ตอนที่ 60 เจียงหยวนคือแฟนของฉัน

"อีหราน วันนี้คุณว่างไหมครับ พวกเราไปดูหนังด้วยกันเถอะ"

"อีกไม่กี่วันก็เป็นวันเกิดของคุณแล้วใช่ไหม ผมเตรียมของขวัญไว้ให้คุณแล้วนะ"

เย่อีหรานกำลังปวดหัวตึบ

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือเย่เฟิง หลานชายของกรรมการบริหารคนหนึ่งในรอยัลเซ็นจูรี่เอ็นเตอร์เทนเมนต์

รอยัลเซ็นจูรี่เอ็นเตอร์เทนเมนต์!

ที่แห่งนี้คือแดนละลายทรัพย์อันเลื่องชื่อของหนานเฉิง ครอบคลุมธุรกิจความบันเทิงอย่างกว้างขวาง กำไรหมุนเวียนในแต่ละปีมหาศาลจนน่าสะพรึงกลัว

ต่อให้เป็นตระกูลเย่ของเย่อีหรานเอง ก็ยังไม่อาจล่วงเกินได้ง่ายๆ

ดังนั้นพอต้องมาเผชิญหน้ากับเย่เฟิงที่มีสายสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับรอยัลเซ็นจูรี่เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เย่อีหรานจึงรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างยิ่ง

ยังดีที่ในจังหวะนั้นเจียงหยวนจัดการปัญหาของตัวเองเสร็จเรียบร้อย และกำลังเดินตรงเข้ามาหาเธอพอดี

เย่อีหรานกลอกตาไปมาแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบคว้าแขนของเจียงหยวนเอาไว้ แล้วพูดกับเย่เฟิงว่า "ขอแนะนำหน่อยนะคะ นี่คือเจียงหยวน แฟนที่ฉันเพิ่งคบกันค่ะ"

เจียงหยวนมองเย่อีหรานด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากคัดค้านอะไร

อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนตาไว ไม่นานก็มองความสัมพันธ์ของทั้งสองคนตรงหน้าออกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

สาวสวยในฝันกับหนุ่มคลั่งรักที่ตามตื๊อ ช่างเป็นความสัมพันธ์สุดคลาสสิกจริงๆ

เย่อีหรานตั้งใจจะยืมมือเขามาใช้เป็นไม้กันหมาอย่างเห็นได้ชัด งั้นเขาก็จะช่วยสงเคราะห์ทำตามน้ำไปสักหน่อยแล้วกัน

เจียงหยวนโอบไหล่เย่อีหรานอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะแนะนำตัวอย่างผ่าเผย "สวัสดีครับ ผมเจียงหยวน เป็นแฟนของอีหรานครับ"

พอเย่เฟิงได้ยินคำนี้เข้า ตอนแรกก็ตกใจ จากนั้นก็ขบฟันแน่นด้วยความโกรธแค้น

ส่วนสาวนำสมัยอย่างเย่เข่อเอ๋อร์ที่เพิ่งเตรียมตัวจะเดินออกไป พอหันมาเห็นฉากนี้เข้า ก็รู้สึกขบขันจนแทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่

"หาใครไม่หา ดันไปคว้าเอาพนักงานส่งพัสดุกระจอกๆ มาเป็นไม้กันหมา นี่มันไม่เท่ากับเอาพลาสติกมาทำเป็นโล่กำบังหรอกเรอะ" เย่เข่อเอ๋อร์ส่ายหัวพลางหัวเราะเยาะ

ในฐานะตัวแม่เรื่องมารยา เธอปราดตามองเพียงแวบเดียวก็เข้าใจสถานการณ์ของทุกคนในที่นี้ได้ทันที

ส่วนเรื่องที่เย่อีหรานดึงเจียงหยวนมาเป็นไม้กันหมา เธอก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร

เพราะถึงแม้เจียงหยวนจะยากจนและเป็นแค่พนักงานส่งพัสดุกระจอกๆ แต่อย่างไรเขาก็มีเบ้าหน้าระดับเทพบุตรที่หล่อเหลาเอาการ การที่มีผู้หญิงยอมดึงเขามาช่วยเรื่องแบบนี้ ย่อมเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอยู่แล้ว

เพียงแต่ไอ้หนุ่มคลั่งรักคนนี้คงไม่ยอมจบเรื่องง่ายๆ แน่ ดูจากสีหน้าที่โกรธจัดจนแทบกระอักเลือดนั่นก็รู้แล้ว

"เจียงหยวนคนนี้ คงหนีไม่พ้นโดนเหยียบย่ำฉีกหน้าให้อับอายสักยกแหงๆ" เย่เข่อเอ๋อร์ถอนหายใจออกมา

เป็นไปตามคาด สายตาของเย่เฟิงจับจ้องไปที่มือของเจียงหยวนที่กำลังโอบไหล่เย่อีหรานอยู่อย่างเอาเป็นเอาตาย

เขายิ้มแบบไม่ถึงดวงตาพลางเอ่ยขึ้น "อีหราน คุณไปมีแฟนใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันน่ะ ทำไมผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย"

เจียงหยวนรับช่วงต่อทันที "พวกเราเพิ่งตกลงคบกันได้ไม่กี่วันนี้เองครับ"

เย่เฟิงเลือดขึ้นหน้าทันที บัดซบเอ๊ย กูตามจีบเย่อีหรานมาตั้งนานสองนาน แม้แต่มือน้อยๆ ยังไม่ได้แตะสักนิด

มึงที่เป็นมือที่สามเพิ่งโผล่หัวมาจากไหนไม่รู้ ดันคว้าตัวเธอไปครองได้ภายในเวลาไม่กี่วัน แถมยังกล้าโอบไหล่เธออีก เรื่องแบบนี้ใครมันจะไปทนไหววะ

วันนี้ถ้าไม่ได้สั่งสอนให้ไอ้เด็กเวรนี่ได้เห็นดีเห็นงามกันสักหน่อย อย่ามาเรียกกูว่าเย่เฟิงเลย!

วันนี้เย่เฟิงเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี

เขาจงใจขับรถสปอร์ตสีขาวเงินรุ่นใหม่ป้ายแดงอย่างลัมโบร์กินี มูร์เซียลาโก ที่มีมูลค่าสูงถึงสี่ล้านเจ็ดแสนออกมาอวด

เย่เฟิงจึงจงใจส่งสัญญาณมือ เพื่อให้คนขับรถที่อยู่ข้างนอกร้านกาแฟเปิดไฟหน้ารถกะพริบใส่

เย่อีหรานกับเจียงหยวนมองผ่านกระจกหน้าต่างของร้านกาแฟออกไป ก็เห็นรถซูเปอร์คาร์สีขาวเงินคันหนึ่งจอดอยู่ข้างนอกทันที

ซึ่งนั่นก็คือลัมโบร์กินี มูร์เซียลาโก ของเย่เฟิงนั่นเอง

"เฮ้อ วันนี้ผมขับรถธรรมดาๆ ทั่วไปมา ไม่ทราบว่าน้องชายเจียงหยวนคนนี้ขับรถอะไรมาเหรอครับ หรือว่าวันนี้เรียกรถแท็กซี่มา หรือแย่กว่านั้นคือเดินมากันล่ะเนี่ย" เย่เฟิงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเรื่อยเปื่อย

เขาจงใจจะข่มขวัญเจียงหยวนให้หน้าหงายด้วยการอวดรวยต่อหน้าต่อตา

รถที่กูขับมันคือซูเปอร์คาร์หรูหราตระกูลลัมโบร์กินี มูร์เซียลาโก มึงจะเอาปัญญาที่ไหนมาเทียบกับกูวะ?

เมื่อต้องเผชิญกับการยั่วยุของเย่เฟิง เจียงหยวนก็ยื่นมือออกไปอย่างใจเย็น ก่อนจะดึงแขนเสื้อของตัวเองขึ้น เผยให้เห็นกำไลข้อมืออัจฉริยะสีขาวเงินที่สวมติดอยู่บนข้อมือมาโดยตลอด

และทันทีที่ทุกคนในที่นั้นได้เห็นกำไลข้อมืออัจฉริยะอันนี้ ดวงตาก็เบิกโพลงตาค้างกันไปเป็นแถบๆ

เพราะบนกำไลข้อมืออัจฉริยะเส้นนี้ ประดับประดาไปด้วยเพชรเม็ดงามระยิบระยับนับร้อยเม็ดจนแน่นขนัด เปล่งประกายแวววาว ดูปราดเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นของล้ำค่าราคามหาศาล

เย่เข่อเอ๋อร์ตกตะลึงไปในทันใด เธอมองดูกำไลบนข้อมือของเจียงหยวน พลันเผยแววตาไม่อยากจะเชื่อออกมาทันที

"บ้าไปแล้ว กำไลเส้นนี้... เพชรพวกนี้จะเป็นของเก๊ที่จงใจหามาใส่ข่มคนตอนมาดูตัววันนี้หรือเปล่านะ" เย่เข่อเอ๋อร์เริ่มระแวงสงสัยในใจ

เดิมทีเธอแค่อยากจะรอดูเรื่องน่าหัวเราะของเจียงหยวนก่อนจะค่อยไป แต่การที่เจียงหยวนงัดลูกเล่นนี้ออกมาอย่างกะทันหัน กลับทำให้เธอต้องช็อกตาตั้ง

แต่ในขณะเดียวกันเธอก็ยังแคลงใจว่ากำไลที่ประดับเพชรเต็มไปหมดเส้นนี้ จะเป็นแค่ของเลียนแบบหรือไม่ เธอจึงหยุดยืนดูต่อไปว่าเรื่องราวจะดำเนินไปอย่างไรต่อ

มีเพียงเย่อีหรานเท่านั้นที่เอนกายพิงอยู่ในอ้อมอกของเจียงหยวนอย่างสงบนิ่ง พลางเงยหน้าที่แดงระเรื่อขึ้นแอบมองใบหน้าด้านข้างของเจียงหยวนเงียบๆ

ทว่าเย่เฟิงก็ไม่ใช่คนกระจอก หลังจากตกตะลึงไปในตอนแรก เขาก็เรียกสติกลับคืนมาได้อย่างรวดเร็ว แล้วเอ่ยปากตอกกลับทันที

"กำไลของคุณนี่ดูแปลกตาดีนะครับ แต่ผมคิดว่าคงไม่มีใครบ้าเอากำไลที่ฝังเพชรเยอะขนาดนี้มาใส่พกติดตัวหรอกมั้ง หรือว่ามีไว้เพื่อความสะดวกในการอวดรวยได้ตลอดเวลากันล่ะเนี่ย อีหราน แฟนคุณคนนี้นี่รสนิยมบ้านนอกคอกนาแท้ๆ เลยนะ" เย่เฟิงพ่นคำพูดเชือดเฉือนเหน็บแนมออกมาอย่างเจ็บแสบ

พอได้ยินแบบนั้น เจียงหยวนก็หัวเราะออกมาทันที

"ขอโทษทีนะครับ นี่ไม่ใช่กำไลหรอก แต่มันคือกุญแจรถของผมต่างหาก" เจียงหยวนพูดอย่างราบเรียบ

กุญแจรถเนี่ยนะ?

เมื่อได้ยินคำนี้ ทุกคนต่างก็มองเจียงหยวนด้วยความอยากรู้อยากเห็น

กำไลที่ฝังเพชรระยิบระยับขนาดนี้ แท้จริงแล้วคือกุญแจรถเนี่ยนะ

พอเจียงหยวนพูดจบ เขาก็ชูกำไลขึ้นมาขยับเบาๆ

ในวินาทีนั้นเอง รถซูเปอร์คาร์สุดเท่บาดตาดึงดูดทุกสายตาคันหนึ่งที่จอดอยู่นอกร้านกาแฟ ก็พลันสว่างวาบขึ้นมาทันที

ตัวรถโค้งมนทรงแอโรไดนามิกเพรียวลม ผ่านการออกแบบโครงสร้างให้มีน้ำหนักเบา โดยใช้วัสดุคาร์บอนไฟเบอร์เข้ามาเสริมความคล่องตัวให้กับตัวรถ รูปลักษณ์ภายนอกดูดุดันทรงพลังและเปี่ยมไปด้วยแรงกระแทกใจ โดยเฉพาะไฟท้ายที่ใช้ระบบ Full LED สุดโฉบเฉี่ยวบาดใจ

มันคือลัมโบร์กินี ฮูราแคน!

ที่บังเอิญยิ่งกว่านั้นคือ นี่มันเป็นรุ่นท็อปที่อยู่เหนือกว่าลัมโบร์กินี มูร์เซียลาโก ของเย่เฟิงขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

ไม่เพียงแต่ราคาจะแพงกว่า รูปลักษณ์ภายนอกจะงดงามลงตัวกว่า แต่อุปกรณ์อำนวยความสะดวกภายในรถยังล้ำหน้าและเหนือชั้นกว่าอีกด้วย!

ช่องว่างความห่างชั้นระหว่างรถสองคันนี้ ช่างห่างไกลกันลิบลับอย่างไม่ต้องสงสัย

ลัมโบร์กินี ฮูราแคน ของเจียงหยวนคันนี้ ไม่ว่าจะในแง่ของระดับบารมี รูปลักษณ์ ความเร็วพละกำลัง หรือประโยชน์การใช้งาน ล้วนบดขยี้ลัมโบร์กินี มูร์เซียลาโก ของเย่เฟิงจนพังยับเยินราบคาบอย่างสิ้นเชิง

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +200]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +200]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +200]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +200]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +200]

เจียงหยวนแกว่งกำไลข้อมืออัจฉริยะในมือไปมา พลางพูดว่า "กำไลข้อมืออัจฉริยะอันนี้เป็นกุญแจรถรุ่นใหม่ล่าสุด สามารถควบคุมตัวรถได้จากระยะไกล แต่ผมคิดว่ารถของคุณคงไม่มีฟังก์ชันอะไรแบบนี้หรอกมั้งครับ ขอโทษทีนะ พูดเรื่องที่คุณคงฟังไม่เข้าใจไปซะได้"

เมื่อต้องเผชิญกับการตอกกลับของเจียงหยวน เย่เฟิงก็โกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแน่นจนแทบแหลกคามือ

ส่วนเย่เข่อเอ๋อร์นั้นมีสีหน้าเหลือเชื่อไปแล้ว เธอพึมพำกับตัวเองเสียงเบา "นี่มันรถเช่ามาใช่ไหม ไม่สิ รถแพงขนาดนี้แถมยังมีกุญแจรถแบบนี้ด้วย ใครมันจะบ้าเอามาปล่อยให้เช่ากันล่ะ..."