ตอนที่ 70 นี่สิถึงเรียกว่าการประหารชีวิตในที่สาธารณะ!

หลังจากฝ่ายเทคนิคของโต่วอินรายงานข้อมูลของผู้ต้องสงสัยขึ้นไป

เจ้าหน้าที่สาขาท้องที่ของจงเคอต้าก็เริ่มปฏิบัติการจับกุมในทันที

แก้ไขดัดแปลงโปรแกรมซ้ำซาก ทำการโจมตีทางไซเบอร์ แสวงหาผลประโยชน์มหาศาล ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรง...

เจ้าหน้าที่กรมความมั่นคงสารสนเทศทั้งสองนายได้อ่านข้อหาความผิดสารพัดกลางไลฟ์ของกู้หรัน ต่อหน้าผู้ชมกว่าสามสิบล้านคน

นี่สินะที่เรียกว่าตายทางสังคม

นี่สินะที่เรียกว่าการประหารชีวิตในที่สาธารณะ

มันก็เป็นอย่างนี้นี่เอง

เจ้าหนุ่มสี่คนนั้นถูกเจ้าหน้าที่คุมตัวออกไปนอกจอ ทว่ายังมีเสียงเล็ดลอดเข้ามาให้พอจับใจความได้เป็นระยะ

จำคุก

ปรับ

ไล่ออก...

กู้หรันรู้ดีว่า การจะผ่าตัดใหญ่ระบบของโต่วอินได้ขนาดนี้ ฝีมือของแฟนคลับเขากลุ่มนี้ย่อมเหนือกว่าคนทั่วไปอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังเป็นนักศึกษา ถ้าต้องมีประวัติติดตัวและติดคุกไปหลายปีจนทำให้ดาวรุ่งอัจฉริยะต้องดับวูบ มันคงน่าเสียดายเกินไป

ขณะที่กู้หรันกำลังเป็นห่วงแฟนคลับยอดฝีมือกลุ่มนี้อยู่นั้น

เกาเฉินฉี่ก็พลันวิ่งพรวดมาหน้ากล้อง "เทพกู้ ตั้งผมเป็นแอดมินห้องหน่อยสิครับ ขอร้องล่ะ!"

การพีเคถูกตัดไป

แฟนคลับทั่วทั้งห้องไลฟ์ต่างพิมพ์ไว้อาลัยลงในคอมเมนต์ด้วยความรู้สึกอาลัย "พี่น้อง เดินทางปลอดภัยนะ"

กู้หรันเปิดประวัติการเชื่อมต่อสายด้วยความรู้สึกเศร้าสลด แล้วตั้งแอดมินห้องคนแรกในประวัติศาสตร์ของรายการคาเฟ่คุยรอบดึก

นี่สินะที่เรียกว่าคนหนุ่มสาว

นี่สินะที่เรียกว่าพลังล้นเหลือ

นี่สินะที่เรียกว่าทักษะการลงมือทำอันยอดเยี่ยม

วันนี้กู้หรันได้สัมผัสมันอย่างลึกซึ้งแล้วจริง ๆ

......

ขณะนี้ เกาเฉินฉี่กับพรรคพวกรวมสี่คนที่นั่งอยู่บนรถประจำตำแหน่งของกรมความมั่นคงสารสนเทศ

ท่ามกลางสายลมหนาวเหน็บที่พัดผ่าน กลับไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

เพราะตั้งแต่ตอนที่พวกเขาเริ่มต่อสายพีเคกับเทพกู้ ทางการโต่วอินก็ได้ติดต่อมาหาพวกเขาทันที

ทางโต่วอินยื่นข้อเสนอว่า ขอเพียงยอมเข้าร่วมกับเครือไบต์แดนซ์ ทางโต่วอินจะถอนฟ้องทันที พร้อมทั้งให้เงินเดือนรวมรายปีไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านห้าแสนหยวนต่อคน

เหล่าคนที่แต่เดิมคิดจะใช้ชีวิตตัดขาดจากโลกและปล่อยตัวตามสบายในมหาวิทยาลัยตลอดสี่ปี ระหว่างคุกกับนายทุน ท้ายที่สุดก็ยังเลือกอย่างหลัง

ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ดีว่า อยู่ข้างในไม่ถึงวันก็คงได้ออกมาแล้ว

ด้วยเหตุนี้จึงแสดงความชิลล์ในแบบที่เจ้าหน้าที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน

"พี่ครับ เวลานี่ยังคุยกันได้ไหม ต้องห้าปีเลยเหรอครับ"

เจ้าหน้าที่ไม่ได้เอ่ยปาก

"ได้ยินมาว่าถ้าคิดค้นเทคโนโลยีใหม่จะลดโทษได้ใช่ไหมครับ"

เจ้าหน้าที่ก็ยังคงไม่พูดอะไร มุ่งมั่นขับรถต่อไป

"ถ้าพวกผมได้รางวัลระดับชาติ สร้างชื่อเสียงให้เรือนจำ ก็น่าจะลดโทษได้บ้างใช่ไหมล่ะครับ"

เจ้าหน้าที่ถูกถามจนชักรำคาญ "ตอนนี้เพิ่งมารู้จักกลัวหรือไง ตอนทำเรื่องผิดกฎหมายทำไมไม่คิดถึงผลที่ตามมาบ้างล่ะ"

เกาเฉินฉี่ส่ายหน้า "ก็ไม่ได้กลัวหรอกครับ ไม่ลดโทษก็ได้ แล้วในคุกมีคอมพิวเตอร์ไหมครับ"

เจ้าหน้าที่ถึงกับพูดไม่ออกกับไอ้เด็กเมื่อวานซืนพวกนี้ และไม่คิดจะต่อบทสนทนาอีก

เมื่อเห็นว่าคนขับไม่สนใจพวกเขาแล้ว

เกาเฉินฉี่ก็สะกิดเจ้าหน้าที่ตรงเบาะข้างคนขับอีกรอบ "พี่มีมือถือไหมครับ ช่วยค้นหาห้องไลฟ์ของเทพกู้ให้ผมหน่อยสิ ดูให้ทีว่าตอนนี้ผมได้เป็นแอดมินห้องหรือยัง"

......

ทางด้านคาเฟ่คุยรอบดึกในขณะนี้

ในห้องไลฟ์ได้เสร็จสิ้นพิธีอำลาสี่พี่น้องไปเป็นที่เรียบร้อย

กู้หรันผู้เห็นคุณค่าของคนมีความสามารถ ย่อมไม่ปล่อยปละละเลยแฟนคลับกลุ่มนี้ไปเฉย ๆ แน่นอน

วันนี้เขาช่วยงานใหญ่กรมความมั่นคงสารสนเทศไว้ ตามหลักแล้วหูเหวินปั๋วยังติดค้างน้ำใจเขาอยู่หนึ่งครั้ง

เพื่อยอดฝีมือพวกนี้ การใช้น้ำใจครั้งนี้ถือว่าคุ้มค่าแล้ว

สิ่งที่น่าสนใจคือ แม้พวกเขาจะถูกกรมความมั่นคงสารสนเทศคุมตัวไปแล้ว

แต่ปัญหาที่พวกเขาทิ้งไว้ ฝ่ายเทคนิคของโต่วอินก็ยังคงจัดการไม่ได้อยู่ดี

ตอนนี้ปัญหาอัลกอริทึมผิดปกติของโต่วอินยังไม่ได้รับการแก้ไข

แม้ว่าคนดูในห้องไลฟ์ของกู้หรันจะลดฮวบลงด้วยความเร็วเกือบหนึ่งล้านคนต่อนาที

แต่เมื่อเทียบกับยอดรวมมหาศาลและยอดผู้ชมใหม่ที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่องผ่านอัลกอริทึมที่ผิดปกติ ก็ยังถือว่าเล็กน้อยนัก

กู้หรันไม่ปล่อยให้เสียเวลา อาศัยจังหวะที่ยอดการเข้าชมกำลังพีคสุด ขยายสมมติฐานของตนต่อไป

"เอาละ เข้าเรื่องกันต่อ ตั้งสมาธิแล้วตามความคิดผมต่อกันเถอะทุกคน"

"เมื่อกี้เราพูดถึงเรื่องเมื่อกว่าสามพันล้านปีก่อน ที่พวกเขาเก็บข้อมูลไว้ในน้ำ และเพื่อรับประกันว่าวัฏจักรน้ำของโลกจะทำงานได้ตามปกติ จึงได้ปล่อยสิ่งมีชีวิตดั้งเดิมรุ่นแรกสุดลงไปสองชนิด นั่นคือไซยาโนแบคทีเรียกับแบคทีเรียสังเคราะห์แสง จากนั้นสิ่งมีชีวิตทั้งสองตระกูลนี้ก็อาศัย 'ตรรกะ' อันเรียบง่ายอย่างการ 'สืบพันธุ์' แพร่กระจายไปทั่วโลก"

กู้หรันย้อนทบทวนหัวข้อที่ค้างไว้เมื่อครู่อย่างสั้นกระชับก่อนเป็นอันดับแรก

ด้านหนึ่งเพื่อดึงสมาธิของผู้ชมที่หลุดโฟกัสให้กลับเข้าสู่เนื้อหา

อีกด้านหนึ่งก็เพื่อสรุปความสั้นๆ ให้แก่ผู้ชมใหม่กว่าสามสิบล้านคนที่เพิ่งเข้ามา

เห็นได้ชัดว่า ผู้ชมกลุ่มใหม่ค่อนข้างเปิดรับข้อสรุปนี้ของกู้หรันได้ดีทีเดียว

ในบรรดาคนกว่าสามสิบล้าน มีเพียงไม่กี่ล้านคนเท่านั้นที่ค่อยๆ พิมพ์เครื่องหมายคำถามขึ้นมา

"พวกเขาคือใครวะ?"

"เชี่ย พระเจ้าเหรอเนี่ย?"

"ห้องไลฟ์นี้ทำอะไรกันแน่? เผยแผ่ศาสนาเรอะ?"

"สามพันล้านปีก่อน? โคตรเหง้าพระเจ้ารึไง?"

ต่อข้อสงสัยที่ถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์บนคอมเมนต์ไลฟ์

กู้หรันย่อมเลือกที่จะมองข้ามไป แล้วพูดต่อว่า

"นี่เป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ ไซยาโนแบคทีเรียกับแบคทีเรียสังเคราะห์แสงที่ขยายพันธุ์อย่างรวดเร็วได้ครอบคลุมไปทั่วพื้นผิวโลกในเวลาไม่นาน ทว่าพวกเขากลับมองข้ามเรื่องหนึ่งไป"

"นั่นก็คือ เมื่อสิ่งมีชีวิตโบราณทั้งสองตระกูลนี้ยึดครองพื้นผิวโลกจนหมดสิ้น และไม่มีพื้นที่ให้ขยายพันธุ์ต่อไปได้อีกแล้ว สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น"

"'ตรรกะ' ของการสืบพันธุ์ไม่ได้สูญหายไปเพียงเพราะพวกมันครองโลกได้แล้ว แต่มันยังคงอยู่ ด้วยเหตุนี้ 'ตรรกะ' ใหม่อีกอย่างจึงถือกำเนิดขึ้นตามสถานการณ์ ซึ่งเราเรียกสิ่งนี้ว่า 'การแข่งขัน'"

"หลังจากนั้น ม่านแห่งการกลายพันธุ์ครั้งใหญ่จึงเปิดฉากขึ้น การระเบิดทางชีวภาพครั้งแรกของโลกได้เริ่มต้นแล้ว"

"และสิ่งที่เป็นตัวขับเคลื่อนการกลายพันธุ์ในครั้งนี้ ก็คือสารพันธุกรรม"

กู้หรันหยุดไปครู่หนึ่ง เขารู้ตัวว่าก่อนจะเล่าถึงการกลายพันธุ์ครั้งใหญ่นี้ จำเป็นต้องอธิบายเนื้อหาบางอย่างเสียก่อน

"ทุกคนต่างรู้ดีว่า มีอาร์เอ็นเอก่อน ถึงค่อยมีดีเอ็นเอ"

"และเราก็น่าจะพอรู้กันคร่าวๆ ว่า ดีเอ็นเอคือแม่พิมพ์พื้นฐานของสิ่งมีชีวิต มันบรรจุข้อมูลทางพันธุกรรมต่างๆ ที่ใช้ในการสร้างและขับเคลื่อนการทำงานของสิ่งมีชีวิต"

"ส่วนอาร์เอ็นเอจะทำหน้าที่เป็นโมเลกุลผู้ส่งสาร คัดลอกคำสั่งทางพันธุกรรมจากโมเลกุลดีเอ็นเอเพื่อสังเคราะห์โปรตีนจำเพาะ"

"แล้วทุกคนก็รู้กันอีกว่า สารพันธุกรรมของไซยาโนแบคทีเรียคือดีเอ็นเอ ส่วนอาร์เอ็นเอจะปรากฏอยู่แค่ในไซโทพลาซึมเท่านั้น"

สีหน้าของกู้หรันเริ่มดูลึกลับขึ้นมาทันที ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้ชมจำนวนมหาศาลจนถึงขีดสุด

"เอาละ สมมุติว่าทุกคนทราบความรู้ทั่วไปเหล่านี้ดีแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราพอจะตั้งสมมติฐานได้ไหมว่า ในยุคสมัยที่ยังไม่มีดีเอ็นเอปรากฏขึ้นมา ตอนที่ไซยาโนแบคทีเรียดั้งเดิมกับแบคทีเรียสังเคราะห์แสงเริ่มแพร่พันธุ์ ในเซลล์ของพวกมันมีเพียงแค่อาร์เอ็นเอเท่านั้น และเนื่องจากเวลานั้นพวกมันต้องพิจารณาแค่ตรรกะง่ายๆ อย่างการสืบพันธุ์ ดังนั้นแม้จะมีแค่อาร์เอ็นเอ ก็ยังพอถูไถรับมือไหว?"

ด้วยการปูเรื่องของกู้หรัน ทุกคนจึงคิดตามแนวคิดของเขา และยอมรับข้อสันนิษฐานนี้ไปโดยปริยาย

ดีเอ็นเอเกิดช้ากว่าอาร์เอ็นเอ สิ่งมีชีวิตรุ่นแรกสุดที่ถือกำเนิดขึ้นบนโลกก็ย่อมมีแค่อาร์เอ็นเอเป็นธรรมดา แล้วภายหลังจึงค่อยๆ วิวัฒนาการจนมีดีเอ็นเอขึ้นมา

สมเหตุสมผล ในแง่ตรรกะถือว่าไร้ช่องโหว่อย่างยิ่ง

ข้อดีของการมีผู้ชมมหาศาลปรากฏออกมาอย่างชัดเจนที่สุดในตอนนี้

เพราะผู้ชมที่มีอายุจำนวนมากแทบไม่เคยเรียนวิชาชีววิทยามาก่อน

ดังนั้นเวลาที่พวกเขาขบคิด จึงไม่ได้สังเกตเห็นปัญหาเชิงวิชาการเฉพาะทางบางอย่าง

พวกเขาดูแค่เหตุและผล ฟังดูสมเหตุสมผล ก็ถือว่าใช้ได้แล้ว

ช่างเป็นกลุ่มผู้ชมที่เข้าอกเข้าใจและคล้อยตามง่ายดีแท้