บทที่ 95 งานฝีมือ สมควรได้รับรางวัล

เสิ่นรุ่ยช็อกตาตั้ง

ตอนเจ็ดโมงกว่าเมื่อเช้านี้ ยอดขายของอัลบั้ม ท่วงทำนองอันวิจิตร ยังมากกว่าอัลบั้ม ฝูเหยา ถึงหกเท่า

เขายังคิดว่าตัวเองกำชัยชนะไว้ในมือแล้วแท้ๆ

แต่พอถึงช่วงสามทุ่มกว่า ยอดขายของอัลบั้ม ฝูเหยา พุ่งทะยานจากตอนเช้าที่ยังไม่ถึงสามหมื่นชุด กระโดดขึ้นไปทะลุสามแสนกว่าชุดเสียอย่างนั้น!!!

ใช้เวลาไม่ถึงวัน ยอดขายพุ่งขึ้นไปถึงสิบเท่า

จะเป็นไปได้ยังไงกัน!

ต้องรู้ก่อนว่าอัลบั้ม ท่วงทำนองอันวิจิตร ในตอนนี้เพิ่งจะทะลุสองแสนชุดไปหมาดๆ ซึ่งในนั้นมีน้ำปนอยู่เท่าไหร่ เสิ่นรุ่ยรู้ดีแก่ใจอยู่แล้ว

เสิ่นรุ่ยเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ปลายนิ้วสั่นเทาเล็กน้อยขณะกดเข้าไปในโซนคอมเมนต์ของอัลบั้ม ฝูเหยา

"ฝูเหยา คืออัลบั้มที่ดีที่สุดแห่งปีนี้อย่างแน่นอน ไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น"

"ในอัลบั้มนี้มีเพลงหลากหลายสไตล์ แต่ฉันชอบทุกเพลงเลย"

"ฮ่าๆๆๆ ฉันแย่งตั๋วคอนเสิร์ตได้แล้ว วันที่ห้ากันยายนนี้ ไม่พบไม่เลิกรา!"

"อิจฉายัยหมาข้างบนชะมัด ตอนห้าโมงฉันไปแย่งกดบัตร บัดซบเอ๊ย ผ่านไปแค่เสี้ยววินาทีเดียว บัตรสองพันใบก็ขายหมดเกลี้ยงแล้ว หวังว่าพรุ่งนี้จะแย่งทันนะ แต่ดูทรงแล้วริบหรี่เหลือเกิน"

ใต้คอมเมนต์นี้ เส้าหยางเข้ามาตอบกลับว่า "คอนเสิร์ตจะมีการถ่ายทอดสดตลอดทั้งงานผ่านทางแพลตฟอร์มคิวคิววิดีโอ พี่น้องเพื่อนสาวคนไหนที่ซื้อบัตรไม่ทัน สามารถเข้าไปดูการถ่ายทอดสดได้ทางช่องทางของคิวคิววิดีโอนะครับ"

"ยอดเยี่ยมไปเลย! วันที่ห้ากันยายนดันตรงกับวันศุกร์พอดีเป๊ะ!"

"ยอดขายปาเข้าไปสามแสนหกแล้ว เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงกว่าจะเที่ยงคืน ฉันเดาว่ายอดขายวันแรกของอัลบั้ม ฝูเหยา น่าจะทะลุสี่แสนต้นๆ ได้แน่ๆ ฉันไม่เคยเห็นอัลบั้มของศิลปินหน้าใหม่คนไหนขายดีขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต"

"งานฝีมือ สมควรได้รับรางวัล!"

"รู้สึกเหมือนอัลบั้มนี้จะเปิดฟังวนไปได้เรื่อยๆ แบบไม่มีเบื่อเลย ตั้งตารอแผ่นเสียงและซีดีแบบจับต้องได้เลย ฉันต้องซื้อมาเก็บสะสมไว้ให้ได้สักแผ่น"

"ตอนแรกฉันซื้ออัลบั้มใหม่ของเสิ่นรุ่ยก่อน ฟังตอนแรกก็ว่าโอเคดี พอนำมาฟังเพลงทั้งเก้าเพลงในอัลบั้มฝูเหยาจบ แล้วกลับไปฟังอัลบั้มนั้นอีกรอบ ฉันอยากจะเดินไปขอเงินค่าอัลบั้มคืนเลยให้ตายสิ"

"ไอ้เวรเอ๊ย!" เสิ่นรุ่ยอ่านคอมเมนต์นี้จบ ก็ด้วยความโกรธจัด เขาเหวี่ยงโทรศัพท์มือถือลงกับพื้นจนหน้าจอกระจายแหลกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เสิ่นรุ่ยยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น เปลวเพลิงแห่งความโกรธพวยพุ่งแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง

ส่วนหวังเหม่ยเหม่ยที่นั่งอยู่บนโซฟากลับทำตัวนิ่งเฉย

เธอรู้ดีว่าอารมณ์ของเสิ่นรุ่ยตอนนี้เป็นอย่างไร ต่อให้เธอจะพูดอะไรออกไปในเวลานี้ มันก็รังแต่จะราดน้ำมันลงบนกองไฟ เธอจึงเลือกที่จะเงียบเสียดีกว่า

สงครามครั้งนี้พ่ายแพ้ราบคาบ และเป็นการพ่ายแพ้แบบที่ไม่มีแม้แต่แรงจะสู้กลับ

ช่วงบ่ายของวันนี้ หวังเหม่ยเหม่ยแอบกดเข้าไปฟังเพลงทั้งเก้าเพลงในอัลบั้มใหม่ของเส้าหยางจนครบทุกเพลงแล้ว

แม้ว่าเธอจะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเสิ่นรุ่ยก็ตาม

แต่หากตัดสถานะนี้ออกไปแล้วให้วิจารณ์ตามเนื้อผ้า เธอกลับมองว่าอัลบั้ม ฝูเหยา ดีกว่าอัลบั้ม ท่วงทำนองอันวิจิตร มาก แถมไม่ใช่แค่ดีกว่านิดหน่อยด้วยซ้ำ เรียกว่าอยู่กันคนละระดับเลยต่างหาก

...

ณ คอนโดมิเนียมหรูแห่งหนึ่งในเมืองโม๋ตู

ซ่งลี่จ้องมองเนื้อเพลงบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือด้วยความไม่เชื่อสายตา หูสดับรับฟังเสียงร้องที่ทั้งคุ้นเคยและให้ความรู้สึกแปลกประหลาดในคราวเดียวกัน

ร่างทั้งร่างของเธอยืนนิ่งราวกับถูกสาบให้กลายเป็นหิน ผ่านไปเนิ่นนานก็ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

"เส้า... เส้าหยางเขาทำได้ยังไง..."

"เขาแต่งเพลงเพราะขนาดนี้ออกมาได้ยังไง..."

ช่วงนี้เส้นทางในวงการบันเทิงของซ่งลี่ไม่ได้ราบรื่นสวยงามอย่างที่วาดฝันไว้ แม้ว่าเธอจะเดบิวต์เป็นเกิร์ลกรุ๊ปสำเร็จ แต่เพราะเธอได้คะแนนเป็นอันดับที่เก้าในรายการทูตสวรรค์วัยใส แฟนคลับของเธอจึงถือว่าน้อยที่สุดในบรรดาสมาชิกทั้งเก้าคน

แถมสมาชิกอีกแปดคนของวงทูตสวรรค์วัยใสมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณสิบเก้าถึงยี่สิบปี แม้ว่าซ่งลี่จะโกงอายุของตัวเอง แต่เพื่อนร่วมวงทุกคนต่างก็รู้เรื่องนี้กันหมด ด้วยเหตุผลข้อนี้ จึงทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเพื่อนร่วมวงคนอื่นๆ อยู่ในระดับธรรมดาค่อนไปทางหมางเมิน

หลังจากรายการทูตสวรรค์วัยใสปิดฉากลง ช่วงแรกงานติดต่อเข้ามาเยอะมากจริงๆ เพราะกระแสความนิยมของรายการยังไม่ซาลงไป แต่ตอนนี้งานติดต่อเริ่มน้อยลงเรื่อยๆ งานบางงานเลือกที่จะจ้างแค่สมาชิกแค่คนสองคนต่อให้ซ่งลี่จะเสนอราคาค่าตัวต่ำที่สุดแล้วก็ตาม แต่ในกรณีส่วนใหญ่ โอกาสเหล่านั้นก็มักจะตกเป็นของคนอื่นอยู่ดี

การได้เห็นอดีตแฟนหนุ่มของตัวเองได้รับความนิยมสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ซ่งลี่รู้สึกพ่ายแพ้อย่างรุนแรง

เธอไม่ยอมจำนนเด็ดขาด

ทำไมหลังจากเลิกกันไปแล้ว ชีวิตของนายถึงได้ดีกว่าฉันซะอีก

ฉันต้องแลกอะไรตั้งมากมาย เพื่อที่จะได้ก้าวเท้าเข้าสู่วงการบันเทิง เพื่อที่จะได้มายืนอยู่จุดนี้ นายทำไมถึงโด่งดังขึ้นมาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ล่ะ

ไม่ได้

จะปล่อยให้เรื่องนี้จบลงแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด

เล็บยาวที่ตกแต่งไว้อย่างสวยงามจิกฝังลงไปในเนื้อ สร้างความเจ็บปวดแปลบถึงขั้วหัวใจ แต่ซ่งลี่กลับจ้องมองภาพของเส้าหยางบนหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แววตาคู่นั้นเย็นชาจนน่ากลัว

...

เวลาเที่ยงคืนตรง 00:00 น.

ยอดขายวันแรกของอัลบั้ม ฝูเหยา หยุดนิ่งอยู่ที่สี่แสนสองหมื่นห้าพันชุด ขาดอีกเพียงหนึ่งแสนชุดก็จะทำลายสถิติ

ผลงานตัวเลขนี้เรียกได้ว่าเกินความคาดหมายของทุกคนในบริษัทอี้หยางเอนเตอร์เทนเมนต์ไปไกลโข ไม่มีใครคาดคิดเลยว่ายอดขายของ ฝูเหยา จะระเบิดเติบโตอย่างก้าวกระโดดในช่วงบ่าย

เมื่อหยางหลานเห็นตัวเลขนี้ เธอปิดแล็ปท็อป สวมที่อุดหู แล้วนอนหลับพักผ่อนด้วยความโล่งอกอย่างแท้จริง

ในเวลานี้ ณ บ้านสไตล์ตะวันตก

เส้าหยางผู้กำลังตกเป็นเป้าความสนใจและถูกพูดถึงอย่างร้อนแรงบนโลกออนไลน์ กลับมานอนหลับสนิทอยู่บนโซฟาอีกครั้ง

เซวียเจียเจียอาศัยข้ออ้างเรื่องการเช็คยอดขายอัลบั้ม ปักหลักอยู่ที่บ้านสไตล์ตะวันตกไม่ยอมกลับไปไหน จนกระทั่งตอนที่เส้าหยางอาบน้ำเสร็จเดินออกมา เธอก็เผลอหลับยาวอยู่บนโซฟาไปเรียบร้อยแล้ว

เส้าหยางไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องอุ้มเธอขึ้นไปนอนบนเตียงในห้องนอนของตัวเอง โชคดีที่นี่ไม่ใช่ครั้งแรก

เขาถึงขั้นแอบคิดในใจว่าควรจะจัดห้องนอนข้างๆ ให้เรียบร้อย แล้วปล่อยให้เซวียเจียเจียย้ายมาอยู่ที่นี่ถาวรไปเลยดีไหม จะได้ไม่ต้องให้เธอขับรถเทียวไปเทียวมาอยู่ทุกวัน

แต่หลังจากไตร่ตรองอยู่นานสองนาน เส้าหยางก็ตัดสินใจว่าจะรอดูก่อนอีกสักระยะ

ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างไร้คลื่นลม

สองสามวันถัดมา กระแสปากต่อปากของอัลบั้ม ฝูเหยา บนอินเทอร์เน็ตก็ยิ่งทวีความยอดเยี่ยมขึ้นเรื่อยๆ ควบคู่ไปกับเสียงวิจารณ์ชื่นชมจากบรรดานักวิจารณ์เพลงบนโลกออนไลน์ รวมถึงเฉินเมิ่งที่รู้จักมักจี้กับเส้าหยาง ถึงขั้นลงทุนโพสต์เวยป๋อยกย่องอัลบั้มใหม่ของเส้าหยางชุดใหญ่อย่างเต็มที่ ส่งผลให้ยอดขายของ ฝูเหยา ทะยานสูงขึ้นแบบขั้นบันได

ส่วนอัลบั้ม ท่วงทำนองอันวิจิตร นั้น ถูกทิ้งห่างหายลับไปตั้งแต่ในวันที่สองแล้ว

จนกระทั่งถึงวันที่สี่กันยายน ซึ่งเป็นวันก่อนวันจัดคอนเสิร์ต ยอดขายของอัลบั้ม ฝูเหยา ก็ทะยานพุ่งสูงจนน่าตกใจถึงสองล้านสามแสนหหมื่นชุดเข้าไปแล้ว

ผลงานชิ้นนี้เหนือกว่าสถิติของนักร้องแถวหน้าส่วนใหญ่เสียด้วยซ้ำ

และเพราะอัลบั้มชุดนี้นี่เอง ที่ทำให้ผู้คนในแวดวงบันเทิงจำนวนมากได้รู้จักศิลปินหน้าใหม่อย่างเส้าหยางอย่างลึกซึ้ง

...

ภายในรถตู้ธุรกิจ

หยางหลานรับหน้าที่เป็นคนขับ

จางซินอี๋นั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ

เส้าหยางและเซวียเจียเจียนั่งเคียงคู่กันอยู่ที่เบาะหลัง ทั้งสี่คนกำลังเดินทางไปยังสถานที่จัดคอนเสิร์ตเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของการจัดเตรียมเวที พร้อมทั้งถือโอกาสลองระบบเสียงและซ้อมคิวจำลองสถานการณ์จริง

"ช่วงนี้เสิ่นรุ่ยยังมีความเคลื่อนไหวอะไรอีกบ้างไหมครับ" เส้าหยางเอ่ยปากถามขึ้นก่อน

หยางหลานหัวเราะ "ตอนนี้ยอดขายอัลบั้มใหม่ของเขายังไม่ถึงเจ็ดแสนชุดเลยด้วยซ้ำ เขาจะยังเอาปัญญาที่ไหนไปขยับตัวทำอะไรได้อีก"

"แล้วทางตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ล่ะครับ"

"สถานะของเสิ่นรุ่ยในตงหวงไม่ได้สูงอะไรนัก การที่ตงหวงช่วยหาดาราระดับแนวหน้าสองคนมาช่วยสร้างกระแสให้ก็ถือว่าดีถมไปแล้วล่ะ ไม่มีทางทุ่มเททรัพยากรมาลงกับเขามากกว่านี้หรอก"

"พูดตามตรงนะ ผมไม่ได้มองว่าเสิ่นรุ่ยเป็นคู่แข่งของผมเลยสักนิด เป้าหมายที่แท้จริงของผมคือตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ที่อยู่เบื้องหลังเขาต่างหาก"

หยางหลานชะงักไปเล็กน้อย เอ่ยเตือน "เส้าหยาง เรื่องราวมันมาถึงจุดนี้ได้ ถือว่าเกินความคาดหมายของพวกเราไปไกลมากแล้ว ช่วงนี้มีรายการวาไรตี้หลายรายการส่งคำเชิญมารัวๆ เธอไม่มีความจำเป็นต้องเอาตัวเองไปแลก..."

ยังไม่ทันที่หยางหลานจะพูดจบ เส้าหยางก็ชิงพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน "พี่หลานครับ ระหว่างผมกับตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์มันมีทั้งความแค้นเก่าและความแค้นใหม่ เรื่องนี้ไม่มีทางจบลงง่ายๆ แบบนี้หรอกครับ"

"งั้นเธอต้องการจะทำอะไรล่ะ คงไม่คิดจะโพสต์เวยป๋อแฉโต้งๆ เลยหรอกนะว่าตงหวงเอนเตอร์เทนเมนต์จงใจกดดันเธอ ถ้าถึงเวลานั้นไม่มีหลักฐานยืนยันชัดเจน ทางตงหวงอาจจะฟ้องกลับเราข้อหาหมิ่นประมาทเอาได้นะ"

"รอให้คอนเสิร์ตจบลงเสียก่อนแล้วค่อยว่ากันเちเเถอะครับ ผมคิดไว้ในใจหมดแล้ว"