ตอนที่ 81 อินบทในหนึ่งวินาที ต้มตุ๋นเหอฉี่หมิน วันนี้ปลาตัวนี้! ต้องโดนทุบอย่างชอบธรรม!

กู้ฟานเม้มริมฝีปาก เดินไปข้างกายโจวซวี่ แล้วค่อย ๆ ประคองมีดทำครัวออกจากมือเขาอย่างระมัดระวังพลางเอ่ย "ผู้กำกับพวกเราเพิ่งเปลี่ยนใจเมื่อกี้น่ะ ไม่ฆ่าปลาแล้ว"

"อย่างนั้นเหรอครับ?"

โจวซวี่ทำหน้าผิดหวัง "แล้วพวกเราเปลี่ยนรองเท้าแตะเพื่อทำอะไรล่ะครับเนี่ย?"

เขายังนึกว่าจะได้ซดซุปปลาคืนนี้เสียอีก!

กู้ฟานส่ายหน้าอย่างจนใจแล้ววิ่งไปเก็บมีดทำครัวในครัว

คนที่รับช่วงต้มตุ๋นโจวซวี่ต่อเปลี่ยนมาเป็นเฉินอี้

เฉินอี้คว้าไหล่โจวซวี่ ยิ้มร่า "ถึงพวกเราจะไม่ฆ่ามันแล้ว! แต่เราลงไปจับมันขึ้นมา ตบปากมันสั่งสอนได้นะเว้ย!"

พูดพลางเฉินอี้ยังทำท่าจำลองมือหนึ่งจับปลา อีกมือกระหน่ำตบปากปลาให้ดู

"ตบปากมันเหรอครับ?"

ตอนแรกโจวซวี่รู้สึกว่าไม่เห็นจะน่าสนุกตรงไหน

แต่พอเห็นท่าทางของเฉินอี้ ดวงตากลับเป็นประกายขึ้นมาทันที เอ่ยถามอย่างตื่นเต้น "ทำได้จริงเหรอครับ?!"

"แน่นอนอยู่แล้ว! เดี๋ยวให้นายเปิดก่อนเป็นทัพหน้าเลย!" เฉินอี้โพล่งออกมาอย่างไม่ลังเล

"ได้เลยครับ!"

โจวซวี่พยักหน้ารัวเร็วราวกับเครื่องตอกเสาเข็ม

ดูออกเลยว่าเขาดีใจมากที่ได้เป็นทัพหน้า

เวลานี้ตากล้องได้เดินตามไป๋ซีเอ๋อร์มาถึงหน้าประตูแล้ว

"ไม่รู้เหมือนกันว่ากู้ฟานจะห้ามเฉินอี้อยู่ไหม!"

"นานขนาดนี้ยังไม่ออกมาอีก! เฉินอี้คงกำลังโมโหจัดแหงเลย!"

"จึ๊ ๆๆ ลำพังแค่อี้สุดหล่อคนเดียวยังพอว่า นี่มีไป๋ซีเอ๋อร์เพิ่มมาอีกคน คราวนี้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ซวยจริง ๆ แน่!"

ขณะที่ผู้ชมกำลังถกกันว่ากู้ฟานจะห้ามเฉินอี้ได้หรือไม่นั้น

ขาทั้งสามข้างก็ก้าวพ้นประตูออกมาพร้อมกัน

รวดเร็วเหลือเกิน เร็วมากจริง ๆ!

ชายหนุ่มสามคนในชุดเสื้อยืด กางเกงขาสั้น สวมรองเท้าแตะ ปรากฏตัวสู่สายตาทุกคน

เฉินอี้ยังเกรียนจัดด้วยการเอานิ้วชี้กับนิ้วโป้งมือขวากางเป็นรูปตัวแปดรองไว้ใต้คาง

กลิ่นอายเบียวจูนิเบียวกระฉูดเต็มพิกัด

โทสะในใจของไป๋ซีเอ๋อร์สลายไปเกินครึ่งในพริบตา เกือบจะกลั้นขำไว้ไม่อยู่

สภาพการแต่งตัวของสามคนนี้มันโคตรปัญญาอ่อนเลย!

น่ารำคาญชะมัด!

ทำเธอขำอยู่เรื่อย!

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดพอเห็นว่าในมือพวกเขาไม่มีมีด ก็พากันคอมเมนต์เซ็งแซ่

"เอ่อ... มีดล่ะ?"

"หนุ่มรองเท้าแตะสามคน? พวกเขาคงไม่ได้คิดจะกระโดดลงน้ำไปจับปลาหรอกนะ?"

"เหมือนพวกขี้แพ้สามคนเลย 55555!"

"แอบผิดหวังนิดหน่อยแฮะ! อี้สุดหล่อไม่ได้ถือมีดมา!"

"ไม่เป็นไร! เรายังมีซีเอ๋อร์!"

"ไม่มีใครสงสารปลาบ้างเหรอ?"

กู้ฟานเห็นไป๋ซีเอ๋อร์ยืนหน้านิ่งอยู่ที่หน้าประตู จึงเลียนสำเนียงบ้านเกิดของเฉินอี้ถามอย่างประหลาดใจ "ซีเอ๋อร์ เธอก็อยากเปลี่ยนเป็นเกือกแตะด้วยเหรอ?"

ไป๋ซีเอ๋อร์ไม่พูดไม่จา เพียงแค่เดินเงียบ ๆ เข้าไปในครัว แล้วหยิบมีดทำครัวออกมา!

"เชี่ยแล้ว!"

ทั้งสามคนกู้ฟานตกใจสะดุ้งโหยงกับซีเอ๋อร์ทันที!

เฉินอี้ไม่ได้ถือมีดมา! แต่ไหงแม่คุณคนนี้ดันไปหยิบมีดมาแทนล่ะเนี่ย!

เจ้าปลาตัวนี้มันไปล่วงเกินไป๋ซีเอ๋อร์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

กู้ฟานกับเฉินอี้สบตากันแวบหนึ่ง

ทั้งสองคนต่างสังเกตเห็นผมปอยหนึ่งบนศีรษะของไป๋ซีเอ๋อร์ที่เปียกชื้นอยู่

เอาเถอะ!

เจ้าปลาทองไปล่วงเกินไป๋ซีเอ๋อร์เข้าจริง ๆ ด้วย!

ไอ้ปลานี่ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริง ๆ!

ไป๋ซีเอ๋อร์ถือมีดทำครัวเดินมาถึงหน้าประตู

กู้ฟานรีบเข้าไปขวางไป๋ซีเอ๋อร์ไว้ทันควัน

งัดยุทธวิธีเรื่องเงินออกมาใช้!

"ซีเอ๋อร์อย่านะ! ปลาตัวนั้นตั้งล้านกว่าเลยนะ!"

"ฉันมีปัญญาจ่ายชดใช้ย่ะ!"

ไป๋ซีเอ๋อร์แค่นเสียงฮึเบา ๆ โคตรจะเปย์หนักกระเป๋าตุง

ยุทธวิธีเรื่องเงินล้มเหลวไม่เป็นท่า!

เอาละสิ!

ซีเอ๋อร์เป็นสาวน้อยเศรษฐินีตัวจริงเสียงจริง!

เปลี่ยนแผนทันที! เฉินอี้เปิดปากพูด

"ใช่ ๆๆ! เธออย่าเพิ่งโมโห เดี๋ยวพวกเราไปช่วยเธอระบายอารมณ์เอง!"

เฉินอี้พูดพลางชี้ไปที่รองเท้าตัวเอง "พวกเราจะลงไปกระหน่ำตบหน้าสั่งสอนมันสักฉาดสองฉาดเอง!"

"อืม..."

พอพูดถึงการตบสั่งสอน

ไป๋ซีเอ๋อร์ก็รู้สึกทันทีว่าการแจกตบเพื่อระบายโทสะเศษเสี้ยวสุดท้ายในใจก็เข้าท่าไม่เลว! จึงยอมพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้

"ก็ได้!"

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

"ตบหน้าปลาเนี่ยนะ? ช่างคิดกันได้นะพวกแก!"

"เงินล้านนึงยังหยุดซีเอ๋อร์ไม่ได้! แม่สาวเศรษฐินีตัวจริง! ซีเอ๋อร์หันมามองทางนี้หน่อย!"

"คนข้างบนเลิกเพ้อได้แล้ว ซีเอ๋อร์บอกไว้แล้วว่าจะไม่คบแฟนคลับเป็นแฟน!"

"ฮือ ๆๆ เพิ่งจะตกหลุมรักก็อกหักซะแล้ว เศรษฐินีของฉัน! ฮือ ๆๆ~"

"ซีเอ๋อร์ยอมตกลงจริงดิ? หา?"

"ฉันบอกแล้วไงล่ะ! เธอไม่ใช่สาวเรียบร้อยหรอก! ผู้หญิงเรียบร้อยบ้านไหนเขาจะตบหน้าปลาฉาดใหญ่กันเล่า!"

ภาพลักษณ์ของไป๋ซีเอ๋อร์ในสายตาแฟนคลับกลุ่มใหม่พังทลายลงในพริบตา!

ตอนนี้เธอกำลังเตรียมจะหมุนตัวกลับไปวางมีดลง

ทว่าหางตากลับสังเกตเห็นคนคุ้นเคยกำลังวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล

ไป๋ซีเอ๋อร์รีบส่งสายตาให้กู้ฟานกับเฉินอี้ทันที

ทั้งสองหันไปมอง

อ้าวเฮ้ย!

เหอฉี่หมินมาแล้ว!

แบบนี้ไม่ได้การ!

ถ้าเขามาแล้วพวกเขาจะแกล้งปลาต่อได้ยังไง

ทั้งสามคนสบตากันในชั่วพริบตา

รหัสลับสื่อสารสำเร็จ!

กู้ฟานยื่นมือไปจับข้อมือของไป๋ซีเอ๋อร์เบา ๆ ทันที พลางแสร้งทำเป็นแย่งมีดจากมือเธอ แล้วแกล้งตะโกนเสียงดังลั่น "ซีเอ๋อร์ อย่านะ! อย่าฆ่าเจ้าปลาทองนะ! นั่นมันของรักของหวงของผู้กำกับเหอฉี่หมินเลยนะ!"

"ถอยไป! วันนี้คุณย่าอย่างฉันต้องฆ่ามันให้ได้!"

ละครของไป๋ซีเอ๋อร์ก็แสดงได้ยอดเยี่ยม น้ำเสียงโกรธเกรี้ยวเป็นบ้าเป็นหลัง

ส่วนเฉินอี้ก็ป้องสองมือทำเป็นโทรโข่งตะโกนใส่เหอฉี่หมิน "ผู้กำกับเหอรีบมาเร็วเข้าครับ! ถ้าไม่รีบมาปลาของคุณไม่รอดแน่! พวกผมจะห้ามซีเอ๋อร์ไม่อยู่แล้วนะครับ!"

การประสานงานอันแสนลื่นไหลของทั้งสามคนทำเอาโจวซวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับอ้าปากค้าง!

ไป๋ซีเอ๋อร์เตรียมจะวางมีดลงแล้วไม่ใช่เหรอ?

ทำไมจู่ ๆ ถึงกลับมายื้อแย่งกันอีกแล้วล่ะ?

โจวซวี่เริ่มสงสัยสายตาตัวเองขึ้นมาแล้ว!

หรือว่าท่าทางยอมประนีประนอมของไป๋ซีเอ๋อร์เมื่อกี้เป็นแค่ภาพหลอนของตัวเอง?

โจวซวี่ที่คิดไม่ตกชั่วขณะก็ขี้เกียจจะคิดต่อ เขาไม่ชอบใช้สมองอยู่แล้ว จึงตะโกนตามเฉินอี้ไปเสียเลย

"ผู้กำกับเหอเร็วเข้าครับ!"

"อย่านะครับ! คุณย่าท่านโปรดยั้งมือไว้ไมตรีด้วยเถอะ!"

เหอฉี่หมินได้ยินเสียงทุกคนตะโกนก็นึกว่าไป๋ซีเอ๋อร์จับปลาขึ้นมาได้แล้วจริง ๆ

ก็ยิ่งร้อนใจขึ้นไปอีก!

แม้ว่าตอนนี้เหงื่อจะโทรมกาย แต่ฝีเท้ากลับยิ่งเร่งเร็วขึ้น!

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดตอนนี้ก็งงงวยไม่ต่างจากโจวซวี่สักเท่าไหร่

พวกกู้ฟานแสดงได้สมจริงเกินไป

จนทำให้ทุกคนเริ่มไม่มั่นใจในตัวเองแล้ว

"นี่...นี่มันไม่ถูกสิ? ซีเอ๋อร์ยอมตกลงไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

"อ้าว? ทำไมจู่ ๆ ถึงเริ่มกันใหม่อีกล่ะ?"

"พวกแกเห็นสายตาซีเอ๋อร์กับสายตากู้ฟานกับเฉินอี้เมื่อกี้ปะ! เชี่ยเอ๊ย? รหัสลับสื่อสารเหรอ?"

"หรือว่าพวกเขากำลังเล่นละครกันอยู่!?"

"เชี่ย! ถ้าแสดงจริงนี่คือโคตรเทพเลยนะ! นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมออสการ์ก็คงประมาณนี้แหละ!"

"คุณพระช่วย เข้าถึงบทบาทในหนึ่งวินาที! ฝีมือการแสดงแบบนี้ตบหน้านักแสดงรุ่นใหม่คนอื่นยับเลย!"

ห้องผู้กำกับ

หลิวฉางชิงมองเงาร่างของเหอฉี่หมินที่วิ่งเข้ามาในหน้าจอไลฟ์สดด้วยความตะลึงงัน

ระยะทางตั้งหนึ่งกิโลเมตรเต็ม ๆ เลยนะ!

เหอฉี่หมินใช้เวลาวิ่งแค่ 3 นาทีกว่าเกือบ 4 นาทีเนี่ยนะ? ทีมงานที่เขาจัดให้ไปยังไม่ถึง แต่เหอฉี่หมินกลับถึงแล้ว?

ถ้าเป็นคนหนุ่มสาวก็ว่าไปอย่าง!

ประเด็นสำคัญคือเหอฉี่หมินอายุตั้งห้าสิบห้าแล้วนะ! หนักตั้งแปดสิบกิโลกรัมด้วย!

โคตรสุดยอด!

นี่เป็นครั้งแรกที่หลิวฉางชิงสัมผัสได้ถึงความรักที่เหอฉี่หมินมีต่อเจ้าปลาตัวน้อยอย่างลึกซึ้งขนาดนี้!

ให้ตายสิพับผ่า!

วันหน้าต้องปกป้องปลาตัวนี้ให้ดีจริง ๆ แล้ว!

ต้องจับตาดูพวกหล่อเหลาบาดใจให้แจ!

ไม่อย่างนั้นคำขู่ที่เหอฉี่หมินจะมาสู้ตายกับเขาได้กลายเป็นเรื่องจริงแน่!

ภายในกล้องไลฟ์สด

เหอฉี่หมินที่เพิ่งมาถึงตรงนั้นตาพร่ามัว ไม่ทันได้ดูสถานการณ์ให้ชัดเจน ก็รีบตะโกนหอบแฮ่กเสียงดัง

"ซีเอ๋อร์! ขอแค่เธอไม่ฆ่ามัน! จะทำยังไงกับมันก็ได้ทั้งนั้น!!!"

"จริงเหรอคะ?!"

"จริงสิ!"

"เยี่ยมเลย!"

สี่คนแห่ง 'กลุ่มหล่อเหลาบาดใจ' รีบเก็บมีดแล้วพุ่งพรวดออกไปทันที พริบตาเดียวก็หายวับไปจากสายตาของเหอฉี่หมิน

วันนี้พวกเขาไม่เพียงแต่จะได้ตบหน้าปลาฉาดใหญ่!

แต่ยังได้ตบหน้ามันอย่างเปิดเผยและชอบธรรมด้วย!

ก็นี่เจ้าของมันพูดเองเลยนะ!

จะทำยังไงก็ได้ทั้งนั้น!