ตอนที่ 55 อย่าเข้าใจความหมายของคำว่า เท่าที่พอช่วยได้ ผิดไปล่ะ

ซื่อเฟิงได้อัดทราฟฟิกโปรโมตคลิปจริง ๆ

จากแพลตฟอร์มมอนิเตอร์ทั่วทั้งเครือข่ายของพวกเขาจะเห็นได้ว่า ในช่วงเวลาตั้งแต่ตีสามถึงเจ็ดโมงเช้า ซื่อเฟิงได้ทยอยทุ่มเงินหลายล้านซื้อโต่วเจียอย่างต่อเนื่อง

แต่สงครามผลาญเงินแบบไร้ชั้นเชิงเช่นนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับกระดานหก

ใครลงเดิมพันมากกว่า ทราฟฟิกก็จะเอนเอียงไปทางคนนั้น

หัวเฟิงที่ใจป้ำยอมทุ่มเงินมากกว่า ย่อมเป็นผู้ชนะอย่างไร้ข้อกังขา

ส่วนซื่อเฟิงกรุ๊ปพออัดทราฟฟิกไปสองสามระลอกแล้วเห็นว่าไม่ได้ผลก็ยอมแพ้ไป

จากนั้น ทีมพีอาร์ทั้งหมดก็พลอยหมดประโยชน์ไปด้วย

พูดแล้วก็น่าโมโห จินตนาการแทบไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าทีมพีอาร์ของซื่อเฟิงเนี่ยประกอบไปด้วยพวกคนฉลาดหลักแหลมแบบไหนกันแน่

เมื่อตัดความเป็นไปได้เรื่องทุ่มเงินอัดทราฟฟิกทิ้งไป

ก็เหลือแค่อัลกอริทึมเท่านั้นแล้ว

อัลกอริทึมของโต่วอินมีปรากฏการณ์ปลาดุกที่ชัดเจนมาก พูดง่าย ๆ ก็คือ เมื่อปลาใหญ่เริ่มว่าย ปลาเล็กก็จะแห่แหนมารายล้อมรอบตัวปลาดุก จากนั้นปลาเล็กก็จะเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นฝูงปลาขนาดมหึมา

แต่ถ้าปลาใหญ่ไม่ขยับ ปลาเล็กก็จะแตกฮือแยกย้ายกันไป แล้วปลาใหญ่ก็จะจมลงสู่ก้นทะเล

ในช่วงเวลารุ่งสางนั้น คลิปทั้งหมดของซื่อเฟิงกรุ๊ปก็คือปลาใหญ่ที่จมอยู่ก้นทะเล

คลิปทั้งหมดต่างถูกร้องเรียนอย่างหนัก จนอัลกอริทึมตัดสินว่าเป็นคลิปคุณภาพต่ำไร้คุณค่าและถูกทอดทิ้ง

ไม่มีข้อยกเว้นแม้แต่คลิปเดียว

ทว่าหลังจากเจ็ดโมงเช้า ขุมพลังสายหนึ่งได้ทำให้ปลาใหญ่ที่จมก้นทะเลเหล่านี้กลับมาแหวกว่ายได้อีกครั้ง

เหลือเชื่อเกินไปแล้วจริง ๆ

ส่วนขุมพลังสายนี้จะมาจากฝ่ายใดนั้น ยากจะตัดสินได้

แต่ที่แน่ ๆ คือตัดซื่อเฟิงทิ้งไปเป็นอันดับแรกได้เลย

พวกเขาไม่มีปัญญาทำได้ขนาดนี้หรอก

หากว่ากันตามหลักเหตุผล ทราฟฟิกธรรมชาติก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้

เพราะในสถานการณ์ที่ถูกอัลกอริทึมเขี่ยทิ้ง คลิปเหล่านี้แทบจะไม่มีการเปิดการมองเห็นเลย

มีแต่ความเป็นไปได้เดียวคือ ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น มีคนหลักหมื่นไปจนถึงหลักแสนค้นหาคลิปเหล่านี้ผ่านคีย์เวิร์ด แล้วเข้ามามีปฏิสัมพันธ์สารพัดรูปแบบ

แน่นอนว่าพวกเขาก็ตรวจสอบตัวตนของกลุ่มทราฟฟิกเหล่านั้นเหมือนกับที่ซื่อเฟิงทำ

ข้อแตกต่างคือ ซื่อเฟิงทำได้แค่สุ่มตรวจผู้ใช้งานบางส่วน ทว่าเบื้องหน้าของพวกเขากลับมีบิ๊กดาต้าของผู้ใช้งานทั้งหมด

การจะปลุกให้คลิปกว่าหนึ่งร้อยรายการของซื่อเฟิงฟื้นคืนชีพกลับมาทั้งหมดได้นั้น น่าจะต้องอาศัยทราฟฟิกรวมราว ๆ สามสิบล้าน

ซึ่งก็จริงอยู่ ในบรรดาผู้ใช้งานกว่าสามสิบล้านคนที่ช่วยกระตุ้นปรากฏการณ์ปลาดุกนี้

มีกลุ่มคนที่มีป้ายไฟของกู้หรันอยู่จริง ๆ และจำนวนก็ไม่น้อยเลย อยู่ที่ราว ๆ สองล้านกว่าคน

หรือแม้แต่ในคอมเมนต์รวมกว่าสามล้านข้อความของคลิปนับร้อยเหล่านี้ สองล้านกว่าข้อความก็ล้วนมาจากพวกเขาทั้งสิ้น

แต่อีกด้านหนึ่ง ท่ามกลางยอดแชร์และยอดไลก์ที่สูงถึงหลายสิบล้านไปจนถึงหลักร้อยล้าน คนสองล้านคนนี้กลับครองสัดส่วนเพียงแค่หนึ่งในสิบเท่านั้น

แล้วทราฟฟิกที่เหลืออีกยี่สิบแปดล้านนั้น มาจากไหนกันล่ะ?

ทีมพีอาร์สุดกากของซื่อเฟิงอาศัยวิธีที่ไม่เป็นมืออาชีพเอาเสียเลยในการสำรวจช่องคอมเมนต์ แล้วสรุปผลออกมาว่า "เป็นเพราะแฟนคลับของกู้หรันล้วน ๆ"

แต่นี่ไม่ต่างอะไรกับการไปเดินถามผู้โดยสารบนรถไฟว่าซื้อตั๋วรถไฟกันได้หรือยังเลยสักนิด

เพราะในโลกอินเทอร์เน็ต คนส่วนใหญ่คือกลุ่มคนที่นิ่งเงียบ ส่วนคนที่เข้ามาคอมเมนต์ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนที่มีจุดยืนชัดเจนอยู่แล้ว

ดังนั้นคนที่มาคอมเมนต์ ย่อมเป็นแฟนคลับไปเสียเกือบทั้งหมด

ทว่ากรมความมั่นคงสารสนเทศที่มีบิ๊กดาต้าของผู้ใช้งานทั้งหมด ย่อมไม่ด่วนสรุปอะไรง่าย ๆ และมักง่ายเช่นนั้น

พวกเขาทำการคัดกรองและวิเคราะห์บิ๊กดาต้าของผู้ใช้งานยี่สิบแปดล้านคนนั้นหลายต่อหลายรอบ แต่กลับไม่พบจุดร่วมใด ๆ เลย

คุณลักษณะของผู้ใช้งานเหล่านี้ แทบไม่ต่างจากทราฟฟิกธรรมชาติเลยแม้แต่น้อย

ชั่วพริบตานั้น ทุกคนต่างก็งุนงงสับสนเป็นอย่างยิ่ง

พวกเขาถึงขั้นโทรศัพท์ไปหาทางออฟฟิเชียลของโต่วอิน ทำเอาผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการที่กำลังนอนหลับปุ๋ยตกใจแทบสิ้นสติ

แต่ผลจากการตรวจสอบยืนยัน ก็ไม่ใช่การกระทำของทางโต่วอินเช่นกัน

เรื่องนี้ทำให้ทุกคนตกอยู่ในความมึนงงไปชั่วขณะ

แม้ว่าผลลัพธ์ที่ออกมาจะดูดี

ข่าวลือเสีย ๆ หาย ๆ ของกู้หรันถูกกำจัด คลิปเชิงบวกได้รับการเผยแพร่ออกไปเป็นวงกว้าง

และไม่ก่อให้เกิดวิกฤตทางกระแสสังคมใด ๆ

แต่ถ้าหากไม่สืบหาความจริงเรื่องนี้ให้กระจ่าง สำหรับกรมความมั่นคงสารสนเทศแล้ว นี่นับเป็นภัยแฝงเร้นอันยิ่งใหญ่หลวง

เพราะหากมีใครสักคนสามารถบงการทราฟฟิกโดยข้ามผ่านอัลกอริทึมและการยิงแอดไปได้ล่ะก็

วันนี้อาจจะสนับสนุนกู้หรัน

แล้ววันพรุ่งนี้ คนผู้นั้นจะไปสนับสนุนใคร ก็ไม่มีใครล่วงรู้ได้เลย

เพราะก่อนหน้านี้ สถานการณ์เช่นนี้เคยเกิดขึ้นสั้น ๆ มาแล้วครั้งหนึ่ง

ซึ่งในครั้งนั้น เป็นการที่พวกเขาเปิดฉากแซวดาราคนหนึ่งด้วยตัวเอง

ทว่าคราวนั้นเป็นเพียงแค่การล้อเลียนไม่ได้สร้างข่าวลือเท็จ อีกทั้งดาราคนดังกล่าวก็มีประวัติด่างพร้อยและถูกแบนไปแล้ว จึงไม่ได้มีการสืบสาวเอาความต่อ

แต่ครั้งนี้กลับโผล่ขึ้นมาอีกรอบ จึงทำให้พวกเขาต้องหันมาให้ความสำคัญอย่างจริงจัง

เจ้าหน้าที่ของกรมความมั่นคงสารสนเทศทำการบันทึกประวัติข้อผิดพลาดเอาไว้ จากนั้นจึงส่งเรื่องไปยังแผนกความมั่นคงทางไซเบอร์และแผนกความปลอดภัยของโต่วอินหน่วยงานละหนึ่งฉบับ

พร้อมทั้งสั่งให้ตรวจสอบหาต้นสายปลายเหตุให้กระจ่างอย่างถึงที่สุด

……

ขณะเดียวกัน

ณ หอพักนักศึกษาปริญญาตรี โซนกลางของจงเคอต้า

ห้องพัก 218 ชายหนุ่มสี่คนกำลังเปลือยท่อนบน นุ่งกางเกงขาสั้นลายดอกพลางจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยรอยยิ้มแป้น

แต่ละคนผมเผ้ากระเซอะกระเซิง บนโต๊ะมีทั้งบุหรี่ ที่เขี่ยบุหรี่ที่ทำจากขวดน้ำแร่ หนังสือเรียนระเกะระกะ และไส้กรอกที่กัดค้างไว้ครึ่งแท่งวางระเกะระกะไปหมด

สภาพแบบนี้ บอกได้เลยว่าไม่มีคนเป็นแม่คนไหนเดินเข้ามาเห็นแล้วจะไม่ฟาดสักทีสองทีก่อนเดินออกไปแน่นอน

บนหน้าจอของทั้งสี่คนเปิดวิดีโอโต่วอินค้างไว้ไม่ต่ำกว่าคนละหลายสิบคลิป

หนึ่งในนั้นได้ส่งรูปถ่ายของเหล่ารูมเมทที่ฟาดฟันกับพวกแอนตี้แฟนมาทั้งคืนพร้อมภาพแคปหน้าจอคอมพิวเตอร์ ส่งเป็นข้อความส่วนตัวไปยังหลังบ้านของบัญชีคาเฟ่คุยรอบดึก

จากนั้นก็พิมพ์ข้อความทิ้งไว้ว่า

"เทพกู้ ผมคือเกาเฉินฉี่ แฟนคลับพี่เอง นักศึกษาภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์แห่งจงเคอต้าครับ!

คืนนี้พวกเรากะจะโต้รุ่งเล่น LoL กัน แต่กลางดึกดัน

ดูไลฟ์พี่มาสองวันแล้ว พี่พูดได้โคตรจะสุดยอดเลย เนื้อหาหลายอย่างผมรู้สึกว่าตัวเองเคยคิดแต่คิดไม่ทะลุ เชี่ยเอ๊ย พอพี่พูดปุ๊บผมรู้สึกเลยว่าโคตรเทพ

ติดตรงที่พวกเรายังเป็นแค่นักศึกษา ไม่มีเงินเปย์คาร์นิวัลให้ ได้แต่ใช้ความสามารถเท่าที่มีไปช่วยพี่ทำอะไรสักหน่อย วันนี้ผมกับลูกชายทั้งสามคนของผมอดนอนกันทั้งคืนเพื่อจัดการพวกแอนตี้แฟนจนเกลี้ยง ไลฟ์คืนนี้ช่วยตั้งให้พวกผมเป็นแอดมินห้องหน่อยได้ไหมพี่?

ขอร้องละครับพี่ ขอร้องละ!

ฮือๆ

แงๆ]

ข้อความของกลุ่มนักศึกษานี้เพิ่งถูกส่งออกไป ก็ถูกเหล่าหม่าที่เพิ่งจะนั่งลงประจำโต๊ะทำงานเพื่อรวบรวมสถิติข้อมูลมองเห็นเข้าพอดี

จากนั้นเหล่าหม่าก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

กระแสสังคมอะไร? แอนตี้แฟนอะไรกัน?

ในโลกอินเทอร์เน็ตก็ดูสงบราบรื่นดีนี่หว่า

บนกระแสค้นหายอดนิยมก็มีแต่วิดีโอด้านบวกของกู้หรันทั้งนั้น

หลังจากนั้น เหล่าหม่าจึงมองข้ามข้อความนั้นไป

เกาเฉินฉี่ที่ต่อสู้อย่างดุเดือดมาตลอดทั้งคืน เมื่อเห็นข้อความที่ส่งไปขึ้นว่าอ่านแล้วแต่ไม่ตอบ หัวใจอันเปราะบางก็แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ทันที

"พวกมึง ใช้ลูกอ้อนเหมือนจะไม่ได้ผลว่ะ"

ทุกคนต่างถอนหายใจ ก่อนจะพูดขึ้นว่า "กูบอกแล้วว่าให้ใช้ 'เท่าที่ทำได้' ดันไม่ยอมฟังกัน"

เท่าที่ทำได้

เป็นคำสแลงเฉพาะของหอพัก 218

สำนวนโบราณว่าไว้ คนประเภทเดียวกันถึงจะมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน

เด็กหนุ่มเปลือยท่อนบนนุ่งกางเกงขาสั้นลายดอกทั้งสี่คนที่ดูเหมือนพวกขี้แพ้นี้ ล้วนมีผลการเรียนวิชาการห่วยแตก อาศัยความสามารถพิเศษด้านการเขียนโปรแกรมเข้ามาเรียน และยังเป็นพวกตัวแสบที่โดดเรียนตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนจนถึงปัจจุบัน

สำหรับพวกเขาแล้ว ความหมายของคำว่า "เท่าที่ทำได้" แปลออกมาได้ว่า

ด้วยความสามารถของพวกเขา ย่อมเข้าถึงได้ทุกที่