ตอนที่ 62
บทที่ 62 เส้าหยางบ้านเรา...
minibunny · 7,809 ตัวอักษร
หลังจากเพลง กิเลน ทะยานขึ้นสู่ชาร์ตเพลงใหม่บนแอปพลิเคชันเพลงฉีเอ๋อ เพียงเวลาสั้นๆ แค่หนึ่งสัปดาห์ ยอดผู้ติดตามเวยป๋อของเส้าหยางก็พุ่งสูงถึงสามล้านเก้าแสนกว่าคน การจะทะลุสี่ล้านคนก็คงใช้เวลาเพียงแค่วันสองวันนี้เท่านั้น
ตอนที่บริษัทอี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์จัดการประชุมพนักงานทั้งหมดในวันแรก ลวี่เหมยยังพูดไว้เลยว่าภายในครึ่งปีจะต้องทำให้ยอดผู้ติดตามของเส้าหยางเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แต่ดูจากตอนนี้แล้ว เป้าหมายที่เธอตั้งไว้มันช่างน้อยนิดเหลือเกิน
หลังจากอัดรายการ แร็ปเปอร์ยุคใหม่ ช่วงเปิดรายการเสร็จ เส้าหยางก็นอนเปื่อยอยู่บ้านมาหลายวัน
ทุกๆ วันเซวียเจียเจียจะมาในตอนเช้าแล้วกลับไปในตอนค่ำ นอกเหนือจากมื้อเช้าที่เธอจะซื้อติดมือมาจากข้างนอกแล้ว ทั้งมื้อเที่ยงและมื้อเย็นเธอล้วนฝากท้องไว้ที่บ้านสไตล์ตะวันตกแห่งนี้ทั้งสิ้น
แต่ทั้งสองคนก็เหมือนสมยอมกันไปเอง ถึงแม้ระหว่างนั้นจะถูกหยางหลานจับได้คาหนังคาเขาอยู่สองครั้ง แต่เมื่อหยางหลานรู้ถึงสถานะของเซวียเจียเจีย เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร
เมื่ออยู่ต่อหน้า นายทุน อย่างเซวียเจียเจีย การที่เด็กใหม่เพิ่งเดบิวต์อย่างเส้าหยางจะกล้ำกลืนฝืนทนก็ถือเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว
วันพฤหัสบดี เส้าหยางตามหยางหลานเข้าไปที่บริษัท ถ่ายรูปโปรไฟล์ไปค่อนวัน รูปพวกนี้ส่วนหนึ่งบริษัทต้องเอาไปใช้งาน และอีกส่วนหนึ่งเส้าหยางก็ต้องใช้เองด้วย เพราะยังไงซะตอนที่ปล่อยเพลงก็ต้องใส่รูปหน้าปก เมื่อมีรูปพวกนี้แล้ว รูปโปรไฟล์ในโต่วอินและเวยป๋อของเขาก็จะได้เปลี่ยนใหม่เสียที
ระหว่างทางกลับ เส้าหยางก็เกิดนึกขึ้นมาได้ เลยแวะไปที่ศูนย์เครือข่ายมือถือ เพื่อเปลี่ยนซิมการ์ดโทรศัพท์ใหม่ให้ตัวเอง
ซิมการ์ดอันเก่าเส้าหยางก็ยังคงเก็บไว้ ส่วนซิมการ์ดใหม่ใบนี้ก็ถือซะว่าเป็นเบอร์สำหรับใช้เรื่องงานโดยเฉพาะ
คืนวันศุกร์
เส้าหยางกับเซวียเจียเจียนั่งอยู่บนโซฟา รอคอยให้ทั้งสองรายการออนแอร์ บิลิบิลิในฐานะเว็บไซต์สำหรับคนรักอนิเมะและเกมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ยอดผู้ใช้งานมักจะสูงกว่าแอปพลิเคชันวิดีโออย่างฉีเอ๋อ ถู่โต้ว และฉีอี้อยู่เสมอ แม้ว่ารายการ แร็ปเปอร์ยุคใหม่ จะไม่ได้โปรโมตอะไรมากมาย แต่ช่วงนี้กระแสเพลงแร็ปก็กำลังมาแรงอยู่แล้ว ประกอบกับยอดผู้ใช้งานเว็บไซต์ที่สูงปรี๊ด ก็เลยยังมีชาวเน็ตจำนวนไม่น้อยที่ให้ความสนใจ
ตั้งแต่ที่เซวียเจียเจียหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาคุยในกลุ่มแชท เสียงแจ้งเตือนวีแชทในโทรศัพท์ของเส้าหยางก็ไม่เคยหยุดดังเลย
กลุ่ม แฟนคลับตัวน้อยของซุปตาร์
เซวียเจียเจียพิมพ์ส่งไปว่า พี่น้องจ๊ะ ตอนนี้รีบล็อกอินเข้าบิลิบิลิ ไปเชียร์เส้าหยางกันเร็ว
ฉินอวี่หานตอบกลับพร้อมแท็กหาเซวียเจียเจีย เส้าหยางไปออกรายการไหนอีกล่ะเนี่ย
เซวียเจียเจียตอบ แร็ปเปอร์ยุคใหม่ ของบิลิบิลิไง
เสิ่นซูหัวพิมพ์ต่อ ไม่เลวนี่ ฮวาเซี่ยมีฮิปฮอปเพิ่งจะจบไปไม่นาน ก็ไปออกรายการแร็ปเปอร์ยุคใหม่ต่อเลย เจียเจีย แฟนของเธอตอนนี้ความนิยมสูงปรี๊ดเลยนะ
เฉิงถิงถิงแท็กหาเซวียเจียเจีย ตอนนี้เธออยู่ไหนล่ะ
ข้อความในกลุ่มเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เส้าหยางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแวบหนึ่ง แม้ว่าพวกเธอจะคุยเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเอง แต่เส้าหยางก็ไม่กล้าเข้าไปผสมโรงด้วยหรอก เขาเคยเห็นความร้ายกาจของคุณหนูตระกูลเศรษฐีกลุ่มนี้มาแล้ว
เส้าหยางแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น พอพบว่ารายการ แร็ปเปอร์ยุคใหม่ ตอนแรกบนบิลิบิลิเริ่มฉายแล้ว เขาก็กดฉายภาพขึ้นจอโทรทัศน์ทันที
ช่วงเริ่มต้นรายการ
ไม่ได้เป็นการแสดงของเส้าหยาง
แต่เป็นการแสดงมิวสิกวิดีโอฟอร์มยักษ์ที่สี่เมนเทอร์ของรายการบันทึกเทปเตรียมไว้ล่วงหน้า
ภาพดูเท่มาก เอฟเฟกต์เสียงก็เร้าใจสุดๆ
สำหรับเพลงของเมนเทอร์ทั้งสี่คนนี้ เส้าหยางไม่อยากจะวิจารณ์อะไรมากนัก เดิมทีเพลงแร็ปก็เป็นวัฒนธรรมใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้น คนในวงการก็มีไม่กี่คนที่เข้าใจจริงๆ เอาไปหลอกคนดูน่ะพอได้ แต่จะมาหลอกเส้าหยางล่ะก็ฝันไปเถอะ
หลังจากมิวสิกวิดีโอทั้งสี่โชว์จบลง ในที่สุดภาพก็ตัดมาที่เวที ผ่านการตัดต่อมาแล้ว พอภาพตัดมา เส้าหยางก็ยืนอยู่ตรงกลางเวทีเรียบร้อยแล้ว
และบรรดาผู้ชมที่กำลังดูรายการตอนนี้อยู่ พอเห็นว่าคนที่อยู่บนเวทีคือเส้าหยาง แต่ละคนก็พากันคอมเมนต์ทิ้งไว้
ต้องยอมรับเลยว่า
เมื่อเทียบกับคอมเมนต์หน้าจอแพลตฟอร์มอื่น คอมเมนต์หน้าจอของบิลิบิลิดูเป็นมิตรมาก
"คนที่ร้องเพลงกิเลนนี่นา"
"เพลงกิเลนคือพระเจ้าตลอดกาล ฟังเพลงในรายการมีฮิปฮอปมาตั้งเยอะ ก็มีแต่เพลงกิเลนนี่แหละที่ทำให้ฉันประทับใจที่สุด"
"บิลิบิลินี่รวยจริงๆ เพลงกิเลนเพิ่งจะดัง ก็ไปเชิญเส้าหยางมาซะแล้ว"
"รายการวาไรตี้ผลิตเองต้องยกให้บิลิบิลิเลย"
"..."
คอมเมนต์ที่พูดถึงเส้าหยางมีไม่มากนัก ซึ่งนี่ก็เป็นเรื่องปกติมาก สำหรับเด็กใหม่ที่เพิ่งเดบิวต์มาไม่ถึงสองเดือน การที่ผลงานเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปก็ถือว่าดีมากแล้ว
ในตอนที่คอมเมนต์หน้าจอกำลังเลื่อนไปเรื่อยๆ
การแสดงเปิดรายการของเส้าหยางก็เริ่มต้นขึ้น
เริ่มต้นก็เป็นดนตรีประกอบที่มีจังหวะหนักแน่น เสียงกลองที่อยู่ในนั้นดังที่สุด ให้ความรู้สึกที่สั่นสะเทือนอารมณ์มาก
แสงไฟสลับไปมาอย่างต่อเนื่อง
เครื่องพ่นควันหน้าเวทีก็ปล่อยควันออกมาไม่หยุด
ภาพที่ออกมาถือว่าดูดีทีเดียว
ท่ามกลางจังหวะกลองที่เร้าอารมณ์ เส้าหยางใช้มือข้างหนึ่งจับขาตั้งไมค์ ส่วนอีกข้างจับไมโครโฟน วินาทีที่เขาอ้าปาก เสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์ก็ดังกังวานขึ้น
"หวนนึกถึงตอนกลับไปท่ามกลางพายุหิมะสูงเจ็ดฉื่อ เวลาหลายเดือนยาวนานราวกับไร้จุดหมาย เลือดสาดกระเซ็นใส่ดอกซากุระท่ามกลางหมอกควัน ดั่งเค้าลางที่เงียบงัน รวมใจเป็นหนึ่งจุดไฟสัญญาณ หากสิ้นชีพวิญญาณจะกลับคืนสู่บ้านเกิด ความคะนึงหาดั่งจันทร์ส่องแสงตกลงก้นบึ้งธารา เหล่าวีรบุรุษวีรสตรีต่างรู้ใจกัน..."
เพียงแค่ร้องจบท่อนสั้นๆ ภาพทั้งหมดก็ถูกบดบังด้วยคอมเมนต์หน้าจอจนมิด
ความกระตือรือร้นของผู้ชมชาวบิลิบิลิทำให้เส้าหยางรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก
เขาเคยคิดว่าผู้ชมคงจะชอบเพลงแร็ปที่มีกลิ่นอายแบบจีนโบราณแบบนี้ แต่ไม่คิดเลยว่าผู้ชมจะให้การตอบรับดีขนาดนี้
"พระเจ้าช่วย ฉันค้นพบสมบัติล้ำค่าเข้าแล้ว"
"พี่น้อง รีบใส่หูฟังด่วน โคตรฟินเลย"
"ขอปักหมุดก่อนดังเลย"
"สุดยอด สุดยอด สุดยอด"
"บ้าเอ๊ย หูฟังแทบแตก"
"นี่มันนักร้องเทพจุติจากไหนเนี่ย"
"ขนลุกไปทั้งตัว แค่เปิดรายการมาก็เวทีลุกเป็นไฟแล้ว"
"รวมใจเป็นหนึ่งจุดไฟสัญญาณ หากสิ้นชีพวิญญาณจะกลับคืนสู่บ้านเกิด ท่อนนี้โคตรเด็ดเลย เลือดลมสูบฉีดสุดๆ"
"ได้กลิ่นอายมาเต็มเลย"
"..."
แม้คอมเมนต์จะบดบังภาพหน้าจอ แต่มันกลับบดบังเสียงของเส้าหยางไม่ได้เลย
ทีมงานตัดต่อรายการน่าจะเอาเสียงไปปรับแต่งง่ายๆ นิดหน่อย ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางที่เสียงจะใสปิ๊งไร้เสียงรบกวนขนาดนี้ได้หรอก
"กอดคอกันภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง เสียงกีบเท้าม้าเหยียบย่ำเงาสะท้อนบนผืนน้ำ นักรบกล้าตามกองทัพไปไม่ขอตายอย่างผู้แพ้ ไม่เคยคิดว่าจะได้หวนคืน ชำระล้างร่างกายท่ามกลางไฟสงคราม ความกล้าหาญอันโดดเดี่ยว มองดูใบไม้แห้งผากปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งขาวโพลน สุสานคนไร้ญาติเกลื่อนกลาดเต็มทุ่งหญ้ารกร้าง..."
หลังจากท่อนหลักจบไปหนึ่งรอบ ก็วนกลับมาที่ท่อนฮุกตอนเริ่มต้นอีกครั้ง
ร้องเพลงจบตั้งแต่ต้นจนจบ หลังจากเสียงดนตรีประกอบค่อยๆ เลือนหายไป ความเร็วในการเลื่อนของคอมเมนต์หน้าจอกลับไม่ได้ลดลงเลย
แทบจะไม่เห็นคอมเมนต์ด่าเลยตั้งแต่ต้นจนจบ
นี่มันดีกว่าตอนที่รายการมีฮิปฮอปออกอากาศตั้งเยอะ ถึงแม้หลังจากที่เส้าหยางร้องเพลงกิเลนจบในรายการมีฮิปฮอปและออกอากาศไปแล้ว คอมเมนต์ส่วนใหญ่จะเป็นแง่บวกก็ตาม แต่ในนั้นก็ยังคงมีแฟนคลับของค่ายซีเอสซีและพรรคเทียนซานเข้ามาด่าอยู่ดี
แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป ตั้งแต่ที่เส้าหยางปรากฏตัวขึ้นบนจอภาพ จนกระทั่งร้องเพลงนี้จบ คอมเมนต์ทั้งหมดล้วนมีแต่คำชม
"ขึ้นหลังม้าองอาจดั่งมังกร ลงจากหลังม้าน่าเกรงขามดั่งพยัคฆ์ ฝ่าฟันขวากหนาม ศีรษะเทียมฟ้า สองเท้าเหยียบย่ำแผ่นดินเหลือง โบกสะบัดธงรบของฉัน ประโยคนี้เอาไปใช้เป็นตอนจบของเรียงความได้สบายๆ เลย"
"เวทีเทพจุติ นักร้องเทพจุติ เพลงนี้ฉันคงต้องเปิดวนซ้ำแล้วล่ะ"
"เนื้อเพลงเขียนได้ดีมากเลยนะ"
"วิสัยทัศน์เปิดกว้างขึ้นมาทันทีเลย"
"คุณไว้ใจสายตาของบิลิบิลิได้เสมอ"
"ฉันรู้สึกว่าโทรศัพท์ฉันสั่นไม่หยุดเลย ส่งจากไอโฟนสิบห้าโปรแม็กซ์สองเทราไบต์รุ่นสุดเอ็กซ์คลูซีฟสีดำ"
"..."
หลังจากเส้าหยางร้องจบ พิธีกรหลี่อวี้ชิวก็เดินขึ้นมาบนเวที พูดโฆษณาให้บิลิบิลิสองสามประโยค หลังจากที่ทั้งสองคนพูดประโยคคลาสสิกอย่าง บิลิบิลิ ชนแก้ว จบ ภาพก็ตัดไปที่สถานที่บันทึกเทปรายการอีกแห่ง
เซวียเจียเจียจับมือเส้าหยางด้วยความตื่นเต้นแล้วหัวเราะร่วน "เส้าหยาง เพลงของคุณดังระเบิดอีกแล้วนะ"
"ผมรู้แล้วน่า คุณจะพูดก็พูดไปสิ อย่าหยิกผมได้ไหม"
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง
ฉินอวี่หาน เสิ่นซูหัว และเฉิงถิงถิงที่ดูการแสดงเปิดรายการของเส้าหยางจบแล้วเหมือนกัน ก็รัวข้อความเข้ามาในกลุ่มอย่างบ้าคลั่ง
ฉินอวี่หานส่งมาว่า "ซุปตาร์ เทพบุตรของฉันนน"
เสิ่นซูหัวแท็กหาเซวียเจียเจีย "รีบเรียกซุปตาร์ออกมาคุยหน่อยสิ"
เฉิงถิงถิงพิมพ์มาว่า "เซวียเจียเจีย รบกวนฝากบอกแฟนเธอหน่อยนะ ว่าช่วงนี้ฉันโสด จีบได้นะ จีบนิดเดียวก็ติดแล้ว"
เซวียเจียเจียรู้ดีว่าพวกเธอแค่ล้อเล่น จึงถือโทรศัพท์มือถือแล้วส่งข้อความเสียงไปด้วยความอารมณ์ดี "หลบไปไกลๆ เลย เส้าหยางบ้านเรา... ไม่มีเวลามาสนใจพวกเธอหรอก"
ฉินอวี่หานตอบกลับ "บ้านเราเหรอ"
เสิ่นซูหัวตอบต่อ "บ้านเรางั้นเหรอ"
เฉิงถิงถิงตกใจ "บ้านเราเนี่ยนะ"
เซวียเจียเจียเหมือนจะเพิ่งรู้ตัวว่าพูดผิดไป พอเห็นเส้าหยางกำลังจะหยิบโทรศัพท์มือถือ เธอก็รีบเปลี่ยนเรื่อง "คุณบอกว่าวันนี้จะปล่อยเพลงไม่ใช่เหรอ รีบไปสิ"
เส้าหยางพยักหน้ารับคำหนึ่งที แล้วลุกเดินออกไป
ตอนที่กำลังจะเดินลงบันได เส้าหยางก็หันกลับมามองคนที่นั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟา มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มบางๆ ขึ้นมา
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น