บทที่ 87 คำชมล้นหลาม

"เนื้อร้อง: เส้าหยาง ทำนอง: เส้าหยาง เรียบเรียง: เส้าหยาง คุณสามารถเชื่อใจเส้าหยางได้เสมอ!!!"

"เชี่ย โคตรเพราะเลย!"

"เพลงนี้ไม่ได้ร้องถึงความรัก หรือว่ามิตรภาพ แต่กำลังร้องถึงตอนที่เรานั่งอยู่ในห้องเรียน เสียงจักจั่นร้องอยู่นอกหน้าต่าง เสียงลมพัดใบไม้ไหว และช่วงเวลาวัยรุ่นที่ผ่านพ้นไปของพวกเรา"

"ตามชื่อเสียงมาฟัง เพราะจริงๆ ด้วย"

"มาจากบ้านข้างๆ พอฟังเพลงนี้จบ แล้วกลับไปฟัง ค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วงกับเธอ รู้สึกว่าฟังต่อไม่ลงเลย ฮ่าๆ"

"รักเลยๆ ตั้งตารออัลบั้มใหม่นะ"

"ทำไมฟังแล้วถึงรู้สึกเสียดายอย่างบอกไม่ถูก"

"เมื่อใจสั่นไหว ก็ปล่อยให้มันลอยไปกับสายลม"

...

เลื่อนลงไปอีกหลายหน้า ล้วนแล้วแต่เป็นคำชมไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด

เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของเส้าหยางอยู่แล้ว

ครั้งก่อนที่กินบาร์บีคิวกันที่บ้าน หลังจากที่เส้าหยางดีดกีตาร์ร้องเพลง ลมพัดมาแล้ว จากเสียงตอบรับของพวกฉินอวี่หานและเสิ่นซูหัว เขาก็เดาได้แล้วว่าแฟนคลับน่าจะชอบเพลงนี้เหมือนกัน...

กลุ่มแชต แฟนคลับตัวน้อยของซุปตาร์

ฉินอวี่หาน "ว้าว ลมพัดมาแล้ว ปล่อยออกมาแล้ว สาวๆ ไปฟังกันได้เลย"

เสิ่นซูหัว "กำลังฟังอยู่..."

เฉิงถิงถิง "แท็กเส้าหยาง ฉันลงทุนสมัครสมาชิกวีไอพีเพื่อฟังเสียงต้นฉบับเลยนะ เป็นไง ให้เกียรติสุดๆ ไปเลยใช่ไหม"

เส้าหยาง "ขอบพระคุณคุณหนูเฉิงที่ให้เกียรติครับ"

ฉินอวี่หาน "นี่ถึงกับเรียกซุปตาร์ของพวกเราให้ออกมาได้เลยเหรอเนี่ย"

เซวียเจียเจีย "จะสี่ทุ่มแล้ว พวกเธอไม่นอนกันเหรอ"

เสิ่นซูหัว "แท็กเซวียเจียเจีย หรือว่าพวกฉันไปขัดจังหวะการนอนของเธอกับซุปตาร์เข้าล่ะ ส่งอีโมติคอนปิดปากหัวเราะคิกคัก"

เซวียเจียเจีย "แท็กเสิ่นซูหัว เธอคันผิวอยากโดนตีใช่ไหมฮะ"

ในกลุ่มแชตตกอยู่ในสงครามฝีปากที่วุ่นวายอีกครั้ง

เส้าหยางชิงถอนตัวออกมาก่อน ปรับโทรศัพท์มือถือเป็นโหมดห้ามรบกวน ปิดไฟแล้วเข้านอน

...

ภายในโรงแรม

ครึ่งชั่วโมงหลังจากปล่อยเพลงใหม่ เมื่อเสิ่นรุ่ยเห็นว่ายอดต่างๆ ของ ค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วงกับเธอ บดขยี้ ลมพัดมาแล้ว อย่างราบคาบ เขาก็เข้านอนทันที

ทว่าหวังเหม่ยเหม่ย ผู้จัดการส่วนตัวที่อยู่ห้องข้างๆ กลับเฝ้าติดตามคอมเมนต์ใต้เพลงใหม่อยู่ตลอด

อัลบั้มนี้ เสิ่นรุ่ยใช้เวลาเตรียมตัวมานานกว่าครึ่งปี ไม่ว่าจะเป็นตัวเสิ่นรุ่ยเอง หรือผู้จัดการส่วนตัว ต่างก็รอคอยให้อัลบั้มนี้ช่วยดันกระแสความนิยมของตัวเองให้พุ่งสูงขึ้น

ในตอนแรก

หวังเหม่ยเหม่ยเห็นยอดต่างๆ สูงกว่าซิงเกิลที่ปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ทั้งหมด ในใจก็รู้สึกดีใจมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไปทีละนาที เมื่อยอดการเปิดฟังเริ่มลดลง หวังเหม่ยเหม่ยก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจ

เพราะใต้เพลงนี้เริ่มมีคอมเมนต์ที่เกี่ยวกับเพลง ลมพัดมาแล้ว โผล่มาให้เห็นเรื่อยๆ

เมื่อหวังเหม่ยเหม่ยเห็นคอมเมนต์นั้น...

"พวกเรา เลิกอวยกันได้แล้ว เพิ่งกลับมาจากบ้านข้างๆ ครั้งนี้สู้เขาไม่ได้จริงๆ ใครไม่เชื่อก็ลองไปฟังดู"

หวังเหม่ยเหม่ยรีบกดออกจากหน้าคอมเมนต์ด้วยความตื่นตระหนก แล้วกดเล่นเพลง ลมพัดมาแล้ว

ท่วงทำนองที่ไพเราะจับใจดังขึ้น

ไม่นาน เสียงร้องที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกก็ตามมา

เพลงนี้ฟังแล้วเหมือนมีมนต์ขลังบางอย่าง ที่สามารถทำให้คนฟังรู้สึกผ่อนคลายอารมณ์ได้อย่างน่าประหลาด...

หวังเหม่ยเหม่ยฟังไปเรื่อยๆ เนิ่นนานก็ยังไม่หลุดจากภวังค์

จนกระทั่งเพลงนี้จบลง เธอถึงเพิ่งได้สติว่านี่คือเพลงของคู่แข่ง เธอรีบกดเข้าไปดูคอมเมนต์ด้านล่างทันที

พอเห็นคำชมล้นหลามไปในทิศทางเดียวกัน

สีหน้าของหวังเหม่ยเหม่ยก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

จบกัน

นี่... นี่มัน...

เพลงนี้มียอดแซง ค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วงกับเธอ ไปแล้ว!

เพื่อโปรโมตอัลบั้มใหม่ให้เสิ่นรุ่ย หวังเหม่ยเหม่ยต้องพูดจนปากเปียกปากแฉะกว่าบริษัทจะยอมให้ศิลปินคนอื่นๆ ในสังกัดช่วยโปรโมตให้

ในขณะที่เส้าหยาง นอกจากจะโพสต์เวยป๋อไปหนึ่งข้อความ เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย หวังเหม่ยเหม่ยคิดเหมือนเสิ่นรุ่ยในตอนแรกว่าครั้งนี้กำชัยชนะไว้ในมือแน่นอน นึกไม่ถึงเลยว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้

คืนนี้

หวังเหม่ยเหม่ยนอนไม่หลับทั้งคืน

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อหวังเหม่ยเหม่ยเดินไปที่ห้องข้างๆ และนำเรื่องนี้ไปบอกเสิ่นรุ่ย ปฏิกิริยาแรกของเขากลับกลายเป็น... ไม่เชื่อ

"เป็นไปไม่ได้!"

"เมื่อคืนยอดเพลงใหม่ของผมยังนำเขาอยู่ตั้งเยอะ ยอดของเขาจะมาแซงผมได้ยังไง!"

หวังเหม่ยเหม่ยมีสีหน้าเคร่งเครียด "เธอเปิดโทรศัพท์ดูเอาเองเถอะ"

เสิ่นรุ่ยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

และหลังจากผ่านช่วงเที่ยงคืนไป

ชาร์ตเพลงมาแรงของคิวคิวมิวสิกก็ได้รับการอัปเดตแล้ว เพลง ลมพัดมาแล้ว ที่เส้าหยางปล่อยออกมาเมื่อคืน ตอนนี้ทะยานขึ้นไปติดท็อปเท็นของชาร์ตเพลงมาแรงแล้ว โดยอยู่ในอันดับที่เก้า

แต่เพลง ค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วงกับเธอ กลับอยู่ในอันดับที่ยี่สิบเอ็ด

เพลงทั้งสองเพลงปล่อยออกมาในเวลาไล่เลี่ยกัน เพลง ค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วงกับเธอ ปล่อยออกมาก่อนเพลง ลมพัดมาแล้ว หลายสิบนาทีด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นอันดับของทั้งสองเพลง สีหน้าของเสิ่นรุ่ยก็แข็งค้างไปทันที

เขาจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์อย่างเหม่อลอย ผ่านไปเนิ่นนานก็ยังเรียกสติกลับมาไม่ได้

นี่...

มันเป็นไปไม่ได้...

...

"เยี่ยมไปเลย!"

ภายในห้องทำงาน ลวี่เหมยที่รับสายโทรศัพท์ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความดีใจ

เรื่องของตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ หยางหลานกลับมาที่บริษัทและรายงานให้ลวี่เหมยทราบตั้งแต่บ่ายวันนั้นแล้ว

หลายวันมานี้ลวี่เหมยกังวลมาตลอดว่า การที่อัลบั้มใหม่ของเส้าหยางปล่อยชนกับเสิ่นรุ่ยในวันเดียวกัน หากยอดขายสู้เสิ่นรุ่ยไม่ได้ ถึงตอนนั้นก็คงยากที่จะกอบกู้สถานการณ์กลับมา

แต่การปะทะกันครั้งแรกเมื่อคืนจบลงด้วยชัยชนะของเส้าหยาง ผลลัพธ์แบบนี้ทำให้ลวี่เหมยคลายความกังวลใจลงได้

"คุณว่าอะไรนะ"

"วันนี้เส้าหยางจะเข้ามาที่บริษัทเหรอ"

"โอเค เข้าใจแล้ว ฉันจะติดต่อไปหาผู้หญิงคนนั้น เรื่องคอนเสิร์ตฉันให้คนไปจัดการแล้ว ไว้รอเส้าหยางมาถึงบริษัทแล้วค่อยคุยกันต่อ"

หลังจากวางสาย จ้าวเซิ่งหนานก็รีบถาม "เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ"

"เพลงใหม่ในอัลบั้มของเส้าหยางที่ปล่อยออกมาเมื่อคืน มียอดต่างๆ แซงหน้าเพลงใหม่ของเสิ่นรุ่ยไปแล้ว ศึกแรกนี้พวกเราเป็นฝ่ายชนะ"

"ฉันว่าแล้วเชียวว่าพวกเราสามารถเชื่อใจเขาได้"

"ขอแค่กระแสของเส้าหยางพุ่งขึ้นมา ฉันก็ไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่มีงานติดต่อเข้ามา บัญชีแค้นกับตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ครั้งนี้ฉันจดเอาไว้แล้ว ไว้ค่อยคิดบัญชีรวบยอดทีเดียวเลย!"

...

ระหว่างทาง

เซวียเจียเจียถามด้วยความสงสัย "วันนี้จะเข้าบริษัทไปทำไมเหรอ"

"หนึ่งคือไปดูความคืบหน้าเรื่องคอนเสิร์ต สองคือไปคุยกับจางซินอี๋ นักศึกษาสถาบันการละครที่ผมเล่าให้ฟังคราวก่อน มีเรื่องต้องคุยกับเธอสักหน่อย"

"เหอะ นายยังคิดถึงนักศึกษาสาวคนนั้นอยู่อีกเหรอ"

เส้าหยางตอบ "คอนเสิร์ตมันเป็นไปไม่ได้หรอกที่ผมจะร้องตั้งแต่ต้นจนจบคนเดียว ครั้งก่อนผมตกลงกับพี่เหมยไว้แล้วว่า จะให้จางซินอี๋มาเป็นแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตของผม..."

เซวียเจียเจียกำลังจะอ้าปากพูด เส้าหยางก็พูดแทรกขึ้นมาทันที "หยุดๆๆ ผมรู้ว่าคุณจะพูดอะไร คุณอย่าคิดมากสิ ที่ผมให้จางซินอี๋ไปเป็นแขกรับเชิญในคอนเสิร์ต ก็เพราะผมมีสัญญาเดิมพันกับพี่เหมยอยู่ต่างหาก"

"สัญญาเดิมพันเหรอ"

"ขอแค่ผมปั้นจางซินอี๋ให้ดังได้ ผมก็จะได้หุ้นของอี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์สามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าทำไม่ได้ สัญญาของผมกับบริษัทก็จะต้องถูกยืดออกไป แถมแต่ละปีผมยังต้องทำงานให้ครบตามเป้าหมายที่บริษัทกำหนดไว้อีกด้วย"

หยางหลานเองก็เพิ่งเคยได้ยินเรื่องสัญญาเดิมพันระหว่างเส้าหยางกับลวี่เหมย

เธอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ยุคสมัยนี้การจะปั้นใครสักคนให้ดังเปรี้ยงปร้างไม่ใช่เรื่องง่ายเลย บางบริษัททุ่มเงินไปตั้งหลายสิบล้านก็ยังปั้นไม่ขึ้นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับตัวเส้าหยางเองที่ยังถือว่าเป็นหน้าใหม่ในวงการ

เซวียเจียเจียเบ้ปาก "ตัวเองยังไม่ทันจะดังเลย คิดจะไปปั้นคนอื่นให้ดังซะแล้ว นายคิดว่าตัวเองเป็นใครกันฮะ"

เส้าหยางยิ้มบางๆ อย่างไม่ใส่ใจ

เขาไม่เชื่อหรอกว่าเพลง ปีกที่มองไม่เห็น จะปั้นจางซินอี๋ให้ดังไม่ได้

...