ตอนที่ 81 บล็อกเกอร์โรคซึมเศร้า

แผนกแต่งเพลง

หลินเย่ารายงานเรื่องคร่าว ๆ ให้หัวหน้าแผนกฟัง

"สองเวอร์ชันเหรอ" หัวหน้าไล่ถามอย่างแปลกใจ

"ครับหัวหน้า จะปล่อยเมื่อไหร่ดีครับ" หลินเย่าคิดอยู่สองสามวินาทีก่อนจะเอ่ยต่อ "หัวหน้าครับ ผมมีข้อเสนอแนะนิดหน่อย"

"อาเย่าว่ามาสิ" หัวหน้าไล่ตั้งใจฟัง

"ผมคิดว่า "ใต้ผืนสมุทร" ปล่อยลงชาร์ตเพลงใหม่แบบเก็บเงินไปแล้ว เนื้อเพลงเดียวกันก็คงไม่ต้องเก็บเงินซ้ำซ้อน เอาเวอร์ชันไถ่บาปกับเวอร์ชันความหวังไปลงบนเว็บไซต์ทางการของจ้านฟ่างเราเถอะครับ ผมอยากเปิดให้แฟนคลับทุกคนฟังฟรี"

หลินเย่ารู้ดีว่าเงินแบบไหนควรได้ เงินแบบไหนไม่ควรเอา

หากอยากอยู่บนเส้นทางนี้ไปนาน ๆ ก็ต้องไม่สูบเลือดสูบเนื้อแฟนคลับ

แม้ทั้งสามเวอร์ชันจะถ่ายทอดอารมณ์ต่างกัน แต่เนื้อเพลงก็ยังคล้ายกันอยู่ดี ถ้าเก็บเงินถึงสามรอบคงดูไม่เข้าท่าเท่าไร

"เป็นข้อเสนอที่ดีมาก" หัวหน้าไล่แปลกใจในตอนแรก ก่อนจะรู้สึกภูมิใจในคุณธรรมข้อนี้ของหลินเย่า จนเผยรอยยิ้มใจดีประหนึ่ง 'พ่อผู้เปี่ยมเมตตา'

ต้องรักษาสภาพจิตใจแบบนี้ไว้ ถึงจะแต่งเพลงดี ๆ ออกมาได้

ทุกอย่างกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดี บรรยากาศแบบนี้มันดีจริง ๆ

หลังสบตากัน หัวหน้าไล่ก็เอ่ยต่อ "ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นพรุ่งนี้เช้าเจ็ดโมงค่อยปล่อยลงเว็บทางการแล้วกัน คราวนี้ไม่ต้องโปรโมตอะไรมาก แค่โพสต์อัปเดตประกาศอย่างเป็นทางการสั้น ๆ ก็พอ"

หลินเย่าเดินออกจากห้องทำงานหัวหน้า ท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็กลืนคำพูดกลับไป ดูอึกอักอยู่บ้าง

ความจริงเขาอยากจะถามมากว่า วันหยุดครึ่งเดือนนั้นยังนับอยู่ไหม

แต่พอคิดอีกทีก็รู้สึกว่าการไปพักร้อนในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานนี้คงไม่เหมาะ อย่างน้อยรอให้กระแสดราม่าเรื่อง "ใต้ผืนสมุทร" ซาลงไปก่อนค่อยว่ากัน

หัวหน้าไล่มองส่งอาเย่าเดินออกจากห้องทำงาน จากนั้นจึงเตรียมร่างโพสต์ประกาศอย่างเป็นทางการ

พลางคอยติดตามกระแสข่าวคราวเรื่อง "ใต้ผืนสมุทร" ไปด้วย

ถึงได้พบว่าสื่อทางการได้เผยแพร่ความคืบหน้าล่าสุดแล้ว

@เว็บทางการจ้านฟ่าง, @เว็บทางการชูซิง :

[จากข้อมูลที่บุคลากรภายในสื่อทางการของเราได้ตรวจสอบยืนยัน เกี่ยวกับกรณีเพลง "ใต้ผืนสมุทร" ขอชี้แจงและให้คำอธิบายแก่สาธารณชนดังนี้]

[ประเด็นแรก : เพลง "ใต้ผืนสมุทร" มีแนวโน้มทำให้หดหู่จริงหรือไม่ คำตอบคือมี แต่หากมองจากมุมมองที่เป็นกลาง เพลงประเภทเศร้าสะเทือนอารมณ์ ขอเพียงคนที่เข้าใจเนื้อเพลง ย่อมเกิดความรู้สึกอึดอัดหม่นหมองในใจไม่มากก็น้อย]

[ประเด็นที่สอง : บุคลากรภายในสื่อทางการของเราได้เดินทางไปเยี่ยมคนไข้หญิงที่โรงพยาบาล หลังการตรวจสอบยืนยัน พบว่าเธอหมดสติเนื่องจากความเหนื่อยล้าสะสมจากการนอนดึก]

[ในคืนเกิดเหตุ เธอเปิดเพลง "ใต้ผืนสมุทร" วนซ้ำ แม้เพลงนี้จะยังไม่ถึงขั้นต้องถูกสั่งแบน แต่ก็ถือว่ามีความเกี่ยวพันทางอ้อมอยู่ไม่มากก็น้อย]

[จากความเกี่ยวโยงทางอ้อมนี้ ทางจ้านฟ่างสามารถรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลตามหลักมนุษยธรรมได้ ซึ่งแน่นอนว่าคงต้องไปพูดคุยเจรจากันเป็นการส่วนตัวต่อไป]

[ประเด็นที่สาม : เรื่องการแบนเพลง "ใต้ผืนสมุทร" หลังจากสื่อทางการประชุมหารือแล้ว มีมติว่าจะยังไม่สั่งแบนในตอนนี้ หากสถานการณ์ภายหลังเลวร้ายลงกว่าเดิม ถึงจะพิจารณาสั่งแบนอีกครั้ง]

[นอกจากนี้ ขอเน้นย้ำกับคนทำเพลงทุกคนว่า ไม่ต้องกังวลว่าผลงานที่ตัวเองแต่งขึ้นจะถูกสั่งแบน ตราบใดที่ไม่มีปัญหาร้ายแรง ทางสื่อทางการจะไม่สั่งแบนส่งเดชอย่างแน่นอน]

พอประกาศนี้ออกมา หัวหน้าไล่ก็ดีใจจนเนื้อเต้น "ฮ่าๆๆ สื่อทางการก็คือสื่อทางการ ทำงานยุติธรรมโปร่งใสจริง ๆ แผนของพี่ฮั่นเซิงคงต้องคว้าน้ำเหลวแล้วสินะ เหอะๆ กลายเป็นว่าที่เตรียม "ใต้ผืนสมุทร" ไว้สองเวอร์ชันนี่เสียเที่ยวไปเลย"

ผ่านไปไม่นาน เขาก็เห็นแอ็กเคานต์ทางการของหลี่ฮั่นเซิงโพสต์อัปเดตใหม่ @สื่อทางการ :

[ผมคิดว่าการมองเรื่องราวต่าง ๆ จะดูแค่ผิวเผินไม่ได้ และจะมองปัญหาจากมุมที่เป็นกลางอย่างเดียวก็ไม่ได้เหมือนกัน]

[ก็เหมือนกับกฎหมายที่ไม่ไว้หน้าใคร เราคงไม่ลดหย่อนโทษเพียงเพราะคนทำผิดมีปูมหลังน่าสงสารหรอกใช่ไหมครับ]

[ตอนนี้สถานการณ์อาจดูเหมือนปกติ ยังไม่มีปัญหาใหญ่โตอะไร แต่ก็เริ่มมีคนทยอยเข้าโรงพยาบาลไปพบจิตแพทย์เพราะฟังเพลง "ใต้ผืนสมุทร" กันแล้ว]

[ถ้าต้องรอให้เรื่องบานปลายจนกลายเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ ถึงตอนนั้นค่อยมาสั่งแบน "ใต้ผืนสมุทร" มันก็สายเกินแก้แล้ว]

[เพราะยังไงคนไข้ที่นอนอยู่โรงพยาบาลคนนั้นเดิมทีก็เป็นคนปกติ ที่เป็นแบบนี้อาจเพราะความเหนื่อยล้าสะสม แต่ถ้าเป็นคนที่มีภาวะซึมเศร้าอยู่แล้วล่ะครับ]

[ถ้าคนที่เป็นโรคซึมเศร้าฟังเพลง "ใต้ผืนสมุทร" จบ ก้นบึ้งในจิตใจของพวกเขาจะไม่ยิ่งดิ่งสู่ความสิ้นหวังไปกันใหญ่หรือครับ]

พอข้อความนี้ถูกโพสต์ออกไป ทางสื่อทางการก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกระลอก ก่อนจะรีบเปิดประชุมด่วนทันที

ช่องคอมเมนต์เริ่มมีชาวเน็ตทยอยเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันยกใหญ่ :

"เชี่ยเอ๊ย ไม่ทนแม่งละ ไปตายซะไป๊ หลี่ฮั่นเซิง!"

"ที่เรียกพี่ฮั่นเซิงน่ะแค่แซวขำ ๆ นะโว้ย มึงกะจะเล่นงานสืออีให้ตายเลยเหรอวะ!"

"ไอ้ระยำหลี่ฮั่นเซิง กูนี่แหละผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ขอพูดตรงนี้เลยว่าฟังเพลง "ใต้ผืนสมุทร" จบแล้ว จิตใจได้รับการเยียวยาเว้ย!"

"ตอนนี้ฉันไม่อยากปกป้องพี่ฮั่นเซิงที่ดีที่สุดในโลกแล้วล่ะ อยากเป็นคนแทงข้างหลังพี่ฮั่นเซิงมากกว่า"

"ไม่เป็นไรนะพี่ฮั่นเซิง ก่อเรื่องตามสบายเลย ข้างหลังพี่ยังมีแฟนคลับตัวจริงอย่างพวกเราคอยแทงข้างหลังเสมอ!"

"ไม่เป็นไรนะพี่ฮั่นเซิง ก่อเรื่องตามสบายเลย ข้างหลังพี่ยังมีแฟนคลับตัวจริงอย่างพวกเราคอยแทงข้างหลังเสมอ!"

"ฮ่าๆๆ พวกมึงนี่โคตรครีเอท ขอร่วมแจมขบวนด้วยคน!"

"พี่ฮั่นเซิง : ปล่อยให้พวกมันแซวไปก่อน เดี๋ยวค่อยหาเรื่องใส่ตัวอีกยก"

หลี่ฮั่นเซิงเห็นคอมเมนต์แซะพวกนี้ก็ยิ้มระรื่น "ไม่เป็นไร แซวไปเถอะ ขอแค่เรื่องมันใหญ่โตขึ้นก็พอ"

ในเมื่อแพ้การแข่งประชันเพลง ยังไงก็ต้องไม่ปล่อยให้จ้านฟ่างได้อยู่อย่างสบายใจ

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ แอ็กเคานต์ทางการของเขากำลังถูกแอ็กเคานต์แปลกหน้าแท็กมา

พอหลี่ฮั่นเซิงเพ่งมองให้ชัด รูม่านตาก็หดเกร็ง ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดวาบขึ้นมาในใจ

นี่คืออินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังที่มีผู้ติดตามกว่าเก้าล้านคน ทั้งยังเป็นบล็อกเกอร์ด้านโรคซึมเศร้าอีกด้วย

ผู้ติดตามของเธอไม่มากก็น้อยล้วนแต่เป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า

หลังจากแท็กหลี่ฮั่นเซิง บล็อกเกอร์คนนั้นก็โพสต์จวกออกสื่อทันที:

[หัวหน้าแผนกแต่งเพลงของค่ายชูซิง มีวุฒิภาวะและใจกว้างแค่นี้เองเหรอคะ?]

[แข่งประชันเพลงแพ้ก็ยอมรับไปสิ ไม่มีใครมองว่าชูซิงน่าอับอายหรอก แต่ทำไมต้องออกมาหาเรื่องสร้างความวุ่นวายด้วย]

[แถมยังลากเอาผู้ป่วยโรคซึมเศร้าเข้ามาเกี่ยวอีก ขอโทษนะคะ พวกเราคนเป็นโรคซึมเศร้าไม่ขอเป็นแพะรับบาปให้ค่ะ!]

[วันนี้ฉันจะพูดความจริงให้ฟัง เพลง "ใต้ผืนสมุทร" ไม่ได้ทำให้คนดิ่งซึมเศร้าเลยสักนิด แต่กลับช่วยเยียวยาจิตใจได้ในระดับหนึ่งด้วยซ้ำ]

[ฉันตั้งกลุ่มสำหรับคนเป็นโรคซึมเศร้าขึ้นมา สมาชิกข้างในล้วนเป็นผู้ติดตามของฉัน]

[เพราะเพลง "ใต้ผืนสมุทร" เมื่อคืนนี้มีคนได้รับการเยียวยาไม่ต่ำกว่า 100 คน]

[ในนั้นมีมากกว่า 20 คนที่คิดจะฆ่าตัวตายเมื่อคืนนี้ แต่เพลงเพียงเพลงเดียวกลับช่วยชีวิตพวกเขาเอาไว้ได้]

[แต่ตอนนี้คุณกลับจะมารายงานเพลง "ใต้ผืนสมุทร" แถมยังยุให้สื่อทางการสั่งแบนเนี่ยนะ?]

[ฉันมองได้ไหมคะว่า การกระทำนี้ของคุณหลี่ฮั่นเซิง เท่ากับกำลังฆ่าผู้ติดตามที่เป็นโรคซึมเศร้าของฉันทางอ้อม?]

หลี่ฮั่นเซิงตกใจกับคำพูดของบล็อกเกอร์คนนี้ รีบตอบกลับทันควัน: [ผมฆ่าแฟนคลับคุณทางอ้อมเนี่ยนะ? อย่ามายัดข้อหาโยนความผิดให้ผมมั่วซั่ว ไม่อย่างนั้นผมจะฟ้องคุณข้อหาหมิ่นประมาท!]

ทันใดนั้นเอง

โพสต์หนึ่งที่ไม่เข้ากับประเด็นดราม่านี้เลยแม้แต่น้อยก็ปรากฏสู่สายตาทุกคน พร้อมกับแท็กผู้คนมากมาย

รวมถึงสื่อทางการ องค์กรการกุศล และแม้กระทั่งบล็อกเกอร์โรคซึมเศร้าคนนั้นด้วย

หัวหน้าไล่ตั้งใจอาศัยกระแสนี้ประกาศอย่างเป็นทางการ:

[คืนนี้สี่ทุ่มตรง จ้านฟ่างจะเปิดช่วงเวลาแห่งการเยียวยา เพลง "ใต้ผืนสมุทร" ฉบับคัฟเวอร์สองเวอร์ชัน จะปล่อยลงบนเว็บไซต์ทางการของจ้านฟ่างในเวลา 22:00 น. ตรง]

[เวอร์ชันคัฟเวอร์: การไถ่บาปและความหวัง สืออีขอให้ทั้งสองเวอร์ชันนี้ไม่เก็บค่าบริการ แต่เปิดให้แฟนคลับ ผู้ฟัง และชาวเน็ตทุกคนร่วมรับฟังโลกใต้ทะเลอีกสองรูปแบบที่แตกต่างกันได้ฟรี]

หลินเย่าเห็นโพสต์ประกาศทางการของหัวหน้าก็ถึงกับอุทานในใจ ไม่ใช่ว่าเมื่อกี้เพิ่งบอกว่าจะปล่อยพรุ่งนี้เช้าหรอกเหรอ?

พริบตาเดียวก็ประกาศทางการว่าจะปล่อยสี่ทุ่มคืนนี้แล้ว สมกับเป็นนายจริง ๆ อาไล่