ตอนที่ 98 กู้หรันรอบด้านเกินไปแล้ว

ห้าทุ่มตรง

การไลฟ์สดเริ่มต้นขึ้นตามกำหนดการ

ทันทีที่รายการคาเฟ่คุยรอบดึกเริ่มออกอากาศ ยอดการเข้าชมมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์อย่างบ้าคลั่ง

เพียงสามนาทีสั้น ๆ ยอดผู้ชมออนไลน์ก็พุ่งแตะสองล้านกว่าคน

ตรงหน้ากล้องคือโจวอี๋หรันที่แต่งหน้าแก้แล้วแก้อีก เปลี่ยนชุดไปนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ยังคงขาดความมั่นใจอยู่ดี

เมื่อมองดูตัวเลขผู้ชมอันน่าตกใจที่ในอดีตเธอไม่มีทางทำได้ด้วยตัวเอง ตอนนี้เธอก็ยังคงประหม่าอยู่บ้าง

"สวัสดีค่ะทุกคน... วันนี้กู้หรันไม่อยู่นะคะ ฉันจะมาคุยเป็นเพื่อนทุกคนเองค่ะ~"

บูลเล็ตคอมเมนต์เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามและข้อความซักถาม

เพราะเมื่อวานกู้หรันเคยเกริ่นไว้ว่าวันนี้อาจจะไม่มาคาเฟ่คุยรอบดึกแล้ว

พอคนดูหน้าเก่าหลายคนเห็นว่ากู้หรันไม่มาจริง ๆ อารมณ์ก็เริ่มคุกรุ่นขึ้นมาทันที

ผู้ชมกว่าสองล้านคนกับคอมเมนต์ที่วิ่งรัวจนตาลายทำให้โจวอี๋หรันรับมือไม่ไหวอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าท่าทีของโจวอี๋หรันเริ่มไม่ดี จื้อหมินจึงมือไวรีบปิดคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ทันที

โจวอี๋หรันไม่ได้มีความรู้กว้างขวางเหมือนกู้หรัน และไม่มีเรื่องเล่าสนุก ๆ มากมายขนาดนั้น พอมองดูยอดคนดูออนไลน์ที่ยังคงพุ่งพรวดพุ่งพราดกับหน้าจอคอมเมนต์ที่ว่างเปล่า จึงทำได้เพียงฝืนใจพูดว่า "ฉันเต้นให้ทุกคนดูสักเพลงแล้วกันนะคะ"

พูดจบ โจวอี๋หรันก็เริ่มร่ายรำไปตามจังหวะจริง ๆ

……

ณ สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน

บรรดาราชบัณฑิตอาวุโสที่มองดูภาพของรายการคาเฟ่คุยรอบดึกต่างพากันขมวดคิ้วแน่น

เมื่อมองดูการเต้นอันอ่อนช้อยงดงามในจอ ต่างก็รู้สึกสับสนงุนงงกันไปหมด

หลายคนถึงกับกดออกจากห้องไลฟ์เพื่อตรวจเช็กลิงก์ที่หูอันส่งมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเทียบชื่อรายการดูอีกครั้ง

ลิงก์ก็ไม่ผิด

คาเฟ่คุยรอบดึกก็ไม่ผิด

แต่เนื้อหานี่มัน...

ราชบัณฑิตอาวุโสบางท่านถึงกับกระดากอายจนไม่กล้ามอง

คิดว่าฝั่งสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนเล่นตลกกันใหญ่โตพอแล้ว

ทว่าทางกระทรวงอุตสาหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลับยิ่งเป็นหายนะกว่า

ติงอีกำลังระดมสมาชิกทุกคนในกระทรวงมาร่วมนั่งดูด้วยกัน

คิดจะใช้โอกาสนี้ให้บรรดาผู้บริหารคนอื่น ๆ ในกระทรวงได้ทำความรู้จักกับกู้หรัน

ได้เห็นความรู้และความสามารถของกู้หรัน

และสร้างความประทับใจที่ดีต่อกู้หรันในใจของพวกเขา

ผลลัพธ์ที่ได้คือบรรยากาศในห้องประชุม ณ ตอนนี้ เงียบสงัดจนน่าอึดอัด

ข่าวดีก็คือ สมาชิกของกระทรวงอุตสาหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ไม่ใช่หัวกะทิด้านนวัตกรรมล้ำสมัยที่สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนคัดเลือกมา ก็เป็นนักวิจัยรุ่นใหม่ดีเด่นหรือนักวิชาการชั้นนำที่มีผลงานวิจัยโดดเด่น

อายุเฉลี่ยของพวกเขาล้วนน้อยกว่าค่าเฉลี่ยในสถาบันวิทยาศาสตร์มาก ความสามารถในการเปิดรับสิ่งใหม่ ๆ จึงเหนือกว่าบรรดาราชบัณฑิตอาวุโสอย่างเทียบไม่ติด

ส่วนข่าวร้ายก็คือ พวกเขากล้าเปิดรับจริง ๆ นั่นแหละ

หลังจากเข้ามาทำงานในกระทรวง ทั้งโทรศัพท์และซอฟต์แวร์ต่างเป็นระบบสั่งทำพิเศษเฉพาะ เดิมทีพวกเขาไม่ได้สนใจกระแสสังคมอยู่แล้ว ยิ่งกับวงการบันเทิงก็แทบไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

พวกเขาก็เลยปักใจเชื่อจริง ๆ ว่าเด็กสาวหน้าตาสะสวยตรงหน้านี้คือกู้หรัน

แตกต่างจากสีหน้าขมวดคิ้วสงสัยของเหล่าราชบัณฑิตอาวุโสในสถาบันวิทยาศาสตร์

เหล่าคนรุ่นใหม่ไฟแรงของกระทรวงอุตสาหกรรมวิทยาศาสตร์ฯ ต่างพากันจ้องมองรุ่นน้องสาวในอนาคตคนนี้อย่างเปิดเผยพลางเอ่ยว่า "อาจารย์ติงพูดถูกจริง ๆ กู้หรันรอบด้านมากจริง ๆ ด้วย"

ติงอีกำหมัดแน่น รอยย่นบนหน้าผากยิ่งลึกขึ้น เขากระแอมเบา ๆ สองที "เธอไม่ใช่กู้หรัน"

พูดจบ สายตาอันเฉียบคมของเขาก็กวาดมองทุกคนในห้องประชุม

เขาอยากจะดูนักว่าใครกำลังแอบเสียดายอยู่ตรงนั้น

รออยู่นานกว่าครึ่งชั่วโมง เด็กสาวในหน้าจอไลฟ์ก็หมุนตัวเต้นราวกับลูกข่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แต่กู้หรันกลับไม่โผล่มาสักที

คิดจะพิมพ์คอมเมนต์ถามว่าเมื่อไหร่กู้หรันจะมา ปรากฏว่าช่องคอมเมนต์ก็ถูกปิดไปแล้วอีก

ติงอีที่ทนไม่ไหวจึงรีบโทรศัพท์ไปถามหูอันว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

หูอันจะไปรู้เรื่องได้อย่างไร เขารีบต่อสายไปถามจ้าวเหิงทันควัน

จ้าวเหิงก็ติดต่อหาชุยจื้อหมิ่นต่อ

ชุยจื้อหมิ่นจึงติดต่อไปหาลู่เข่อชิง

ลู่เข่อชิงถึงกับมึนตึ้บ

เธอกัดฟันโทรหากู้หรันไปสิบกว่าสาย กว่าจะรับสายได้ก็โดนด่ากราดชุดใหญ่ใส่หน้า

พออารมณ์หงุดหงิดตอนเพิ่งตื่นของปลายสายสงบลง เธอถึงค่อยกล้าเอ่ยถาม

"วันนี้ทำไมถึงไม่ไปไลฟ์ล่ะคะ"

กู้หรันหรี่ตามองห้องอันมืดมิด วางโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้างหัวเตียงอย่างนั้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหมดอาลัยตายอยาก "เมื่อวานผมไลฟ์เกินไปตั้งสามชั่วโมง วันนี้ขอพักผ่อนบ้างก็สมเหตุสมผลแล้วนี่ครับ ถึงขนาดต้องโทรมาปลุกกันตอนเที่ยงคืนเลยเหรอ"

"สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนโทรมาบอกว่า คนทั้งสถาบันกำลังรอดูคุณไลฟ์อยู่... คุณลองเตรียมตัวหน่อยดีไหมคะ"

กู้หรันส่ายหน้า "เตรียมไม่ไหวแม้แต่นิดเดียวครับ ผมไม่อยากลุกจากเตียงแล้ว คุณบอกให้พวกเขาดูพรุ่งนี้เถอะ"

ลู่เข่อชิงดื้อแพ่งสู้กู้หรันไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้จะไปตอบสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนอย่างไร "งั้นคุณก็ต้องเป็นห่วงเพื่อนร่วมงานบ้างสิคะ ในห้องไลฟ์มีคนหลายล้านคนรอดูคุณอยู่ ตอนนี้อี๋หรันเต้นติดต่อกันมาเป็นชั่วโมงแล้ว เหนื่อยจนหน้าซีดเผือดไม่มีสีเลือดแล้วเนี่ย"

"ไม่มีเรื่องอื่นแล้วใช่ไหมครับ วางสายละนะ"

กู้หรันวางสาย ยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือเปิดเข้าไปในห้องไลฟ์สดของรายการคาเฟ่คุยรอบดึก

จำนวนคนดูจากจุดสูงสุดเจ็ดล้านคนลดฮวบลงมาเหลือสามล้านคน

ทว่าตัวเลขระดับนี้ก็ยังสร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับโจวอี๋หรันอย่างไม่ต้องสงสัย

ฟังก์ชันคอมเมนต์และของขวัญถูกปิดลง โจวอี๋หรันทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากต้องกัดฟันก้มหน้าก้มตาเต้นต่อไปเรื่อย ๆ

สภาพนี้จะเรียกว่าการแสดงความสามารถได้อย่างไร

แทบไม่ต่างอะไรกับการเต้นไถ่โทษชัด ๆ

...

ในห้องไลฟ์รายการคาเฟ่คุยรอบดึก

แม้โจวอี๋หรันจะเหนื่อยจนหอบแฮกมานานแล้ว แต่เธอก็ไม่กล้าหยุดเต้นเลยแม้แต่วินาทีเดียว

ก่อนที่กู้หรันจะมา เธอเคยฝันว่าสักวันหนึ่งจะมีคนดูหลักล้าน

ทว่าในยามที่กระแสความนิยมมหาศาลเกินกว่าความสามารถจะรับไหว ถาโถมใส่ตัวเธอเข้าจริง ๆ

ถึงได้พบว่ามันอาจไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป

ตอนที่มีคนดูแค่สองสามพันคน เธอสามารถคุยเจื้อยแจ้ว ออดอ้อนทำตัวน่ารักได้อย่างเป็นธรรมชาติ

แต่พออยู่ต่อหน้าคนดูสามล้านคน เธอกลับอ้าปากพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

การไลฟ์สดที่ยาวนานอยู่แล้ว ในเวลานี้กลับยิ่งผ่านไปเชื่องช้าทรมานกว่าเดิม

ทั้งประหม่า เหนื่อยล้า น้อยใจ และอึดอัด อารมณ์หลากหลายประดังประเดเข้ามาจนทำให้เธอยิ่งรู้สึกหวาดกลัวการไลฟ์สดขึ้นไปอีก

และในขณะที่เธอกำลังสิ้นหวังอยู่นั้นเอง คำขอเชื่อมต่อไลฟ์คู่สายหนึ่งก็ทำให้เธอชะงักฝีเท้าลงกะทันหัน

ด้านนอกห้องไลฟ์ จื้อหมินชี้หน้าจอด้วยความตื่นเต้น "กู้หรัน กู้หรันขอเชื่อมต่อสายเข้ามา!"

กู้หรันงั้นเหรอ

โจวอี๋หรันรีบเดินกลับมาหน้ากล้องทันที

จากนั้นจื้อหมินก็กดรับคำขอเชื่อมต่อดวลพีเคอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเปิดฟังก์ชันของขวัญและคอมเมนต์ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

ในชั่วพริบตานั้นเอง คอมเมนต์นับไม่ถ้วนก็ทะลักเข้ามากวาดล้นเต็มหน้าจอราวกับเขื่อนแตก

"เทพกู้ของกูล่ะ"

"เลิกเต้นได้แล้ว!"

"รีบเรียกเทพกู้ออกมาเร็วเข้า!"

"คงไม่ได้ไปจริง ๆ ใช่ไหม"

"สตรีมเมอร์ เทพกู้ออกจากคาเฟ่คุยรอบดึกแล้วจริงเหรอ"

"สตรีมเมอร์รู้ไหมว่าเทพกู้ย้ายไปรายการไหนแล้ว"

...

ข้อความคอมเมนต์นับไม่ถ้วน หากไม่นับว่าทั้งหมดพูดถึงกู้หรัน อย่างน้อยก็มีถึงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์ที่เกี่ยวข้องกับกู้หรัน

ในระหว่างที่คอมเมนต์กำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด หน้าจอไลฟ์สดก็พลันแบ่งออกเป็นสองฝั่ง

จากนั้น กู้หรันก็ปรากฏตัวขึ้นบนจอภาพฝั่งขวา

โจวอี๋หรันมองดูกู้หรันในชุดนอนและผมเผ้ายุ่งเหยิงผ่านหน้าจอ หัวใจของเธอพลันตื่นเต้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

ความประหม่าและความหวาดกลัวก่อนหน้านี้ สลายหายไปเป็นปลิดทิ้งในเสี้ยววินาทีที่กู้หรันปรากฏตัว

"คุณ... ทำไมคุณถึงมาได้ล่ะคะ"