ตอนที่ 64 ดื่มปาเก้อเหอเถาก่อนดูไลฟ์

กระทรวงอุตสาหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีหน้าที่กำกับดูแลสองสถาบันบัณฑิตและอุตสาหกรรมการทหารของหัวเซี่ย

นับเป็นหน่วยงานบริหารระดับสูงสุดที่กำกับดูแลสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนโดยตรง

เมื่อได้ยินติงอีเอ่ยปากส่งสัญญาณยอมรับ แรงต่อต้านภายในสถาบันจึงลดลงไปมากโดยปริยาย

หูอัน ประธานสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนเอ่ยขึ้นว่า "ทุกคนยังมีอะไรที่ต้องการสอบถามเพิ่มเติมไหมครับ ถ้าไม่มีแล้วก็เริ่มลงคะแนนกันเถอะ"

ผ่านไปราวห้านาที การลงมติรอบที่สามก็สิ้นสุดลง

จ้าวเหิงมองไปยังหน้าจอด้วยความตึงเครียดไม่น้อย

จำนวนคะแนนทั้งหมด 43 เสียง

คะแนนเห็นชอบ 31 เสียง

จ้าวเหิงมองผลคะแนนแล้วผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอก

ไฟในห้องประชุมสว่างขึ้น

ติงอีไม่ได้แปลกใจกับผลลัพธ์นี้ เรื่องการแต่งตั้งเป็นกรณีพิเศษหรือไม่นั้น ราชบัณฑิตส่วนใหญ่ต่างก็รอดูท่าทีของกระทรวงอุตสาหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอยู่แล้ว

ดังนั้นเมื่อเขาให้ความเห็นชอบ ผลลัพธ์จึงแทบไม่มีอะไรให้ต้องลุ้น

ทว่าการลงมติเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น

หลังจากจบการลงมติ เรื่องราวอีกมากมายที่ต้องรับมือก็ทยอยปรากฏขึ้นมา

ติงอีถามขึ้น "กู้หรันเป็นสตรีมเมอร์แล้วก็ศิลปินใช่ไหม"

จ้าวเหิงพยักหน้า "ใช่ครับ"

"สถานะแบบนี้มันสะดุดตาเกินไป" ติงอีครุ่นคิดครู่หนึ่ง "คุณต้องสื่อสารกับเขาให้ชัดเจนนะว่า เขาทำงานวิจัยร่วมกับสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนในฐานะนักวิจัยรับเชิญพิเศษ แต่ทางสถาบันจะจัดการเรื่องนี้แบบเงียบที่สุด และขอให้เขาอย่าได้แพร่งพรายออกไปเช่นกัน"

จ้าวเหิงรีบกล่าวเห็นพ้อง

โครงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนส่วนใหญ่ล้วนเป็นความลับ ยิ่งทำตัวเงียบเท่าไรจึงยิ่งดี แต่ด้วยกระแสความนิยมทั่วทั้งโลกออนไลน์ของกู้หรันในตอนนี้ การจะหวังให้เขาปิดทองหลังพระซ่อนชื่อแซ่ย่อมเป็นไปไม่ได้เลย ทำได้เพียงพยายามไม่ให้เกิดคลื่นลมกระเพื่อมมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ติงอีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "อีกอย่าง วันนี้กรมความมั่นคงสารสนเทศแจ้งผมมาเรื่องหนึ่ง บอกว่าในห้องไลฟ์ของกู้หรันมีไอพีจากต่างประเทศอยู่ไม่น้อย เรื่องนี้ทางสถาบันต้องระมัดระวังตัวไว้บ้าง"

จ้าวเหิงอธิบาย "น่าจะเป็นเพราะก่อนหน้านี้กู้หรันพูดถึงเศษแฟรนเซียมในห้องไลฟ์ครับ"

ประธานหูอันเสนอความเห็น "ข้อเสนอของผมคือ ช่วงนี้กู้หรันควรจะรักษาสถานะเดิมไว้ก่อน ถึงเวลาไลฟ์ก็ไลฟ์ ถึงเวลาทำงานก็ทำงาน ส่วนสัดส่วนของงานวิจัยค่อยๆ เพิ่มขึ้นทีละน้อย แล้วค่อยหาระดับที่เหมาะสมเพื่อกำหนดให้ลงตัว"

สำหรับสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน ปัญหาใหญ่ที่สุดของกู้หรันไม่ใช่เรื่องความสามารถ

เรื่องความสามารถนั้น แค่มาที่สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนสักวันเดียวก็พอมองออกคร่าวๆ แล้ว

ทำได้ก็คือได้ ทำไม่ได้ก็คือไม่ได้ ชัดเจนตรงไปตรงมา

ทว่าปัญหาที่แท้จริงคือการเป็นจุดสนใจอย่างมหาศาลบนโลกอินเทอร์เน็ตของเขา

การทำงานวิจัย โดยเฉพาะงานวิจัยที่เป็นความลับขั้นสูง การตกเป็นเป้าสายตาของคนนับล้านย่อมเป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด

ดังนั้นการค่อยๆ ปรับเปลี่ยนแบบต้มกบในน้ำอุ่น ค่อยๆ เปลี่ยนผ่านจากสตรีมเมอร์มาสู่สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการสลายความสนใจจากโลกอินเทอร์เน็ต

ติงอีพยักหน้า พลางเอ่ย "คนภายนอกก็ยังให้บอกว่าเป็นศิลปินไปตามเดิมนั่นแหละ"

จ้าวเหิงไม่มีข้อโต้แย้งกับการจัดแจงเหล่านี้ จากนั้นจึงเริ่มหารือเรื่องงานสำคัญต่อ "เกี่ยวกับการวิจัยเศษแฟรนเซียมในลำดับถัดไป พวกเราก็ควรวางแผนให้รอบคอบได้แล้วครับ"

ประธานหูอันกล่าว "ก็จัดตั้งห้องปฏิบัติการหลักขึ้นมาภายใต้สถาบันวิจัยวัสดุศาสตร์เลยแล้วกัน ส่วนโครงการวิจัยที่เฉพาะเจาะจง สถาบันวิจัยวัสดุศาสตร์ของพวกคุณกำหนดขึ้นมาเองได้เลย"

"ครับ แต่การวิจัยและพัฒนาเศษแฟรนเซียมนั้นพวกเราช้าไปก้าวหนึ่งแล้ว เกรงว่าต่อจากนี้คงต้องเร่งฝีเท้าเพื่อตามให้ทัน และในกระบวนการไล่ตามนี้ อาจมีมาตรการที่ค่อนข้างก้าวกระโดดและรวดเร็วอย่างเลี่ยงไม่ได้ ผมคงต้องบอกพวกคุณไว้ล่วงหน้าก่อน"

ติงอีและหูอันพยักหน้า ถือเป็นการยอมรับโดยปริยาย

สำหรับวัสดุชนิดใหม่อย่างเศษแฟรนเซียม

พวกเขาแทบไม่มีความเข้าใจใดๆ เลย

ย่อมไม่สามารถกำหนดเกณฑ์มาตรฐานทางวิทยาศาสตร์อะไรออกมาได้เช่นกัน

ท่าทีของพวกเขานั้นเรียบง่ายมาก ให้สถาบันวิจัยวัสดุศาสตร์เป็นแกนนำในการผลักดันเรื่องเศษแฟรนเซียมไปก่อน รอจนกระทั่งศึกษาวิจัยไปสักพัก ลองผิดลองถูกและเจอบทเรียนแล้ว ถึงจะรู้ว่าควรวางกรอบควบคุมอย่างไร

ถึงตอนนั้นค่อยกำหนดมาตรฐานและตีกรอบการอนุญาตก็ยังทัน

ด้วยเหตุนี้ ช่วงสุญญากาศที่ไร้กฎเกณฑ์และข้อจำกัดใดๆ จึงมอบอิสระอย่างมหาศาลให้กับการวิจัยและพัฒนาธาตุแฟรนเซียมไปโดยปริยาย

......

ในขณะที่การประชุมหารือของสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนกำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้น

ณ ตึกซื่อเฟิงเทคโนโลยี

กู้หรันกำลังนั่งอยู่หน้ากล้องไลฟ์สดด้วยความกระปรี้กระเปร่า เตรียมพร้อมสำหรับการจัดรายการ

เวลาคือสองทุ่มครึ่ง เมื่อเทียบกับการเปิดไลฟ์ตอนห้าทุ่มหรือเที่ยงคืนเหมือนในวันวาน ตอนนี้เขาเปี่ยมไปด้วยพลังล้นเหลือ

โจวอี๋หรันนั่งลงข้างกู้หรันด้วยความรู้สึกลังเลใจเล็กน้อย เธอเปิดโต่วอินแล้วยื่นโทรศัพท์มือถือไปตรงหน้าเขา "วันนี้ศึกประลองสุดยอดปัญญาออกอากาศตอนแรก พวกเราหลบทางให้หน่อยดีไหมคะ"

ตอนก่อนของสุดยอดสมองเพชรที่ประลองกับหวงจื้อเสี่ยวเกือบจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว

ตอนนี้หวังจะพลิกสถานการณ์กอบกู้หน้าด้วยศึกประลองสุดยอดปัญญาแท้ๆ

ปัจจุบันคาเฟ่คุยรอบดึกแทบจะเป็นเหมือนแม่เหล็กดูดทราฟฟิก ขืนเปิดไลฟ์ขึ้นมา เกรงว่าจะดูดยอดคนดูของศึกประลองสุดยอดปัญญาไปจนเกลี้ยงในพริบตา

พอได้ยินโจวอี๋หรันพูดแบบนั้น ทั้งเหล่าหม่าและจื้อหมินต่างก็หยุดมือที่กำลังจัดเตรียมสถานที่

"นั่นสิครับพี่กู้ ยังไงก็ชายคาเดียวกันแท้ๆ"

กู้หรันถามกลับ "พวกนายไม่อยากเห็นขีดจำกัดสูงสุดของคาเฟ่คุยรอบดึกบ้างเหรอ"

เมื่อได้ยินดังนั้น โจวอี๋หรันกับคนอื่นๆ ก็พลันเผยรอยยิ้มอย่างรู้กันออกมาทันที ทว่าในใจกลับเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกขอโทษขอโพยต่อศึกประลองสุดยอดปัญญา

แม้ว่าหลายวันมานี้ ยอดผู้ชมออนไลน์ของคาเฟ่คุยรอบดึกจะพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

แต่ทว่านั่นก็เริ่มต้นตอนดึกสงัด

และในช่วงดึก จำนวนผู้ใช้งานต่อวันของโต่วอินก็ลดฮวบลงไปมากแล้ว เพดานยอดวิวของพวกเขาย่อมไปได้ไม่ไกลเท่าไรนัก

ทว่าเมื่อได้ยินข้อเสนอของกู้หรันในตอนนี้ ทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ถ้าเปิดไลฟ์สดในช่วงค่ำที่มีผู้ใช้งานมากที่สุดในรอบวัน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะกวาดทราฟฟิกเข้ามาได้ถล่มทลายขนาดไหน

เหล่าหม่าและจื้อหมินก้มหน้าก้มตาปรับแต่งอุปกรณ์ไลฟ์สดกันต่ออย่างเงียบๆ

ส่วนโจวอี๋หรันก็เริ่มเร่งมือเติมหน้าอย่างไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว

ศึกประลองสุดยอดปัญญาเหรอ

ศึกประลองสุดยอดปัญญาอะไรกัน

ไม่สนิท ไม่รู้จัก

......

พอใกล้ถึงเวลาสามทุ่ม การจัดเตรียมห้องไลฟ์สดก็เรียบร้อย กู้หรันกับโจวอี๋หรันนั่งประจำตำแหน่งหน้ากล้องแล้ว

เหล่าหม่ากับจื้อหมินเดินกลับไปยังห้องทำงานพลางถูไม้ถูมือด้วยความตื่นเต้น

กระแสความร้อนแรงของกู้หรันในวันนี้ลากยาวมาทั้งวัน

ตั้งแต่ตอนกลางวันที่ถูกกรมความมั่นคงสารสนเทศคุมตัวไป

จนถึงตอนค่ำที่กรมความมั่นคงสารสนเทศออกแถลงการณ์ชี้แจง

ผนวกกับการประโคมกระแสของชาวเน็ตนับไม่ถ้วนทั่วทั้งโลกออนไลน์

ส่งผลให้แค่ภายในวันเดียว ยอดผู้ติดตามของคาเฟ่คุยรอบดึกก็เพิ่มขึ้นถึงหนึ่งล้านหกแสนคน

ส่วนยอดผู้กดจองรับชมการไลฟ์สดนั้นพุ่งแตะกว่าสองล้านคนไปแล้ว

ปัจจัยเกื้อหนุนหลากประการ บวกกับการเปิดไลฟ์ในช่วงไพรม์ไทม์ตอนสองถึงสามทุ่ม

พวกเขาแทบไม่กล้าจินตนาการเลยว่าจะมีผู้ชมออนไลน์พร้อมกันมากขนาดไหน

เวลาสามทุ่มตรง

คาเฟ่คุยรอบดึกเปิดการไลฟ์สดขึ้นอย่างกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าใดๆ

ผ่านไปสามสิบวินาที

จำนวนคนดูในห้องไลฟ์ทะลุหลักหมื่น

ผ่านไปหนึ่งนาที

ทะลุเกิน 100,000+

เวลาผ่านไปเพียงห้านาที

ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดพุ่งแตะห้าแสนคน

ข้อความคอมเมนต์แน่นขนัดเริ่มไหลรัวกระหน่ำหน้าจอไลฟ์อย่างบ้าคลั่ง

"เฮ้ยเพื่อน ยังไงวะเนี่ย"

"เล่นเซอร์ไพรส์กันเหรอเนี่ย"

"เป็นอีพีที่ไม่ตรงเวลาที่สุดเท่าที่เคยดูมา"

"แต่ชอบความไม่ตรงเวลาของพี่นี่แหละ"

......

ระหว่างรอคนดูทยอยเข้ามาในห้อง กู้หรันก็คัดเลือกคอมเมนต์อย่างใจเย็นเพื่อเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในกรมความมั่นคงสารสนเทศวันนี้

แน่นอนว่าความจริงสักคำก็พูดไม่ได้ สิ่งที่เล่าออกมาล้วนพึ่งพาจินตนาการล้วนๆ

บางทีอาจเป็นเพราะแฟนๆ รู้สึกว่าการที่กู้หรันถูกกรมความมั่นคงสารสนเทศพาตัวไปในวันนี้น่าจะทำให้เขาต้องทนรับความอยุติธรรมอย่างมหันต์

ด้วยเหตุนี้ ของขวัญสารพัดชนิดจึงเริ่มสว่างวาบขึ้นมาอย่างต่อเนื่องเพื่อปลอบขวัญกู้หรัน

ควบคู่ไปกับการแชร์ห้องไลฟ์สดนับหมื่นนับแสนครั้ง

ยอดผู้ชมออนไลน์ภายในสิบนาทีก็ทะลุหลักล้านได้ในพริบตา

ถึงจุดนี้

กู้หรันจิบน้ำเปล่าไปสองอึก ก่อนจะเริ่มเปิดฉากการไลฟ์สดของวันนี้ ท่ามกลางของขวัญคาร์นิวัลและคอมเมนต์ปลอบประโลมที่ไหลละลานตาเต็มหน้าจอ

"พวกเรา วันนี้มาเปิดไลฟ์เร็วนะ แต่ไม่เลิกเร็วกว่าเดิมแน่นอน! เซอร์ไพรส์ไหม คาดไม่ถึงล่ะสิ!"

"เวลาเหลือเฟือ แถมวันนี้อารมณ์ดีด้วย คราวนี้เลยกะว่าจะเล่าเรื่องสุดจัดกระแทกใจให้ฟังสักหน่อย"

"ให้เวลาทุกคนสองนาทีก่อน รีบไปซดปาเก้อเหอเถาสักสองขวด ดื่มเสร็จแล้วพิมพ์บำรุงสมองเสร็จสิ้นลงในคอมเมนต์ได้เลย!"