ตอนที่ 78 การไถ่บาปและความหวัง

คลิปสัมภาษณ์จบลงแค่นั้น เห็นได้ชัดว่านักข่าวตั้งใจตัดทอนเนื้อหาเพื่อชี้นำกระแสสังคม

แถมคนไข้หญิงที่เจียงซินซินจัดฉากมา สภาพน่าเวทนาในตอนท้ายก็เรียกความสงสารจากผู้คนได้ง่ายดายเหลือเกิน การตัดจบคลิปตรงจังหวะนี้จึงถือว่าส่งผลดีที่สุด

หลินเย่ามองคลิปนี้พลางครุ่นคิดอย่างหนัก "ชูซิงคิดจะทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่สินะครับ"

เขาไม่ได้โง่ เลยพอจะเดาเจตนาของชูซิงออกอยู่บ้าง

"ปัง!"

จางเต๋อหัวตบโต๊ะลุกพรวดขึ้นมาทันที "ไอ้เวรหลี่ฮั่นเซิง! สู้เจ้าเย่าของเราไม่ได้ก็เล่นตุกติกเหรอ เพลง "ใต้ผืนสมุทร" มืดมนงั้นเหรอ มืดมนบ้านแม่มึงสิ!"

"อาเย่า ที่เรียกนายกลับมา หลัก ๆ ก็แค่อยากถามความเห็นของนาย ดูว่านายคิดยังไงบ้าง" หัวหน้าไล่พูดตามตรง "ตอนเก้าโมง รองประธานรายงานเรื่องนี้กับท่านประธานแล้ว แล้วท่านประธานก็เรียกประชุมผู้บริหารระดับสูงทันทีเพื่อหาแนวทางรับมือ

"ท่านประธานบอกให้ฉันมาลองถามความเห็นของนายดู เพราะยังไงเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ก็นายแต่งขึ้นมา"

หลินเย่ามองหัวหน้าแล้วถาม "ถามความเห็นของผมเหรอครับ? แล้วทางท่านประธานวางแผนรับมือไว้ยังไงบ้างครับ"

หัวหน้าไล่ตอบว่า "มีสองแผน คือแผนพีอาร์กับแผนดึงกระแสสังคม แผนพีอาร์ฉันคงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก ส่วนแผนที่สองคืออาศัยจังหวะที่ตอนนี้กระแสคนส่วนใหญ่ยังเข้าข้างฝั่งจ้านฟ่าง ให้เราออกมาชี้แจงเองว่าเพลงไม่ได้มีความเสี่ยงที่จะทำให้คนฟังจิตตกแต่อย่างใด"

อันที่จริงเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก จิตตกงั้นเหรอ? เวลาคนฟังเพลงมันก็ต้องมีอารมณ์ดิ่งหรือหดหู่กันบ้างเป็นธรรมดา

แต่ปัญหาก็คือ ดันมีคนคอยเล่นตุกติกอยู่เบื้องหลังนี่สิ

ทันใดนั้น บนหน้าจอโน้ตบุ๊กก็มีการแจ้งเตือนว่ามีคนแท็ก @ เด้งขึ้นมา

หัวหน้าไล่คลิกเข้าไปดู ปรากฏว่าเป็นบัญชีทางการของชูซิง

แถมยังเป็นฝีมือของไอ้หมอหลี่ฮั่นเซิงนั่นอีกต่างหาก

มิหนำซ้ำยังแท็ก @ สื่อทางการอีกด้วย:

[ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ ผมได้ยินกระแสข่าวมามากมาย ซึ่งล้วนเป็นการร้องเรียนเรื่องเพลง "ใต้ผืนสมุทร"]

[ทุกคนต่างบอกว่าผลงานชิ้นนี้มืดมนหม่นหมองมาก คนปกติฟังอาจจะไม่รู้สึกอะไร อย่างมากก็แค่รู้สึกหม่นหมองเล็กน้อย]

[แต่หากเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้าขั้นเริ่มต้นหรือขั้นรุนแรง หลังจากฟังเพลง "ใต้ผืนสมุทร" นี้แล้ว มีโอกาสสูงมากที่จะทำให้อาการซึมเศร้าทรุดหนักลง]

[ตอนนี้ผมขอร้องเรียนต่อสื่อทางการอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ที่ปล่อยโดยค่ายจ้านฟ่าง ผลงานที่มีความเสี่ยงจะทำให้คนจิตตกเช่นนี้ สมควรถูกแบนหรือไม่?]

ด้านล่างโพสต์ยังแนบคลิปวิดีโอสัมภาษณ์นั้นมาด้วย

เจียงซินซินจัดคนไปสัมภาษณ์ หลี่ฮั่นเซิงรับหน้าที่ร้องเรียน แถมยังใช้บัญชีทางการแท็กสื่อต่อหน้าสาธารณชน การร้องเรียนแบบนี้เท่ากับฉีกหน้าและประกาศแตกหักกับจ้านฟ่างอย่างสิ้นเชิงแล้ว

"แม่งเอ๊ย หมอนี่จนตรอกจนไม่สนหน้าไหนแล้ว!" พอเห็นโพสต์นี้ เปลือกตาของหัวหน้าไล่ก็กระตุกยิบๆ

ด้านล่างนั้น พวกหัวหน้าไล่สังเกตเห็นไอดีที่คุ้นเคยได้อย่างชัดเจน

ไอดีของคอมเมนต์นี้คือ 'พี่โจว'

"แข่งเพลงแล้วแพ้ไม่เป็นหรือไง? ชูซิงผู้ยิ่งใหญ่ ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่แท้ ๆ มีใจแคบแค่นี้เองเหรอ สู้ไม่ได้ก็แอบเล่นตุกติกข้างหลัง น่ารังเกียจจริง ๆ"

"โจวเย่นี่นา" หัวหน้าไล่จำรูปโปรไฟล์ของอีกฝ่ายได้ในทันที

ส่วนในช่องคอมเมนต์ด้านล่างก็เริ่มมีผู้คนทยอยเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างต่อเนื่อง

"อุ๊ยตาย พี่เซิงอย่าเล่นกับไฟจนลามมาเผาตัวเองสิคะ!"

"พี่เซิง พวกเราจะปกป้องพี่เอง ไม่เห็นต้องทำกับจ้านฟ่างขนาดนี้เลย มันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น ไม่จำเป็นต้องทำถึงขั้นนี้จริง ๆ นะ!"

""ใต้ผืนสมุทร" มืดมนไหมฉันไม่รู้หรอก แต่ที่แน่ ๆ ฟังจบแล้วจิตใจฉันได้รับการเยียวยาจริง ๆ นะ"

"คุณป้าเมนต์บน ทำไมฉันฟังจบแล้วรู้สึกอึดอัดหดหู่ล่ะ? ฉันไม่ได้หมายความว่าเพลงใต้ผืนสมุทรมืดมนนะ แต่จริง ๆ ก็ไม่เห็นต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตขนาดนี้เลย ยังไง 'เยียวยา' กับ 'จิตตก' ในเนื้อแท้มันก็ไม่ได้ต่างกันสักเท่าไหร่หรอก"

"ฮ่า ๆ ๆ ช่างกล้าพูดนะว่าเยียวยากับจิตตกในเนื้อแท้มันไม่ต่างกันเนี่ย"

"ตอนนี้ฉันยิ่งอยากรู้แล้วสิว่าทางจ้านฟ่างจะตอบโต้ยังไง"

ทางด้านองค์กรการกุศล

ประธานสมาคมเองก็กำลังจับตาดูเรื่องนี้อยู่เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ธรณีประตูห้องทำงานของเขาก็แทบจะโดนพวกตาแก่กลุ่มนั้นเหยียบจนพังอยู่รอมร่อ

"ท่านประธาน เรื่องนี้ชูซิงทำไม่ถูกเลยนะครับ!" กรรมการคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถึงแม้ชูซิงจะบริจาคห้าสิบล้าน แต่การกระทำของจ้านฟ่างได้สร้างแบบอย่างที่ดีให้กับค่ายเพลงอีกมากมาย หากมีค่ายเพลงแบบจ้านฟ่างที่นำรายได้จากเพลงมาทำการกุศลเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ องค์กรของเราก็จะยิ่งพัฒนาขึ้นไปด้วย"

"จะมาขึ้นเสียงใส่ฉันทำไมกัน" ประธานทำหน้าขรึม "ฉันจะไม่รู้หรือไงว่าครั้งนี้ชูซิงทำไม่ถูกน่ะ"

"ถ้างั้นท่านประธานมีวิธีแล้วเหรอครับ" ใบหน้าชราของเหล่ากรรมการเริ่มมีความหวังขึ้นมา

จ้านฟ่างสร้างความประทับใจให้พวกเขาไว้ค่อนข้างดี โดยเฉพาะสืออีคนนั้น

ในเมื่อเพลง "ใต้ผืนสมุทร" โดนร้องเรียนไปถึงสื่อทางการ ทางองค์กรการกุศลอย่างพวกเขาก็ต้องออกหน้าช่วยสนับสนุนบ้างไม่มากก็น้อย

"ใช้บัญชีทางการขององค์กรโพสต์หนุนหลังจ้านฟ่างไปก่อน เพลง "ใต้ผืนสมุทร" ฉันเองก็ฟังแล้ว ไม่เห็นว่าฉันจะต้องเข้าโรงพยาบาลตรงไหนเลย" ประธานไม่ได้ร้อนรน สิ่งแรกที่เขานึกถึงคือการโพสต์ข้อความ

สิบนาทีต่อมา องค์กรการกุศลได้โพสต์ข้อความใหม่ โดยไม่ได้แท็กใครและไม่ได้เจาะจงเล่นงานฝ่ายใด เพียงแค่อธิบายจากมุมมองที่เป็นกลางว่า

[เรื่องของเพลง "ใต้ผืนสมุทร" เมื่อเช้านี้ดูท่าจะลุกลามใหญ่โตไม่น้อย ถึงขั้นไปร้องเรียนกันเลยทีเดียว]

[ในจุดนี้ ทางองค์กรการกุศลของเราขอพูดอย่างเป็นธรรมสักคำ]

[หากมองในแง่มุมหนึ่งแล้ว เพลง "ใต้ผืนสมุทร" ไม่ได้มีความเสี่ยงที่จะทำให้จิตตกแต่อย่างใด]

[แต่ถ้าจะดึงดันเอาเรื่องผู้ป่วยโรคซึมเศร้ามาเล่นประเด็นให้ได้ล่ะก็ เราคงพูดได้เพียงแค่ว่า]

[คนเป็นโรคซึมเศร้าไม่ว่าจะฟังเพลงอะไรก็มีสิทธิ์จิตตกได้ทั้งนั้น ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้วทำไมต้องคอยจ้องจับผิดเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ไม่เลิกราด้วย]

[ถึงขั้นต้องไปร้องเรียนกับสื่อทางการ มันชักจะเกินเรื่องไปหน่อยแล้วนะ]

เมื่อเห็นโพสต์นี้ หัวหน้าไล่ก็ยิ้มออกมา "ผู้บริหารองค์กรการกุศลนี่ใจถึงจริง ๆ"

สำหรับองค์กรการกุศลแบบนี้ การยอมออกหน้าโพสต์หนุนหลังจ้านฟ่างถือว่ามีน้ำใจมากแล้ว

เพราะองค์กรของทางการแบบนี้ ปกติจะไม่มาคอยวิพากษ์วิจารณ์วงการไหนสุ่มสี่สุ่มห้า ด้วยฐานะตัวแทนของสังคม อย่างมากก็แค่พูดเตือนสติสองสามประโยคจากมุมมองที่เป็นกลางเท่านั้น

ผ่านไปไม่ถึงห้านาที สื่อทางการก็เข้ามาตอบกลับโพสต์ของชูซิง

[ทางเราจะตรวจสอบว่าเพลง "ใต้ผืนสมุทร" มีความเสี่ยงทำให้คนต้องเข้าโรงพยาบาลจริงหรือไม่ หากมีจริงจะสั่งแบนอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น แต่ถ้าไม่เป็นความจริง ทางชูซิงจะต้องเป็นฝ่ายรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง]

สีหน้าของหัวหน้าไล่เริ่มเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ "อาเย่า เรื่องนี้ชักจะบานปลายไปกันใหญ่แล้ว สื่อทางการถึงกับออกมาตอบเองแบบนี้ ดูท่าทางชูซิงคงเตรียมการมาอย่างดี"

จางเต๋อหัวก็เริ่มร้อนรนตามไปด้วย "มันจะบานปลายได้ยังไงกัน สื่อทางการก็บอกอยู่ไม่ใช่เหรอว่าจะตรวจสอบดูว่าเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ทำให้คนเข้าโรงพยาบาลจริงไหม ฟังดูก็รู้ว่าเป็นไปได้ยาก คนไข้ในคลิปสัมภาษณ์นั่น ชูซิงคงจัดฉากขึ้นมาแหง ๆ"

ในห้องประชุมตอนนี้มีโปรดิวเซอร์ระดับเหรียญเงินอยู่เพียงสี่คน

แต่ติงหยวนกลับยังคงนั่งนิ่ง พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "อาเย่า เพลง "ใต้ผืนสมุทร" นายเป็นคนแต่ง มันจะทำให้คนเข้าโรงพยาบาลได้จริงไหม นายน่าจะรู้ดีกว่าพวกเราทุกคน นายคิดว่าเรื่องนี้ควรแก้ปัญหายังไง ถ้าเกิดนายไม่มีทางออกจริง ๆ ล่ะก็ ยกเรื่องนี้ให้ฉันจัดการเถอะ"

ในเมื่อติงหยวนตัดสินใจแล้วว่าจะกลับไปรับช่วงดูแลกิจการของบริษัทในปีหน้า การดึงทรัพยากรของบริษัทมาใช้ล่วงหน้าจึงไม่ได้ทำให้เขารู้สึกกดดันอะไรเลย

สิ้นเสียงพูด ทุกคนก็หันขวับไปมองติงหยวนเป็นตาเดียว

ต้องมีแบ็กหลังแข็งแกร่งขนาดไหนถึงกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมา

หรือว่าบริษัทที่หนุนหลังติงหยวนอยู่จะมีอิทธิพลยิ่งกว่าชูซิงเสียอีก

แต่ว่า

หลินเย่ากลับยิ้มออกมาพลางส่ายหน้า "ถ้าชูซิงไม่หยิบประเด็นนี้ขึ้นมาเล่น ผมคงนึกไม่ออกเหมือนกันว่าจริง ๆ แล้วเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ยังร้องเวอร์ชันอื่นได้อีก"

ไม่ใช่ว่าพวกนั้นบอกว่าใต้ผืนสมุทรมันทำให้จิตตกและสิ้นหวังเกินไปหรอกเหรอ

จู่ ๆ หลินเย่าก็นึกถึงเวอร์ชันแห่งความหวังขึ้นมาได้

ความหมายในเนื้อเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ลึกซึ้งมากจริง ๆ เขาสามารถลองเอาเวอร์ชัน 'การไถ่บาป' มาผสมผสานกับเวอร์ชันแห่งความหวังดูได้

หากการไถ่บาปกับความหวังปรากฏขึ้นพร้อมกัน จะเกิดผลลัพธ์อันน่าอัศจรรย์ขนาดไหนกันนะ

เขาอยากใช้บทเพลงอุดปากชูซิงให้เงียบสนิท

เรื่องจิตตกหรือเข้าโรงพยาบาลอะไรนั่น มันก็แค่ข้ออ้างที่อีกฝ่ายหยิบยกมาเล่นประเด็นเท่านั้นแหละ