ตอนที่ 74 อาเซิง อีกไม่นานฉันคงต้องนอนโรงพยาบาลเพราะความดันสูงเข้าสักวัน

เช้าตรู่ เว็บไซต์ทางการขององค์กรการกุศลก็จงใจแท็กไปหาจ้านฟ่าง

ดูเผินๆ เหมือนร่วมแสดงความยินดีกับจ้านฟ่าง แต่ความจริงคือส่งสัญญาณแซะพวกผู้บริหารระดับสูงของชูซิงต่างหาก

ภายในองค์กรการกุศลทั้งหมดต่างอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความปิติยินดี

โดยเฉพาะท่านประธาน "เจ้าหนุ่มสืออีของจ้านฟ่างนี่ทำผลงานได้น่าทึ่งจริงๆ ต่อให้ไม่มีกระแสจากชาร์ตสังคมช่วยหนุน ก็โค่น "ของหวานยามดึก" ได้สบายอยู่แล้ว กลายเป็นพวกเราหวังดีทำเกินเรื่องไปเองแท้ๆ"

"วันหลังคงต้องหาโอกาสเลี้ยงต้อนรับสืออีคนนั้นสักมื้อแล้วล่ะ"

พวกเขาเปิดการประชุมขึ้นเป็นพิเศษเพื่อจัดการเรื่องเงินบริจาคของชูซิง

แต่ว่า

จากเดิมที่ควรมีคนแก่นั่งอยู่สิบกว่าคน เช้าวันนี้กลับมากันแค่ห้าหกคนเท่านั้น

"ท่านประธาน วันนี้รองประธานไม่มาเหรอครับ" ชายแก่หัวล้านคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความสงสัย "แล้วยังมีกรรมการบริหารอีกตั้งหลายคนก็ไม่มาด้วย เหลือแค่พวกคนแก่อย่างพวกเราไม่กี่คนเองเหรอ"

พอได้ยินแบบนี้ ประธานก็อึกอักไม่รู้จะตอบยังไง ลังเลอยู่นานกว่าจะยอมพูดออกมา "เมื่อเช้ารองประธานเพิ่งขอลากับฉัน บอกว่าฟังเพลงมาทั้งคืน อยากนอนพักอยู่บ้านสักครึ่งวัน"

"แล้วพวกกรรมการบริหารล่ะครับ"

ประธานหน้าดำคร่ำเครียด "พวกเขา... คนหนึ่งบอกว่าลุงแปดที่บ้านเสียชีวิต ขอลาสองวัน อีกคนบอกว่าแฟนเก่าแต่งงาน ต้องไปร่วมงาน ส่วนอีกคนบอกว่าเมื่อคืนหกล้มขาหักอยู่ที่บ้าน ขอพักรักษาตัวหนึ่งสัปดาห์..."

เชี่ยเอ๊ย นี่มันข้ออ้างบ้าบออะไรกันวะเนี่ย

ตาแก่หัวล้านคนนั้นบ่นอุบ "ลุงแปดเสียชีวิตยังพอเข้าใจได้ แต่ข้ออ้างแฟนเก่าแต่งงานนี่ใครเป็นคนพูด พวกเราที่นั่งอยู่นี่มีใครบ้างที่อายุไม่เกินสี่สิบห้าสิบ แฟนเก่าเขานี่แต่งงานรอบสองหรือรอบสามกันแน่"

ตัดมาทางฝั่งชูซิง

เพราะองค์กรการกุศลเล่นโพสต์แซะอ้อมๆ โดยอ้างว่าแสดงความยินดีกับจ้านฟ่างตั้งแต่เช้าตรู่ ประธานใหญ่ของชูซิงจึงเรียกประชุมผู้บริหารระดับสูงด่วน แถมยังเจาะจงระบุชื่อให้หลี่ฮั่นเซิงเข้าร่วมด้วย

"ท่านประธานครับ เรื่องเพิ่มเงินอีกหนึ่งแสน ผมจะเป็นคนรับผิดชอบเองครับ" หลี่ฮั่นเซิงไม่กล้าแม้แต่จะนั่งลง ได้แต่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่ข้างๆ ราวกับเด็กทำผิดแล้วโดนผู้ปกครองจับได้คาหนังคาเขา

"ตอนนี้ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงินหนึ่งแสนแล้ว" รองประธานเห็นสีหน้าของประธานที่โกรธจนพูดไม่ออก จึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมา "เดิมทีชื่อเสียงของคุณหนูเจียงยังถือว่าดีอยู่ แต่พอผ่านการแบทเทิลเพลงเมื่อคืน เรื่องราวมันก็บานปลายลุกลามมาจนถึงตอนนี้ บัญชีทางการของเธอเสียผู้ติดตามไปมหาศาล ชื่อเสียงเรียกได้ว่าพังป่นปี้ไปแล้ว"

ขนาดผู้บริหารระดับสูงอย่างพวกเขานั้น พอฟังเพลง "ใต้ผืนสมุทร" จบ ยังต้องยอมรับเลยว่ามัน 'เยียวยา' เหลือเกิน

พอเอาไปเทียบกับเพลง "ของหวานยามดึก" ของเจียงซินซิน ความต่างชั้นก็เห็นได้ชัดทันที

ที่สำคัญไม่ใช่แค่ตัวเลขสถิติ แต่เป็นชั้นเชิงในการถ่ายทอดอารมณ์ของเพลง

เพลงของเจียงซินซินมุ่งเน้นแต่ความอบอุ่นเยียวยาอย่างเดียวจนดูซ้ำซากไปหน่อย แต่คุณภาพไม่ได้แย่ ฝีมือยังถือว่าได้มาตรฐาน

แต่พอถูกนำมาเทียบกับ "ใต้ผืนสมุทร" มันกลับดูน่าเวทนาขึ้นมาถนัดตา

หลี่ฮั่นเซิงปาดเหงื่อกาฬ เอ่ยถามเสียงอ่อย "รองประธานครับ แล้ว... ทางชูซิงของเราจะเอายังไงกันต่อดีครับ"

รองประธานเหลือบมองประธานบริษัท เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงนิ่งเงียบ จึงได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ "จะทำอะไรได้อีกล่ะ ก็ต้องทุ่มเงินทำพีอาร์ ลดกระแสด้านลบให้เหลือน้อยที่สุด ตอนนี้มีแค่ทางนี้ทางเดียวแล้ว"

"แล้วผมต้องทำอะไรบ้างครับ" หลี่ฮั่นเซิงเริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดี

"แล้วนายคิดว่าตัวเองทำอะไรได้ล่ะ" รองประธานเอ่ยถามแทนประธานบริษัท

"ผม... ผมเข้าใจแล้วครับ" หลี่ฮั่นเซิงอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา "ผมจะรับผิดเรื่องนี้แทนคุณหนูเจียงเองครับ"

"จะรับผิดชอบยังไง" รองประธานถามย้ำ

"บอกว่าเป็นผมเองที่บีบให้คุณหนูเจียงไปแบทเทิลเพลงกับหลินเย่า ทั้งหมดไม่ใช่ความต้องการของคุณหนูเจียงเลยครับ" หลี่ฮั่นเซิงตอบอย่างขื่นขม

"รองประธาน ให้ฮั่นเซิงเป็นแค่หัวหน้าแผนกแต่งเพลงนี่ดูจะเสียของไปหน่อยไหม" ประธานบริษัทยิ้มออกมา "ฮั่นเซิง โบนัสปลายปีนี้ฉันจะเพิ่มให้นายอีก 50% ตั้งใจทำงานเข้าล่ะ บริษัทต้องการคนฉลาดรู้ความแบบนาย"

พอได้ยินว่าโบนัสปลายปีจะเพิ่มขึ้น สีหน้าที่เคยขื่นขมของหลี่ฮั่นเซิงก็พลันสดใสมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตา "คุณหนูเจียงจะไปผิดอะไรได้ล่ะครับ ทั้งหมดมันเป็นความผิดของผมคนเดียวแท้ๆ ที่ไม่ควรไปยุให้คุณหนูเจียงแบทเทิลเพลงกับไอ้งี่เง่าหลินเย่านั่นเลย"

มีเงินจ้างผีโม่แป้งยังได้ แล้วใครล่ะจะยอมมีปัญหากับเงิน

ที่สำคัญคือบริษัทจ่ายหนักมาก หลี่ฮั่นเซิงจึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเลยสักนิด

ในที่สุดการประชุมครั้งนี้ก็จบลง โดยมีหลี่ฮั่นเซิงออกมารับเคราะห์เป็นแพะรับบาปไป

เที่ยงวันนั้นเอง ชูซิงก็ประกาศต่อสาธารณะอย่างเด็ดขาดว่าจะบริจาคเงินจำนวนห้าสิบล้านให้แก่องค์กรการกุศล

แม้การแบทเทิลเพลงจะมีกำหนดเวลาหนึ่งสัปดาห์ แต่กระแสความปังของ "ใต้ผืนสมุทร" ก็ประจักษ์ชัดอยู่ตรงหน้า ขืนยังยื้อต่อไปก็มีแต่จะยิ่งขายหน้า

ตัดจบให้เด็ดขาดไปเลย เผื่อว่าจะยังช่วยกู้ภาพลักษณ์และความรู้สึกดีๆ กลับคืนมาได้บ้าง

โพสต์บนบัญชีทางการของหลี่ฮั่นเซิงก็ปล่อยตามมาติดๆ

[เพื่อรักษาสัญญาที่เคยให้ไว้ก่อนหน้านี้ ผมได้บริจาคเงินหนึ่งแสนให้แก่องค์กรการกุศลเรียบร้อยแล้วครับ ด้านล่างนี้คือภาพหลักฐานการบริจาค ของจริงแน่นอนครับ]

[และตรงนี้ผมขอชี้แจงเพิ่มเติมอีกประเด็น เรื่องการแบทเทิลเพลง]

[หนังสือท้าดวลที่ชูซิงส่งให้จ้านฟ่าง ไม่ใช่ความต้องการของเจียงซินซิน]

[ทั้งหมดเป็นเพราะผมที่อยากได้ชื่อเสียง จึงยุยงให้อัจฉริยะอย่างเจียงซินซินไปแบทเทิลเพลงกับหลินเย่า]

[ทำให้เธอนอนไม่หลับติดต่อกันหลายคืน แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เพลงที่เธอแต่งออกมาก็ยังมีคุณภาพสูงมากอยู่ดี]

ด้านล่างของโพสต์ยังมีภาพหลักฐานการบริจาคแนบมาด้วย เป็นจำนวนเงินหนึ่งแสนถ้วน

แม้หลี่ฮั่นเซิงจะรู้สึกปวดใจ แต่ยังไงเขาก็เป็นถึงหัวหน้าแผนกของบริษัทยักษ์ใหญ่

แถมโบนัสปลายปีนี้ยังเพิ่มขึ้นอีกตั้งห้าสิบเปอร์เซ็นต์ กัดฟันทนเอาหน่อย เดี๋ยวก็ผ่านไปได้

ซุนเชียนแห่งค่ายเหลยถิงที่คอยจับตาดูหน้าเว็บทางการของชูซิงอยู่ตลอด พอเห็นโพสต์ที่หลี่ฮั่นเซิงปล่อยออกมาอย่างกะทันหันก็อุทานลั่น:

"หลี่ฮั่นเซิงโดนเบื้องบนซ้อมมาหรือไงวะ? ยอมเป็นแพะแบกรับเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้ลงคอ? โหดจัดเลย"

ไม่ทันไร ซุนเชียนก็โพสต์ข้อความใหม่ตามมาติดๆ พร้อม @เหล่าฮั่นข้างบ้าน:

[พี่เซิง ผมรู้อยู่แล้วว่าพี่แค่หาข้ออ้างเพื่อจะได้บริจาคเงินแท้ๆ]

[พี่เปี่ยมไปด้วยพลังบวกจริงๆ สมกับเป็นไอดอลของผมเลย]

หลี่ฮั่นเซิงที่ถูกแท็ก พอเห็นโพสต์นี้เข้าก็แทบกระอักเลือด "ไอ้ซุนระยำเอ๊ย บริจาคไปตั้งหนึ่งแสนกูก็ปวดใจจะแย่อยู่แล้ว มึงยังเสือกมาเน้นย้ำอีก!"

น่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าไอ้งูหน้าด้านนั่นเสียอีก ไปตายซะเถอะมึง

แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น

เรื่องสนุกแบบนี้ จางเชวียจะยอมพลาดได้ยังไง?

โพสต์ใหม่เอี่ยมถูกส่งออกไปทันที พร้อม @เหล่าฮั่นข้างบ้าน:

[ยุคนี้ ไอดอลแบบพี่เซิงหาได้ยากเต็มทีแล้วครับ]

[คนอื่นเขาบริจาคเงิน มีแต่จะอยากทำตัวเด่นเก๊กหล่อ อยากให้คนทั้งโลกรู้กันไปทั่ว]

[แต่พี่ชายของผม เพื่อที่จะได้บริจาคเงิน ถึงกับยอมหาโปรดิวเซอร์เพลงที่ 'ฝีมือ' ห่วยสุดๆ มาแบทเทิลเพลงกับจ้านฟ่าง]

[ใช้วิธีนี้วางกับดักไอ้งูหน้าด้านนั่น ในที่สุดก็ได้บริจาคเงินหนึ่งแสนอย่างชอบธรรม แถมยังไม่โดนตราหน้าว่าชอบอวดรวยอีกต่างหาก]

[คุณธรรมอันสูงส่งขนาดนี้ ช่างเป็นแบบอย่างที่ดีของพวกเราจริงๆ เลยไม่ใช่เหรอครับ?]

[ชาตินี้จะรักพี่เซิงคนเดียวตลอดไป!]

หลี่ฮั่นเซิง "..."

เพื่อบริจาคเงินงั้นเหรอ?

กูไม่ได้ทำโว้ย!

เขาพูดไม่ออกกับไอ้งี่เง่าสองตัวนี้เลยจริงๆ

ตอนที่นัดดวลเพลงกับจ้านฟ่างคราวนั้น ชัดเจนว่าเขาโดนไอ้งี่เง่าสองตัวอย่างจางเชวียกับซุนเชียนปั่นประสาทจนทนไม่ไหว ถึงได้ยอมรับเงื่อนไขของจ้านฟ่างไปตรงๆ

ถึงขนาดที่เขายังไม่ทันได้เสนอเงื่อนไขของตัวเองด้วยซ้ำ

เดิมทีการโดนเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ถล่มยับเยินจนพ่ายแพ้หมดรูป หลี่ฮั่นเซิงก็โกรธจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว สองตัวนี้ยังจะโผล่มากวนประสาทซ้ำเติมอีก ชาติที่แล้วกูไปขุดสุสานบรรพบุรุษพวกมึงมารึไงกันวะ?

หน้าอกของหลี่ฮั่นเซิงกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง ความรู้สึกอัดอั้นแล่นขึ้นมาจุกแน่นที่ลำคอจนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทรมานเป็นที่สุด

เขารู้สึกว่าความดันเริ่มพุ่งสูงขึ้นมาอีกแล้ว คราวนี้หนักกว่าคราวก่อนเสียอีก คงต้องไปโรงพยาบาลอีกรอบแน่

"ฉิบหายเอ๊ย ขืนความดันขึ้นสูงกว่านี้อีกนิด กูคงได้นอนแอดมิตโรงพยาบาลแหงๆ วันหลังต้องอยู่ให้ห่างจากไอ้พวกหัวหน้างี่เง่าพวกนั้นซะแล้ว"