ตอนที่ 52 เตรียมตัวกลับมหาวิทยาลัย

พอเห็นลูกน้องเลเวล 30 ทั้งสิบตน เฉินฉีก็รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง

ในเมืองแห่งนี้ เขาสามารถเดินกร่างได้อย่างสบายใจอีกครั้งแล้ว

ก่อนหน้านี้ ตอนที่หัวหน้าใหญ่กับรองหัวหน้าบุกเข้ามาในโรงพยาบาลจิตเวช

เฉินฉีได้สั่งให้ลูกน้องที่ติดอาวุธครบมือในมิติลูกน้อง เทเลพอร์ตออกไปผ่านทางลูกน้องที่อยู่นอกกำแพง

อาศัยจังหวะที่พวกปิศาจเลเวลสูงของกลุ่มธุรกิจฯ เข้ามาข้างในกันหมด ไล่กวาดล้างพวกลูกกระจ๊อกเลเวลต่ำด้านนอกจนเหี้ยนเตียน

ลูกน้องชั้นยอดของกลุ่มธุรกิจฯ กว่าหนึ่งพันชีวิต ช่วยดันให้ลูกน้องปิศาจทรมานทั้งสิบตนเลื่อนขั้นขึ้นสู่เลเวล 30 ได้สำเร็จ

พวกลูกน้องใต้บัญชาของเฉินฉีจึงกลายเป็นกลุ่มที่มีเลเวลสูงที่สุดในเมืองเฉียงเวยในพริบตา

"เฮ้ย! ตายหรือยังเนี่ย"

เฉินฉีเอาเท้าสะกิดหลี่หลัวเบา ๆ

หลี่หลัวโดนหัวหน้าใหญ่ของกลุ่มธุรกิจฯ ต่อยไปหมัดหนึ่ง นอนแผ่อยู่กับพื้นมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่รู้ว่าตัวเย็นไปแล้วหรือยัง

"เฮ้ย ได้ยินไหม"

"อย่า... อย่าเตะสิ! ขืนเตะอีกทีฉันได้ตายจริง ๆ แน่"

เสียงอันโรยรินของผู้อำนวยการดังขึ้น

"แหม ยังไม่ตายอีกเหรอเนี่ย น่าเสียดายจัง ผมนึกว่าคุณตายแล้วจะได้ฮุบที่ดินโรงพยาบาลจิตเวชต่อซะอีก"

พอได้ยินคำพูดของเฉินฉี ผู้อำนวยการที่นอนหมดสภาพก็ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน

ถึงได้ยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก

"ไม่ได้ ฉันยังใช้หนี้เงินกู้ไม่หมด จะตายไม่ได้เด็ดขาด ผ่อนไปตั้งเกินครึ่งแล้ว ขืนตายตอนนี้ก็ขาดทุนแย่สิ!"

เฉินฉีแลกยาฟื้นฟูขวดหนึ่งออกมาจากร้านค้าอิทธิพล

แล้วยื่นให้ผู้อำนวยการ

"เอ้า ดื่มซะ มันช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของคุณได้"

ผู้อำนวยการรับขวดยาไปพลางเอ่ยอย่างขมขื่น

"ถ้านายอยากได้ที่ดินโรงพยาบาลจิตเวชขนาดนั้นจริง ๆ อย่างมากฉันยอมลดราคาขายให้ก็ได้ ไม่เห็นต้องวางยาพิษฆ่าฉันเลยนี่หว่า"

"โธ่เว้ย! ใครจะไปวางยาพิษคุณกัน นี่มันยารักษา ไม่ยอมดื่มก็เอาคืนมาเลยนะ แพงชะมัด"

เฉินฉีพูดอย่างหงุดหงิด

นี่มันทำคุณบูชาโทษแท้ ๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่าตอนหลังอีกฝ่ายยังพอมีความเป็นลูกผู้ชายอยู่บ้าง เขาไม่มีทางยอมควักเหรียญอิทธิพลตั้ง 2,000 เหรียญมาซื้อยาให้หรอก

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าผู้อำนวยการจะสร้างความเสียหายให้หัวหน้าใหญ่ของกลุ่มธุรกิจฯ ได้มากน้อยแค่ไหน

อย่างน้อยอีกฝ่ายก็รักษาคำพูดจริง ๆ ได้เงินแค่สองแสนเหรียญปิศาจ แต่กล้าชนหมัดกับหัวหน้าใหญ่แบบแลกหมัด

แค่ความซื่อสัตย์ข้อนี้ ก็คุ้มค่าแล้ว!

เฉินฉีตบบ่าผู้อำนวยการเบา ๆ

"เอาเป็นว่า ต่อไปนี้มาอยู่กับผมไหมล่ะ"

ผู้อำนวยการมองดูลูกน้องเลเวล 30 ด้านหลังของเฉินฉี

แล้วเอ่ยถาม

"มาอยู่กับนายแล้วจะได้ประโยชน์อะไร"

"เยอะแยะ เช่น ฐานะ ตำแหน่ง ระดับพลัง แล้วก็ความแข็งแกร่ง"

ผู้อำนวยการส่ายหน้า

"ช่างเถอะ ของพวกนั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการหรอก"

เฉินฉีมองผู้อำนวยการ

"ผมช่วยคุณใช้หนี้เงินกู้ให้"

"ตกลงตามนี้! ห้ามกลับคำเด็ดขาดนะเว้ย!"

หลี่หลัวตื่นเต้นขึ้นมาทันควัน

"หนี้ก้อนนี้กดทับฉันมาหลายสิบปี ในที่สุดก็จะได้เป็นอิสระเสียที! พอใช้หนี้หมดจะยกโรงพยาบาลจิตเวชทั้งหลังให้นายเลยยังได้ ขอแค่เหลือที่พอให้ฉันซุกหัวนอนได้ก็พอ"

เฉินฉีส่ายหน้า

"ไม่ล่ะ ที่ดินของคุณผมไม่เอาหรอก มันยังเป็นของคุณเหมือนเดิม ผมแค่ต้องการใช้พื้นที่ของคุณไว้ฝึกพวกลูกน้องเท่านั้น"

ผู้อำนวยการชะงักไป

"ทำไมล่ะ นี่มันที่ดินตั้งพันกว่าตารางเมตรเชียวนะ นายจะไม่เอาไว้สักนิดจริง ๆ เหรอ"

เฉินฉีตอบอย่างหนักแน่น

"ไม่เอา"

จะให้ผมบอกคุณหรือไงว่า ถ้าที่ดินผืนนี้ตกมาอยู่ในมือผม มันจะกลายเป็นของไร้ค่าทันที?

ตอนนี้ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ต่อไปข้างหน้าจะมีกฎเกณฑ์ยิบย่อยเต็มไปหมด พลาดแค่นิดเดียวคงได้ตายคาที่แน่

ไม่เอาเด็ดขาด ขืนเอาก็โง่เต็มทน

เชิญท่านผู้อำนวยการสบายอกสบายใจกับการเป็นหุ่นเชิดชั้นดีต่อไปเถอะ

...

ลูกน้องจำนวนมากถูกส่งออกไป

เพื่อเข้ายึดครองกลุ่มธุรกิจปล่อยกู้ทั้งหมดอย่างเบ็ดเสร็จ

ทรัพย์สินมีค่ามากมายถูกนำไปจำนำ

แปลงเป็นเหรียญปิศาจส่งกลับมาถึงมือของเฉินฉี

เฉินฉีไม่ได้ขาดแคลนเหรียญปิศาจ สิ่งที่เขาขาดคือเหรียญอิทธิพลต่างหาก ของสิ่งนี้ยิ่งมีเยอะเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

เพราะความต้องการใช้ในอนาคตมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

เขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้พวกลูกน้องช่วยกันรวบรวมมาให้ได้มากที่สุด

เหรียญปิศาจที่รวบรวมมาได้ ส่วนหนึ่งถูกเจียดไปช่วยหลี่หลัวปลดหนี้

อีกส่วนเก็บไว้ที่เฉินฉีชั่วคราวเพื่อสำรองไว้ใช้ในภายภาคหน้า

และยังมีอีกส่วนที่แจกจ่ายเฉลี่ยไปให้พวกลูกน้อง

[อุปกรณ์ปลดขีดจำกัดเลเวลระดับต้น: ใช้งานเพื่อปลดขีดจำกัดเลเวลที่ต่ำกว่า lv30 ได้หนึ่งครั้ง]

[ราคาขาย: 10,000 เหรียญอิทธิพล]

แต้มขาใหญ่: 4,996

เหรียญอิทธิพล: 36,400,000

"อัญเชิญลูกน้องปิศาจทั่วไปสี่ร้อยตน"

แต้มขาใหญ่ถูกหักไปสี่พันแต้ม พร้อมกับปิศาจทั่วไปเลเวล 1 จำนวนสี่ร้อยตนที่ปรากฏตัวขึ้น

"ใช้อุปกรณ์ปลดขีดจำกัดเลเวลระดับต้น"

ปิศาจทั่วไป: สมาชิกที่ธรรมดาสามัญที่สุดในหมู่ปิศาจทั้งหลาย ก็เหมือนกับคุณนั่นแหละ (ขีดจำกัดเลเวล lv30)

พอใช้อุปกรณ์ปลดขีดจำกัดแล้ว

เลเวลของปิศาจทั่วไปก็สามารถเพิ่มขึ้นไปได้จนถึงเลเวลสามสิบ

เฉินฉีตั้งใจจะปล่อยลูกน้องทั้งสี่ร้อยตนที่ใช้อุปกรณ์ปลดขีดจำกัดแล้วออกไปทั้งหมด

ให้พวกมันคอยเก็บเลเวลและมุ่งหน้าไปให้ไกลที่สุด

ปิศาจแต่ละตนได้เงินติดตัวไปหนึ่งแสนเหรียญปิศาจ

พวกมันจะใช้ยานพาหนะสารพัดชนิด กระจายตัวออกไปทุกทิศทางโดยมีเมืองเฉียงเวยที่เฉินฉีอยู่เป็นศูนย์กลาง

หน้าที่ของพวกมัน แน่นอนว่าคือการเปิดแผนที่

ด้วยความมหัศจรรย์ของมิติลูกน้อง

ลูกน้องแต่ละตนจึงเปรียบเสมือนจุดเชื่อมต่อ

ที่ช่วยให้เฉินฉีและลูกน้องตนอื่น ๆ สามารถวาร์ปไปโผล่ข้างกายพวกมันได้ตลอดเวลา

ลูกน้องปิศาจฆ่าปิศาจแล้วอัปเลเวลได้เร็วมาก

เลเวลระดับ lv30 ก็นับว่าเพียงพอแล้ว

อย่างน้อยก็ไม่โดนปิศาจตนอื่นฆ่าตายง่าย ๆ

หากเกิดอันตรายขึ้นมาจริง ๆ ก็ยังส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากเฉินฉีได้ ถึงตอนนั้นค่อยยกทัพใหญ่ไปสั่งสอนให้อีกฝ่ายรู้ซึ้งว่าควรทำตัวเป็นปิศาจที่ดีอย่างไร

แต้มขาใหญ่: 996

เหรียญอิทธิพล: 32,400,000

เมืองเฉียงเวยถูกสำรวจไปจนเกือบหมดแล้ว

ส่วนนายกเทศมนตรีที่เหลืออยู่ ได้ยินว่าเผ่นหนีไปตั้งนานแล้วเพราะกลัวว่าเฉินฉีจะไปหาเรื่อง

ดูท่าคงถึงเวลาต้องกลับไปมหาวิทยาลัยแล้ว

มาอยู่ที่นี่ได้สิบสองวัน เหลือเวลาอีกแค่สามวันก็จะเปิดเทอมแล้ว