ตอนที่ 64 มดถ้ำ

"แต่มีข้อแม้อย่างหนึ่ง"

"พี่ใหญ่ว่ามาได้เลยครับ"

เฉินฉีชี้ให้ดูผงกฎเกณฑ์ในมือ

"นายต้องผสมผงนี้ลงในหมึกสักของผม แล้วสักตามรูปทรงนี้ ห้ามผิดเพี้ยนไปแม้แต่นิดเดียว"

เขาถ่ายพลังปิศาจเข้าไปในผง

ผงนั้นลอยขึ้นกลางอากาศทันที ก่อนจะก่อตัวเป็นรูปอักขระ

"แชะ!"

ชายร่างกำยำหยิบกล้องถ่ายรูปออกมากดถ่ายอักขระนั้นไว้

เขายกขึ้นมาเพ่งดูอย่างละเอียด

ก่อนจะพยักหน้า

"วางใจได้เลยครับ พวกเราเป็นมืออาชีพ ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน"

เฉินฉีพยักหน้ารับ

"อืม ดี งั้นผงนี้ก็ฝากนายด้วย"

ชายร่างกำยำรับผงนั้นไปอย่างระมัดระวัง แล้วนำไปผสมเข้ากับหมึกสัก

เฉินฉีถอดเสื้อตัวบนออกแล้วชี้ไปที่หน้าอก

"สักตรงนี้แหละ เอาสูงขึ้นมาหน่อยก็ได้นะ เวลาผมปลดกระดุมคนอื่นจะได้เห็น"

"จัดไปครับ รอชมผลงานได้เลย"

ชายร่างกำยำพาเฉินฉีไปนอนลงบนเก้าอี้

"บอสอยากได้ลวดลายอะไรเป็นพิเศษไหมครับ? นอกจากเส้นพวกนี้แล้ว เราลงลายอื่นเสริมเข้าไปได้นะ เพราะถ้ามีแค่ลายนี้อย่างเดียวมันดูไม่ค่อยสวย สักลายอื่นมาบังๆ ไว้หน่อยจะดีกว่า"

เฉินฉีเริ่มนึกสนุกขึ้นมา

"ก็ดีเหมือนกัน มีปากกาไหมล่ะ? เดี๋ยวผมวาดให้ดู"

"มีครับ"

ชายร่างกำยำเดินไปหยิบกระดาษกับปากกามาให้

เฉินฉีลงมือวาดทันที

หลังจากเลเวลสูงขึ้น การควบคุมร่างกายของเขาก็พัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดด

ตัวละครในหัวถูกเฉินฉีบรรจงวาดออกมาทีละเส้น

เขาวางปากกาลง

"เสร็จละ สักตามลายนี้ให้ผมได้เลย"

ชายร่างกำยำรับกระดาษจากมือเฉินฉีไปพินิจดู

"พี่ใหญ่ครับ ไอ้... ไดร์เป่าผมสีชมพูอันนี้ มันดูไม่ค่อยเข้ากับมาดพี่เท่าไหร่หรือเปล่าครับ?"

เฉินฉีกดเสียงต่ำ

"กรุณาเรียกมันว่าเป๊ปป้า!"

ชายร่างกำยำ : "..."

"คือผมจะบอกว่า ไอ้เป๊ปป้าตัวนี้มันไม่ค่อยเข้ากับมาดของพี่เลยครับ ดูหวานแหววเกินไปหน่อย"

"หุบปาก! ผมไม่อนุญาตให้นายมาว่าเป๊ปป้าแบบนี้นะ!"

"งั้น... ผมขออนุญาตดัดแปลงนิดๆ หน่อยๆ ได้ไหมครับ?"

"หือ? ก็ได้นะ แต่ต้องสักออกมาให้ดูดีล่ะ จะทำให้ดูเถื่อนๆ หน่อยก็ได้"

สักก็สัก! รสนิยมคนรวยนี่ไม่เหมือนชาวบ้านจริงๆ

พอเห็นสายตาของชายร่างกำยำ

เฉินฉีก็เชิดหน้าขึ้น

"นายจะไปรู้อะไร! สักหมูเป๊ปป้าไว้บนตัว ปรบมือรัวๆ ให้คนคูล!"

ชายร่างกำยำหยิบเครื่องสักออกมา

"งั้นผมจะเริ่มแล้วนะครับ อาจจะเจ็บนิดหน่อย ทนเอาหน่อยนะพี่"

"พูดเป็นเล่น ผมเฉินฉีคนนี้ไต่เต้ามาจนถึงจุดนี้ได้ ก็ด้วยจิตใจที่เหนือกว่าคนธรรมดานี่แหละ จัดมาได้เลย!"

"จี๊ดๆๆ!"

ปลายเข็มสักแล่นผ่านหน้าอกของเฉินฉีไม่หยุด

"ซี๊ด!"

"ฮ่า!"

"โอ้โห แสบเอาเรื่องเหมือนกันแฮะ"

"โอ๊ยๆๆ~"

"ไม่ไหวแล้วโว้ย มีดมยาสลบไหม? จัดยาสลบทั้งตัวให้ผมที"

ชายร่างกำยำชะงักไปทันที

"หมัดสลบเหรอครับ?"

เฉินฉี : "..."

"ช่างมันเถอะ ถือว่าผมไม่ได้พูดแล้วกัน"

สิบห้านาทีต่อมา

เฉินฉีเดินหน้าเครียดออกจากห้องสัก

ฝีมือของช่างสักยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริงๆ

เป๊ปป้าดูมีชีวิตชีวาสมจริงเหลือเกิน

พอชะโงกมองลอดคอเสื้อเข้าไปใกล้ๆ มันคือหัวของหมูปิศาจดึกดำบรรพ์ lv77 ขนแผงคอดกหนาแผ่สยายอย่างดุดัน เขี้ยวคู่หนายาวโง้งแทบจะทะลุผิวหนังของเฉินฉีออกมา ดูน่าเกรงขามจนชวนขนลุก

แกเรียกไอ้นี่ว่าดัดแปลงนิดๆ หน่อยๆ เรอะ?!

คืนเป๊ปป้าของฉันมานะเว้ย!

[ปลุกสกิลอาชีพ สลักอักขระพลังปิศาจ ภารกิจสำเร็จ]

"พี่ฉี? พี่อยู่นี่เองเหรอ?"

ฉินเลี่ยงกับหลิวเยี่ยนเดินตรงเข้ามาหาแต่ไกล

เฉินฉีเหลือบมองเหนือศีรษะของทั้งสองคนแวบหนึ่ง

เลเวลของทั้งคู่เพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย ดูท่าคงจะเข้าไปในหอคอยทดสอบมาแล้ว

"ทำไมพวกนายสองคนถึงออกมาล่ะ?" เฉินฉีถาม

ฉินเลี่ยงโบกไม้โบกมือ

"เฮ้อ อย่าให้พูดเลยครับ พวกเราเข้าไปในหอคอยทดสอบแล้วเจอรุ่นเดียวกันเข้า พวกเขาบอกว่าต้องไปรับภารกิจของอาจารย์มาก่อน เพราะในภารกิจของอาจารย์มีเควสต์เกี่ยวกับปิศาจกลายพันธุ์ในหอคอยทดสอบเพียบเลย คนที่ไม่ได้รับภารกิจแล้วดุ่มๆ เข้าไปเก็บเวลแบบพวกเราเนี่ย โคตรงี่เง่าเลยครับ"

"...แปลว่าตอนนี้พวกนายกำลังจะไปรับภารกิจเหรอ?"

"ใช่ครับ พี่ฉีไปด้วยกันสิ ในภารกิจโลกสยองขวัญบอกว่าต้องทำภารกิจของอาจารย์ให้ครบสิบอย่าง ไปทำพร้อมกันพอดีเลย"

เฉินฉีพยักหน้า

จริงด้วย ยังไงภารกิจนี้ช้าเร็วก็ต้องทำอยู่ดี

"ได้ งั้นพวกเราไปด้วยกัน"

ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังห้องพักอาจารย์

หลิวเยี่ยนเบียดเข้ามาใกล้เฉินฉี พลางเหลือบไปเห็นแผงอกของเขา

"เอ๊ะ? นายสักลายด้วยเหรอเนี่ย ดูดุดันไม่เบาเลยแฮะ"

เฉินฉี "...นี่มันเปปป้าพิกต่างหาก!"

หลิวเยี่ยนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง

"สรุปว่าหัวหมูป่าตัวนี้ชื่อเปปป้าพิกเหรอ? แล้วทำไมไม่สักทั้งตัวล่ะ? แบบนั้นออกจะดูน่าเกรงขามกว่าตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ?"

เฉินฉีตอบด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"สักไปได้ครึ่งตัว มันเจ็บเกิน"

หลิวเยี่ยน "...เจ๋งเป้ง แถมยังเสือกสักหมูพิการมาอีก"

...

ไม่นานทั้งสามคนก็มาถึงห้องพักอาจารย์

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

"เข้ามา!"

ภายในห้องทำงานมีเพียงอาจารย์หัวล้านตรงกลางนั่งอยู่คนเดียว ในมือถือแก้วเก็บความร้อนค่อยๆ ยกจิบทีละอึก ด้านในมีเก๋ากี้ลอยตุ๊บป่องอยู่สองสามเม็ด

"อาจารย์ครับ พวกเรามารับภารกิจครับ"

อาจารย์หัวล้านชี้นิ้วไปที่ผนังห้อง

"ภารกิจอยู่บนกำแพงนั่นแหละ พวกเธอเลือกได้คนละสิบอย่าง เอาไอเทมภารกิจกลับมาได้ก็ถือว่าผ่าน"

ทั้งสามคนหันไปมองตาม

บนกระดานดำแผ่นใหญ่ มีภารกิจสารพัดแบบเขียนไว้จนละลานตา

"ไปยังชั้นหนึ่งของหอคอยทดสอบ สังหารมดถ้ำ 50 ตัว รวบรวมขากรรไกรคู่ของมด 50 คู่ รับได้เฉพาะเลเวลต่ำกว่า lv10"

"ไปยังชั้นสองของหอคอยทดสอบ รวบรวมนมตัวกะปิสามสิบชั่ง รับได้เฉพาะเลเวลต่ำกว่า lv20"

"ไปยังชั้นหนึ่งของหอคอยทดสอบ เก็บเกี่ยวผลหญ้าแสงจันทร์หนึ่งร้อยผล"

ภารกิจมากมายจนแทบจะลายตาไปหมด

เฉินฉีหันไปถามอาจารย์หัวล้าน

"อาจารย์ครับ ถ้าพวกเราจดภารกิจไว้ก่อน พอเข้าไปในหอคอยทดสอบ ทำอันไหนเสร็จค่อยออกมาส่งได้ไหมครับ?"

อาจารย์หัวล้านชะงักไปนิด ยกมือเกาศีรษะแกรกๆ

"เฮ้ย ไอ้หนุ่ม เห็นแกสักลายหมูปิศาจดึกดำบรรพ์ก็นึกว่าพวกบ้าพลัง ที่ไหนได้ฉลาดไม่เบานี่หว่า ในกฎไม่ได้ห้ามก็แปลว่าทำได้!"

"แชะ!"

เฉินฉีควักโทรศัพท์หัวเว่ยขึ้นมาถ่ายรูปภารกิจบนกระดานดำเก็บไว้ทั้งหมด

ตอนกำลังจะเดินพ้นประตู เฉินฉีก็ชะโงกหัวกลับมาเงียบๆ

"อาจารย์ครับ ลายสักผมคือเปปป้าพิกนะ"

"เปอะไรนะ?"

"..."

"อาจารย์พักผ่อนเถอะครับ"

"เออๆ ได้ๆ"

ทั้งสามคนหันหลังมุ่งหน้าตรงไปยังหอคอยทดสอบทันที

เมื่อมาถึงหน้าหอคอยทดสอบ

โครงสร้างภายนอกของหอคอยทดสอบดูใหญ่โตอลังการ กินพื้นที่กว้างกว่าหนึ่งพันตารางเมตร

ส่วนด้านในเป็นมิติทับซ้อน ยิ่งดูกว้างขวางโอ่อ่าตระการตายิ่งกว่า

พอก้าวเข้ามาในหอคอยทดสอบ

ภายในหอคอยทดสอบมีกฎระเบียบอยู่

ชั้นสองต้องมีเลเวล lv10 ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะเข้าได้

ส่วนชั้นสามต้องเลเวล lv20

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความปลอดภัย ป้องกันไม่ให้ใครเข้าไปโดนปิศาจตบตายในพริบตา

แต่ผู้ใช้อาชีพระดับสูงสามารถลงมายังหอคอยทดสอบชั้นล่างได้

เพราะบางภารกิจจำเป็นต้องลงมาเคลียร์ที่หอคอยทดสอบชั้นล่าง

เฉินฉีไม่ได้รีบขึ้นไปยังชั้นสอง

เขาเดินตามหลิวเยี่ยนกับฉินเลี่ยงเข้าไปยังชั้นหนึ่ง

ถือโอกาสเคลียร์ภารกิจง่ายๆ ของชั้นหนึ่งให้เสร็จไปสักสองสามอย่าง

ให้เข้ามาฟาร์มเลเวลในหอคอยทดสอบเนี่ยนะ?

เฉินฉีรู้สึกว่าวิธีนี้ยังมีจุดเสี่ยงอยู่บ้าง

สู้ให้พวกลูกน้องหามปิศาจที่โดนตัดแขนขาห้าท่อนมาประเคนให้ไม่ได้

ปลอดภัยไร้ความเสี่ยง ประหยัดเวลา แถมไม่ต้องเปลืองแรง

แต่เพื่อเคลียร์ภารกิจ หนนี้จึงจำใจต้องมาสักรอบ

ในชั้นหนึ่งของหอคอยทดสอบมีแต่มอนสเตอร์กลายพันธุ์ที่เรียกว่ามดถ้ำ

พวกมันมักอาศัยอยู่ตามโพรงถ้ำ

ไปไหนมาไหนกันเป็นฝูงและดุร้ายอย่างยิ่ง

ขากรรไกรคู่อันทรงพลังของพวกมัน สามารถหนีบต้นไม้ขนาดเท่าลำตัวคนให้หักสะบั้นได้สบายๆ

แข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ร่างมนุษย์ในระดับเลเวลเดียวกันมาก

ทั้งสามคนค่อยๆ ก้าวลึกเข้าไปในหอคอยทดสอบอย่างระมัดระวัง