ตอนที่ 73 กำหนดธุรกิจหลักของบริษัท

หลังจากโดนเฉินฉีเกลี้ยกล่อมอยู่พักใหญ่ ในที่สุดปิศาจพัศดีก็ยอมรับความจริงว่าตัวเองตายไปแล้ว

[แต้มขาใหญ่ +16]

[แต้มขาใหญ่ +21]

[แต้มขาใหญ่ +19]

...

สิบนาทีต่อมา

เฉินฉีเดินเข้าไปในห้องทำงานของปิศาจพัศดี แล้วเก็บเหรียญปิศาจที่ซ่อนอยู่ใต้แผ่นกระเบื้องขึ้นมา

ถึงจะมีไม่มาก แต่ยังไงก็คือเงิน

เรื่องเก็บเล็กผสมน้อยแบบนี้ เฉินฉีไม่มีทางปล่อยให้หลุดมืออยู่แล้ว

ห้องทำงานของปิศาจพัศดีอยู่บนชั้นสอง เขาเอื้อมมือไปเปิดผ้าม่านออก

แววตาของพวกลูกน้องด้านล่างเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว

ทั้งพวกผู้คุมที่ยอมจำนนและนักโทษในเรือนจำ ต่างกลายเป็นวัตถุดิบอัปเลเวลให้พวกลูกน้องไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว

เขาเรียกเก็บพวกลูกน้องกลับมา

ก่อนที่เฉินฉีจะตามเข้าไปในมิติลูกน้องด้วยเช่นกัน

พื้นที่ภายในมิติลูกน้องกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

เริ่มมีบ้านเรือนผุดขึ้นมาตั้งเรียงรายเป็นหลังๆ แล้ว

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นหยาดเหงื่อแรงกายของพวกลูกน้องตลอดช่วงที่ผ่านมา

นับตั้งแต่นายกเทศมนตรีทิ้งเมืองเฉียงเวยไป เฉินฉีก็เข้ามาทำหน้าที่แทนในตำแหน่งนี้

ติดแค่ยังไม่มีใครยอมรับ เขาเลยยังไม่ได้รับฉายานายกเทศมนตรี

ถึงอย่างนั้น พวกลูกน้องก็เสนอหน้ารับภาระอันหนักอึ้งในการดูแลบริหารเมืองอย่างไม่ลังเล

แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีอำนาจสิทธิ์ขาดอะไรเลยก็ตาม

"บ้านหลังนี้ใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ? เอา!"

"ของชิ้นนี้แพงขนาดนี้เลยเหรอ? เอา!"

"แม่สาวคนนี้สวยขนาดนี้เลยเหรอ? เอา!"

ฝั่งชาวเมืองเองก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี แถมยังส่งคำอวยพรสุดซาบซึ้งตามหลังมาไม่ขาดสาย

ส่วนพวกลูกน้องก็ไม่เคยขัดศรัทธา ใครให้ก็รับ ไม่ให้ก็แย่ง

ด้วยเหตุนี้เอง

ภายในมิติจึงมีของดีสารพัดอย่างกองสุมกันพะเนินเทินทึก

ซึ่งส่วนใหญ่ก็ขนมาจากเมืองเฉียงเวยทั้งนั้น

ออกจากมิติลูกน้อง

ร่างของเฉินฉีก็กลับมาปรากฏในห้องทำงานนายกเทศมนตรี

บนโต๊ะทำงานมีอุปกรณ์ปิศาจวางอยู่สองชิ้น

นั่นคือ ทะเบียนสำมะโนประชากรเมืองเฉียงเวย และปากกานายกเทศมนตรี

บนหน้าทะเบียนอัดแน่นไปด้วยรายชื่อ ข้อมูลสถานะ และประวัติเบื้องหลังของเหล่าปิศาจจนลายตา

ขอแค่มีปิศาจปรากฏตัวในเมืองเฉียงเวยและมีสถานะถูกต้องตามเกณฑ์ ก็จะถือเป็นพลเมืองของเมืองเฉียงเวยทันที

เว้นเสียแต่ว่าเมืองที่คุณเคยสังกัดอยู่ก่อนหน้านี้จะแข็งแกร่งกว่าเมืองเฉียงเวย

อย่างเช่นเมืองป้าไห่ ซึ่งเป็นมหานครระดับสาม

ปิศาจที่มาจากเมืองป้าไห่จะถูกตีตราประทับของเมืองป้าไห่ติดตัวไว้แล้ว

เมืองเฉียงเวยจึงไม่อาจเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นพลเมืองของตนเองได้

ส่วนอุปกรณ์ปิศาจอีกชิ้นคือปากกานายกเทศมนตรี

นี่เป็นอุปกรณ์ปิศาจที่มีเพียงนายกเทศมนตรีเท่านั้นถึงจะใช้งานได้

สามารถแก้ไขหรือตรวจสอบสถานะของพลเมืองได้ตามระดับการควบคุมเมืองของตนเอง

อุปกรณ์ปิศาจทั้งสองชิ้นนี้ขึ้นตรงต่อเมือง ปิศาจไม่สามารถนำมันออกไปจากห้องทำงานนายกเทศมนตรีได้

หากไม่มีฉายานายกเทศมนตรีก็ไม่สามารถใช้งานได้ ทำได้แค่เปิดดูเท่านั้น

เฉินฉีทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้นายกเทศมนตรี

พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ลำพังกองกำลังที่มีอยู่ตอนนี้ หากต้องไปปะทะกับกองทัพของเมืองป้าไห่

ก็ไม่ต่างอะไรกับเทพดาวอายุผูกคอตาย อยู่มานานจนเบื่อ อยากรนหาที่ตายแท้ๆ

ถ้าอย่างนั้น จะทำอย่างไรถึงจะครอบครองพลังที่ต่อกรกับกองทัพได้ในเวลาอันสั้นกันล่ะ?

ข้อแรก จำนวนลูกน้อง

ข้อสอง คุณภาพของลูกน้อง

ข้อสาม ข้อมูลพลังที่แท้จริง เส้นทางการเดินทัพ และเวลาบุกโจมตีของกองทัพอีกฝ่าย

จัดการข้อแรกก่อน

จำนวนลูกน้อง

แต้มขาใหญ่: 2033

"อัญเชิญปิศาจทั่วไปสองร้อยตน!"

แต้มขาใหญ่ถูกหักไปสองพันแต้ม

"แลกยาปลดขีดจำกัดเลเวลสองร้อยหลอด"

ปิศาจทั่วไปที่ปลดขีดจำกัดเลเวลแล้วจะสามารถเพิ่มเลเวลได้ถึง lv30

เลเวลระดับนี้ถือว่าเพียงพอแล้ว

เมืองป้าไห่แข็งแกร่งกว่าเมืองเฉียงเวยมากก็จริง แต่ไม่มีทางที่ทหารทุกคนในกองทัพจะมีเลเวล 30 แน่นอน

"นอกจากพวกที่ไปเปิดแผนที่แล้ว ลูกน้องที่เหลือทั้งหมด รวมพล!"

เฉินฉีเดินออกจากห้องทำงาน

ทุกย่างก้าวที่เขาเดินไป ด้านหลังก็ทยอยมีลูกน้องปรากฏตัวขึ้นมาทีละสองสามคน

พอเดินมาถึงถนน

ด้านหลังก็มีฝูงลูกน้องยืนออกันแน่นขนัดจนมืดฟ้ามัวดิน

ส่วนใหญ่เป็นปิศาจทั่วไปที่เพิ่งอัญเชิญออกมาเมื่อครู่ และมีเลเวลแค่ lv1 เท่านั้น

เฉินฉีสะบัดมือ

พลังแห่งกฎเกณฑ์แผ่ลงมา

พลันปรากฏกระดาษสีดำขึ้นตรงหน้าของพวกลูกน้องคนละแผ่น

"ยินยอมสมัครเข้าทำงานในบริษัท คุณธรรม จำกัด และเป็นพนักงานทั่วไปหรือไม่?"

พวกลูกน้องปิศาจใช้มือซ้ายแทนมีด ผนึกพลังปิศาจแล้วกรีดผ่านมือขวา

จากนั้นจึงประทับมือขวาที่ชุ่มเลือดลงบนสัญญาตรงหน้า

[ยินดีด้วย บริษัทของคุณได้รับการเลื่อนขั้นเป็นบริษัทระดับ 2]

[บุคลากรปัจจุบัน สมาชิกแผนกรักษาความปลอดภัย: 158 คน พนักงานทั่วไป: 200 คน]

[ก่อนที่คุณจะกำหนดธุรกิจหลัก บริษัทจะไม่สามารถเลื่อนระดับได้อีก]

เฉินฉีได้ยินเสียงแจ้งเตือนของโลกสยองขวัญแล้วรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

บริษัทเลื่อนขั้นแล้วจริง ๆ แต่นี่ก็ดี จะได้ช่วยประหยัดเวลาได้มากขึ้น

"แผนกรักษาความปลอดภัยเหลือไว้คนหนึ่ง ที่เหลือกระจายกำลังออกไป เฝ้าทางออกทั้งหมดของเมืองเฉียงเวยไว้ให้ดี อย่าปล่อยให้ปิศาจเล็ดลอดออกไปได้แม้แต่ตัวเดียว!"

"ครับ!"

พวกลูกน้องแผนกรักษาความปลอดภัยถือดาบยาว สวมชุดเกราะป้องกันพลังปิศาจ แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังทางเข้าออกของเมืองเฉียงเวยทันที

เฉินฉีหยิบกระดาษ A4 ออกมาแผ่นหนึ่ง

แล้วจรดปากกาเขียนลงไป

"ธุรกิจหลักของบริษัท คุณธรรม จำกัด: บริการย้ายบ้าน!"

"ในฐานะนายกเทศมนตรี ย่อมต้องคำนึงถึงผังเมืองในทุกมิติ เนื่องจากสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ในเมืองมีการจัดวางสิ่งของเกะกะไม่เหมาะสม จึงว่าจ้างบริษัท คุณธรรม จำกัด เป็นกรณีพิเศษเพื่อทำหน้าที่ขนย้ายสิ่งของเกะกะที่ไม่เหมาะสมออกไป หวังว่าประชาชนทุกคนจะให้ความร่วมมือ หากผู้ใดขัดขวางโดยพลการ จะถือว่าละเมิดกฎหมายข้อที่หนึ่งของเมืองเฉียงเวย มีความผิดฐานรบกวนการทำงานตามปกติของเมือง และขัดขวางการก้าวสู่อนาคตอันสดใสของเมือง ต้องระวางโทษจำคุกสิบปีขึ้นไปหรือประหารชีวิต"

เฉินฉีวางปากกาลง

พลังปิศาจพลันควบแน่นที่ฝ่ามือ ก่อนตราประทับอันหนึ่งจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมา

"ฮ่า!"

"ปั๊ก!"

ประทับลงบนกระดาษ A4 อย่างแรง

ตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวปรากฏขึ้นมา

"คุณธรรมมีจำกัด!"