ตอนที่ 75

แน่ใจนะว่านี่คือซูเปอร์มาร์เก็ต?

พอขับรถมาถึงโซนล้างรถและทุกคนในครอบครัวลงจากรถแล้ว เหอลี่ผิงก็เตรียมจะยื่นกุญแจรถให้พนักงานคนหนึ่ง

ขณะเดียวกันในใจก็นึกกังวลถึงเศษเงินที่วางไว้ในกล่องคอนโซลหน้ารถ ในเมื่อล้างรถฟรีแบบนี้ คงไม่มีพนักงานมือไวแอบหยิบของมีค่าในรถไปหรอกนะ

ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่า พนักงานตรงหน้ากลับไม่แม้แต่จะยื่นมือมารับกุญแจรถที่เหอลี่ผิงส่งให้

"คุณผู้ชายครับ ไม่จำเป็นต้องส่งกุญแจรถให้พวกเราหรอกครับ คุณเก็บไว้กับตัวได้เลยครับ"

ไม่ต้องให้กุญแจรถงั้นเหรอ

"แล้วพวกคุณจะล้างรถยังไงล่ะครับ"

ยังไงก็ต้องขับรถเข้าห้องล้างรถไม่ใช่หรือไง พอล้างเสร็จก็ต้องขับออกมาจอดที่ช่องจอดรถอยู่ดี

"คุณผู้ชายครับ เรามีหุ่นยนต์เคลื่อนย้ายรถคอยให้บริการอยู่ครับ มันจะรับหน้าที่พารถของคุณไปยังช่องจอดที่กำหนดไว้เองครับ"

หุ่นยนต์...เคลื่อนย้ายรถงั้นเหรอ

ดูเหมือนจะเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อนนะ

วินาทีต่อมา ก็เห็น "แผ่นบานประตูแนวนอน" บานหนึ่งค่อย ๆ เลื่อนเข้ามาจากที่ไม่ไกลนัก มันเลื่อนเข้าไปใต้ท้องรถของเหอลี่ผิงโดยตรง ก่อนจะยื่นแขนกลสี่คู่ออกมาล็อกล้อทั้งสี่ไว้แน่นหนา แล้วยกรถลอยขึ้นจากพื้นทันที

เหอลี่ผิงยังไม่ทันได้ดูชัด ๆ เลยว่าทำงานอย่างไร ก็เห็นรถคันโปรดของตัวเอง "สไลด์" มุ่งหน้าไปยังห้องล้างรถที่กำหนดไว้เสียแล้ว

การทำงานชุดนี้ ไม่เพียงแต่ทำให้เหอลี่ผิงยืนเอ๋อเท่านั้น แม้แต่ครอบครัวที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็ยังเบิกตากว้างมองตาค้าง

โดยเฉพาะลูกชายคนเล็กของเหอลี่ผิงที่ชี้นิ้วพลางตะโกนลั่น

"ว้าว เท่จังเลย แม่ดูสิ เหมือนเมฆสีทองของซุนหงอคงเลย..."

ตอนนี้สีหน้าของเหอลี่ผิงเต็มไปด้วยความมึนงงว่าตัวเองกำลังอยู่ที่ไหนกันแน่

ขนาดตอนอยู่เมืองซานเฉิงเขายังไม่เคยเห็นหุ่นยนต์เคลื่อนย้ายรถที่ล้ำหน้าขนาดนี้มาก่อน นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มาเห็นที่เมืองอี๋เฉิงบ้านเกิดของตัวเองเป็นที่แรก

ใครจะไปคิดว่าการกลับมาบ้านเกิดจะได้มาเปิดหูเปิดตาแบบนี้

"แล้ว...เดี๋ยวตอนผมออกมา จะหารถยังไงล่ะครับ"

พนักงานผายมือไปทางทิศทางออกของโซนจอดรถซูเปอร์มาร์เก็ต

"หลังจากที่คุณซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้วเดินออกมา สามารถตรวจสอบตำแหน่งรถของคุณผ่านจออัจฉริยะตรงประตูได้เลยครับ"

"แต่เนื่องจากโซนจอดรถของเราค่อนข้างกว้าง มีช่องจอดถึงหนึ่งพันสองร้อยช่อง หากคุณไม่อยากเดินไป ก็สามารถเรียกหุ่นยนต์เคลื่อนย้ายรถผ่านจออัจฉริยะ ให้นำรถของคุณมาส่งถึงจุดที่กำหนดไว้ได้เช่นกันครับ"

นำรถมาส่งถึงตรงหน้าตัวเองเนี่ยนะ

ยังมีลูกเล่นแบบนี้ด้วยเหรอ

แน่ใจนะว่านี่คือซูเปอร์มาร์เก็ต

ไม่ใช่พวกศูนย์จัดแสดงนวัตกรรมอะไรทำนองนั้นแน่นะ

ต้องยอมรับเลยว่า มุกบริการล้างรถฟรีกับหุ่นยนต์เคลื่อนย้ายรถชุดนี้ ทำเอาเหอลี่ผิงอึ้งจนหน้าชาไปหมด

คราวนี้ ต่อให้เหอลี่ผิงจะปากแข็งแค่ไหน ก็ต้องยอมรับว่าระดับการบริการของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่มันเหนือชั้นจนน่าทึ่งจริง ๆ

นี่ขนาด...ยังไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปข้างในซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่อย่างเป็นทางการเลยนะ

ทุกคนในครอบครัวต่างพกพาความอยากรู้อยากเห็น เดินตามฝูงชนที่ตกตะลึงไม่แพ้กัน มุ่งหน้าไปยังประตูใหญ่ของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่

ประจวบเหมาะกับเป็นช่วงวันหยุด แถมการประชาสัมพันธ์ยังจัดเต็ม ทำให้ลูกค้าที่มาซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ในวันนี้เยอะเป็นพิเศษ

วันเปิดทำการก็แบบนี้แหละ เป็นเรื่องธรรมดา คนส่วนใหญ่ต่างก็แห่กันมาดูของแปลกและมาร่วมมุงความคึกคัก แต่หลังจากเปิดไปแล้ว จะสามารถดึงดูดลูกค้าให้อยู่หมัดได้หรือไม่ นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อประตูเลื่อนอัตโนมัติเปิดออก ก็ไม่ได้มีพนักงานมายืนเรียงสองแถวคอยเปล่งเสียงต้อนรับด้วยน้ำเสียงแปลกแปร่งแต่อย่างใด

นอกจากพื้นที่ที่ใหญ่กว่าเดิมแล้ว ตัวห้างของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ก็ไม่ได้มีความแตกต่างไปจากห้างค้าปลีกขนาดใหญ่อื่น ๆ มากนัก

เหอลี่ผิงที่เดิมทียังแอบคาดหวังอยู่บ้างจึงรู้สึกผิดหวังขึ้นมาทันที

ดูท่าคงมีแค่บริการล้างรถฟรีอย่างเดียวนั่นแหละที่นับเป็นจุดเด่นของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ได้

ทว่าตอนที่ไปหยิบรถเข็น ภรรยาของเหอลี่ผิงที่อุ้มลูกอยู่ก็วิ่งปรี่ไปข้าง ๆ ทันที

"ว้าว คุณดูสิ รถเข็นของเขามีที่นั่งเด็กให้ด้วยนะ..."

ได้ยินดังนั้น ทั้งครอบครัวก็รีบกรูเข้าไปดู พบว่ารถเข็นที่ปกติแล้วตามซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่ ๆ มักจะเป็นรูปแบบเดียวกันหมดนั้น

ทว่าที่ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ กลับถูกแบ่งออกเป็นหลายประเภทอย่างเหลือเชื่อ

มีทั้งแบบที่มีที่นั่งเด็กทารก แบบที่มีที่นั่งเด็กเล็ก หรือกระทั่งแบบที่มีแว่นขยายติดตั้งอยู่ตรงที่จับ ซึ่งจัดไว้ให้ผู้สูงอายุโดยเฉพาะ

ยิ่งไปกว่านั้น ใต้รถเข็นทุกคันยังมีเก้าอี้แบบดึงออกติดตั้งเอาไว้ หากเดินจนเมื่อย ก็สามารถดึงออกมานั่งพักได้ทันที

เหอลี่ผิงผู้ช่างสังเกตยังเห็นอีกว่า ทั้งสี่มุมของรถเข็นทุกคัน ล้วนหุ้มด้วยโฟมกันกระแทก เพื่อลดความเสียหายจากการชนให้ได้มากที่สุด

หากบอกว่าบริการล้างรถฟรีถือเป็นวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ ที่ช่วยดึงดูดลูกค้าให้หลั่งไหลเข้ามาอย่างมั่นคงและต่อเนื่องแล้วละก็

รถเข็นที่แยกประเภทตามการใช้งานอย่างละเอียดพวกนี้ ก็สะท้อนให้เห็นถึงรายละเอียดในเชิงปฏิบัติการของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ จากสายตาของภรรยาเหอลี่ผิงก็ดูออกแล้วว่า เธอเริ่มตกหลุมรักซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่เข้าให้แล้ว

ทว่าพ่อของเหอลี่ผิงกลับยังคงแขวะไม่เลิก

"บริการแค่นี้ก็งั้น ๆ แหละ"

เมื่อเห็นดังนั้น เหอลี่ผิงก็เอาบ้าง ยังคงปากแข็งต่อ

"ซูเปอร์มาร์เก็ตมีไว้ขายของ ไม่ได้มีไว้ขายบริการ จะดีหรือไม่ดี ตัวตัดสินมันอยู่ที่สินค้ากับราคาต่างหาก"

ด้วยเหตุนี้ สองพ่อลูกจึงยังคงดื้อดึงไม่ยอมแพ้กัน ทั้งครอบครัวพากันเดินลึกเข้าไปในโซนขายสินค้า

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่โซนขายสินค้า ทั้งครอบครัวก็ค้นพบความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดระหว่างซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่กับซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งอื่น

นั่นคือบนป้ายราคาสินค้าทุกชิ้น มีตัวเลขระบุไว้สองราคา

ราคาหนึ่งต่ำกว่า เป็นราคาทุนที่รับมา

อีกราคาหนึ่งสูงกว่า เป็นราคาขายหน้าร้าน

เหอลี่ผิงลองคำนวณคร่าว ๆ ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่มีอัตรากำไรขั้นต้นเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละสี่ถึงร้อยละหกเท่านั้น

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นวิธีติดป้ายราคาแบบนี้ ทั้งครอบครัวต่างรู้สึกแปลกใหม่และส่งเสียงร้องอุทานด้วยความทึ่ง

ไม่ว่าจะห้างสรรพสินค้า ซูเปอร์มาร์เก็ต หรือแม้แต่ร้านโชห่วยริมทาง ใครบ้างจะไม่ซ่อนราคาทุนเอาไว้ให้มิดชิด แล้วแอบบวกกำไรขายราคาแพง ๆ

แต่ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่กลับดีเหลือเกิน เล่นเปิดเผยราคาทุนให้เห็นกันโต้ง ๆ เลย

ติดป้ายราคาชัดเจนของแท้แน่นอน?

ซื้อแล้วไม่ขาดทุน และไม่มีทางถูกหลอกแน่ ๆ ใช่ไหมเนี่ย?

บอสใหญ่อย่างซูไป๋ ทั้งยังมีตำแหน่งเป็นถึงผู้ประกอบการเพื่อประชาชน ในเมื่อเขากล้าเปิดเผยราคาชัดเจนขนาดนี้ ก็พิสูจน์แล้วว่าราคาพวกนี้เป็นของจริงทั้งหมด

ไม่มีความจำเป็นต้องแกล้งทำปลอมเพื่อทุบป้ายชื่อเสียงตัวเองทิ้งเลยสักนิด

เจอไม้นี้เข้าไป คราวนี้เหอลี่ผิงยอมรับจากใจจริงแล้ว

ยอมรับอย่างหมดหัวใจ

ตอนแรกเขายังแอบกังวลว่าบอสซูคนนี้จะมาหลอกฟันคนบ้านเดียวกัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า จะเป็นตัวเขาเองที่เอาใจคนแคบไปวัดใจสุภาพบุรุษ

บอสซูนี่มีจิตสำนึกที่ดีจริง ๆ

แค่บริการระดับนี้ กับความจริงใจในการติดป้ายราคาแบบนี้ ก็ทิ้งห่างวอลมาร์ตไม่เห็นฝุ่นแล้ว

ขอเพียงแค่สินค้าของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่มีคุณภาพได้มาตรฐาน เขาจะกลับมาเป็นครั้งที่สอง ครั้งที่สาม...และมาอุดหนุนตลอดไปแน่นอน

ขณะที่ทั้งครอบครัวกำลังสงสัยใคร่รู้ว่าคุณภาพสินค้าของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่จะเป็นอย่างไรอยู่นั้น

พอเดินเข้าสู่โซนของใช้ในชีวิตประจำวัน ภรรยาของเหอลี่ผิงก็ถึงกับก้าวขาไม่ออก

"แม่คะ รีบมาดูนี่เร็ว แม่ไม่ได้อยากได้กระทะผัดรุ่นนี้มาตลอดเหรอคะ คราวก่อนพวกเราไปดูที่วอลมาร์ต เขาขายตั้งพันกว่าหยวน แม่เสียดายเงินเลยไม่ยอมซื้อ"

"ไม่ต้องหรอก จะต้องใช้กระทะแพงขนาดนั้นไปทำไม เงินตั้งขนาดนั้นเอาไปซื้อกับข้าวได้ตั้งกี่มื้อ"

"ไม่ใช่ค่ะแม่ รุ่นนี้ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ขายแค่หนึ่งร้อยยี่สิบหยวนเองค่ะ"

"อ้าวเหรอ ขอดูหน่อยซิ..."

"จริงด้วย หน้าตาเหมือนกันเป๊ะเลย ต่างกันแค่ยี่ห้อ...นี่คงไม่ใช่ของปลอมหรอกนะ"

พอได้ยินคำว่าของปลอม แม้กระทั่งเหอลี่ผิงกับพ่อก็ยังรีบเดินเข้ามามุงดู

ตัวเหอลี่ผิงเองยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อ แม้เขาจะคิดว่าสินค้าของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่อาจเทียบกับวอลมาร์ตไม่ได้ แต่ก็คงไม่ถึงขั้นหน้าด้านเอาของปลอมมาวางขายโจ่งแจ้งขนาดนี้หรอกมั้ง

ขณะที่ทุกคนในครอบครัวกำลังสงสัยและไม่แน่ใจ พนักงานขายในชุดฟอร์มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหา

"สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ"

"สวัสดีครับ คือกระทะเคลือบใบนี้ของพวกคุณ เหมือนกับรุ่นที่ขายในวอลมาร์ตเลยเหรอครับ"

เมื่อเผชิญกับคำถามของภรรยาเหอลี่ผิง พนักงานขายไม่ได้เลือกตอบตรง ๆ แต่กลับตอบด้วยความสุภาพว่า

"เป็นอย่างนี้ค่ะ หากคุณผู้หญิงซื้อกระทะเคลือบใบนี้กลับไปแล้วเกิดปัญหาใด ๆ ทางเรามีนโยบายยินดีคืนเงินภายในเจ็ดวัน และเปลี่ยนสินค้าใหม่ได้ภายในสิบสี่วันค่ะ"

คืนเงินได้ในเจ็ดวัน? เปลี่ยนสินค้าได้ในสิบสี่วันเนี่ยนะ?

มีแบบนี้ด้วยเหรอ?

พอได้ยินเช่นนั้น เหอลี่ผิงก็แสดงสีหน้าไม่เชื่อขึ้นมาทันที

"แน่ใจนะว่าไม่มีเงื่อนไขแอบแฝง? ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไรก็คืนเงินได้หมดเลยเหรอ? ไม่ใช่ว่าตอนนี้พูดจาซะดิบดี แต่พอจะเอามาคืนจริง ๆ กลับยกเหตุผลข้ออ้างสารพัดขึ้นมานะ"

ท่ามกลางท่าทีคาดคั้นของเหอลี่ผิง รอยยิ้มอันกระตือรือร้นของพนักงานขายไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

"คุณผู้ชายคะ ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ จริง ๆ ค่ะ ต่อให้สินค้าจะไม่มีปัญหาเรื่องคุณภาพใด ๆ เลย เพียงแค่คุณลูกค้ารู้สึกว่าซื้อแพงไป หรือไม่อยากได้แล้ว ก็สามารถนำมาขอคืนเงินได้ภายในเจ็ดวันค่ะ"

ยังไม่ทันที่เหอลี่ผิงจะได้ตั้งสติ ภรรยาของเขาก็คว้ากระทะก้นแบนที่แพ็กเรียบร้อยหย่อนลงรถเข็นทันที ก่อนจะพูดอย่างใจป้ำ

"ซื้อ!"

นี่...เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

หลังจากนั้น เหอลี่ผิงก็ได้ยินคำพูดทำนองนี้หลุดออกมาจากปากภรรยากับแม่อย่างไม่หยุดหย่อน

"ว้าว ผ้านวมไหมสำหรับหน้าร้อนรุ่นนี้ถูกกว่าในห้างตั้งเกินครึ่งแน่ะ ซื้อ ซื้อเลย"

"จริงดิ แชมพูที่ฉันอยากได้มาตลอด ตอนเขาไลฟ์สดแย่งกดกันแทบตายก็ไม่ได้ ในซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่กลับมีเพียบขนาดนี้เนี่ยนะ"

"พ่อ มาลองรองเท้าหนังคู่นี้เร็ว ของแท้แน่นอนอยู่แล้ว เขารับประกันคืนเงินในเจ็ดวันด้วยนะ"

ต้องยอมรับเลยว่า ราคาของซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่มันยากที่จะไม่ทำให้ใจสั่น

ประเด็นสำคัญคือไม่ต้องกลัวว่าจะเจอของปลอมคุณภาพห่วย การันตีคืนเงินในเจ็ดวัน เปลี่ยนสินค้าในสิบสี่วัน ช่วยให้ลูกค้าช็อปแหลกเปย์ไม่ยั้งได้อย่างสบายใจ

ซื้อน่ะมันสะใจอยู่หรอก แต่มองดูรถเข็นที่พูนขึ้นเรื่อย ๆ เหอลี่ผิงก็แทบจะร้องไห้ไม่ออก

ไหนตกลงกันว่าจะมาเดินเล่นเฉย ๆ ไหงกลายมาเป็นรับของไปขายส่งซะงั้น

ดูทรงแล้ว วันนี้ถ้าไม่ยอมเปย์เงินเดือนไปสักครึ่งเดือน คงอย่าหวังว่าจะได้ก้าวขาออกจากที่นี่เลย

(นี่แค่วันเปิดร้าน ยังไม่ใช่จุดพีคสุด จุดสะใจจะระเบิดตูมตามติดต่อกันเร็ว ๆ นี้ ทุกคนใจเย็น ๆ น้า)