ตอนที่ 98 ให้ดมได้แค่นิดเดียวพอนะ

"อัญเชิญปิศาจเลี่ยนหนึ่งตัว"

แต้มขาใหญ่ห้าพันแต้มถูกหักออกไปทันที

"ก๊อก ก๊อก!"

จู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากหน้าร้าน

"เข้ามา"

ปิศาจวัยกลางคนตนหนึ่งก้าวเดินเข้ามาด้านใน

รูปร่างของมันทั้งอ้วนฉุทั้งเทอะทะ

เสื้อเชิ้ตสีขาวรั้งจนปิดพุงพลุ้ยไม่อยู่ เผยให้เห็นสะดือที่มีขนขึ้นรุงรัง กางเกงขาสั้นสีเทาตัวหลวมโพลก เท้าเปล่าเปลือยไม่ใส่ถุงเท้าคู่นั้นสวมรองเท้าแตะ เล็บเท้าแต่ละนิ้วทั้งหนาเตอะทั้งเหลืองอ๋อย

ใบหน้ามันเยิ้มจนแทบจะใช้ส่องแทนกระจกได้ บนหัวไว้ทรงผมแฟชั่นสไตล์เมดิเตอร์เรเนียน

มันฉีกยิ้มให้เฉินฉี เผยฟันเหลืองอ๋อยเต็มปากที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าชวนสะอิดสะเอียน

"สวัสดีครับเจ้านาย"

เฉินฉี "..."

พอเอาปิศาจเลี่ยนมาเทียบกับปิศาจโลภะ จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าปิศาจโลภะดูหน้าตาหมดจดน่ามองขึ้นมาทันตา

พิลึก... พิลึกพิลั่นเกินไปแล้ว

เฉินฉีเพิ่งค้นพบเดี๋ยวนี้เองว่า นอกจากพวกปิศาจทั่วไปแล้ว ลูกน้องปิศาจของเขาไม่มีตัวไหนที่ลายเส้นปกติเลยสักตัว

ปิศาจทั่วไปยังดูคล้ายมนุษย์ เรียบง่ายธรรมดา ไม่มีจุดเด่นอะไรเป็นพิเศษ และไม่มีข้อเสียร้ายแรงอะไร

ปิศาจคลั่งสูงกว่าสองเมตร ตัวดำทะมึนราวกับก้อนถ่าน

ปิศาจทรมานก็ทำสีหน้าเจ็บปวด ราวกับสวมหน้ากากแห่งความทุกข์ระทมไว้ตลอดเวลา

ปิศาจโลภะสูงเมตรครึ่ง ทั้งตัวลื่นเป็นเมือก เหมือนเพิ่งถูกลากขึ้นมาจากศึกมวยปล้ำเจลหล่อลื่นในหนังโป๊ของบางประเทศ

ส่วนเจ้าปิศาจเลี่ยนตัวนี้ยิ่งแล้วใหญ่ รูปลักษณ์นี่มันตาลุงวัยกลางคนพุงพลุ้ยสุดมันเยิ้มระดับลิมิเต็ดอิดิชันชัด ๆ

เวรกรรมแท้ ๆ

ข้อดีเพียงอย่างเดียวของปิศาจเลี่ยนที่พอจะเชิดหน้าชูตาได้ คือมันสามารถอัปเลเวลได้ถึง lv50

ขอแค่สังหารปิศาจระดับ lv40 ขึ้นไปได้ก็พอ

เฉินฉีกวาดตามองรูปร่างอ้วนฉุของปิศาจเลี่ยน

สภาพแบบนี้ เกรงว่าไอ้เวรนี่จะยัดตัวเองลงชุดเกราะป้องกันพลังปิศาจไม่ได้ด้วยซ้ำ

แล้วนิ้วมือที่หนาเตอะอย่างกับหัวแครอตนั่น จะกำดาบถังไหวแน่นะ?

ปิศาจเลี่ยนเห็นเฉินฉีเอาแต่จ้องตาไม่กะพริบ ก็ยกมือเกาหัวแก้เขิน

"เจ้านาย อย่าเอาแต่จ้องเค้าแบบนั้นสิครับ เค้าก็เขินเป็นนะ"

เฉินฉีหน้าเขียวคล้ำ สายตามองมือที่กำลังเกาหัวของปิศาจเลี่ยน ซึ่งในซอกเล็บมีทั้งรังแคผสมกับน้ำมันบนหนังศีรษะเกรอะกรังเป็นชั้น

เขาโบกมือไล่เบา ๆ

"ออกไปเถอะ ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ"

ปิศาจเลี่ยนยกนิ้วกรีดกรายทำท่าจีบมือดอกกล้วยไม้

"เจ้านายอะ บ้าที่สุด! หนูนี่แหละชื่อเงียบ ๆ"

"ปัง!"

เฉินฉีซัดฝ่ามือฟาดโต๊ะหินอ่อนข้างกายจนแหลกละเอียด

"ถ้าภายในสามวินาทีแกยังเสนอหน้าอยู่ในสายตาฉันล่ะก็ กูจะทำให้มึงได้ไปเงียบตลอดชาติแน่!"

"ตูม!"

ปิศาจเลี่ยนพุ่งชนกำแพงจนพังกระจุย แล้วใส่เกียร์หมาเผ่นแน่บหายวับไปทันที

เฉินฉียกมือลูบอกตัวเองปลอบใจไม่หยุด

"ใจเย็น ใจเย็นไว้ นี่ลูกน้องตัวเองทั้งนั้น อัญเชิญออกมาเอง ก็ต้องกัดฟันทนใช้ไป"

เหมือนนัดเจอคู่เดตผ่านแอป ถึงจะไม่ตรงปกยังไงก็ต้องจัดให้จบ!

ไหน ๆ ก็มาแล้ว!

ต่อให้เป็นผู้ชายก็ไม่เว้นโว้ย!

เฉินฉีมองแต้มขาใหญ่ที่ยังเหลืออยู่อีกห้าหมื่นแต้ม ตัวเลขนั้นยังคงทยอยขยับเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ

เพียงชั่วประเดี๋ยวเดียวก็เพิ่มขึ้นมาอีกเกือบหนึ่งพันแต้มแล้ว

เดิมทีเขาตั้งใจจะอัญเชิญปิศาจเลี่ยนออกมาอีกสักสิบตัว

แต่เฉินฉีกลัวเหลือเกินว่าจะมีฝูงปิศาจเลี่ยนพากันมากรีดกรายนิ้วใส่ แล้วบ่นว่าเขาบ้าที่สุด

ไม่ไหว แบบนี้เขารับไม่ไหวจริง ๆ

ผมเพิ่งจะอายุสิบแปดเองนะ! ทำไมต้องมาแบกรับความกดดันที่ไม่ควรเจอในวัยนี้ด้วยวะเนี่ย!

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้พักหนึ่ง เฉินฉีก็กดเปิดร้านค้าระบบ

"เอ๊ะ? มีสุ่มรางวัลด้วย ลองเสี่ยงดวงสักสองสามทีดีไหมเนี่ย?"

ระบบสุ่มรางวัลนี้นับเป็นฟังก์ชันเดียวที่เฉินฉียังไม่เคยแตะต้องมาก่อน

เพราะที่ผ่านมาแต้มขาใหญ่ค่อนข้างร่อยหรอมาตลอด

ตอนนี้ในที่สุดก็พอมีเหลือเฟือขึ้นมาบ้าง จะลองดูสักหน่อยก็คงไม่เสียหาย

วงล้อสุ่มรางวัลราคาแพงกว่าปิศาจระดับเดียวกันเสียอีก แถมระบบยังไม่ระบุรายละเอียดอะไรไว้ ไม่รู้เลยว่าจะสุ่มได้อะไรออกมาบ้าง

"เอาวงล้อสุ่มรางวัลระดับหนึ่งมาลองหยั่งเชิงดูก่อนแล้วกัน"

แต้มขาใหญ่หนึ่งร้อยแต้มถูกหักออกไป

วงล้อขนาดใหญ่ที่ว่างเปล่าพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินฉี

เฉินฉีกดปุ่มตรงกลางวงล้อ

วงล้อขนาดใหญ่เริ่มหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว

เฉินฉีมองดูวงล้ออันว่างเปล่า "..."

นี่มันไม่มีห่าอะไรเลยไม่ใช่เรอะ จะให้สุ่มเอาความเวิ้งว้างรึไงวะ?

เขายื่นมือไปกดอีกครั้ง

วงล้อหยุดหมุนลงทันที

ตรงช่องว่างที่เข็มชี้ไป ค่อย ๆ ปรากฏตัวอักษรแถวหนึ่งลอยเด่นขึ้นมา

กางเกงในของปิศาจขี้ขลาด lv3

เฉินฉีกดรับรางวัลเงียบ ๆ

กางเกงในสีเหลืองตัวหนึ่งร่วงลงมาบนมือของเฉินฉี

กางเกงในของปิศาจขี้ขลาด lv3

เมื่อนำมาสวมไว้บนหัว จะมีโอกาสขับไล่ปิศาจระดับต่ำกว่า lv3 ได้

ปิศาจ: ไอ้โรคจิตนี่แม่งยังอัปเกรดขึ้นมาอีกเรอะ!

"เพียะ!"

เฉินฉีเขวี้ยงกางเกงในของปิศาจขี้ขลาดทิ้งลงพื้นทันที

"ต้มตุ๋นกันชัด ๆ!"

ไอ้วงล้อเฮงซวยนี่มันได้มาตรฐานจริงเรอะวะ?

"สุ่มระดับสองมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!"

แต้มขาใหญ่สองร้อยแต้มถูกหักไป วงล้อว่างเปล่าพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินฉีอีกครั้ง

เฉินฉีกดเริ่ม วงล้อก็หมุนติ้วด้วยความเร็วสูง

เฉินฉีรีบกดหยุดอย่างรวดเร็ว

ถ้าคราวนี้ยังสุ่มได้กางเกงในของปิศาจขี้ขลาด lv10 อีกล่ะก็ เฉินฉีจะเอามาครอบหัวตรงนี้เลย!

แล้วชาตินี้จะไม่แตะต้องวงล้อสุ่มรางวัลอีกเด็ดขาด

"ติ๊ง!"

ตัวอักษรในช่องที่เข็มชี้ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

ได้รับปิศาจลามก lv15

"ฟุ่บ!"

ปิศาจหน้าตาเจ้าเล่ห์ท่าทางลามกตนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเฉินฉี

"สวัสดีครับเจ้านาย"

"เชี่ยเอ๊ย? ในนี้ยังมีปิศาจพันธุ์อื่นให้สุ่มด้วยเหรอวะ?"

เฉินฉีเคยนึกว่าลูกน้องที่เรียกออกมาได้จะมีแค่พวกที่อยู่ในร้านค้าระบบเสียอีก

"ฟูด!!!"

"หือ?"

เฉินฉีก้มลงมอง

ก็เห็นปิศาจลามกกำลังนอนหมอบอยู่กับพื้น สูดดมกางเกงในของปิศาจขี้ขลาดอย่างเอาเป็นเอาตาย

พอเห็นเฉินฉีมองมา ปิศาจลามกก็ชะงักไป

ก่อนจะดึงกางเกงในของปิศาจขี้ขลาดออกจากจมูกอย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วยื่นส่งให้เฉินฉี

"ให้ดมได้แค่ฟอดเดียวนะครับ เพราะคุณเป็นเจ้านายหรอกนะถึงยอมให้ดม"

เฉินฉี: "……ให้ดมฟอดเดียวกับผีนายสิวะ! ฉันสุ่มได้เอง จะดมยังไงก็เรื่องของฉัน... ถุย! ใครเขาจะไปดมของพรรค์นี้กันเล่า!"