บทที่ 161 ยืมเงิน

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู

เฉินเจี้ยนจีมองหลินชิงเสวี่ยที่อยู่ตรงหน้า

ใบหน้าซีดเผือดของเธอยังมีหยาดเหงื่อเกาะพราว เส้นผมเหนียวชื้นติดอยู่ระหว่างแก้มกับลำคอ

เสื้อผ้าแทบจะเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แนบติดกับเรือนร่าง เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าอันบอบบางงดงาม

ลมเย็นฉิวจากเครื่องปรับอากาศในร้านอาหารพัดผ่าน