ตอนที่ 99 คำสั่งของท่าน สำคัญยิ่งกว่าชีวิตผม

เฉินฉีกุมขมับ

"ไสหัวไปให้พ้นสายตาฉันภายในสามวินาที ไม่อย่างนั้นฉันจะส่งแกไปดวลสไนเปอร์ตัวต่อตัวกับปิศาจมันเยิ้มแน่"

ปิศาจลามกตาเป็นประกาย

"จริงเหรอครับ?"

เฉินฉีเดือดจัด

"ไปตายซะ!"

"รับทราบครับผม!"

ปิศาจลามกรีบเผ่นแน่บออกจากร้านค้า ก่อนไปยังไม่วายคว้ากางเกงในของปิศาจขี้ขลาดติดมือไปด้วย

เฉินฉีแหงนหน้ามองฟ้า

แววตาว่างเปล่า

ทันใดนั้นเขาก็ยืดตัวตรงแล้วกัดฟันพูด

"สุ่มต่อ! เอารอบละสามร้อย! ขอดูซิว่ามันจะมีเรื่องบ้าอะไรโผล่มาอีก!"

กดเริ่มหมุนวงล้อ

กดหยุดวงล้อ

ติ้ง!

ข้อความค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนวงล้ออันว่างเปล่า

ยินดีด้วย คุณได้รับสกิลลูกน้อง : อึดถึกทน

"หืม?"

เฉินฉีชะงัก สกิลเหรอ?

เขารีบคลิกดูคำอธิบายสกิลทันที

อึดถึกทน : ติดตามลูกพี่ สามวันอดไปเก้ามื้อ แถมบางทียังต้องโดนท่อนเหล็กฟาดอีกต่างหาก

ไม่ทนมือทนตีนจะเป็นลูกน้องได้ยังไงกัน!

ผลลัพธ์ : เพิ่มพลังต้านทานการโจมตีของลูกน้องขึ้นเล็กน้อย (ติดตั้งได้เฉพาะกับลูกน้องที่มีชื่อฉายาเดียวกันเท่านั้น)

"สุดยอด!!"

เฉินฉีตะโกนลั่น

แม้สกิลนี้จะเพิ่มพลังให้ไม่มาก หรือแทบจะไม่รู้สึกเลยด้วยซ้ำ

แต่มันหมายความว่ายังไงล่ะ?

ลูกน้องก็มีสกิลได้ด้วย!

เฉินฉีลากสกิลอึดถึกทนไปใส่ให้พวกลูกน้องปิศาจทั่วไป

[ยืนยันการติดตั้งสกิล : อึดถึกทน ให้กับลูกน้องปิศาจทั่วไปหรือไม่]

"ใช่!"

[ติดตั้งสกิลเรียบร้อย พลังต้านทานการโจมตีของลูกน้องปิศาจทั่วไปเพิ่มขึ้นเล็กน้อย]

"ตีเหล็กต้องตีตอนร้อน! สุ่มระดับสี่ต่อเลย!"

แค่วงล้อระดับสามยังสุ่มได้ของเจ๋ง ๆ อย่างสกิลมาเลย

ถ้าเป็นระดับสี่ล่ะก็ มันจะไม่เทพจนทะลุฟ้าไปเลยเหรอ

เฉินฉีมองแต้มขาใหญ่หนึ่งพันห้าร้อยแต้มที่ถูกหักไป

วงล้อปรากฏขึ้น เขารีบกดสุ่มรางวัลอย่างใจจดใจจ่อ

ข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้น

ได้รับปิศาจสูบบุหรี่ lv37

วึ่บ!

ปิศาจตนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างกายเฉินฉี

ปิศาจตนนี้ผอมกะหร่องจนหนังหุ้มกระดูก

พอโผล่มาก็รีบเอ่ยปากอย่างกระวนกระวาย

"หวัดดีเถ้าแก่ มีบุหรี่ไหม ขอสักสองมวนสิ"

เฉินฉี : "..."

เขาล้วงเอาบุหรี่ทาซานที่คราวก่อนยังแจกไม่หมดออกมา

ยื่นให้ปิศาจสูบบุหรี่

ปิศาจสูบบุหรี่รับไป ดึงออกมามวนหนึ่งแล้วออกแรงดูดเต็มเหนี่ยว

เฉินฉีหยิบไฟแช็กออกมา

"จุดไฟก่อ... เชี่ย! ดูดจนติดไฟเฉย! โคตรสุดว่ะ!"

เฉินฉีมองปิศาจสูบบุหรี่ที่ออกแรงดูดอย่างหนัก จนปลายมวนค่อย ๆ แดงวาบขึ้นมาแล้วลุกไหม้ได้เอง

"ซู้ดดด!!!"

ปิศาจสูบบุหรี่สูดควันเข้าไปเต็มปอด นิโคตินปริมาณมหาศาลแล่นพล่านเข้าสู่ร่างกาย

บุหรี่ทั้งมวนถูกดูดหมดเกลี้ยงในคำเดียว

"ฟู่!!"

ปิศาจสูบบุหรี่พ่นควันกลุ่มเบ้อเริ่มออกมา

จากนั้นคงนึกเสียดาย เลยสูดควันที่เพิ่งพ่นออกมากลับเข้าไปใหม่อย่างแรง

เฉินฉี : "..."

ควันผ่านปอดไปสองรอบ ทั้งมือหนึ่งมือสองเอ็งสูบเรียบคนเดียวเลยนะ

เซียนบุหรี่ของแท้ ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่นิดเดียวเลยสินะ

ปิศาจสูบบุหรี่หยิบบุหรี่ขึ้นมาอีกมวน

เฉินฉีลุกขึ้นเตะมันไปทีหนึ่ง

"ไป ๆ ๆ! ออกไปสูบข้างนอก!"

เจ้าพวกปิศาจนี่นะ

ไม่มีตัวไหนปกติสักตัว

เฉินฉีเหลือบไปมองวงล้อสุ่มระดับห้า

นี่คือวงล้อระดับสูงสุดที่ปลดล็อกได้ในตอนนี้

ต้องใช้แต้มขาใหญ่ตั้งเจ็ดพันห้าร้อยแต้ม

อัญเชิญปิศาจมันเยิ้มตัวหนึ่งยังใช้แค่ห้าพันแต้มเอง

เฉินฉียกสองมือขึ้นพนม

"ขอให้รอบนี้ได้ตัวเก่ง ๆ หน่อยเถอะ! อย่าเอาของไร้ประโยชน์มาให้อีกเลยนะ"

ปิศาจสูบบุหรี่ที่ยืนสูบอยู่หน้าประตู : "...?"

เฉินฉียืดตัวตรง

"ระดับห้า จัดมา!"

วงล้อว่างเปล่าปรากฏขึ้นอีกครั้ง

เริ่ม

หยุด

ตัวอักษรพรั่งพรูออกมา

ยินดีด้วย คุณได้รับปิศาจนักตกปลา lv45

เอ๊ะ?

ไม่ได้ของดีแฮะ

แต่ก็ยังพอไหวอยู่

ฟึ่บ!

ชายนักตกปลาสะพายข้องใส่ปลาไว้ข้างเอว สวมหมวกกันแดด มือซ้ายถือคันเบ็ด มือขวาถือสวิง ปรากฏตัวขึ้น

"สวัสดีครับเถ้าแก่! แถวนี้มีแม่น้ำไหม?"

เฉินฉีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

ดูเหมือนพวกปิศาจที่สุ่มได้จากระบบจะมีงานอดิเรกกันหมดเลยแฮะ

แต่ก็ยังถือว่าพอรับได้

ไม่ใช่รสนิยมวิตถารอะไร

เฉินฉีพยักหน้าให้ปิศาจนักตกปลา

"มีทะเลด้วย!"

ปิศาจนักตกปลาตาเป็นประกาย

"ตกปลาทะเลเหรอเนี่ย? สุดยอดไปเลย!! เถ้าแก่ ถ้ามีอะไรก็ทักส่วนตัวในมิติลูกน้องมานะ ผมขอแวบไปตกปลาแป๊บ!"

ปิศาจนักตกปลาโกยอ้าวทันที กลัวว่าเฉินฉีจะรั้งตัวไว้

เฉินฉียกมือค้างไว้กลางอากาศ

แต่ปิศาจนักตกปลาก็วิ่งหายลับตาไปแล้ว

เสียเที่ยวจริง ๆ พวกลูกน้องที่อัญเชิญมาตามปกติยังพึ่งพาได้มากกว่าซะอีก

ไอ้พวกลูกน้องปิศาจที่สุ่มได้มานี่มันมีสันดานขบถกันทุกตัวเลยหรือไงวะเนี่ย!

ดูเผิน ๆ เหมือนจะยอมทำตามทุกอย่าง แต่จริง ๆ หัวแข็งกันทั้งดุ้น

"แปะ แปะ แปะ!"

จู่ ๆ ปิศาจนักตกปลาก็วิ่งแจ้นกลับมา

เฉินฉีถึงกับชะงักไป

หรือว่า... จะมีตัวที่จงรักภักดีอยู่เหมือนกัน?

ปิศาจนักตกปลาแบมือยื่นมาตรงหน้าเฉินฉี

"เถ้าแก่ ขอเหรียญปิศาจหน่อยสิครับ"

เฉินฉีหรี่ตามอง

"เอาไปทำอะไร"

"เอ่อ คือ... จะเอาไปซื้อของมาอ่อยเหยื่อสักหน่อยน่ะครับ"

เฉินฉีอยากลองใจลูกน้องที่สุ่มได้มาดูสักหน่อย

เขาจึงเอามือไพล่หลังแล้วเอ่ยขึ้น

"ถ้าฉันไม่ให้เหรียญปิศาจนายล่ะ"

ปิศาจนักตกปลาเกาหัวแกรก ๆ

"งั้นผมก็คงต้องออกไปปล้นเอาสิครับ"

เฉินฉีถามต่อ

"แล้วถ้าตั้งแต่นี้ไป ฉันไม่อนุญาตให้นายตกปลาอีกล่ะ นายจะทำยังไง"

สีหน้าของปิศาจนักตกปลาสลดลงทันตา

"งั้นผมคงเสียใจแย่เลยครับ"

"แค่เสียใจเนี่ยนะ"

ปิศาจนักตกปลาพยักหน้ารับ

"ครับผม"

"ไม่คิดจะแอบขัดคำสั่งฉันบ้างเหรอ"

"ตุ้บ!"

ปิศาจนักตกปลาทิ้งตัวคุกเข่าลงกับพื้นทันที

"เถ้าแก่ ความภักดีที่ผมมีต่อคุณยิ่งใหญ่กว่าชีวิตตัวเองเสียอีก เพื่อคุณแล้ว งานอดิเรกแค่นี้ เลิกไปก็ไม่เห็นเป็นไร ผมไม่มีทางขัดคำสั่งคุณเด็ดขาด ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตผมก็ยอมครับ!"

ถึงตรงนี้เฉินฉีจึงเข้าใจกระจ่างแจ้ง

พวกลูกน้องที่สุ่มได้มายังคงจงรักภักดีต่อตน เพียงแค่มีงานอดิเรกส่วนตัวเพิ่มขึ้นมา และดูมีชีวิตชีวากว่าลูกน้องทั่วไปอยู่บ้างก็เท่านั้น

เฉินฉีหยิบธนบัตรหนึ่งล้านเหรียญปิศาจออกมาใบหนึ่ง

"ไปเถอะ ไปอ่อยเหยื่อตกปลาไป"

ปิศาจนักตกปลารับเหรียญปิศาจไปด้วยความดีอกดีใจ

"รับทราบครับ เถ้าแก่!"