บทที่ 85 การกดดันจากตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์

ต้องบอกเลยว่า

รสชาติอาหารในโรงอาหารของบริษัทอวิ๋นซ่างนั้นอร่อยใช้ได้เลยทีเดียว เส้าหยางในฐานะพาร์ตเนอร์อย่างเป็นทางการคนแรกของอวิ๋นซ่าง ย่อมได้รับการปฏิบัติในระดับสูงสุด นั่นคือการได้นั่งทานมื้อเที่ยงร่วมกับซ่างกวนอวี้ในห้องวีไอพีเพียงห้องเดียวของโรงอาหาร

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่า ปกติแล้วจะมีแค่ซ่างกวนอวี้คนเดียวเท่านั้นที่สามารถเข้ามาทานข้าวในนี้ได้

"ช่วงบ่ายแค่ถ่ายโฆษณาสั้นๆ ง่ายๆ ตัวหนึ่ง คงใช้เวลาไม่นาน พรุ่งนี้เช้าเก้าโมง ออฟฟิเชียลเวยป๋อของอวิ๋นซ่างจะประกาศเรื่องการเซ็นสัญญากับพรีเซนเตอร์อย่างเป็นทางการ เธออย่าลืมแชร์ด้วยล่ะ"

"ได้ครับ"

"หลังจากนี้ ทุกครั้งที่เปลี่ยนฤดูกาล ฉันจะให้เสี่ยวหลิงเอาสินค้าคอลเลกชันใหม่ของอวิ๋นซ่างไปส่งให้เธอนะ"

เส้าหยางพยักหน้ารับพลางทานข้าวไปด้วย "พี่หลานบอกรายละเอียดสัญญาให้ผมฟังหมดแล้วครับ เรื่องพวกนี้ผมรู้ดี พี่อวี้วางใจได้เลยครับ"

ปกติซ่างกวนอวี้ก็เป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว พอได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ้มบางๆ และไม่ได้พูดอะไรต่อ

ผ่านไปไม่นาน

หยางหลานที่เพิ่งคุยโทรศัพท์เสร็จก็เดินเข้ามา เธอกำโทรศัพท์มือถือไว้แน่น สีหน้าดูทั้งสงสัยและเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก

เมื่อเห็นสีหน้าของหยางหลานดูไม่ค่อยดี เส้าหยางจึงถามขึ้น "พี่หลาน เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ"

หยางหลานถามกลับ "เส้าหยาง ช่วงนี้เธอไปล่วงเกินใครมาบ้างหรือเปล่า"

"ล่วงเกินคนเหรอครับ"

เส้าหยางตอบ "ช่วงนี้ผมก็หมกตัวอยู่แต่ในบ้าน จะไปล่วงเกินใครได้ล่ะครับ"

"ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นเพราะ..."

เมื่อเห็นหยางหลานขมวดคิ้วแน่น เส้าหยางก็ซักไซ้ต่อ "ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ"

"เมื่อกี้มีทีมงานรายการหนึ่งโทรมาหาฉัน ตอนแรกฉันตกลงกับพวกเขาไว้แล้วว่าหลังจากจัดการเรื่องอัลบั้มของเธอเสร็จ เธอจะไปเป็นแขกรับเชิญในรายการให้พวกเขาหนึ่งเทป แต่เมื่อกี้พวกเขาโทรมาบอกฉันว่า แขกรับเชิญมีคนอื่นเสียบแทนแล้ว แถมยังใบ้ให้ฉันรู้ด้วยว่านี่ไม่ใช่ความตั้งใจของพวกเขา ฉันคิดว่า... พวกเราน่าจะถูกคนในวงการเดียวกันกีดกันเข้าให้แล้วล่ะ"

เส้าหยางยังคงไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นัก

ช่วงที่ผ่านมานี้นอกจากอัดเพลงแล้วก็อัดเพลง เขาแทบจะไม่ได้ออกจากบ้านเลย แล้วจู่ๆ จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง

ยังไงเสียหยางหลานก็ทำงานในวงการนี้มาหลายปี เธอมีประสบการณ์กับเรื่องพรรค์นี้ดี เธอวิเคราะห์ว่า "ฉันว่าน่าจะเกี่ยวกับการเป็นพรีเซนเตอร์ในครั้งนี้ พี่อวี้คะ ตัวเลือกก่อนหน้านี้ของพวกคุณคือใครเหรอคะ"

"เสิ่นรุ่ย"

"บริษัทไหนคะ"

"ตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์"

"ตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์!" เส้าหยางอดไม่ได้ที่จะทวนคำซ้ำ

เมื่อเห็นท่าทีตกใจของเส้าหยาง หยางหลานก็อดไม่ได้ที่จะถามต่อ "เธอรู้จักบริษัทนี้ด้วยเหรอ"

เส้าหยางหัวเราะเยาะตัวเอง น้ำเสียงเย็นชา "แฟนเก่าผมพอเข้าบริษัทนี้ปุ๊บก็ทิ้งผมปั๊บเลยครับ ถ้าเป็นเพราะเรื่องนี้จริงๆ งั้นผมกับตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ก็คงมีวาสนาต่อกันไม่เบาเลยทีเดียว"

เซวียเจียเจียสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเส้าหยางกำลังโกรธ หรืออาจจะเรียกได้ว่าเดือดดาลเลยทีเดียว

หยางหลานได้ยินดังนั้นก็รีบพูด "เรื่องนี้ฉันจะไปสืบให้แน่ใจเอง เส้าหยางเธอไม่ต้องสนหรอก ตั้งใจแต่งเพลงใหม่ของเธอให้สบายใจเถอะ"

"พี่หลานครับ เรื่องแบบนี้พี่คงจัดการไม่ได้หรอกมั้งครับ"

"เอ่อ..."

หยางหลานถึงกับพูดไม่ออก

ถ้าตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์จงใจกดดันอี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์จริงๆ ตอนนี้อี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ไม่มีปัญญาไปต่อกรกับตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เลย เพราะตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นบริษัทเอเจนซี่เก่าแก่ยักษ์ใหญ่ มีศิลปินในสังกัดนับไม่ถ้วน แต่อี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์มีแค่เส้าหยางเพียงคนเดียว ทีมงานรายการพวกนั้นไม่มีทางยอมล่วงเกินตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์เพียงเพื่อเส้าหยางคนเดียวอย่างแน่นอน

หากเป็นเช่นนี้ ก็จะต้องเผชิญกับปัญหาที่ร้ายแรงมาก

หลังจากนี้เส้าหยางจะไม่มีงานติดต่อเข้ามา และไม่มีรายการให้ออก

หายไปสักเดือนสองเดือนอาจจะยังพอทน แต่ถ้านานไป ก็จะไม่มีแฟนคลับจำเส้าหยางได้อีก แบบนี้มันก็เท่ากับถูกกึ่งแบนออกจากวงการเลยชัดๆ!

ซ่างกวนอวี้พูดแทรกขึ้นมา "มีอะไรให้ฉันช่วยไหม"

"ทานข้าวกันก่อนเถอะครับ"

เส้าหยางหยิบตะเกียบขึ้นมา ยิ้มแล้วพูดว่า "พี่หลาน พี่ก็ทานเถอะครับ ไม่ต้องกังวลหรอก รออัลบั้มใหม่ของผมออก เรื่องนี้ก็จะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป"

หยางหลานนั่งลงด้วยความรู้สึกที่ไม่ค่อยสบายใจนัก

เส้าหยางทานข้าวอย่างไม่รีบร้อน พลางเอ่ยปากพูด "ตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์นี่หาเรื่องทำตัวน่ารังเกียจใส่ผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็อยากจะรอดูเหมือนกันว่าพวกเขาจะมีปัญญากดหัวผมได้จริงหรือเปล่า"

"เส้าหยาง อัลบั้มใหม่ของเธอจะดังเปรี้ยงได้จริงๆ เหรอ"

หากอัลบั้มใหม่ออกมาแล้วขายดีเทน้ำเทท่า ต่อให้ตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์จะจงใจกดดัน รายการวาไรตี้เหล่านั้นก็ไม่มีทางทิ้งกระแสความนิยมที่ติดตัวเส้าหยางมาเพียงเพราะตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์อย่างแน่นอน

แต่เงื่อนไขก็คือ ต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่า และต้องได้รับความนิยมที่สูงมากพอ

ซึ่งมันยากมาก

"วางใจเถอะครับ ผมรู้ลิมิตตัวเองดี ทานกันก่อนเถอะ เดี๋ยวยังต้องทำงานต่ออีกนะ"

วิดีโอโฆษณาในช่วงบ่ายใช้เวลาถ่ายทำไปไม่ถึงสี่สิบนาทีก็เสร็จเรียบร้อย หลังจากจบงานทางนี้ หยางหลานก็พาเส้าหยางและเซวียเจียเจียกลับมาที่บ้านสไตล์ตะวันตก

ทันทีที่กลับถึงบ้าน เส้าหยางก็มุดตัวเข้าไปในห้องอัดเสียง

เซวียเจียเจียกับหยางหลานนั่งบนโซฟา เริ่มเปิดอ่านข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับเสิ่นรุ่ย เซวียเจียเจียเปิดเวยป๋อ ค้นหาหน้าโปรไฟล์ของเสิ่นรุ่ย พอเข้าไปก็เห็นเวยป๋อล่าสุดที่เขาเพิ่งโพสต์ไปเมื่อเช้านี้

"พี่หลาน พี่รีบดูนี่สิ!"

"มีอะไรเหรอ"

"เสิ่นรุ่ยก็จะปล่อยอัลบั้มใหม่ปลายเดือนนี้เหมือนกัน นี่คือเวยป๋อที่เขาโพสต์เมื่อเช้าค่ะ"

หยางหลานรีบรับโทรศัพท์มือถือมาดู สีหน้าเคร่งเครียด "อย่าบอกนะว่าจะมาชนกับอัลบั้มใหม่ของเส้าหยางพอดีน่ะ"

เซวียเจียเจียถาม "พี่หลาน พี่ไม่เชื่อมั่นในตัวเส้าหยางเหรอคะ"

"ฉันก็ต้องเชื่อมั่นในตัวเขาอยู่แล้วสิ แต่ว่า..." หยางหลานคืนโทรศัพท์ให้เซวียเจียเจีย ลุกขึ้นยืนแล้วพูด "ฉันจะเข้าบริษัทหน่อยนะ รอเส้าหยางออกมา เธอค่อยบอกเรื่องนี้กับเขาก็แล้วกัน ดูสิว่าเขาจะเอายังไง"

"ได้ค่ะ"

หยางหลานหยิบกุญแจรถแล้วรีบออกไป

เส้าหยางหมกตัวอยู่ชั้นล่างจนถึงหกโมงเย็นถึงได้ขึ้นมา พอเห็นเซวียเจียเจียนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟา จ้องมองโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เส้าหยางก็ค่อยๆ เดินเข้าไปข้างหลังเธอ และชะโงกหน้าดูหน้าจอโทรศัพท์ของเซวียเจียเจีย

มันคือหน้าเว็บเบราว์เซอร์

เนื้อหาบนหน้าเว็บล้วนเกี่ยวข้องกับตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ทั้งหมด ทั้งเรื่องขนาดของบริษัท ศิลปินในสังกัด และอื่นๆ

"ดูอะไรอยู่เนี่ย ดูตั้งใจเชียว"

"อ๊าย!"

จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นข้างหู เซวียเจียเจียตกใจจนแทบจะทำโทรศัพท์ตกพื้น

"เส้าหยาง! นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย!"

"ผมทำอะไรผิดอีกล่ะเนี่ย"

"ทำไมนายเดินไม่ให้สุ้มให้เสียงเลย ตกใจแทบแย่"

เส้าหยางหัวเราะ "มื้อเย็นต้มเกี๊ยวกินกันเถอะ ไม่อยากทำกับข้าวแล้ว"

"อะไรก็ได้"

เมื่อเห็นเส้าหยางเดินเข้าครัว เซวียเจียเจียก็รีบสวมรองเท้าแล้วเดินตามเข้าไป พูดว่า "จริงสิ มีเรื่องนึงพี่หลานฝากฉันมาบอกนายแน่ะ"

"เรื่องอะไร"

"เสิ่นรุ่ยคนของตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ จะปล่อยอัลบั้มใหม่วันที่สามสิบเดือนนี้นะ"

"วันนี้วันที่เท่าไหร่ล่ะ"

"ยี่สิบสาม"

เส้าหยางยิ้ม "งั้นอัลบั้มของผมก็จะปล่อยวันนั้นเหมือนกัน"

"นายจะเอาตาไปชนกับหินตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์จริงๆ เหรอ เมื่อกี้ฉันลองค้นดู บริษัทพวกเขาเซ็นสัญญากับศิลปินไว้เพียบเลยนะ"

"คุณไม่มีความมั่นใจในตัวผมเลยเหรอ"

"มีสิ ต้องมีอยู่แล้ว"

"งั้นก็จบเรื่องแล้วสิ"

เส้าหยางพูดอย่างไม่แยแส "ผมมีความมั่นใจในเพลงของตัวเองมาก เสิ่นรุ่ยอะไรนี่ไม่ใช่คู่มือผมหรอก"

เส้าหยางพูดไปพลางเปิดเตาแก๊ส เทน้ำเปล่าลงหม้อไปสองชามใหญ่ เตรียมรอให้น้ำเดือดเพื่อต้มเกี๊ยว

เซวียเจียเจียบ่นอุบอิบ "เอาเป็นว่าถ้านายคิดทบทวนดีแล้ว ไม่ว่ายังไงฉันก็จะสนับสนุนนายก็แล้วกัน"

"คุณไปนั่งรอก่อนเถอะ เดี๋ยวทานข้าวเสร็จ ผมจะร้องเพลงในอัลบั้มใหม่ให้คุณฟังเพลงนึง"

"เพลงอะไรเหรอ"

"ลูกโป่งสารภาพรัก"