ตอนที่ 84 ลมราตรีพัดพาความเย็นฉ่ำ และนำพา กลิ่นหอมของรวงข้าว มาด้วย

"พี่น้องทั้งสี่คน พวกนายจะไม่ขึ้นไปเหรอ"

ตอนที่ติงจื้อสิงร้องเพลงเสร็จแล้วเดินกลับมานั่งที่เดิม เขาก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยเตือนสมาชิกทั้งสี่ของวงบอยแบนด์ COOL ด้วยความหวังดี

ถ้าปล่อยให้กู้ฟานขึ้นไปก่อนล่ะก็ จบเห่แน่!

หวงเส้าเฉียนดันแว่นกันแดดของตัวเองขึ้นพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "พวกเรายังต้องเตรียมตัวอีกสักหน่อยครับ"

บริษัทวางแผนงานให้พวกเขาไว้นานแล้ว

พวกเขาต้องขึ้นแสดงเป็นคนสุดท้ายเพื่อสร้างความตื่นตะลึงให้คนทั้งลาน

พอติงจื้อสิงได้ยินก็แอบถอนหายใจออกมาเงียบ ๆ

"นี่แหละนะผลของการไม่เคยเห็นฝีมือการแสดงสดของกู้ฟาน"

ติงจื้อสิงเข้าใจความคิดของสี่พี่น้องดี ก็แค่อยากออกโรงเป็นคนสุดท้ายไม่ใช่หรือไง

ที่จริงไม่ใช่แค่สี่หนุ่มวงบอยแบนด์ COOL เท่านั้นหรอก

พวกเขาเองก็ใช่ว่าจะไม่อยากขึ้นแสดงเป็นคนสุดท้ายเสียเมื่อไหร่

แต่ในบรรดาแขกรับเชิญดันมีกู้ฟานอยู่นี่สิ!

ขอแค่เขาขึ้นเวที คนข้างหลังก็หมดโอกาสเฉิดฉายแล้ว!

วงบอยแบนด์ COOL ยังอ่อนหัดเกินไปจริง ๆ!

คอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดเลื่อนผ่านอย่างต่อเนื่อง

บรรดาผู้ชมรายการ "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม" ต่างพากันประหลาดใจในความกล้าหาญของวงบอยแบนด์ COOL

"เอาละ ผู้เข้าแข่งขันรายการ 'คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม' เหลือแค่กู้ฟานคนเดียวแล้ว!"

"วงบอยแบนด์ COOL ไม่ขึ้นเหรอ ปล่อยให้กู้ฟานขึ้นไปก่อนจะหมดโอกาสเอานะ!"

"ใจถึงขนาดนี้เลยเหรอ กล้าขึ้นแสดงหลังกู้ฟานเนี่ยนะ"

"พวกนายนี่มันผู้กล้าชัด ๆ!"

เมื่อแฟนคลับพากันพูดแบบนี้

แฟนคลับของวงบอยแบนด์ COOL ย่อมไม่พอใจเป็นธรรมดา

"ฮึ พวกเราไม่เชื่อหรอกว่ากู้ฟานจะเก่งกาจขนาดนั้น! พี่ชายบ้านเราเก่งที่สุดแล้วย่ะ!"

"ใช่แล้ว! สี่หนุ่ม COOL ติดท็อปโฟร์ของรายการครีเอต 202 เชียวนะ! มีตำแหน่งแชมป์เหมือนกู้ฟาน ทำไมต้องไปกลัวเขาด้วย!"

"หลักการมันก็ใช่ แต่กู้ฟานไม่ใช่แชมป์ธรรมดาทั่วไปจริง ๆ นะเว้ย"

"แล้วเขาเป็นแชมป์แบบไหนกันล่ะ"

"ไม่สนว่าเขาจะเป็นแชมป์แบบไหน! พี่ชายบ้านเราไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาหรอก"

การถกเถียงของแฟนคลับทั้งสองฝ่ายยังถือว่าสุภาพอยู่

ไม่มีใครเปิดฉากดูถูกไอดอลของอีกฝ่ายตั้งแต่แรก

แฟนคลับของกู้ฟานและรายการ "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม" จึงปิดปากเงียบอย่างว่าง่าย ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดอีก

เมื่อกี้พวกเขาแค่พูดความจริงเท่านั้น

ในเมื่อคนอื่นไม่เชื่อ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเถียงกันต่อ

เดี๋ยวเกิดทะเลาะกันขึ้นมาจะไม่ดีเสียเปล่า ๆ!

อย่างไรพวกเขาก็เชื่อมั่นว่ากู้ฟานจะใช้ฝีมือพิสูจน์เองว่าสิ่งที่พวกเขาพูดไม่ได้ผิดไปเลย

ถึงตัวกู้ฟานจะแอบเพี้ยนไปบ้าง!

แต่ในสายตาของแฟนคลับ ความสามารถทางวิชาชีพของเขาจัดเต็มมาโดยตลอด!

ไร้ที่ติอย่างแท้จริง!

บรรดาแฟนคลับต่างเฝ้ามองหน้าจอถ่ายทอดสดอย่างใจจดใจจ่อ

แฟนคลับของวงบอยแบนด์ COOL เองก็เช่นเดียวกัน

พวกเธออยากจะรู้นักว่ากู้ฟานจะเก่งกาจสมคำร่ำลือจริงหรือเปล่า

ภายในกล้องถ่ายทอดสด

กู้ฟานกวาดสายตามองรอบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าวงบอยแบนด์ COOL ยังไม่มีการเคลื่อนไหว จึงสะพายกีตาร์ขึ้นบ่าแล้วลุกขึ้นยืน

ตอนที่เดินไปยังไม่ลืมที่จะหยิบเก้าอี้ของตัวเองไปด้วย

หลังจากวางเก้าอี้เรียบร้อย กู้ฟานก็หันกลับมามองไปข้างหน้า

เขาพบว่าหวังเจ๋อกำลังตีสีหน้าเคร่งเครียด ขาทั้งสองข้างสั่นระริกไม่หยุด

กู้ฟานรู้สึกสับสนเล็กน้อย

อยากจะเอ่ยปากถามสักคำจริง ๆ ว่า นายจะตื่นเต้นอะไรกัน ขนาดฉันยังไม่ตื่นเต้นเลย

กู้ฟานกอดกีตาร์นั่งลงบนเก้าอี้

นิ้วมือวางอยู่บนสายกีตาร์ ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าจะร้องเพลงอะไรดี

ยังคงเป็นปัญหาเดิม

เพลงมีเยอะเกินไปจนไม่รู้จะเลือกยังไง

"เอ่อ... ทุกคนอยากฟังเพลงแนวไหนเหรอครับ"

กู้ฟานมอบสิทธิ์ในการเลือกให้แก่พี่น้องตรงหน้า

"ให้ตายสิ!"

หวังเจ๋ออุทานออกมาอย่างอดไม่ได้

เขารู้สึกว่าคำพูดประโยคนี้ของกู้ฟานมันช่างโอหังเหลือเกิน!

ถ้าหากกู้ฟานถามว่า "เพลงอะไร"

ความหมายก็น่าจะให้เลือกจากเพลงที่กู้ฟานเคยปล่อยออกมา

แต่นี่เล่นถามว่า "เพลงแนวไหน"!

ความหมายมันก็คือ พวกนายเลือกตามสบายเลย ฉันร้องได้ทุกแนวไม่ใช่หรือไง

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้กำลังถ่ายทอดสดอยู่

จะมาร้องเพลงที่ไม่มีลิขสิทธิ์สุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้

การร้องเพลงถือเป็นการกระทำเชิงพาณิชย์ จำเป็นต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์

ถ้างั้นความหมายของกู้ฟานก็คือ ไม่ว่าพวกนายจะเลือกแนวไหนมา ฉันก็มีเพลงพร้อมร้องทั้งนั้นน่ะสิ

จะเว่อร์เกินไปแล้ว!

ไม่ว่ายังไงหวังเจ๋อก็ไม่เชื่อเด็ดขาด!

ทว่าเขาก็ไม่คิดจะจงใจหักหน้ากู้ฟาน

ซ้ำร้ายเพื่อเป็นการไว้หน้ากู้ฟาน หวังเจ๋อยังจงใจเสนอแนวเพลงที่กู้ฟานถนัดออกมา

"ขอแนว R&B สักเพลงแล้วกัน!"

พอดีว่ากู้ฟานมีเพลง R&B ที่สุดยอดมากอยู่เพลงหนึ่ง

ต่อให้กู้ฟานไม่ได้แต่งเพลง R&B ใหม่ไว้ ก็จะไม่ต้องลำบากใจ

พอได้ยินว่าเป็นแนว R&B

พวกเฉินอี้ก็ยกสองมือเห็นด้วยทันที

"ได้เลย ได้เลย! ฉันเห็นด้วย!"

"เอาเพลงไอเลิฟยูมาสักเพลง!"

"ฮิๆ R&B ของพี่กู้รูปหล่อไม่มีปัญหาแน่นอน!"

เพลง R&B ของกู้ฟานพวกเขาล้วนเคยประจักษ์มาแล้ว

ได้ฟัง "รักนั้นเรียบง่าย" อีกสักรอบก็ไม่เลวเหมือนกัน!

กู้ฟานเห็นพวกพ้องคนคุ้นเคยเห็นพ้องต้องกันหมดแล้ว แต่ก็ยังไม่ลืมสมาชิกวงบอยแบนด์ COOL จึงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"สมาชิกวง COOL ทุกคนคิดว่ายังไงกันบ้างครับ"

แม้ว่าตามหลักเสียงข้างมาก ถึงพวกเขาจะพูดอะไรออกมา เขาก็คงไม่ได้ร้องตามนั้นอยู่ดี

แต่เรื่องที่ควรถามก็ต้องถาม พยายามไม่มองข้ามใครไปแม้แต่คนเดียว

นี่คือนิสัยของกู้ฟาน

"ได้ครับ" หวงเส้าเฉียนดันแว่นกันแดดขึ้นอีกครั้ง เผยรอยยิ้มบางๆ ออกมาเป็นตัวแทนให้คำตอบตกลงแทนพี่น้องร่วมวง

ฟังจากที่ทุกคนพูด

ดูเหมือนกู้ฟานจะถนัดแนว R&B เอามากๆ

เขาก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าเพลง R&B ของกู้ฟานจะเจ๋งสักแค่ไหน

เหล่าผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดพอรู้ว่ากู้ฟานจะร้องเพลงแนว R&B ต่างก็ดีใจกันยกใหญ่

"วู้วฮู~ แนว R&B ที่ฉันชอบที่สุด!"

"R&B ของกู้ฟานเพราะสุดยอดจริงๆ! เหมือนมีตะขอเกี่ยวใจคนให้สั่นไหวไปหมด"

"เร็วๆ เข้า! ฉันรอไม่ไหวแล้ว!"

"มันเพราะขนาดนั้นเลยเหรอ"

"แน่นอนสิ! แนะนำให้ลองไปฟัง 'รักนั้นเรียบง่าย' ดู เพราะมากเลยนะ!"

ในห้องถ่ายทอดสดยังคงคึกคักวุ่นวาย

ทว่าในสถานที่จริงกลับเงียบสงบลงแล้ว

หลงเหลือเพียงเสียงแมลงกรีดปีกร้องในคืนฤดูร้อน

ภายใต้แสงจันทร์อันนุ่มนวล

กู้ฟานพึมพำออกมาเบาๆ "R&B งั้นเหรอ"

พูดตามตรง เพลง R&B ในหัวเขามีมากมายจนนับไม่ถ้วน

แต่ที่จดลิขสิทธิ์ไว้และยังไม่ได้ปล่อยออกมาในตอนนี้นั้นมีอยู่แค่สองเพลง

เพลงหนึ่งชื่อ "เพื่อนธรรมดา" อีกเพลงชื่อ "กลิ่นหอมต้นข้าว"

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจดลิขสิทธิ์เพลงอื่นทั้งหมด

สำคัญคือกว้านจดลิขสิทธิ์ทีละเป็นพันเป็นหมื่นเพลงในคราวเดียวมันจะดูน่าแตกตื่นสะเทือนโลกเกินไป

เพื่อให้ดูเก็บเนื้อเก็บตัวลงหน่อย และเผื่อไว้รับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ไปด้วย เขาจึงจดลิขสิทธิ์เพลงแนวหลักๆ เอาไว้แนวละสองเพลง

เสียงแมลงที่ราวกับวงซิมโฟนีออร์เคสตราของเหล่าแมลงดังแว่วอยู่ข้างหูกู้ฟาน

กลิ่นหอมสดชื่นของต้นข้าวลอยอวลเข้าสู่หัวใจของเขา

กู้ฟานสูดหายใจเข้าลึก

เขาเลือกได้แล้ว

ไม่มีเพลงไหนจะเหมาะกับบรรยากาศในยามนี้ไปมากกว่าเพลงนี้อีกแล้ว

เสียงแมลงในเพลงจากชาติก่อน ไม่จำเป็นต้องหาซาวด์มาใส่เพิ่มเป็นพิเศษด้วยซ้ำ

เพราะที่นี่มีอยู่แล้ว

แม้ว่าตอนนี้กู้ฟานจะมีเพียงแค่กีตาร์ตัวเดียว

และอาจจะถ่ายทอดอรรถรสออกมาได้ไม่สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่มันก็ไพเราะจับใจเพียงพอแล้ว

นิ้วมือของกู้ฟานดีดสายกีตาร์เบาๆ

อินโทรเสียงกีตาร์ที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนบนโลกใบนี้ ได้ดังขึ้นพร้อมกับเสียงแมลงขับขาน

ลมราตรีพัดผ่านทุ่งนาอย่างที่เคยเป็นมา

พร้อมกับนำพาความเย็นสดชื่นมาให้กู้ฟาน และนำพาเพลง "กลิ่นหอมต้นข้าว" มาด้วยในคราวเดียวกัน

ป.ล. "กลิ่นหอมต้นข้าว" ขับร้อง: โจวเจี๋ยหลุน, คำร้อง: โจวเจี๋ยหลุน, ทำนอง: โจวเจี๋ยหลุน, เรียบเรียงดนตรี: หวงอวี่ซวิน