ตอนที่ 97 ออกเดินทาง มุ่งหน้าสู่เมืองอี๋เฉิง!

เช่นเดียวกับบ้านสกุลเหอ ทันทีที่ข่าวภาคเที่ยงออกอากาศ

ทั่วทั้งเมืองอี๋เฉิง ทุกชุมชนเล็กใหญ่ แทบทุกหลังคาเรือนต่างมีเสียงด่าทอด้วยความโกรธแค้นและเสียงกระแทกประตูปิดดังระงมขึ้นไม่ขาดสาย

หากพูดถึงบารมีและความน่านับถือของซูไป๋ในท้องถิ่นเมืองอี๋เฉิงแล้ว เขาติดสามอันดับแรกอย่างแน่นอน

มหาเศรษฐีระดับแสนล้านที่ก้าวออกไปจากเมืองอี๋เฉิงคนนี้ ไม่เคยลืมบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเองเลยแม้แต่น้อย

ไม่เพียงแต่มาลงทุนสร้างโรงงานในเมืองอี๋เฉิงเพื่อสร้างงานสร้างอาชีพให้แก่พ่อแม่พี่น้องร่วมบ้านเกิด แม้กระทั่งโรงเรียนประถมการกุศลและสถานสงเคราะห์คนชราหลายแห่งในเมืองอี๋เฉิง ต่างก็มีซูไป๋เป็นผู้บริจาคเงินก่อสร้างทั้งสิ้น

มาบัดนี้ ซูไป๋ยังมาเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ขึ้นที่บ้านเกิด เพื่อให้พ่อแม่พี่น้องชาวเมืองอี๋เฉิงได้ซื้อหาสินค้าดีราคาถูก

แล้วใครกันล่ะที่ได้ประโยชน์จากเหตุการณ์เหลียงเหวินเชา พนักงานซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่กว่าพันชีวิตนั้น ก็ล้วนเป็นลูกหลานชาวเมืองอี๋เฉิงไม่ใช่หรือไง

ทุกเรื่องราว ทุกสิ่งที่เขาทำ ชาวเมืองอี๋เฉิงต่างมองเห็นและจดจำไว้ในใจเสมอ

โบราณว่าไว้ว่าสายตาของชาวบ้านนั้นเฉียบแหลม ใครดีต่อพวกเขา พวกเขาย่อมรู้แจ้งแก่ใจยิ่งกว่าใคร

ยิ่งบวกกับช่วงสองวันที่ผ่านมาที่ซูไป๋ถูกก่นด่าบนโลกออนไลน์ ทุกคนก็เห็นอยู่เต็มตาและร้อนใจแทนอยู่แล้ว

ตอนนี้ถึงขั้นมีคนมาลอบวางเพลิงซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วยังลอบสังหารซูไป๋อีกเนี่ยนะ

สรุปว่าพวกกลุ่มทุนคิดว่าชาวเมืองอี๋เฉิงหลายล้านคนอย่างพวกเราไม่มีตัวตนอยู่จริงใช่ไหม

ลูกหลานเมืองอี๋เฉิงของพวกเรา สมควรโดนพวกแกมารังแกงั้นเหรอ

สำหรับพ่อแม่พี่น้องชาวเมืองอี๋เฉิงเหล่านี้ การเล่นเน็ตพวกเขาอาจไม่สันทัด ภายใต้การควบคุมของพวกกลุ่มทุน พวกเขาก็ไม่อาจช่วยส่งเสียงแทนซูไป๋ได้

แต่ต่อให้พวกกลุ่มทุนจะเก่งกาจมาจากไหน จะมาควบคุมโลกความเป็นจริงได้ด้วยงั้นเหรอ

พวกแกไม่อยากให้ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่เปิดต่อไปได้ไม่ใช่เหรอ ถ้างั้นพวกเราก็จะไม่ยอมให้เป็นไปตามที่พวกแกต้องการ

ขณะที่พ่อเหอกับแม่เหอเดินออกจากบ้านด้วยสีหน้าเดือดดาล เหล่าจางเพื่อนบ้านฝั่งตรงข้ามก็เปิดประตูเดินหน้าถมึงทึงออกมาพอดี

"เหล่าเหอ ดูข่าวหรือยัง"

"ดูแล้ว บรรพบุรุษมันเถอะ มารังแกกันถึงหัวชาวเมืองอี๋เฉิงเลยนะเว้ย"

"แม่มันสิ ไป ไปซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่กัน"

"ไปด้วยกันเลย คิดตรงกันเป๊ะ"

สำหรับพ่อแม่พี่น้องชาวเมืองอี๋เฉิงผู้ซื่อสัตย์จริงใจเหล่านี้ การพิมพ์ส่งเสียงให้ซูไป๋บนอินเทอร์เน็ตมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย มีแต่เรื่องลวงตาทั้งนั้น

ถ้าจะสนับสนุน มันต้องลงมือทำจริง

ไม่มีอะไรจะจริงใจไปกว่าการควักเงินสดออกจากกระเป๋าไปอุดหนุนซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่อีกแล้ว

ตลอดทางที่ลงลิฟต์มา แทบทุกชั้นจะมีคนเดินเข้าลิฟต์มาเพิ่ม และทุกคนล้วนไม่มีข้อยกเว้น ต่างก็ดูข่าวมาทั้งนั้น ปากต่อปากเล่าต่อกันไปจนตั้งใจจะไปอุดหนุนซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่

พอเดินพ้นประตูตึกออกมา สถานการณ์ยิ่งอลังการกว่าเดิม ทั่วทั้งหมู่บ้านจัดสรรเต็มไปด้วยความโกลาหลคึกคัก บ้างยืนเท้าสะเอวด่าพ่อล่อแม่ บ้างโทรศัพท์ตามพรรคพวก บ้างยกกันมาทั้งครอบครัว รวมตัวกันเป็นคลื่นมหาชนขนาดใหญ่ หลั่งไหลมุ่งหน้าสู่ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่อย่างเกรียงไกร

ภาพเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นตามตรอกซอกซอยทั่วทั้งเมืองอี๋เฉิง แม้แต่ชาวบ้านตามตำบลและชนบทโดยรอบเมืองอี๋เฉิงจำนวนมาก พอได้ยินว่าซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ถูกเผา ได้ยินว่าซูไป๋ถูกรังแก ต่างก็รีบวางงานในมือลงทันที แล้วพากันแห่แหนมุ่งหน้าตรงไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่อย่างมืดฟ้ามัวดิน

ถ้าจะพูดถึงความเลือดร้อน ตอนที่สู้กับพวกญี่ปุ่นในอดีต ลูกผู้ชายชาวชวนอวี๋ไม่เคยขี้ขลาดเลยสักครั้ง

กลุ่มทุนเหรอ ช่างหัวกลุ่มไหนเถอะ บนแผ่นดินเมืองอี๋เฉิงแห่งนี้ ต่อให้เป็นกลุ่มไหน เดี๋ยวจะทุบให้กลายเป็นฮูลาฮูปให้หมด

...

และในขณะที่ชาวเมืองอี๋เฉิงกำลังหลั่งไหลมุ่งหน้าไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่อย่างมหาศาลนั้น

ในเวลาเดียวกัน

เมืองหรงเฉิง

ประจวบเหมาะกับช่วงที่การสอบเข้ามัธยมปลายและการสอบเกาเข่าเพิ่งสิ้นสุดลง ผู้ปกครองจำนวนมากจึงวางแผนพาลูกหลานที่เพิ่งสอบเสร็จออกไปเที่ยวพักผ่อน

ครอบครัวหนึ่งที่มีสมาชิกห้าคนในเขตเมืองทางเหนือของเมืองหรงเฉิง กำลังพูดคุยกันอย่างเบิกบานใจว่าจะพาลูกไปเที่ยวที่ไหนดี

ทันใดนั้น ข่าวที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นก็ดึงดูดความสนใจของคนทั้งบ้าน

ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ถูกลอบวางเพลิงงั้นเหรอ

ซูไป๋ถูกลอบสังหารเหรอ

กำลังยื้อชีวิตอยู่ในโรงพยาบาลเนี่ยนะ

หากเทียบกับเมืองอี๋เฉิงแล้ว เมืองหรงเฉิงนับเป็นบ้านเกิดแห่งที่สองของซูไป๋

เพราะสำนักงานใหญ่ของต้าหมี่เทคโนโลยีตั้งอยู่ที่เมืองหรงเฉิง อีกทั้งภาพลักษณ์ของซูไป๋ที่เป็นคนฟังคำแนะนำและมีคุณธรรม ทำให้เขาเป็นที่รักใคร่ของชาวบ้านในเมืองหรงเฉิงอย่างมาก

สำหรับเหตุการณ์เหลียงเหวินเชาในครั้งนี้ ชาวบ้านส่วนใหญ่ต่างก็ถือหางสนับสนุนเขา

เป็นเจ้านายแท้ ๆ จะจ่ายเงินเดือนให้ลูกน้องตัวเองเพิ่มขึ้นหน่อยมันจะไปผิดตรงไหน

เพียงแต่แวดวงกลุ่มทุนคอยควบคุมกระแสความคิดเห็นบนโลกอินเทอร์เน็ตเอาไว้อย่างเหนียวแน่น ไม่ยอมให้ทุกคนได้พูดแทนซูไป๋ก็เท่านั้น

เดิมทีคิดว่าเรื่องนี้แค่เถียงกันบนเน็ตสักสองวันเดี๋ยวก็ซาไป ใครจะไปคาดคิด

พวกมันถึงกับกล้าไปเผาซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่เลยงั้นเหรอ

แถมยังลอบสังหารซูไป๋อีกเนี่ยนะ

พอได้ยินว่าซูไป๋ยังคงอยู่ระหว่างการกู้ชีพในโรงพยาบาล หัวใจของคนทั้งบ้านก็พลอยบีบรัดแน่นตามไปด้วย

ในบรรดานักธุรกิจทั้งหลาย ซูไป๋นับเป็นหนึ่งในคนส่วนน้อยที่กล้าลุกขึ้นมาเป็นปากเป็นเสียงแทนชาวบ้านตาดำ ๆ

หากซูไป๋เป็นอะไรขึ้นมา ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ต้องเจ๊งไป

แล้วหลังจากนี้จะยังมีใครกล้าลุกขึ้นมาพูดแทนประชาชนอยู่อีก

ใคร ๆ ต่างก็พูดกันว่า ผู้ที่แบกฟืนมาให้ทุกคน ย่อมไม่อาจปล่อยให้เขาต้องหนาวตายท่ามกลางพายุหิมะ

แล้วคนที่ยอมแบกรับเพื่อขึ้นเงินเดือนให้ทุกคนอย่างซูไป๋เนี่ย อย่าว่าแต่หนาวตายเลย แค่เขาเป็นหวัดขึ้นมา ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็ผิดกันหมดแล้ว

พอดูข่าวจบ ทุกคนในบ้านก็เบนสายตาไปมองลูกสาวที่เพิ่งสอบเกาเข่าเสร็จหมาด ๆ

ลูกสาวเองก็เข้าใจความคิดของคนในครอบครัวได้ในทันที ก่อนจะยิ้มพลางเอ่ยขึ้นมา

"พวกคุณอย่าลืมสิคะว่าหนูก็เป็นแฟนคลับตัวยงของประธานซูเหมือนกัน"

"หนูไม่ติดเลยนะที่จะปักหมุดจุดหมายแรกของทริปปิดเทอมนี้ไว้ที่เมืองอี๋เฉิง"

"พอดีเลย หนูก็อยากไปเดินเล่นที่ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่อยู่เหมือนกัน..."

เมื่อเห็นดังนั้น คนทั้งบ้านจึงเห็นพ้องต้องกันในทันที

จุดหมายแรก ไปเมืองอี๋เฉิง

ไปสนับสนุนซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่

ไปสนับสนุนประธานซู!

...

เมื่อเทียบกับพวกผู้ใหญ่แล้ว เหล่านักศึกษาที่ได้ฉายาว่าเป็นหน่วยรบพิเศษสายเที่ยวยิ่งใช้อารมณ์และความหุนหันพลันแล่นมากกว่า

ประจวบเหมาะกับที่มหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในเมืองอี๋เฉิงปิดเทอมพอดี

นักศึกษาจำนวนมากต่างพากันรวมกลุ่มจัดทริปเที่ยวช่วงปิดเทอม

โดยเฉพาะชมรมนักปั่นจักรยานในย่านมหาวิทยาลัยเมืองหรงเฉิง ถึงขั้นรวมพลจัดทีมปั่นจักรยานกว่าสองร้อยชีวิต เตรียมใช้ช่วงวันหยุดปั่นพิชิตทางหลวงสาย 318

วันนี้กำลังเตรียมตัวออกเดินทางกันอยู่ดี ๆ ในขบวนก็มีข่าวแพร่สะพัดขึ้นมา

"แย่แล้ว ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่โดนเผา!"

"ประธานซูก็โดนลอบสังหารด้วย ตอนนี้ยังไม่รู้เป็นตายร้ายดีเลย!"

เมื่อได้ยินข่าวดังนั้น บรรดานักศึกษาต่างพากันร้องอุทานด้วยความตกใจ

เมื่อเทียบกับกลุ่มผู้ใหญ่แล้ว นักศึกษากลุ่มนี้นี่แหละคือกองกำลังหลักบนโลกอินเทอร์เน็ตอย่างแท้จริง

ในหมู่แฟนคลับของซูไป๋เองก็มีนักศึกษาอยู่เป็นจำนวนมหาศาล

แทบจะในมือถือของนักศึกษาทุกคนล้วนเซฟมีมรูปซูไป๋กดหมูเอาไว้

เพราะความคุ้มค่าเกินราคาของมือถือต้าหมี่ ในบรรดานักศึกษา 10 คน จะมีถึง 9 คนที่ใช้มือถือต้าหมี่

สำหรับนักศึกษากลุ่มนี้ ซูไป๋คือบอสใหญ่ระดับแสนล้าน คือผู้ก่อตั้งต้าหมี่เทคโนโลยี

ทว่าบนโลกอินเทอร์เน็ต ซูไป๋กลับเหมือนเพื่อนเก่าคนหนึ่งมากกว่า

และตอนนี้เพื่อนเก่าคนนี้กำลังเจอกับความยากลำบาก กำลังตกที่นั่งลำบาก

เพียงเพราะขึ้นเงินเดือนให้พนักงาน เรียกร้องให้ปรับเพิ่มค่าแรงให้ทุกคน เลยถูกกลุ่มทุนผนึกกำลังกันต่อต้านคว่ำบาตร

ถึงขนาดที่ซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ยังถูกเผา

แม้แต่ตัวซูไป๋เองก็ยังถูกลอบสังหาร

กระสุนทั้งสามนัดนั้น ซูไป๋ต้องโดนยิงแทนใครกันล่ะ ถ้าไม่ใช่เพื่อคนธรรมดาตาดำ ๆ นับหมื่นนับแสนคนเหล่านี้

พอได้ยินข่าวนี้ นักศึกษาชายคนหนึ่งก็เดินตรงเข้าไปหากัปตันทีมปั่นจักรยาน

"หัวหน้า ผมไม่ไปสาย 318 แล้วนะ"

"ผมด้วย ผมก็ไม่ไปแล้ว"

"ฉันก็เหมือนกัน"

เมื่อเห็นทุกคนต่างพากันหาข้ออ้างขอถอนตัวออกจากทีม มีหรือที่กัปตันทีมปั่นจักรยานจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ทุกคนต่างอยากจะมุ่งหน้าไปเมืองอี๋เฉิงเพื่อสนับสนุนซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่และประธานซู

แล้วมีหรือที่ตัวเขาเองจะไม่อยากไป

"ถ้าพวกนายจะขอถอนตัวเพราะอยากไปเมืองอี๋เฉิงเพื่อซัพพอร์ตซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่ล่ะก็ ฉันว่าไม่เห็นจำเป็นต้องทำแบบนั้นเลย"

"เพราะพวกเราเปลี่ยนจุดหมายแรกของการปั่นจักรยานให้เป็นเมืองอี๋เฉิงได้อยู่แล้วนี่"

พอนักศึกษาทั้งหลายได้ยินเช่นนั้นก็ตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่

ทว่ายังไม่ทันที่ทีมปั่นจักรยานสองร้อยกว่าคนนี้จะได้ออกเดินทาง รุ่นพี่สาวจากสโมสรนักศึกษาก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหา พลางพูดด้วยอาการหอบเหนื่อย

"ได้ยินว่าพวกนายจะเปลี่ยนเส้นทางไปเมืองอี๋เฉิงเหรอ"

"มีอะไรเหรอครับ"

รุ่นพี่สาวยื่นประวัติแชตวีแชตของตัวเองให้ดู ซึ่งเต็มไปด้วยข้อความเรียงพรืดจากคนที่อยากจะไปเมืองอี๋เฉิงเพื่อสนับสนุนซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่และซูไป๋

"งั้นพวกนายคงต้องรอก่อนแล้วล่ะ เพราะคนที่อยากไปเมืองอี๋เฉิงเพื่อซัพพอร์ตซูเปอร์มาร์เก็ตต้าหมี่น่ะ..."

"...ไม่ได้มีแค่พวกนายหรอกนะ"