ตอนที่ 95
บทที่ 95 แบไต๋ไปเลย! งานนี้สปอนเซอร์กับตำรวจจะรับมือยังไงล่ะเนี่ย?
minibunny · 9,893 ตัวอักษร
หลังจากคุยรายละเอียดการเดินทางกับหยางมี่เสร็จเรียบร้อยแล้ว
หลินเซี่ยก็เดินยิ้มหน้าบานออกจากบริษัทเจียสิง
เตรียมตัวกลับบ้านไปพักผ่อน
ส่วนขวดพลาสติกในมือน่ะเหรอ?
หึหึ!
มีเงินก้อนโตมารออยู่ตรงหน้าแล้ว
ใครมันจะไปมัวเก็บขวดพลาสติกอีกล่ะ?
ดังนั้น
ตอนที่เดินผ่านถังขยะ
หลินเซี่ยก็จัดการโยนขวดพลาสติกที่อุตส่าห์ก้มหน้าก้มตาเก็บมาอย่างยากลำบาก
ทิ้งลงถังขยะไปจนหมดเกลี้ยง!
ไปซะเถอะลูกแม่~
เก็บไว้ให้ผู้มีบุญคนต่อไปมาสานต่อก็แล้วกันนะ~
"พี่น้องทั้งหลาย วันนี้ผมขอตัวกลับไปนอนพักเอาแรงก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยลุยหาเงินก้อนโตกัน!"
เมื่อเห็นท่าทางกระหยิ่มยิ้มย่องของหลินเซี่ย
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็พากันโห่ร้องโอดครวญด้วยความอิจฉาตาร้อน
แต่ละคนเปรี้ยวปากอยากได้เงินก้อนโตบ้าง
แต่หลินเซี่ยก็ไม่ได้สนใจคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดเลยแม้แต่น้อย
เขากล่าวคำอำลากับผู้ชม
แล้วกดปิดไลฟ์สดไปหน้าตาเฉย
...
ในคืนนั้น
บนฮอตเสิร์ช
ก็มีเรื่องให้วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างสนุกปากอีกเช่นเคย
#มีดาราบ้านไหนซวยขนาดนี้บ้างเนี่ย? ไปเป็นพยานรู้เห็นเหตุการณ์ แต่ดันโดนตำรวจรวบตัวเร็วกว่าคนก่อเหตุซะอีก!?
#ผู้กองจ้าวผู้เปี่ยมไปด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ไสยศาสตร์งมงายมันไม่ดีนะลูก!
#มีบอสบ้านไหนรับงานเสริมให้ศิลปินในสังกัดตัวเองแบบนี้บ้างเนี่ย? ให้ไปตามหาศพเนี่ยนะ?
#บริษัทเจียสิงนับวันยิ่งทำตัวท้าทายกฎหมายเข้าไปทุกที ขยายขอบเขตธุรกิจไปไกลขนาดนี้เลยเหรอ?
แฮชแท็กพวกนี้เหมือนกินยาโด๊ปเข้าไป
ความนิยมพุ่งกระฉูดทะลุเพดานอย่างรวดเร็ว
และเมื่อชาวเน็ตได้ดูคลิปวิดีโอจบ
ทุกคนต่างก็หัวเราะจนท้องแข็งไปตามๆ กัน
"แม่ร่วง! ฉันยังเผือกเรื่องตามหาศพเมื่อเช้าไม่ทันจบเลย เรื่องใหม่มาอีกแล้วเหรอวะเนี่ย?"
"หลินเซี่ยคนนี้มันเก่งจริงๆ ความเร็วในการสร้างข่าวเผือกของหมอนี่ แซงหน้าความเร็วในการเสพข่าวของฉันไปแล้วล่ะ"
"แต่พูดตามตรงนะ พอเห็นเขาโดนหิ้วไปจิบน้ำชาอีกรอบ ฉันชักจะเริ่มชินชาแล้วว่ะ"
"หลินเซี่ย: พี่ชายเอ๊ย อย่าว่าแต่นายเลย ฉันเองก็ชินชาเหมือนกันแหละ ไม่เห็นเหรอว่าคราวนี้โดนยัดเยียดให้จิบน้ำชาแบบมัดมือชกเลย ฉันล่ะขมขื่นใจเหลือเกิน!"
"หัวหน้าสถานีตำรวจคนนี้ก็ตลกชะมัด พรืดดด ฮ่าๆๆๆ ครั้งก่อนยังบอกว่าพกของพวกนั้นมันสมเหตุสมผลอยู่เลย คราวนี้กลับมาส่งสัญญาณเตือนรัวๆ ว่าไสยศาสตร์งมงายมันเป็นเรื่องต้องห้าม ฮ่าๆๆ!"
"ก็แหงล่ะสิ เมื่อเช้าลูกสาวแกเพิ่งจะโชว์วิชาควบคุมศพไปหมาดๆ แกจะไม่อยู่ไม่สุขได้ยังไงล่ะ ฮ่าๆๆ!"
"ที่หลุดโลกที่สุดก็คือบอสหยางต่างหาก นี่คือกลยุทธ์ 'สู้ไม่ได้ก็เข้าร่วม' ใช่ไหม? พอรู้ว่าห้ามหลินเซี่ยไม่ให้ไปจิบน้ำชาไม่ได้ ก็เลยเป็นฝ่ายชงชาประเคนให้ซะเลยใช่ไหม?"
"แม่เจ้าโว้ย! ฉันเคยเห็นแต่คนชงไก่ (มุกตลกหมายถึงส่งผู้หญิงไปให้) นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เห็นคนชงชาให้!"
"ชงไก่มันคืออะไรวะ? ฉันรู้จักแต่การนอนกินไก่! (มุกตลกหมายถึงเล่นเกมชนะ)"
"พวกนายนี่มันสุดยอดจริงๆ นอนกินไก่อะไรฉันไม่รู้จักหรอก ฉันรู้จักแต่การทำไก่! (มุกตลกหมายถึงทำอาหาร)"
"คอมเมนต์บนนายยอดเยี่ยมมาก! นายนี่มันรู้ใจเรื่องการทำไก่จริงๆ!"
...
หลินเซี่ยไม่ได้สนใจแฮชแท็กบนโลกออนไลน์พวกนี้เท่าไหร่นัก
เรื่องเดียวที่เขาสนใจก็คือ
เรื่องคลิปวิดีโอการควบคุมศพเมื่อช่วงเช้าต่างหาก
แม้ว่ามันจะทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก
แต่ดูเหมือนว่าทางเจ้าหน้าที่จะไม่ได้เข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้สักเท่าไหร่?
แถมทางฝั่งของจ้าวรั่วหนานก็ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย
งั้นก็หมายความว่า...
ต่อให้มีการปลุกศพและควบคุมศพเกิดขึ้นจริงๆ
ก็จะไม่ถูกตราหน้าว่าเป็นการงมงายไสยศาสตร์งั้นสิ?
งั้นก็ยิ่งไม่ต้องกลัวว่าจะถูกเรียกไปจิบน้ำชาแล้วสิ!
แต่ถึงแม้ว่าครั้งนี้จะต้องไปจิบน้ำชา หลินเซี่ยก็ยอมรับได้
เขาเป็นแค่ดาราโนเนม หาเงินในวงการบันเทิงก็ไม่ค่อยจะได้
ตอนนี้มีโอกาสหาเงินจากอาชีพเสริมโผล่มา
มีเงินให้หาแล้วไม่หา ก็ไอ้โง่แล้วปะ?
ส่วนเสียงนกเสียงกาในอินเทอร์เน็ตน่ะเหรอ?
ปล่อยให้พวกเขาเห่าหอนไปเถอะ
เขาเป็นแค่ดาราตัวเล็กๆ ออกไปหาเงินทำอาชีพเสริมมันสมเหตุสมผลดีออกใช่ไหมล่ะ?
มีอะไรให้ต้องมานั่งจับผิดกันนักหนาเนี่ย
บ้าบอที่สุด!!
ยืนหยัดอย่างมั่นใจ.jpg!
ส่วนเรื่องเงินรายได้จากการไลฟ์สดน่ะเหรอ?
หลินเซี่ยรู้สึกว่าตัวเองสามารถหาเงินด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองได้
ยังไม่จำเป็นต้องไปกอบโกยเงินจากแฟนคลับหรอก!
ไม่อย่างนั้น เขาคงผันตัวไปเป็นสตรีมเมอร์ขายของแล้ว
พี่น้องทั้งหลาย แส้ควบคุมศพนี่พวกนายอยากได้ไหม?
ถ้าทำแบบนั้น คงรวยเละไปนานแล้ว
สรุปง่ายๆ ก็คือ ทำได้แต่ไม่จำเป็น
อะไรที่สามารถหามาได้ด้วยสองมือของตัวเอง
ก็พึ่งพาสองมือของตัวเองนี่แหละดีที่สุด~
เขาหาเงินจากการตามหาศพด้วยความสามารถของตัวเองล้วนๆ!
ไม่เห็นจะน่าอายตรงไหนเลย!!
...
ดังนั้น
รุ่งเช้าของวันถัดมา
หลินเซี่ยก็ตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ด้วยความตื่นเต้น
จากนั้น เขาก็ทำการสุ่มรางวัลประจำวันตามปกติ
[ติ๊ง! สุ่มรางวัลสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับทักษะการงมศพระดับปรมาจารย์!]
พรืด!!!
หลินเซี่ยที่กำลังแปรงฟันอยู่
พ่นน้ำในปากออกมาพรวดใหญ่
แม่ร่วงเอ๊ย!
ตอนนี้ฉันอุตส่าห์ปรับสภาพจิตใจ ยอมรับเรื่องไปจิบน้ำชาได้แล้วนะ
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า แกจะสรรหาแต่ทักษะชวนสยองขวัญสั่นประสาทมาให้ฉันมากขึ้นเรื่อยๆ นะโว้ย!
เข้าใจไหมเนี่ย?
You know?
Understand?
ก่อนหน้านี้ก็ควบคุมศพ มาตอนนี้ก็งมศพอีกเหรอ?
เอาไงต่อดีล่ะ?
ขั้นตอนต่อไปคงเป็นบรรจุศพลงโลง ทำพิธีฝัง แล้วก็พับกระดาษกงเต๊กเลยสิใช่ไหม?
ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันจะมาเป็นดาราทำบ้าอะไรล่ะ?
เปิดธุรกิจรับจัดงานศพครบวงจรไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ
เหมือนกับโปรโมชั่นโรงพยาบาลที่ว่า ขลิบหนังหุ้มปลายคนที่สองลดครึ่งราคาไง
ถึงตอนนั้น เขาก็จะออกโปรโมชั่นบ้าง
ป้ายหลุมศพป้ายที่สองลดครึ่งราคา!!
จัดงานศพ 1 แถม 1!
ยินดีต้อนรับใช้บริการในครั้งหน้านะคร้าบ!
"ครั้งนี้ ฉันว่าสปอนเซอร์คงจะหนีเตลิดเปิดเปิงไปจริงๆ แล้วล่ะมั้ง?"
พอนึกถึงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นในวันนี้
ความร่าเริงของหลินเซี่ยก็มลายหายไปในพริบตา
เขาล่ะปวดตับของแท้เลย!
ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา
หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย
หลินเซี่ยก็กดเปิดระบบไลฟ์สด
พร้อมกับขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคู่ใจมุ่งหน้าไปยังบริษัทเจียสิง
ทันทีที่เปิดไลฟ์
เมื่อเห็นหน้าตาอมทุกข์ของหลินเซี่ย
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็พากันสงสัย
"อ้าว? วันนี้สตรีมเมอร์เป็นอะไรไปเนี่ย? ไม่ใช่ว่าจะไปหาเงินก้อนโตหรอกเหรอ? ทำไมถึงทำหน้าเซ็งแบบนั้นล่ะ?"
"จะให้ดีใจออกได้ยังไงล่ะ? ก็ไปตามหาศพนี่นา? คงหนีไม่พ้นต้องโชว์วิชาควบคุมศพแห่งเซียงซีอีกแน่ๆ งานนี้สงสัยต้องกระดกน้ำชาสักอึกย้อมใจก่อนล่ะมั้ง?"
"ฮ่าๆๆ! เมื่อวานฟังจากที่บอสหยางพูด ดูเหมือนว่าต้องเดินทางไปต่างจังหวัดด้วยนะ? นี่เตรียมปลดล็อกพื้นที่จิบน้ำชาแห่งใหม่แล้วใช่ไหมเนี่ย?"
"ทำได้เยี่ยมมาก ขอแสดงความยินดีกับสตรีมเมอร์ล่วงหน้าที่กำลังจะปลดล็อกสถานที่จิบน้ำชาแห่งใหม่!"
"เอาล่ะ พวกตัวป่วนทั้งหลาย เลิกแซวได้แล้ว สตรีมเมอร์เขาถอดใจยอมแพ้แล้ว พวกนายลองดูชื่อหัวข้อไลฟ์สิ"
"อ้าว? ชื่อหัวข้อไลฟ์เป็นอะไรไปล่ะ?"
"..."
เมื่อมีคนทักขึ้นมา
บรรดาผู้ชมถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้อ่านชื่อหัวข้อไลฟ์สดของวันนี้
[วันที่ 45 ของการท้าทำอาชีพเสริม 360 อาชีพ อาชีพเสริมที่สตรีมเมอร์จะทำในวันนี้ก็คือ คนควบคุมศพ ส่วนเรื่องจะโดนเรียกไปจิบน้ำชาหรือไม่นั้น? ช่างแม่ง! มาเลย ไม่กลัวโว้ย!]
ปล. สตรีมเมอร์มีแผนคร่าวๆ ว่าในอนาคตอาจจะเปิดธุรกิจรับจัดงานศพครบวงจร ฝากพี่น้องทุกคนช่วยสนับสนุนด้วยนะฮะ รับรองว่าลดให้ครึ่งราคาแน่นอน!
ห้องไลฟ์สด: ...
เหล่าผู้ชม: ...
กองปราบปรามอาชญากรรม: ...
สถานีตำรวจท้องที่: ...
ในชั่วพริบตา
บรรยากาศก็เงียบกริบลงอย่างกะทันหัน
ดูท่าทางแล้ว
ครั้งนี้หลินเซี่ย
คงจะไม่อยากอธิบายอะไรให้มากความแล้วจริงๆ
นี่มันเล่นแบไต๋หงายไพ่โชว์กันชัดๆ เลยนี่หว่า!
เลิกแอ๊บแล้วโว้ย เขาคือปรมาจารย์ผู้ควบคุมศพในตำนานนั่นแหละ!!
มาถึงขั้นนี้แล้ว
ทางฝั่งของสปอนเซอร์กับตำรวจจะรับมือยังไงล่ะเนี่ย?
...
กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา
เมื่อหลินเซี่ยเดินทางมาถึงบริษัทเจียสิง
ประโยคแรกที่หยางมี่ทักทายเขาก็คือ:
"หลินเซี่ย ได้ยินมาว่านายอยากเปิดธุรกิจรับจัดงานศพครบวงจรเหรอ? ให้ทางบริษัทร่วมลงทุนด้วยไหมล่ะ?"
หลินเซี่ย: ???
เดี๋ยวสิ?
ที่ผมทำตัวไร้สาระก็เพราะผมปวดตับกับโชคชะตาตัวเอง
แต่พวกคุณเป็นบ้าอะไรกันเนี่ย??
มีบอสบ้านไหนเขายอมขยายขอบเขตธุรกิจของสตูดิโอ
เพียงเพราะอาชีพเสริมของศิลปินในสังกัดตัวเองกันบ้างฮะ!
ช่วยมีสติกันหน่อยได้ไหม!!
"พรืดดด! นายเป็นอะไรไปน่ะ? ทำไมถึงทำหน้าซังกะตายแบบนั้นล่ะ?"
หยางมี่เห็นท่าทางของหลินเซี่ย ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
หลินเซี่ยโบกมือปัด "ไม่มีอะไรครับ แค่เหนื่อยใจ พวกเราออกเดินทางกันเถอะ!"
"โอเค ไปกัน ขึ้นรถเลย"
พูดจบ หยางมี่ก็โยนกุญแจรถให้หลินเซี่ยอย่างไม่ลังเล
หลินเซี่ยรับกุญแจมาด้วยความงุนงง "เดี๋ยวนะ ให้ผมขับเหรอ?"
"ก็แหงล่ะสิ? ฉันเป็นบอสนะ? จะให้ฉันเป็นคนขับรถให้นายหรือไง?"
"พอดีเลย ก่อนหน้านี้ยังไม่เคยนั่งรถที่นายขับ วันนี้จะได้ถือโอกาสทดสอบฝีมือสักหน่อย!"
เมื่อหยางมี่พูดจบ เร่อปาก็ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน
"เสี่ยวเซี่ยจื่อ (ล้อเลียนว่าเป็นขันที) ขับดีๆ ล่ะ ฉันกับพี่มี่รับไหว!!"
หลินเซี่ย: ???
นี่เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดจาสองแง่สองง่ามอะไรออกมา?
แต่จะว่าไป ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น หลินเซี่ยก็ยังไม่ได้จับพวงมาลัยรถยนต์อีกเลย
หลักๆ ก็เพราะเขาไม่มีรถยนต์ส่วนตัวนั่นแหละ มีแต่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเดียว
ขับก็ขับสิ!
เขาโยนสัมภาระขึ้นรถ
บิดกุญแจสตาร์ตเครื่อง
แล้วเหยียบคันเร่ง!
บรื้นนน บรื้นนน บรื้นนนนน——
เดจาวู!
ไอแฮฟจัสท์บีนอินดิสเพลสบีฟอร์!!
ทว่าในครั้งนี้
หลินเซี่ยไม่ได้แหกปากร้องเอง
แต่เปิดเพลงจากเครื่องเสียงในรถแทน
...
พวกเขาออกเดินทางจากบริษัทเจียสิง
จุดหมายปลายทางอยู่ห่างออกไปราวๆ 300 กว่ากิโลเมตร
แถมยังเป็นพื้นที่ภูเขาสูงชันอีกต่างหาก
ดังนั้น
พวกเขาก็เลยต้องใช้เวลาเดินทางนานพอสมควร
กว่าจะไปถึงจุดหมาย
เพียงแต่ว่า
เมื่อไปถึงที่หมาย
หยางมี่ เร่อปา รวมถึงผู้ชมในห้องไลฟ์สด
ต่างก็เหลือวิญญาณอยู่ในร่างแค่ครึ่งเดียวแล้ว
หลินเซี่ยจัดการจอดรถให้เรียบร้อย
เขาหันกลับไปมอง
หยางมี่กับเร่อปาที่นอนตาเหลือกตาค้างอยู่เบาะหลัง
แล้วหลุดขำออกมาเบาๆ "หึ ไหนบอกว่ารับไหวไง? แค่นี้เองเนี่ยนะ??"
ในขณะเดียวกัน
คอมเมนต์บ่นด่าจากผู้ชมก็ลอยฟ่องเต็มหน้าจอไลฟ์สดเช่นกัน
"แม่ร่วงเอ๊ย! สตรีมเมอร์นี่มันไม่ใช่คนจริงๆ ฉันล่ะตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว"
"บ้าเอ๊ย! เกิดมาเพิ่งเคยเห็นคนขับรถลัดเลาะภูเขาแบบนี้ พลาดนิดเดียวคือร่วงเหวตายยกคันเลยนะโว้ย!"
"ต่อให้เป็นโชเฟอร์ตีนผีที่ใช้ชีวิตอยู่บนเขามา 50 ปี ก็ยังไม่กล้าซิ่งระห่ำขนาดนี้เลย สตรีมเมอร์แม่งไม่กลัวตายเลยจริงๆ!"
"เขาจะไปกลัวทำแป๊ะอะไรล่ะ พอตายปุ๊บก็ฟื้นคืนชีพเป็นซอมบี้ แล้วก็ใช้วิชาควบคุมศพบังคับตัวเองเดินต่อ ชุบชีวิตตัวเองได้สบายๆ!"
"เขาอ่ะไม่กลัวหรอก แต่ประเด็นคือภรรยากับน้องเมียของฉันที่นั่งอยู่ข้างหลังรับไม่ไหวน่ะสิ? ดูสิ โดนเขาขับซิ่งซะจนตาเหลือกตาค้างไปหมดแล้ว"
"คอมเมนต์บน นายนี่มันชอบสวมเขาให้คนอื่นจริงๆ นะ ฉันจินตนาการภาพตามเลยเนี่ย"
"อืม! ใช่เลย ฟีลนี้แหละ! มันต้องภาพนี้เลย!"
"โอ้โห! ทำไมวันนี้รู้สึกเหมือนมีแต่พวกโรคจิตมารวมตัวกันในห้องไลฟ์สดเลยวะเนี่ย!"
"..."
ผ่านไปพักใหญ่ๆ
หยางมี่กับเร่อปาถึงเพิ่งจะเรียกสติ
กลับมาจากความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อครู่นี้ได้
พวกเธอถลึงตาใส่หลินเซี่ยอย่างเอาเรื่อง
หยางมี่ถลึงตาพูด "ขากลับฉันจะเป็นคนขับเอง นายห้ามขับเด็ดขาด ฉันสงสัยว่านายกำลังวางแผนฆาตกรรมฉัน!"
"ผมเปล่านะ? ก็พวกคุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอยากลองนั่งรถเร็วๆ ดูบ้าง?"
หลินเซี่ยยักไหล่ ทำหน้าซื่อตาใส
"ขี้เกียจจะเถียงกับนายแล้ว!"
พูดจบ หยางมี่ก็พาเร่อปาและหลินเซี่ยเดินเข้าไปในหมู่บ้าน
"ไปกันเถอะ บ้านเกิดเพื่อนสนิทฉันอยู่ในหมู่บ้านนี้นี่แหละ เราไปหาเธอกันก่อน"
เมื่อนึกถึงเรื่องสำคัญที่ต้องมาทำ อารมณ์ของหยางมี่ก็พลันหนักอึ้งขึ้นมาทันที
ในขณะที่หลินเซี่ยกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณ
และเมื่อมองเห็นแม่น้ำฮวงโหอันกว้างใหญ่ที่ไหลผ่านบริเวณชานหมู่บ้าน
เขาก็รู้สึกปวดตับขึ้นมาอย่างประหลาด
เขารู้สึกได้ลางๆ ว่า
งานนี้แทบไม่ต้องเสียเวลาคำนวณหรือเสี่ยงทายอะไรเลย
ศพที่พวกเขากำลังตามหา น่าจะจมอยู่ก้นแม่น้ำฮวงโหนี่แหละ
ไม่ต้องถามว่ารู้ได้ยังไง ก็ระบบตัวซวยมันใบ้มาให้ล่วงหน้าแล้วไงล่ะ!!
...
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น