ตอนที่ 84 ชาสกัดเย็นชวนขนหัวลุก

"บัดซบ เทพแห่งท้องทะเล นี่ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย"

"ความกล้าหาญที่ท่านมอบให้ฉันหายไปไหนหมดแล้ว"

"ความกล้าหาญของฉัน!"

เรือเกรย์เพิร์ลของแจ็คขึ้นชื่อเรื่องความบ้าบิ่นที่สุดในท่าเรือนิวยอร์ก จะทะยานขึ้นฟ้าคว้าจันทร์หรือดำดิ่งใต้สมุทรจับตะพาบ ก็ไม่มีที่ไหนที่เขาไม่กล้าไป

ทว่าตอนขับรถในคืนนี้ เขากลับเริ่มระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ

กลัวเหลือเกินว่าจะเผลอไปเหยียบดอกไม้ใบหญ้าข้างทาง และกลัวจะขับเร็วเกินไปจนชนสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่อาจโผล่พรวดพราดออกมา

จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งชั่วโมง อาการเช่นนี้ถึงจะค่อย ๆ จางหายไปจนหมด

"เหมือนจะเริ่มร้อนอีกแล้วแฮะ" แจ็คเปิดแอร์ในรถใหม่อีกครั้ง

"ความกล้าหาญของฉันจงกลับมา!"

ฟิ้ว...

นับตั้งแต่เปิดตัวชาสกัดเย็น โม่เฉินก็พบว่าภารกิจขั้นที่สามที่เดิมทีดูเหมือนอีกยาวไกล บัดนี้กลับใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ในพริบตา!

คนเดินถนนที่รู้สึกร้อนจัดพากันมาซื้อชาสกัดเย็นไปดื่มหนึ่งแก้ว แต่ไม่นานนักก็ต้องกอดอกตัวสั่นกลับมาซื้อเครื่องดื่มร้อนแบบดั้งเดิมอีกแก้ว

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากทุกคนได้ดื่มชาสกัดเย็นน้ำแข็งยมโลก อารมณ์ร้อนรุ่มในฤดูร้อนก็ลดลงไปมากโข

ราวกับความกล้าของทุกคนหดหายไปหมด รู้สึกเหมือนมีลมเย็นยะเยือกเป่ารดต้นคอตลอดเวลา คล้ายกับจะมีใครจ่อยิงปืนใส่ข้างหลังอย่างไรอย่างนั้น

จนกระทั่งภารกิจเสร็จสิ้นลง เครื่องดื่มชาทั้งสองแบบก็ยังคงขายดีอย่างถล่มทลาย

ฝูงชนพากันมาต่อแถวยาวเหยียดหน้าร้านหลงจือเว่ยอีกครั้ง

โม่เฉินยุ่งจนไม่มีเวลาแม้แต่จะก้มดูรางวัลภารกิจที่เพิ่งได้รับมา

"เฮ้ ได้ยินข่าวหรือยัง ร้านเล็ก ๆ ของประเทศหลงในแมนฮัตตันนั่น เหมือนจะขายเครื่องดื่มที่ผสมสารหลอนประสาทด้วยนะ พอดื่มเข้าไปแล้วจะรู้สึกเหมือนหัวจะโดนเป่ากระจุยได้ทุกเมื่อ โคตรสนุกเลย!"

"จริงเหรอวะ ของพรรค์นั้นใส่ลงไปแบบถูกกฎหมายได้ด้วยเหรอ"

"ช่างมันสิ ขอแค่ไฮก็พอแล้ว! ไป ๆ ไปต่อแถวกัน"

บริเวณหัวมุมถนน กัวจุย หนุ่มหล่อมี่กั๋วปรากฏตัวขึ้นหน้ากล้องอีกครั้ง

"สวัสดีครับทุกคน ผมกัวจุย วันนี้ตามคำเรียกร้องของเพื่อน ๆ ผู้ชม เรามาเยือนร้านหลงจือเว่ยกันอีกครั้งครับ!"

นับตั้งแต่ทำคลิปอาหารประเทศหลงราคาแพงระยับในมี่กั๋วไปสองตอน กัวจุยก็พบว่าเพื่อน ๆ ใน Bilibili ชอบดูคลิปแนวนี้กันมาก

ไม่ว่าจะเป็นยอดกดไลก์ เก็บเป็นรายการโปรด หรือการให้เหรียญ ก็แซงหน้ารายการก่อน ๆ ไปไกลลิบ

กัวจุยรู้สึกว่าร้านหลงจือเว่ยแห่งนี้คือขุมทรัพย์ที่ยังต้องขุดค้นต่อไป

ยังไม่ทันเดินไปถึงหน้าร้านหลงจือเว่ย กัวจุยก็เห็นแถวที่ต่อกันยาวเหยียดแล้ว

"เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย นี่มีเมนูใหม่ออกมาอีกแล้วเหรอ ไป ๆ ไปดูกันดีกว่า"

ก่อนจะมาถ่ายคลิปครั้งนี้ กัวจุยเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี โดยเฉพาะการศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับของกินเล่นขึ้นชื่อเพิ่มเติมมาไม่น้อย

"เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ในมือพวกเขาถืออะไรกันอยู่น่ะ"

"ชา เมนูที่เปิดตัวคราวนี้กลายเป็นเครื่องดื่มไปซะได้!"

"แล้วทำไงดีล่ะ การบ้านที่เตรียมมาไม่สูญเปล่าเหรอ" ตากล้องถาม

กัวจุยยิ้มอย่างมั่นใจ "ไม่เป็นไรหรอก ผมน่ะเข้าใจเรื่องชาของประเทศหลงเป็นอย่างดีเลยล่ะ"

ช่วงเวลาที่ยืนต่อแถวไม่ต้องถ่ายทำ กัวจุยกับตากล้องจึงซื้อชากันมาคนละแก้ว

"ทุกคนดูสิครับ!"

"นี่คือเครื่องดื่มชาเมนูใหม่ที่ผมต่อแถวหน้าร้านหลงจือเว่ยมาครึ่งชั่วโมงเพื่อซื้อมาครับ"

"ราคาคราวนี้พอรับได้อยู่ครับ เป็นเครื่องดื่มชาเขียวสองแบบ ทั้งแบบเย็นและแบบร้อน เดี๋ยวผมจะขอลองชิมดูหน่อยนะครับ"

กัวจุยหยิบชาสกัดเย็นขึ้นมา เขาไม่ค่อยชอบชาชงร้อนที่บรรจุใส่แก้วสำเร็จรูปเท่าไรนัก รู้สึกว่าการดื่มชาแบบดั้งเดิมต้องชงสด ๆ แล้วดื่มทันทีถึงจะได้อารมณ์

ตากล้องจับภาพโคลสอัปไปที่แก้วชาสกัดเย็น กัวจุยจึงเริ่มแนะนำ

"ชานี่เย็นเฉียบเลยครับ น่าจะเพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ดูจากน้ำชาแล้วน่าจะเป็นชาเขียวชั้นเลิศทีเดียว"

"อืม ข้างในยังมีน้ำแข็งก้อนธรรมดาอยู่อีกสองสามก้อน ปกติผมไม่ค่อยชอบใส่น้ำแข็งเท่าไร เพราะมันจะเสียวฟันน่ะครับ"

กัวจุยประคองแก้วชาสกัดเย็นอยู่หน้ากล้อง แล้วดูดอึกใหญ่

"รสชาติดีครับ ดับกระหายได้ดีมาก และคลายร้อนได้ดีจริง ๆ แต่ผมก็ยังรู้สึกว่าชาร้อนน่าจะดีกว่า"

"แต่ราคาระดับนี้ น่าจะเป็นเมนูประจำที่ถูกที่สุดของร้านหลงจือเว่ยแล้วครับ ถ้าไม่นับพวกเมนูลิมิเต็ดประจำเทศกาลน่ะนะ"

"เพื่อน ๆ ชาวประเทศหลงที่อยู่ในแมนฮัตตัน ถ้าคิดว่าเมนูอื่นแพงเกินไป ก็แวะมาลองชาตัวนี้กันได้นะครับ"

"แต่ถ้าเทียบกับพวกเมนูอาหารแล้ว ผมคิดว่าชานี้ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษสักเท่าไร"

"นอกจากความเย็นจัดแล้ว ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมมันถึงได้เย็นขนาดนี้"

"ผมรู้สึกหนาว ๆ ขึ้นมานิดหน่อยแล้วล่ะครับ คลิปนี้คงต้องจบไว้แค่นี้ก่อน ทุกคนคิดว่าชาใส่แก้วแบบนี้คุ้มหรือไม่คุ้ม อย่าลืมมาคอมเมนต์คุยกันใต้คลิปนะครับ"

กัวจุยมาครั้งนี้รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง เพราะหลงจือเว่ยไม่ได้ออกเมนูอาหารใหม่ แค่เครื่องดื่มชานั้นดูเรียบง่ายเกินไป

เขาไม่ได้หวังว่าคลิปสั้น ๆ ง่าย ๆ แค่นี้จะมียอดวิวมากมายอะไร ตัดต่อเสร็จลวก ๆ แล้วก็อัปโหลดลง Bilibili ทันที

ผู้คนจำนวนมากล้วนเป็นแฟนคลับตัวยงของกัวจุย พอคลิปเผยแพร่ออกไป ก็มีคนรีบมาชิงคอมเมนต์แรกและเปิดฉากยิงกระสุนข้อความทันที

"ที่หนึ่ง วันนี้ไปหลงจือเว่ยมาอีกแล้วเหรอ?"

"เครื่องดื่มชาเหรอ? ราคารอบนี้ถือว่าพอรับได้นะ ไม่รู้ว่าใช้ใบชาดีหรือเปล่า"

"ฉันไม่เข้าใจเลย นี่มันก็แค่เครื่องดื่มชาธรรมดาไม่ใช่เหรอ พวกฝรั่งถึงกับต้องไปต่อคิวซื้อกันเลยเนี่ยนะ?"

"เฮ้อ ที่แท้ก็ชาสกัดเย็น มีแต่พวกฝรั่งนั่นแหละที่เห่อของใหม่"

"แถวบ้านเราเดินไปไม่กี่ร้อยเมตรก็เจอร้านเครื่องดื่มสักร้านแล้ว ชาสกัดเย็นนี่เกลื่อนเมืองไปหมด"

หลายคนที่กดเข้ามาก็เพื่อร่วมสนุกผ่านกระสุนข้อความและความคิดเห็น สำหรับชาวประเทศหลงแล้ว ชาเป็นอะไรที่ธรรมดาเกินไปจริง ๆ

คลิปคราวนี้ยาวไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ ช่วงท้ายคลิป กัวจุยถึงได้ดื่มชาสกัดเย็นอึกใหญ่เข้าไปในที่สุด

"เดี๋ยวสิ สีหน้ากัวจุยดูแปลก ๆ ไปหรือเปล่า?"

"คนข้างบน ฉันก็สังเกตเห็นเหมือนกัน หน้าเขาจู่ ๆ ก็ซีดลงเฉยเลย"

"มีอะไรทะแม่ง ๆ แน่!"

"ผมเป็นนักพรตเต๋ามืออาชีพที่ผ่านการฝึกฝนมา ตามที่ผมดูนะ ด้านหลังกัวจุยมีลมหยินพัดวูบวาบ ดูแล้วไอหยินหนาทึบมาก"

"หรือว่าดื่มของที่มีไอหยินแรงเกินไปเข้าไป?"

"กระสุนข้อความนี่ไร้สาระจริง ๆ ช่วยพูดตามหลักวิทยาศาสตร์หน่อยได้ไหม? ฉันว่ากัวจุยก็แค่เป็นหวัดนิดหน่อยแค่นั้นแหละ"

"ไอ้นักพรตเต๋ามืออาชีพนั่นน่ะ ฉันกดรายงานไปแล้วนะ มอมเมาประชาชนชัด ๆ"

ในช่วงนาทีสุดท้ายของคลิป กัวจุยที่ดื่มชาสกัดเย็นน้ำแข็งหยินเข้าไป สีหน้าก็เปลี่ยนไปกะทันหัน จนจุดชนวนให้ช่องแสดงความคิดเห็นเกิดการถกเถียงกันยกใหญ่

ชาวมี่กั๋วไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ พวกเขาดื่มเข้าไป อย่างมากก็คิดแค่ว่าข้างนอกมันร้อนเกินไป พอชาสกัดเย็นเย็นจัด ร้อนสลับเย็นเลยมีน้ำมูกไหลบ้าง ด้านหลังรู้สึกหนาววาบบ้าง เป็นเรื่องปกติ

ทว่าในช่องความคิดเห็นของกัวจุยกลับเต็มไปด้วยเสือซ่อนมังกรหมอบ

ไม่นานก็มีคนอ้างตัวว่าเป็นนักพรตเต๋าโผล่มาหลายคน แล้วเริ่มวิเคราะห์คลิปนี้แบบทีละเฟรม

"มีปัญหา มีปัญหาแน่นอน คนที่ดื่มชาสกัดเย็นนั่นเข้าไปล้วนมีไอหยินแผ่ออกมาทั้งนั้น!"

"เพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้วไหม? เขาก็แค่ร่างกายรู้สึกหนาว นั่นมันไอเย็นเฟ้ย"

"เหอะ ช่างโง่เขลา"

"เหอะ งมงายสิ้นดี!"

กัวจุยกดเปิดดูช่องความคิดเห็นด้วยความสงสัย ทำไมจู่ ๆ ถึงได้เกิดการถกเถียงกันดุเดือดขนาดนี้ได้เนี่ย?

ไอหยินเหรอ? มันคืออะไรกัน?

ในฐานะชาวมี่กั๋ว กัวจุยไม่ค่อยเข้าใจว่าในช่องความคิดเห็นกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่

เขาขับรถออกจากที่นั่นไปพร้อมกับตากล้อง

"พวก นายไม่ร้อนเหรอ? เปิดแอร์หน่อยสิ" ตากล้องพูดขึ้นมาอย่างหงุดหงิด

กัวจุยไม่เพียงแต่ไม่ร้อน ซ้ำยังหยิบเสื้อคลุมตัวนอกมาสวมทับอีกตัวด้วย

"พวก นายเป็นอะไรไปเนี่ย จักรยานข้าง ๆ ปั่นแซงไปสามคันแล้วนะ" ตากล้องรู้สึกว่าวันนี้กัวจุยดูพิลึกชอบกล

กัวจุยเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ เขาก็กลายเป็นคนขับรถอย่างระมัดระวังตัวแจไปเสียอย่างนั้น

"ช่างเถอะ นายลงไปเลย เดี๋ยวฉันขับเอง"

กัวจุยส่ายหน้าพลางกล่าว "ไม่ ๆๆ พวกเรากลับรถเถอะ ชาสกัดเย็นนั่นน่ะ ฉันรู้สึกว่ามันติดใจชะมัดเลยว่ะ"