ตอนที่ 78 ซีเอ๋อร์ รีบมาดูเร็ว! ปลาคนคุ้นเคย!

หน้าประตูบ้านพักของทีม [กลุ่มหล่อเหลาบาดใจ]

คนทั้งสี่กำลังยืนอยู่ตรงนี้

"ไม่เลวเลยแฮะ~ ติดทั้งภูเขาติดทั้งแม่น้ำ แถมยังมีบ้านสองชั้นอีก นี่มันมาถ่ายรายการที่ไหนกัน! เหมือนมาพักร้อนชัด ๆ"

เฉินอี้ยิ้มแหะ ๆ แล้วรีบพุ่งเข้าไปดูผังห้องทันที

กู้ฟานยืนอยู่ที่หน้าประตู มองทิวทัศน์ด้านหลังแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมามองบ้านสองชั้นตรงหน้าอีกรอบ

เขายกมือขึ้นลูบผมตัวเองอย่างงง ๆ เล็กน้อย

เขาไม่เคยดูรายการ "วันอันแสนธรรมดา" เทปก่อน ๆ มาก่อน

แต่เคยได้ยินคนพูดกันว่า ถ้าแขกรับเชิญในรายการนี้ไม่ขยันทำงานก็มีสิทธิ์ปล่อยให้ท้องกิ่วได้ง่าย ๆ

แต่นี่มันเหมือนที่ที่จะต้องทนหิวตรงไหนกัน?

เงินนี่หาได้ง่ายจริง ๆ

ผ่านไปแค่สองนาทีสั้น ๆ เฉินอี้ก็วิ่งออกมาจากข้างในตัวบ้านอีกครั้ง

"พวกเรา มีห้องนอนทั้งหมดสี่ห้อง พอดีคนละห้องเลย พวกนายจะนอนห้องไหนกันล่ะ?"

เฉินอี้ที่กำลังตื่นเต้นสำรวจบ้านทั้งหลังจนทะลุปรุโปร่งแล้ว

"ผมแล้วแต่พวกพี่จัดเลยครับ"

โจวซวี่ยิ้มร่าพลางเกาหัว

เขาคิดไว้ตั้งแต่ตอนเข้าทีมนี้แล้ว!

ทุกการกระทำ ขอทำตามคำสั่งเป็นพอ!

"ฉันยังไงก็ได้ค่ะ!" ไป๋ซีเอ๋อร์ยิ้มแล้วตอบ

"ผม..."

กู้ฟานเพิ่งจะอ้าปากพูด เฉินอี้ก็ตัดสินใจแทนเขาเรียบร้อย

"นายไม่ต้องเลือกแล้ว! คนเจ็บอยู่ชั้นหนึ่งไปเลย จะได้ไม่ต้องเดินขึ้นเดินลง!"

พูดจบเฉินอี้ก็เริ่มช่วยกู้ฟานยกกระเป๋าเดินทางทันที

กู้ฟานยิ้มอย่างจนใจ "ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า ผมยังไม่ถึงกับง่อยเปลี้ยขนาดนั้นสักหน่อย"

เขายังไม่ได้อาการหนักถึงขั้นแค่เดินขึ้นบันไดยังลำบาก

แต่พอเฉินอี้พูดแบบนี้

ทั้งไป๋ซีเอ๋อร์และโจวซวี่ต่างก็เห็นพ้องกับข้อเสนอนี้

ในที่สุดทั้งสี่คนก็แบ่งห้องกันเสร็จสรรพ

กู้ฟานกับไป๋ซีเอ๋อร์สองคนอยู่ชั้นหนึ่ง คนละฝั่ง โดยมีห้องนั่งเล่นคั่นอยู่ตรงกลาง

เฉินอี้กับโจวซวี่พักอยู่บนชั้นสอง

จากนั้นทั้งสี่คนก็แยกย้ายเข้าห้องของตัวเองไปจัดสัมภาระ

เนื่องจากมีความเป็นส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้อง

ภาพช่วงจัดกระเป๋าในห้องจึงไม่มีการถ่ายทอดสด

ตากล้องยืนอยู่นอกตัวบ้านแล้วแพลนกล้องเก็บภาพมุมกว้างของบ้านพักเอาไว้

กู้ฟานนำพวกเสื้อผ้าออกมาแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้า

ในกระเป๋าเดินทางเหลือเพียงน้ำยาย้อมผมขวดเดียวในท้ายที่สุด

"พี่รูปหล่อ! พี่รูปหล่อ! ซีเอ๋อร์! ซีเอ๋อร์! พวกนายรีบมาดูนี่เร็ว!"

ในเวลานั้นเอง เสียงของเฉินอี้ก็ดังขึ้นมาจากชั้นบนตรงตำแหน่งที่กู้ฟานอยู่พอดี

ทำเอากู้ฟานสะดุ้งจนต้องรีบรูดซิปปิดกระเป๋าเดินทางทันที

เขาหันหลังชะโงกหัวออกไปทางหน้าต่างเพื่อมองขึ้นไปข้างบน แล้วก็เห็นเฉินอี้โผล่อยู่ที่หน้าต่างชั้นสองพอดี จึงบ่นอุบว่า "นายจะตะโกนเสียงดังขนาดนั้นทำไมเนี่ย!"

"ช่ายเยย ช่ายเยย!"

เสียงของไป๋ซีเอ๋อร์ฟังดูแปลก ๆ เหมือนกำลังเคี้ยวอะไรบางอย่างอยู่ในปาก

กู้ฟานหันศีรษะมองไปยังหน้าต่างอีกบานด้วยความสงสัย

หัวของไป๋ซีเอ๋อร์หดกลับเข้าไปในทันควัน

ทั้งยังรีบยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้

หลังจากเคี้ยวของในปากจนหมด ไป๋ซีเอ๋อร์ก็รีบซ่อนล่าเถียวซองใหญ่รส "เนื้อดาบใหญ่" ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงทันที

เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยว่าตัวเองเพิ่งกินอะไรเข้าไปให้มิดชิด

เธอถึงกับรีบวิ่งไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ

ตอนที่กู้ฟานผลักประตูเดินขึ้นชั้นบน ก็เห็นไป๋ซีเอ๋อร์กำลังยืนแปรงฟันอยู่พอดี

ยิ่งทำให้เขารู้สึกสงสัยมากขึ้นไปอีก

ไป๋ซีเอ๋อร์ต้องแอบกินของอร่อยอยู่คนเดียวแน่ ๆ!

แอบกินคนเดียวเฉยเลยนะ!

กู้ฟานแอบจดบัญชีแค้นไว้ในใจเงียบ ๆ

กะว่าจะหาจังหวะลองหยั่งเชิงเธอสักหน่อย

"พี่รูปหล่อ ซีเอ๋อร์ เร็วเข้าสิ!"

เสียงของเฉินอี้ดังแว่วมาจากทางบันไดอีกรอบ

กู้ฟานเหลือบมองไป๋ซีเอ๋อร์แวบหนึ่งแล้วตะโกนบอก "ซีเอ๋อร์ รีบขึ้นมาข้างบนเร็ว"

"อื้อ ๆ ๆ!"

ไป๋ซีเอ๋อร์คาบแปรงสีฟันไว้ในปาก พลางพยักหน้ารัว ๆ ราวกับลูกไก่จิกข้าว

ตากล้องเดินตามกู้ฟานขึ้นไปบนชั้นสองด้วยกัน

พอขึ้นมาถึง เฉินอี้ก็รีบดึงตัวกู้ฟานแล้วชี้ไปยังสระน้ำเล็ก ๆ ตรงใจกลางของบ้านพักทั้งสามหลัง "พี่รูปหล่อ ตรงนั้นมีสระน้ำด้วยนะ! มีภูเขาจำลองด้วย!"

"จริงดิ?"

กู้ฟานรีบชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่างทันที ทั้งยังหรี่ตาลงเล็กน้อย พยายามเพ่งดูว่าในสระน้ำนั้นมีปลาอยู่หรือไม่

ตอนนี้ไป๋ซีเอ๋อร์ก็ขึ้นมาถึงชั้นบนแล้วเช่นกัน เธอชะโงกหน้าถามว่า "มีปลาไหมคะ?"

"ไม่มีปลาหรอกครับ ผมดูรายการสี่เทปแรกมาหมดแล้ว มันเป็นแค่ของตกแต่งเฉย ๆ" โจวซวี่เดินออกมาจากห้องแล้วพูดขึ้น

"ชิ~"

กู้ฟานดึงตัวกลับมาทันควัน พลางโบกไม้โบกมืออย่างหมดอารมณ์

ไป๋ซีเอ๋อร์เองก็เลิกสนใจสระน้ำ แล้วเปลี่ยนมาเท้าคางมองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่างแทน

เฉินอี้เอามือทั้งสองข้างทำเป็นรูปกล้องส่องทางไกลทาบไว้ตรงหน้าพลางพูดอย่างสงสัย "แต่เมื่อกี้ฉันเห็นผิวน้ำมันกระเพื่อมจริง ๆ นี่นา?"

พอได้ยินคำนี้

กู้ฟานก็หันกลับไปมองเฉินอี้แวบหนึ่ง

ประจวบเหมาะกับที่เฉินอี้ก็กำลังจ้องกู้ฟานอยู่พอดี

ทั้งสองคนสบตากันปุ๊บ

เงียบกริบ...

ชั่วพริบตาเดียว

ทั้งคู่ก็ใส่เกียร์หมาสับขาวิ่งแน่บออกไปทันที!

วิ่งเร็วเสียจนตากล้องแทบจะจับภาพติดตาไว้ไม่ทัน

โจวซวี่ถึงกับอึ้งไป รีบตะโกนลั่น "รอผมด้วย!"

ผู้ชมหน้าใหม่ในห้องไลฟ์สดถึงกับสตันน์กันไปหมด

"พวกนี้ทำอะไรกันน่ะ? จะตื่นเต้นอะไรเบอร์นั้น?"

"แม่เจ้า วิ่งจนเห็นเป็นภาพติดตาเลย! ปลามันมีอะไรน่าดูนักหนา?"

"พวกนายไม่เข้าใจล่ะสิ! ในฐานะแฟนคลับกลุ่มหล่อเหลาบาดใจมาสิบปีจะบอกให้! กลุ่มหล่อเหลาบาดใจชอบแกล้งปลาเป็นชีวิตจิตใจ!"

"???? แกล้งปลาเนี่ยนะ? นี่มันรสนิยมพิลึกพิลั่นอะไรกัน?"

"ปลาบอก : ชะตาขาดแล้วกู!"

"จบเห่ ปลาตัวไหนโดนแก๊งหล่อเหลาบาดใจหมายหัวไว้ รับรองว่าไม่มีวันอยู่อย่างสงบสุขแน่! เจ้าปลาทองตัวนั้นใน 'คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม' เป็นพยานได้เลย!"

ไป๋ซีเอ๋อร์แค่เผลอชมวิวไปแวบเดียว หันกลับมาอีกทีเพื่อนร่วมทีมทั้งสามคนก็เผ่นกันไปหมดแล้ว

เธอเพิ่งจะขยับขาเตรียมวิ่งตามไป

แต่จู่ ๆ ก็สังเกตเห็นว่าตากล้องยังไม่ไปไหน กำลังยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น

ไป๋ซีเอ๋อร์เดินมาอยู่หน้ากล้องพลางโบกมือ ส่งยิ้มหวานอย่างอ่อนโยน "ต้องไปกันแล้วนะคะ"

พูดจบเธอก็เอามือไพล่หลัง เดินลงบันไดไปอย่างสง่างาม

"ว้าว~ ซีเอ๋อร์สวยจังเลย~"

"ฮิฮิ~ ซีเอ๋อร์ยิ้มให้ฉันด้วยแหละ~ อิอิอิ!"

"ฉันเป็นแฟนคลับใหม่ของไป๋ซีเอ๋อร์นะ! น่ารักขนาดนี้ ทำไมพวกคุณต้องหาว่าเธอเป็นสาวสายฮาด้วยล่ะ!"

"จริงด้วยจริงด้วย! แฟนคลับใหม่ขอเรียกร้องความยุติธรรมให้ไป๋ซีเอ๋อร์!"

"เหอะ ๆ! พวกนายอย่าโดนภาพลักษณ์ภายนอกของเธอหลอกเชียว!"

ผู้ชมในห้องไลฟ์ที่ไม่เคยดูรายการ "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม" มาก่อน พริบตานั้นต่างถูกรอยยิ้มของไป๋ซีเอ๋อร์ตกไปเป็นแถว

แต่สำหรับเหล่าแฟนคลับรุ่นเก่านั้นต่างออกไป

พวกเขารู้ดีว่านี่มันแค่ชั่วคราวเท่านั้น

ไป๋ซีเอ๋อร์แค่แกล้งทำตัวเป็นกุลสตรีเป็นพัก ๆ อีกเดี๋ยวก็เผยธาตุแท้ออกมาแล้ว

นั่นไงล่ะ ไป๋ซีเอ๋อร์เพิ่งจะเดินมาถึงหัวบันได

ก็ได้ยินเสียงตะโกนของกู้ฟานดังลอยมา

"ซีเอ๋อร์! รีบมาเร็ว! คนคุ้นเคย เอ๊ยไม่ใช่! ปลาคุ้นเคยโว้ย!!!"

"ปลาคุ้นเคยจริง ๆ ด้วย!" เฉินอี้ก็ตะโกนตาม

ตอนนี้ไป๋ซีเอ๋อร์เดินมาถึงตรงหัวมุมบันไดพอดี ก้าวไปข้างหน้าอีกแค่ก้าวเดียว ตากล้องด้านหลังก็จะถ่ายไม่เห็นแล้ว

เธอแอบชำเลืองมองตากล้องแวบหนึ่ง

แล้วในวินาทีที่เงาร่างของตัวเองลับไปจากหน้ากล้อง เธอก็พุ่งพรวดออกไปทันที

เผ่นล่ะจ้า!

"รอฉันด้วยสิยะ!"

เผิงเกินผู้เป็นตากล้องได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว พอเลี้ยวพ้นมุมบันไดมาก็ถึงกับอึ้งค้าง

คนล่ะ?

วันนี้เขาเพิ่งจะเริ่มถ่ายทำไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ

ก็ยืนเอ๋อไปแล้วตั้งสองรอบ!

ไม่สิ!

แขกรับเชิญรุ่นนี้มันจะหลุดโลกเกินไปแล้วมั้ง?

ไหงแต่ละคนถึงได้วิ่งไวเป็นบ้า! ได้ยินว่าในสระน้ำมีปลาแล้วทำท่าอย่างกับจะไปเก็บเงินงั้นแหละ!

เผิงเกินยืนเหม่อไปชั่วครู่

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดที่เห็นภาพค้างนิ่งสนิทต่างพากันโวยวายลั่น

"รีบวิ่งตามไปสิโว้ย!"

"ตากล้องทำอะไรอยู่วะเนี่ย? ตามไปสิ!"

"ฉันบอกแล้วไง! ไม่ถึงสองวินาที ไป๋ซีเอ๋อร์หลุดฟอร์มแน่นอน!"

"ยังจะยืนบื้ออยู่อีกทำไม เห็นชัด ๆ ว่าไป๋ซีเอ๋อร์พุ่งออกไปแล้ว!"

"ฉันสงสัยว่าตากล้องกำลังสตันน์อยู่"

"ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพี่สาวคนสวยขนาดนี้จะเป็นสาวสายฮา แงงงง..."