ตอนที่ 91 ระดับความขลังของโถใบนี้ พุ่งทะยานขึ้นมาทันที

หนานเยี่ยรับน้ำแร่ที่ยวี่ปังยื่นให้แล้วรีบดื่มอึกหนึ่งเพื่อดับกระหายและให้ชุ่มคอ

พูดมาตั้งนาน คอเขาแทบจะเป็นผงอยู่แล้ว

หารู้ไม่ว่ายวี่ปังกำลังยืนจ้องเขาตาไม่กะพริบอยู่ข้างๆ

ในใจเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

'เด็กคนนี้อายุน้อยกว่าฉันตั้งรอบหนึ่งได้มั้ง แต่ความรู้เรื่องลายครามสมัยหยวนกลับเหนือกว่าฉันไปไกลโข'

'ตามหลักแล้ว คนที่มีความรู้ระดับนี้ ก็น่าจะรู้เรื่องโบราณวัตถุชิ้นอื่นด้วยสิ'

'แต่ตอนที่ตกตะพาบสำริดขึ้นมาได้ ทำไมถึงทำหน้าเอ๋อไม่รู้เรื่องรู้ราวซะงั้นล่ะ'

'หรือว่าเขาแกล้งทำ'

'หรือไม่ก็ เขาศึกษาแค่งานเครื่องเคลือบ ส่วนเครื่องสำริดเลยไม่ค่อยรู้เรื่อง'

'อืม น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ'

โดยที่หนานเยี่ยไม่รู้ตัว ยวี่ปังก็ได้คิดมโนหาเหตุผลไปเองเรียบร้อยแล้ว

พอดื่มเสร็จ หนานเยี่ยก็หันไปทางโถแล้วบรรยายให้ความรู้ต่อ

"ต่อไป เรามาพูดถึงลวดลายกันครับ"

"ลวดลายครามบนโถใบนี้แบ่งออกเป็นสี่ชั้น องค์ประกอบสมส่วน มีมิติหลากหลาย และวาดได้อย่างประณีตบรรจง"

"ชั้นแรกตรงคอขวด ตกแต่งด้วยลายระลอกคลื่นน้ำ"

"ลายคลื่นประกอบด้วยสองส่วน คือระลอกคลื่นกับยอดคลื่น"

"ระลอกคลื่นใช้ฝีแปรงที่ละเอียดถี่มาก กระจายออกเป็นแนวรัศมีหรือวนเป็นก้นหอย ส่วนยอดคลื่นวาดด้วยเส้นหนาหนักเบาสลับกัน รูปร่างดูคล้ายผลส้มมือ"

"ชั้นที่สองตรงส่วนไหล่ ตกแต่งด้วยลายกิ่งโบตั๋นเลื้อย"

"ใบมีทั้งขนาดเล็กและใหญ่ เห็นรอยเส้นใบชัดเจน กลีบดอกมีตั้งแต่สามถึงห้ากลีบ จัดวางสลับฟันปลาได้อย่างลงตัว ดอกดกใบแน่น สอดรับกันอย่างงดงาม"

"ชั้นที่สามตรงส่วนท้องโถ เป็นลายหลักของภาพ"

"สีครามทั้งหมดเข้มข้นสดชัด องค์ประกอบภาพเต็มอิ่ม ช่องไฟกลมกลืน อีกทั้งยังแบ่งจุดเด่นจุดรองได้ชัดเจน หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างไร้ที่ติ ยอดเยี่ยมมากครับ"

"เทคนิคการตัดเส้นและลงเงาโขดหินทำได้อย่างไหลลื่นสะใจ ทุกฝีแปรงเฉียบคม สมบูรณ์แบบสุดๆ"

"ทุกท่านลองดูบุคคลในภาพที่นั่งบนรถเทียมเสือและดาวตัวนี้สิครับ ลายเส้นยิ่งพลิ้วไหวเป็นธรรมชาติ เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา"

"คนที่โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยคนนี้ มีสีหน้าสงบเยือกเย็น สง่างามดุจเซียน ประหนึ่งกำลังวางกลยุทธ์ในกระโจมเพื่อชี้ขาดชัยชนะในสมรภูมิพันลี้"

"เขาไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ กุ๋ยกู่จื่อ ครับ"

"เรื่องนี้ผมไม่ได้พูดลอยๆ นะครับ แต่มีหลักฐานอ้างอิงชัดเจน!"

พูดถึงตรงนี้ หนานเยี่ยก็หมุนโถไปอีกด้านหนึ่ง

"ดูตรงนี้นะครับ หน้าเกวียนมีทหารราบสองนายถือทวนยาวนำทาง ขุนพลหนุ่มขี่ม้าควบตาม มือหนึ่งชูธงศึก"

"ทุกคนลองดูบนธงศึกสิครับ มีคำว่า 'กุ๋ยกู่' อยู่จริงๆ ใช่ไหมล่ะ"

เมื่อกล้องซูมเข้าไปใกล้ๆ ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน จนพากันตกตะลึงทันที

"คุณพระช่วย มีคำว่ากุ๋ยกู่เขียนอยู่จริงๆ ด้วย นั่นกุ๋ยกู่จื่อเลยนะ บุคคลในประวัติศาสตร์ที่ฉันชอบที่สุดเลย!"

"มิน่าล่ะหนานเยี่ยถึงบอกตั้งแต่แรกว่าเป็น 'โถกุ๋ยกู่ลงจากเขา' ที่แท้ก็มีที่มาที่ไป ไม่ได้มโนขึ้นมาเอง"

"นึกไม่ถึงเลยว่าเครื่องเคลือบชิ้นนี้จะมีรูปกุ๋ยกู่จื่อ ถ้าอย่างนั้นราคาต้องไม่ธรรมดาแน่!"

"ไม่ถูกอยู่แล้ว กุ๋ยกู่จื่อยังไงก็ระดับปราชญ์เอกคนหนึ่งเลยนะ!"

พวกหลิ่วเสฺวเฉอก็เพิ่งเคยเห็นโถใบนี้เป็นครั้งแรก จึงพากันขยับเข้าไปดูใกล้ๆ

บนนั้นมีตัวอักษร "กุ๋ยกู่" สลักอยู่จริงๆ หนานเยี่ยไม่ได้พูดซี้ซั้ว

ขณะเดียวกันในใจของพวกเขาก็เกิดระลอกคลื่นความตื่นเต้นขึ้นมา

โถใบนี้มีโอกาสสูงมากที่ภาพวาดนั้นจะเป็นกุ๋ยกู่จื่อ

กุ๋ยกู่จื่อเชียวนะ!

ซี้ด!

ไม่ธรรมดา เครื่องเคลือบชิ้นนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

แม้ว่าทั้งสองสามคนจะผ่านโลกและมีความรู้กว้างขวาง แต่เครื่องเคลือบลายครามสมัยหยวนแบบนี้ก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร

เมื่อรอให้พวกหลิ่วเสฺวเฉอทำใจยอมรับความจริงได้และหลีกทางให้แล้ว หนานเยี่ยจึงเอ่ยปากต่อ

"ความจริงแล้ว ภาพนี้ที่ผมเรียกว่า 'ภาพกุ๋ยกู่ลงจากเขา' ไม่ใช่เพราะผมตั้งชื่อตามใจชอบหรอกนะครับ แต่มีที่มาที่ไป"

"ลวดลายมันถอดแบบมาจากภาพพิมพ์ลายไม้ในนิยายผิงฮว่าสมัยราชวงศ์หยวน เรื่อง 'ผิงเซียงเฉวียนฮว่าเล่ายี่ถูฉีชีกั๋วชุนชิวโฮ่วจี๋' ... แทบจะพิมพ์เดียวกันเลยครับ"

"เนื้อเรื่องบรรยายถึงกุ๋ยกู่จื่อผู้เป็นอาจารย์ของซุนปิน ได้รับคำขอร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากซูไต้ทูตแห่งแคว้นฉี จึงยอมลงจากเขาไปช่วยซุนปินและตู๋กูเฉิน สองขุนพลชื่อดังแห่งแคว้นฉีที่ติดอยู่ในค่ายกลของแคว้นเยี่ยน..."

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้

ผู้ชมรอบข้างรวมถึงชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดต่างพากันอึ้งตาค้าง

"'ผิงเซียงเฉวียนฮว่าเล่ายี่ถูฉีชีกั๋วชุนชิวโฮ่วจี๋' มันคืออะไรน่ะ ชื่อหนังสือยาวขนาดนี้น้องไรเดอร์ยังจำได้อีกเหรอ"

"โคตรเจ๋งเลย น้องไรเดอร์ถึงขั้นชี้เป้าได้เลยว่าภาพนี้มาจากหนังสือเล่มไหน ถามจริงไม่ยอมรับก็ต้องยอมแล้วปะ!"

"คุณพระ ถ้าไม่รู้ว่าหนังสือเล่มนี้อยู่ที่ไหนนะ ไม่งั้นฉันจะรีบไปเปิดหาเอามาเทียบเดี๋ยวนี้เลย"

"ที่แท้เป็นเรื่องราวตอนกุ่ยหูกู่จื่อลงจากเขาไปช่วยซุนปินนี่เอง ฉันเคยได้ยินเรื่องนี้นะ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าลวดลายบนเครื่องเคลือบชิ้นนี้จะวาดเรื่องนี้ไว้ เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!"

ใช่แล้ว หากทุกอย่างเป็นไปตามที่หนานเยี่ยบอกจริง ๆ คุณค่าและความสำคัญของการมีอยู่ของโถลายกุ่ยหูกู่ลงจากเขาใบนี้ ย่อมยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ใครจะจินตนาการไว้มากนัก

อย่าว่าแต่คนดูเลย แม้แต่นักวิชาการรุ่นลายครามอย่างหลิ่วเสฺวเฉอกับพวกก็ยังทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

ขนาดคนแก่อย่างพวกเรายังไม่รู้เรื่องนี้เลย นับประสาอะไรกับผู้ชมพวกนั้น

เหลือเชื่อเกินไปแล้ว

มันเหลือเชื่อเกินไปจริง ๆ!

อวี้ปังที่ยืนอยู่ด้านข้างทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาเอ่ยถามขึ้นมาทันที "คุณรู้ได้ยังไงว่าภาพนี้มีที่มาจากหนังสือ 'ผิงเซียงเฉวียนฮว่าเล่ายี่ถูฉีชีกั๋วชุนชิวโฮ่วจี๋' น่ะครับ"

คำถามของอวี้ปังข้อนี้ เล่นเอาหนานเยี่ยถึงกับชะงักไปเหมือนกัน

ก็ผมจะไปบอกได้ยังไงว่าตัวเองมีความรู้จากสองโลกน่ะ!

ชิบหาย รู้สึกเหมือนขุดหลุมฝังตัวเองอีกแล้ว

บางเรื่องนี่พูดมากไปไม่ได้จริง ๆ

พูดเยอะไปก็กลายเป็นปัญหาได้เหมือนกัน!

ถ้าจำไม่ผิด หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือโบราณฉบับหายากที่ตกไปอยู่ต่างแดน และถูกเก็บรักษาไว้ในหอสมุดคณะรัฐมนตรีของพวกพี่ยุ่น

แต่ในโลกนี้น่ะสิ เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าตอนนี้มันไปอยู่ที่ไหนแล้ว

ในขณะที่หนานเยี่ยกำลังคิดหาทางแถเอาตัวรอดอยู่นั้น

หลิ่วเสฺวเฉอก็ชิงเอ่ยปากขึ้นมาก่อน

"อวี้ปัง ไปค้นดูที่คลังเก็บโบราณวัตถุที ฉันจำลาง ๆ ได้ว่าเหมือนจะมีหนังสือเล่มนี้อยู่นะ!"

หนานเยี่ยจ้องมองหลิ่วเสฺวเฉอตาค้าง หรือว่าในโลกนี้ หนังสือเล่มนั้นจะไม่ได้หายไปไหน?

ทั้งประหลาดใจและทั้งดีใจในเวลาเดียวกัน!

อย่างน้อยก็ยังดีกว่าตกไปอยู่ในมือของพวกพี่ยุ่นเป็นไหน ๆ!

ผ่านไปสิบกว่านาที อวี้ปังสวมถุงมือและประคองหนังสือเล่มหนึ่งเดินออกมา

แต่น่าเสียดาย เมื่อดูจากเนื้อกระดาษแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ฉบับดั้งเดิม

มิน่าล่ะถึงมีหนังสือเล่มนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์ ที่แท้ก็เป็นแค่ฉบับพิมพ์จำลองนี่เอง

สีหน้าและแววตาที่เปลี่ยนไปของหนานเยี่ยล้วนอยู่ในสายตาของหลิ่วเสฺวเฉอทั้งหมด

เขาอ่านความรู้สึกเสียดายในแววตาของหนานเยี่ยออก

ในจุดนี้ ช่างเหมือนกับตัวเขาไม่มีผิดเพี้ยน

ใครบ้างจะไม่อยากให้มันเป็นฉบับดั้งเดิมกันล่ะ!

อวี้ปังค่อย ๆ พลิกหาอย่างระมัดระวัง ในที่สุดก็พบภาพประกอบภาพนี้ในหนังสือ:

เป็นจริงอย่างที่คิด ลวดลายบนโถใบนี้ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากภาพประกอบเลยแม้แต่น้อย

มือของอวี้ปังสั่นเทาขึ้นมาในทันใด วันนี้เขากำลังได้เป็นพยานในหน้าประวัติศาสตร์อย่างไม่ต้องสงสัย

จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไงกัน

ในที่สุดกล้องของห้องไลฟ์สดก็จับภาพไปที่ภาพประกอบหน้านั้น:

"ทุกคน ขนลุกกันไหมเนี่ย มันตรงกันเป๊ะเลยจริง ๆ ด้วย"

"นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน แต่น้องไรเดอร์เคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาก่อนจริง ๆ แถมยังจำเนื้อหาข้างในได้อีก ไม่งั้นใครจะไปนึกออกได้วะ"

"เชี่ยเอ๊ย แม่อยู่ ๆ ก็ถามว่าทำไมฉันถึงคุกเข่าลงกับพื้น ฉันเลยบอกแม่ไปว่า รีบมาดูมหาเทพเร็วเข้า!"

"เทพจริงอะไรจริง ความขลังของโถใบนี้พุ่งทะยานขึ้นมาทันตาเห็นเลยว่ะ"

นักวิชาการรุ่นลายครามอีกหลายคนต่างพากันล้อมวงเข้ามา พวกเขาหยิบสมุดภาพขึ้นมาเทียบกับตัวโถซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ปากก็พร่ำร้องอุทานด้วยความอัศจรรย์ใจไม่ขาดสาย...

(สุขสันต์วันเทศกาลเรือมังกร ขอให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรงและมีความสุขมาก ๆ นะครับ!!)