนนี้กู้ฟานกำลังมาแรงมาก หากจะเทียบเรื่องอิทธิพลในระยะยาวแล้ว ตอนนี้เขาสู้หลินอี้ไม่ได้จริง ๆ

หลินอี้ยิ้มพลางพูดว่า

"ฮี่ ๆ พี่ชายของนายกลับมาวันนี้ก็เพื่อเรื่องนี้นี่แหละ"

"หมายความว่ายังไงครับ?"

"คอนเสิร์ตรอบต่อไปของฉันจัดที่นครเจียงไห่น่ะสิ! ฉันเลยอยากจะดึงนายกับพวกตู้ฮุยไปเป็นแขกรับเชิญสักหน่อย!"

"งั้นก็ขอบคุณพี่อี้มากครับ!"

กู้ฟานฟังปราดเดียวก็รู้ว่าหลินอี้อยากจะช่วยดันระดับชื่อเสียงของเขา

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดีมาก กู้ฟานจึงไม่ได้ปฏิเสธและตอบตกลงทันที

"จะขอบคุณอะไรกันเล่า ถ้าไม่มีพี่โจว ฉันอาจจะยังยืนล้างจานอยู่ที่ไหนสักแห่งอยู่เลยมั้ง!" หลินอี้กอดคอกู้ฟาน พลางทอดถอนใจราวกับกำลังหวนนึกถึงอดีต

เขาจัดอยู่ในกลุ่มคนประเภทที่มีแต่ฝีมือการร้องเพลงแต่ไม่มีหน้าตา

หากไม่ใช่เพราะโจวหลานช่วยดึงเขาไว้ และฝ่าฟันเสียงคัดค้านทั้งหมดเพื่อเซ็นสัญญาเขาเข้าเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์

ตอนนี้เขาอาจจะมีชะตากรรมเป็นคนล้างจานอยู่จริง ๆ ก็ได้

ม้าพันลี้มีอยู่ทั่วไป แต่ป๋อเล่อผู้มองเห็นแววนั้นหาได้ยากยิ่ง!

พอนึกถึงตรงนี้ หลินอี้ก็รีบส่ายหัวไปมา ก่อนที่ต่อมเผือกจะพุ่งทะลุปรอทขึ้นมาทันที

"จริงสิ! เพลง 'นักแสดง' ของนายอัดเสร็จหรือยัง รีบเปิดให้ฉันฟังเร็วเข้า! ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่านายแซะแฟนเก่ายังไงบ้าง!"

กู้ฟานรู้สึกขึ้นมาทันทีว่า นี่ต่างหากที่เป็นเป้าหมายที่แท้จริงของการมาเยือนของหลินอี้ เขาจึงได้แต่ตอบตกลงอย่างจนใจ

"ไปเถอะครับ... เดี๋ยวผมขึ้นไปเปิดให้ฟัง"