บทที่ 63 คุณหึงเหรอ?

นอกเหนือจากเพลง 'ม้าศึกระเริงเพลิง' ที่ร้องในรายการแร็ปเปอร์ยุคใหม่แล้ว

ในช่วงเวลาสองสัปดาห์นี้ เส้าหยางยังทยอยอัดเพลงใหม่อีกสี่เพลง ได้แก่ 'ละสายตาไม่ได้', 'ทาส', 'แผนเมืองว่าง' และ 'ในนามของพ่อ'

เมื่อรวมกับเพลง 'กิเลน' และ 'ม้าศึกระเริงเพลิง' ที่นำมาอัดใหม่ในห้องอัดเสียง ก็เท่ากับว่าเขามีเพลงทั้งหมดหกเพลง

ซึ่งทั้งหกเพลงนี้ล้วนมีสไตล์ที่แตกต่างกันออกไป

เรื่องนี้จะไปโทษเส้าหยางก็ไม่ได้

เขาเองก็ไม่ค่อยได้ฟังเพลงแร็ปมากนัก

นี่ก็เป็นเพลงแร็ปสุดคลาสสิกหกเพลงที่เขาสามารถรื้อฟื้นขึ้นมาจากความทรงจำได้

แต่ละเพลงล้วนเป็นผลงานชิ้นเอกของแร็ปเปอร์ชื่อดังในโลกก่อน และผ่านการพิสูจน์จากตลาดในโลกนั้นมาแล้ว จึงมั่นใจได้เลยว่าไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

เส้าหยางนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ อัปโหลดทั้งหกเพลงนี้ลงใน QQ Music หลังจากผ่านการตรวจสอบแล้ว เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา นำลิงก์ของทั้งหกเพลงไปแปะลงในเวยป๋อแยกกันแต่ละโพสต์

ใต้แต่ละโพสต์มีรูปภาพแนบไว้หนึ่งรูป บนรูปภาพมีตัวอักษรขนาดใหญ่สี่คำว่า [อย่ามาทำตีเนียน]

จัดการเรื่องทั้งหมดเสร็จสรรพ เส้าหยางก็เดินกลับไปที่ห้องนั่งเล่น

"เซวียเจียเจีย"

"หืม?"

เส้าหยางยื่นโทรศัพท์มือถือให้เซวียเจียเจีย "มาช่วยผมถ่ายวิดีโอหน่อยสิ"

"ถ่ายวิดีโออะไรล่ะ"

"ก็เหมือนคราวก่อน ถ่ายคลิปสั้นโปรโมตเพลงใหม่ไง"

"ได้เลย" เซวียเจียเจียวางโทรศัพท์ในมือลงอย่างกระตือรือร้น ลุกขึ้นรับโทรศัพท์จากเส้าหยาง แล้วชี้ไปที่โซฟา "คุณไปนั่งตรงโซฟานั่นแหละ"

"อืม"

ก่อนหน้าที่จะเข้าร่วมรายการประกายดาวเจิดจรัส เซวียเจียเจียก็เคยช่วยเส้าหยางถ่ายคลิปวิดีโอมาหลายคลิปแล้ว ตอนนี้ทั้งคู่จึงเข้าขากันเป็นอย่างดี

ในขณะที่เส้าหยางกับเซวียเจียเจียกำลังง่วนอยู่กับการถ่ายวิดีโอ

ลวี่เหมยที่เพิ่งได้รับข้อความจากเส้าหยางก็เดินเข้ามาในโซนทำงาน ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นแล้วสั่งการ "เพลงใหม่ของเส้าหยางปล่อยออกมาแล้ว ฉันไม่สนหรอกนะว่าพวกเธอจะใช้วิธีไหน แต่จงทำให้เพลงใหม่พวกนี้ดังระเบิดให้เร็วที่สุด"

นี่เป็นครั้งแรกที่พนักงานของบริษัทอี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์ต้องทำงานล่วงเวลา ทุกคนต่างก็ตั้งใจทำงานกันอย่างขะมักเขม้น

...

ณ โรงแรมใกล้เหิงเตี้ยน

หลังจากเสร็จสิ้นการถ่ายทำในวันนี้ หยางไฉ่เวย ซุปตาร์สาวก็พาผู้จัดการและผู้ช่วยกลับมาที่โรงแรม

หลังจากแช่น้ำร้อนจนสบายตัว หยางไฉ่เวยก็เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ผู้ช่วยก็หิ้วอาหารเดลิเวอรีเข้ามาพอดี

"พี่ไฉ่เวย กุ้งก้ามกรามที่พี่สั่งมาแล้วค่ะ มีทั้งรสน้ำมันกระเทียม รสหมาล่า แล้วก็แบบอบน้ำมันเลยค่ะ"

หยางไฉ่เวยปรายตามองถุงพลาสติกน้อยใหญ่ในมือผู้ช่วย มือก็เช็ดผมไปด้วย พลางสั่งการ "วางไว้บนโต๊ะเถอะ"

"อ้อ...ค่ะ"

"เธอไปตามพี่หวังมาให้ฉันหน่อย แล้วก็ไปพักผ่อนได้เลยนะ"

"ค่ะ"

หลังจากวางของลง ผู้ช่วยก็รีบเดินออกไป หยางไฉ่เวยที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำหยิบไอแพดมาวางบนโต๊ะ สวมถุงมือพลาสติก นั่งบนโซฟา กินกุ้งก้ามกรามไปพลาง ดูรายการวาไรตี้ไปพลาง

ไม่นาน หวังม่าน ผู้จัดการส่วนตัวก็เดินมาจากห้องข้างๆ พอเห็นกุ้งก้ามกรามเต็มโต๊ะ เธอก็นั่งลง สวมถุงมือและลงมือกินไปพร้อมกับหยางไฉ่เวย

"พี่หวัง เดือนนี้คงไม่มีคิวงานอื่นแล้วใช่ไหมคะ"

"อืม ความจริงก็มีงานอีเวนต์อยู่งานนึงนะ แต่เขาให้ค่าตัวแค่หกล้าน มันน้อยเกินไป พี่ก็เลยไม่รับน่ะ"

หยางไฉ่เวยได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก "ช่วงนี้ถ่ายละครเหนื่อยมากเลย งานไหนไม่จำเป็นก็ปฏิเสธไปให้หมดเถอะค่ะ"

หวังม่านไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เธอเพียงแค่บอกว่า "อืม เดี๋ยวพี่จะช่วยคัดกรองให้แล้วกัน ครึ่งปีหลังคิวงานต้องน้อยกว่าครึ่งปีแรกแน่นอน"

หยางไฉ่เวยตอบรับสั้นๆ แล้วถามต่อ "ช่วงนี้ที่สตูดิโอเป็นยังไงบ้างคะ"

"ก็ดีนะ หวังอีอีก็กำลังถ่ายละครอยู่ ซุนหมิงก็กำลังไปได้สวย แต่ว่า..."

หยางไฉ่เวยดูดน้ำซุปจากหางกุ้งดังจ๊วบ แล้วถาม "แต่อะไรคะ"

"เส้าหยางจากรายการประกายดาวเจิดจรัส เธอจำได้ไหม"

"เขาเหรอคะ" หยางไฉ่เวยยิ้ม "จำได้สิคะ หมอนั่นตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ช่วงที่ถ่ายละครฉันไม่ได้ติดตามข่าวเขาเลย"

หวังม่านบอกว่า "ช่วงนี้เขากำลังดังมากเลยนะ"

"ดังมากเลยเหรอคะ"

"อืม เดือนนี้ไปออกรายการ ฮวาเซี่ยมีฮิปฮอป ของแอปฉีอี้ กับ แร็ปเปอร์ยุคใหม่ ของบิลิบิลิ เพลงทั้งสองเพลงดังระเบิดเลย เมื่อกี้พี่เพิ่งดูยอดผู้ติดตามเขาทะลุสี่ล้านไปแล้ว แถมเมื่อกี้เขายังปล่อยเพลงรวดเดียวหกเพลง สงสัยกะจะเกาะกระแสช่วงนี้กอบโกยยอดวิวแน่ๆ"

หยางไฉ่เวยประทับใจในตัวเส้าหยางอยู่ไม่น้อย พอได้ยินแบบนี้ เธอก็รีบบอกทันที "พี่เปิดวิดีโอเขาให้ฉันดูหน่อยสิคะ"

หวังม่านถอดถุงมือออก ใช้ไอแพดค้นหาวิดีโอของเส้าหยาง แล้วกดเล่น

หยางไฉ่เวยตั้งใจดูด้วยความสนใจ

ถึงแม้เธอจะไม่ถนัดเรื่องร้องเพลง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะฟังไม่ออกว่าเพลงไหนดีหรือไม่ดี หลังจากฟังเพลงกิเลนจบ หยางไฉ่เวยก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "ลีลาบนเวทีของหมอนี่ยังดูดีเหมือนเดิมเลยนะ ไม่เหมือนเด็กใหม่เลยสักนิด"

"ยังมีอีกเพลงนะ" หวังม่านเปิดเพลงม้าศึกระเริงเพลิงให้ดู พอเห็นคอมเมนต์บนหน้าจอเต็มไปด้วยคำว่า [ขอฟังอีกร้อยล้านรอบ] หยางไฉ่เวยก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ฉันไม่ได้เจอเด็กใหม่ที่มีพรสวรรค์ขนาดนี้มานานแล้ว ตอนนั้นน่าจะพยายามดึงตัวเขามาให้ได้มากกว่านี้เนอะ"

"บริษัทที่เขาเซ็นสัญญาด้วยชื่ออี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์ ถึงจะเป็นบริษัทเปิดใหม่ แต่พนักงานตัวหลักๆ ล้วนถูกดึงตัวมาจากบริษัทอื่นทั้งนั้น ภูมิหลังของเจ้าของบริษัทนี้คงไม่ธรรมดาแน่ๆ ไม่อย่างนั้นบริษัทอื่นคงไม่ปล่อยให้ดึงตัวคนไปง่ายๆ แบบนี้หรอก"

"เส้าหยางเหมือนจะเคยบอกฉันอยู่นะคะ ว่าเจ้านายเบื้องหลังของเขามีอิทธิพลมากทีเดียว"

หยางไฉ่เวยยกแก้วนมขึ้นดื่ม แล้วพูดต่อ "เขามีพรสวรรค์ขนาดนี้ แถมบริษัทยังมีแบคอัปดี ยังไงก็ต้องดังแน่ๆ พี่ว่าถ้าตอนนี้ฉันช่วยโปรโมตเพลงใหม่ให้เขา เขาจะสำนึกบุญคุณฉันไปตลอดชีวิตไหมคะ"

"เธอจะช่วยเขาโปรโมตเพลงใหม่เหรอ"

"อืม ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนี่คะ ยังไงซะฉันก็เคยเป็นเมนเทอร์ในรายการประกายดาวเจิดจรัส"

หวังม่านพูดขึ้น "ปัญหาน่ะไม่มีหรอก แค่ใช้ชื่อเสียงของเธอในตอนนี้ไปช่วยโปรโมตเพลงให้เขา มันจะทำให้เขาได้ผลประโยชน์ง่ายเกินไปน่ะสิ"

หยางไฉ่เวยยิ้ม "การมองคนต้องมองไปไกลๆ ค่ะ ตอนนี้เขายังเป็นเด็กใหม่ก็จริง แต่อีกปีนึงล่ะ สามปีล่ะ หรือห้าปีข้างหน้าล่ะ? ไม่แน่ว่าในอนาคตฉันอาจจะดังสู้เขาไม่ได้ด้วยซ้ำนะคะ"

พูดจบ

หยางไฉ่เวยก็ถอดถุงมือออก หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วเริ่มพิมพ์ข้อความบนเวยป๋ออย่างคล่องแคล่ว

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอช่วยคนอื่นโปรโมตเพลงใหม่ ดังนั้นเธอจึงรู้ดีว่าควรจะโพสต์เวยป๋อแบบไหน

...

"พี่เหมย พี่เหมยคะ"

หัวหน้าแผนกประชาสัมพันธ์คนหนึ่งรีบวิ่งมาที่หน้าประตูห้องทำงานของลวี่เหมย หลังจากเห็นโพสต์เวยป๋อของหยางไฉ่เวย

"เข้ามา!"

หลังจากได้รับอนุญาต เธอก็รีบเดินเข้าไปพร้อมกับถือโทรศัพท์มือถือ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "พี่เหมยคะ หยางไฉ่เวยช่วยเส้าหยางโปรโมตเพลงใหม่ด้วยล่ะค่ะ"

"หยางไฉ่เวยเหรอ"

"ใช่ค่ะ"

หยางไฉ่เวยคือนางเอกเบอร์ต้นๆ ของวงการในตอนนี้ แถมยังมีเด็กในสังกัดตัวเองอีกหลายคน เรียกได้ว่าเป็นซุปตาร์ตัวแม่ของวงการเลยทีเดียว

ลวี่เหมยรับโทรศัพท์มาดูด้วยความสงสัย แล้วถามขึ้น "ทำไมเธอถึงช่วยเส้าหยางโปรโมตเพลงล่ะ"

"ก่อนหน้านี้เส้าหยางไปแข่งรายการประกายดาวเจิดจรัส แล้วเธอเป็นเมนเทอร์ในรายการ หรือว่าพวกเขาสองคนจะแอบติดต่อกันลับหลังมาตลอดคะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ลวี่เหมยก็รีบตัดบท "เธอไปทำงานก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันลองถามเส้าหยางดู"

"ค่ะ"

ลวี่เหมยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาเส้าหยางทันที

...

วางสายปุ๊บ

เส้าหยางก็รีบเปิดเวยป๋อขึ้นมาดูทันที

พอเห็นว่าหยางไฉ่เวยช่วยโปรโมตเพลงให้จริงๆ เขาใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็กลับไปที่วีแชท พิมพ์ข้อความขอบคุณส่งให้หยางไฉ่เวย

เมื่อข้อความส่งไปเรียบร้อย เส้าหยางก็นั่งลงบนโซฟาด้วยความรู้สึกโล่งอก

แต่ใครจะไปคิด...

เซวียเจียเจียจะเดินมาด้านหลัง บิดหูเขาเต็มแรง แล้วถามด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง "สารภาพมาซะดีๆ ว่าคุณไปแอบกิ๊กกับหยางไฉ่เวยตั้งแต่เมื่อไหร่!"

"ทำอะไรเนี่ย เจ็บนะ"

"รีบสารภาพมา"

"จะให้ผมสารภาพอะไรเล่า เมื่อกี้ผมก็บอกในโทรศัพท์แล้วไง ว่าผมแค่ช่วยแต่งเพลงให้เธอเพลงนึงเท่านั้นเอง"

"ฉันไม่เชื่อหรอก ระดับซุปตาร์อย่างเธอ ทำไมถึงยอมมาโปรโมตเพลงให้คุณฟรีๆ ล่ะ"

เส้าหยางหยิบโทรศัพท์มือถือยื่นให้เซวียเจียเจีย "อ่ะ ดูแชทเอาเองแล้วกัน"

เซวียเจียเจียถึงยอมปล่อยมือ แล้วก้มลงอ่านแชท พอเห็นว่าบทสนทนามีอยู่แค่ไม่กี่ประโยค เธอก็ถามต่อ "คุณไม่ได้ลบข้อความบางส่วนออกไปใช่ไหม"

"ผมไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอก... เดี๋ยวสิ เซวียเจียเจีย หยางไฉ่เวยช่วยโปรโมตเพลงให้ผม แล้วคุณจะโมโหทำไมเนี่ย คุณหึงเหรอ"

"ฉันเนี่ยนะ!" เซวียเจียเจียเพิ่มระดับเสียงขึ้นอีกเท่าตัว "ฉันไม่ได้หึงสักหน่อย!"