ตอนที่ 64 งานเลี้ยงวันเกิด

ซูเทียนหาว มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของหนานเฉิงงั้นเหรอ

เมื่อได้ยินชื่อนี้ สีหน้าของเจียงหยวนก็อดไม่ได้ที่จะดูพิลึกพิลั่นไปเล็กน้อย

ความจริงเขาไม่ได้แปลกใจกับชื่อนี้เลย เพราะได้ยินคนพูดถึงมาตั้งหลายรอบแล้ว

ทั้งซูเจียชงลูกชายของเขา ที่เคยมีเรื่องกระทบกระทั่งกับตนเองมาไม่น้อย

ไหนจะซูหว่านถิงลูกสาวคนสวยของซูเทียนหาว ที่ตนยังเคยขอเบอร์โทรศัพท์ของเธอมาแล้วอีก

และอันที่จริง ในวันที่ตนย้ายเข้ามาอยู่ในโครงการตงซานซู่ ซูเทียนหาวก็ได้ส่งคนนำของขวัญมูลค่ามหาศาลมามอบให้แล้วด้วยซ้ำ

เพียงแต่เจียงหยวนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท การไปมาหาสู่มอบของขวัญให้แก่กันตามมารยาทถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา

แต่หากจะถือโอกาสนี้มอบของขวัญตอบแทนคืนไป ก็ยังไม่สายเกินไปอยู่ดี

ด้านเย่อีหรานเองก็ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา พลางเอ่ยถาม "วันเกิดลูกสาวของซูเทียนหาวเหรอคะ"

เจียงหยวนมองเธอพลางอมยิ้ม "เธอสนใจเหรอ"

เย่อีหรานพยักหน้า "ลูกสาวคนเล็กของซูเทียนหาวชื่อซูฉิงฉิง ฉันเคยเจอเธอครั้งหนึ่ง เป็นเด็กผู้หญิงที่น่ารักมาก แถมเธอยังเคยช่วยฉันไว้ครั้งหนึ่งด้วยค่ะ"

เจียงหยวนถามขึ้นอย่างนึกสนุก "ในเมื่อเธอสนใจ งั้นติดรถฉันไปด้วยกันไหม พวกเราไปร่วมงานด้วยกันเลยเป็นไง"

ใบหน้าของเย่อีหรานเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะเอ่ยถาม "แล้วพวกเราจะไปด้วยกันในฐานะอะไรล่ะคะ"

เจียงหยวนโน้มตัวลงไปแนบชิดข้างหูของเธอ แล้วกระซิบเสียงเบา "ฐานะอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ"

เย่อีหรานยิ่งรู้สึกขัดเขินหนักกว่าเดิม

ส่วนเย่เฟิงที่แอบยืนหลบอยู่ข้าง ๆ มาตลอดเมื่อครู่ เจียงหยวนก็โบกมือไล่เขาไปให้พ้นทาง

ก็แค่คนที่ไม่สลักสำคัญอะไร เจียงหยวนขี้เกียจจะเปลืองแรงกับเขาอีกต่อไป

เจียงหยวนลูบคางตัวเองเบา ๆ "ถ้าจะไปร่วมงานเลี้ยงของซูเทียนหาว จะต้องเอาของขวัญอะไรไปให้ดีนะ"

เย่อีหรานรีบเอ่ยขึ้นทันที "งั้นเอาชุดกี่เพ้าผ้าไหมอวิ๋นจิ่นชุดนี้มอบให้คุณหนูเล็กตระกูลซูไปเลยสิคะ!"

เจียงหยวนไม่ได้ติดใจอะไรอยู่แล้ว "กี่เพ้าตัวนี้แต่เดิมฉันก็ตั้งใจยกให้เธออยู่แล้ว เธออยากจะจัดการยังไงก็ตามใจเลย"

ชุดกี่เพ้าผ้าไหมอวิ๋นจิ่นแม้จะล้ำค่าอย่างยิ่ง แต่ของล้ำค่ารอบตัวของเจียงหยวนมีมากมายถมเถไป เขาจึงไม่ได้ใส่ใจของแค่ชิ้นสองชิ้นนี้เลยสักนิด

ประเด็นสำคัญคือ ในเมื่อเย่อีหรานเอ็นดูคุณหนูเล็กตระกูลซูผู้น่ารักน่าเอ็นดูราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบคนนั้นมาก การจะมอบของขวัญชิ้นนี้ให้ตระกูลซูก็ไม่มีอะไรเสียหาย

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้ซูเทียนหาวก็เคยมอบนาฬิกาข้อมือทองคำขาวให้ตนมาเรือนหนึ่ง หากตนไม่ให้ของขวัญตอบแทนกลับไปบ้างก็คงดูไม่ค่อยดีนัก

หลังจากเจียงหยวนกับเย่อีหรานปรึกษากันอยู่ครู่หนึ่ง ทั้งคู่ก็ขึ้นรถลัมโบร์กินี ฮูราแคน โดยมีเหยาเหวินเหวินเป็นคนขับมุ่งหน้าไปยังตระกูลซู

……

ณ ตระกูลซู งานเลี้ยงวันเกิดอันยิ่งใหญ่ตระการตากำลังถูกจัดขึ้นอย่างคึกคักและมีชีวิตชีวา

ด้านหน้าคฤหาสน์ตระกูลซูมีรถราวิ่งขวักไขว่ ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย บรรยากาศครึกครื้นเป็นพิเศษ

ซูหว่านถิง คุณหนูรองตระกูลซู สวมชุดราตรีสีแดงที่ดูสูงส่งและสง่างาม กำลังต้อนรับขับสู้แขกเหรื่อที่เดินทางมาร่วมงานอย่างชำนิชำนาญ

"นั่นน่ะเหรอคุณหนูรองตระกูลซู หน้าตาสะสวยเกินไปแล้ว"

"เธอก็คือซูหว่านถิงไง รูปร่างสัดส่วนทองคำเก้าส่วนระดับพรีเมียมอย่างแท้จริงเลย ถ้าไปประกวดนางแบบนะ รับรองว่าต้องคว้ารางวัลมาได้แน่นอน หุ่นเป๊ะขนาดนี้ แถมหน้าตายังสะสวยอีก ความสวยระดับนี้อย่างน้อยก็ต้องเป็นดาวมหาวิทยาลัยแล้วล่ะ"

"ได้ยินว่าซูหว่านถิงยังไม่ได้แต่งงานเลยนะ ไม่รู้จริง ๆ ว่าผู้ชายบ้านไหนจะโชคดีขนาดนั้น ถึงจะได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ทั้งสวย ทั้งมีอำนาจและอิทธิพลล้นฟ้าแบบนี้"

"ให้ตายเถอะ ถ้าได้แต่งงานกับซูหว่านถิงนะ ชาตินี้แทบไม่ต้องเหนื่อยดิ้นรนไปอีกสิบชาติเลยจริง ๆ"

"นั่นมันลูกสาวของซูเทียนหาวเชียวนะ ผู้ชายคนไหนบ้างไม่อยากแต่งด้วย อย่าว่าแต่ซูหว่านถิงทั้งสวยทั้งหุ่นดีขนาดนี้เลย ต่อให้เธอจะขี้เหร่ปานยักษ์ปานมาร ก็คงมีผู้ชายเป็นล้าน ๆ คนเข้าคิวรอแต่งงานกับเธออยู่ดี"

ชายหนุ่มหลายคนที่อยู่ในงาน โดยเฉพาะพวกที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานระดับหนึ่ง ต่างก็หมายปองซูหว่านถิงกันทั้งนั้น

ข้อแรกเป็นเพราะซูหว่านถิงไม่ว่าจะหน้าตาหรือรูปร่าง ต่างก็จัดอยู่ในระดับแถวหน้าอย่างแท้จริง เป็นเทพธิดาระดับพรีเมียมตัวจริงเสียงจริง

ข้อสองก็เพราะเธอเป็นถึงลูกสาวของซูเทียนหาว หากได้แต่งงานกับเธอ ก็ไม่ต่างอะไรกับการก้าวทะยานขึ้นสู่สวรรค์ในพริบตาเดียว

ผู้ชายทั่วไปหาเศรษฐินีได้สักคนก็ย่นเวลาสร้างตัวไปได้สิบปี แต่ถ้าแต่งกับซูหว่านถิง นั่นเท่ากับย่นเวลาดิ้นรนไปได้ถึงสิบชาติ!

เทพธิดาที่เพียบพร้อมไปด้วยข้อดีรอบด้านเช่นนี้ จึงกลายเป็นจุดสนใจในสายตาของผู้ชายทุกคนในงานอย่างไม่ต้องสงสัย

ส่วนซูเจียชงก็สวมสูทดูภูมิฐาน กำลังพูดคุยสนทนากับแขกเหรื่อที่เดินผ่านไปมาอย่างสุภาพเรียบร้อย

เพียงแต่เห็นได้ชัดว่าเขาดูซูบผอมลงและแลดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้วางก้ามหยิ่งยโสเหมือนแต่ก่อน ทว่ากลับดูสุขุมสำรวมขึ้นไม่น้อย

นั่นก็เพราะคราวก่อนเขาเคยเสียหน้าย่อยยับด้วยน้ำมือของเจียงหยวน ซ้ำร้ายพอกลับถึงบ้านยังถูกซูเทียนหาวผู้เป็นพ่อลงโทษอย่างหนัก โทษฐานแอบนำกองกำลังคุ้มกันส่วนตัวออกไปใช้โดยพลการ

เขาถูกสั่งกักบริเวณอยู่หลายวันเพื่อให้สำนึกในความผิดของตัวเอง กว่าจะได้รับการปล่อยตัวออกมา

ตอนนี้เพียงแค่คิดถึงชื่อเจียงหยวน เขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้านขึ้นมาด้วยความหนาวเหน็บ พร้อมกับภาวนาในใจไม่ให้ตัวเองต้องมาเจอหน้าเจียงหยวนอีกเป็นอันขาด เพราะบทเรียนที่เขาได้รับจากเจียงหยวนนั้นมันสาหัสสากรรจ์เกินไปจริง ๆ

เมื่อเขาสังเกตเห็นสายตาของบรรดาผู้ชายรอบตัว ต่างก็เหลือบมองไปยังซูหว่านถิงพี่สาวคนรองของตนแทบทั้งสิ้น

ซูเจียชงกลับรู้สึกเคยชินกับเรื่องพรรค์นี้เป็นอย่างดี เพราะตั้งแต่เด็กจนโตเขาก็เห็นภาพแบบนี้จนชินตาแล้ว ซูหว่านถิงเป็นดาวเด่นที่มีเสน่ห์ดึงดูดผู้คนมาโดยตลอด และไม่เคยขาดแคลนหนุ่ม ๆ มารุมจีบเลยแม้แต่น้อย

การที่ซูหว่านถิงตกเป็นเป้าสายตาของผู้ชายทุกคนในงาน ย่อมสร้างความอิจฉาริษยาให้แก่หญิงสาวหลายคนไม่น้อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเย่เข่อเอ๋อร์ เดิมทีเธอตั้งใจมาเกาะติดเพื่อนสนิท เพื่อให้พาเธอมาที่นี่โดยหวังจะได้ทำความรู้จักกับเพศตรงข้ามที่มีโปรไฟล์ดี ๆ

ทว่ากลับคิดไม่ถึงเลยว่า ความสนใจของผู้ชายทุกคนจะถูกซูหว่านถิงดึงดูดไปจนหมดสิ้น

ส่วนตัวเธอเองกลับเป็นเหมือนแสงหิ่งห้อยที่พยายามจะประชันแสงกับดวงจันทร์ ถูกคนอื่นมองข้ามไปอย่างสิ้นเชิง

เย่เข่อเอ๋อร์โมโหสุดขีด!

ขณะที่เพื่อนสนิทของเธอเอ่ยถามด้วยความห่วงใย "วันนี้ไปดูตัวมาเป็นยังไงบ้างล่ะ ผู้ชายที่ชื่อเจียงหยวนคนนั้นใช่จักรพรรดิหยวนเจียงหรือเปล่า"

ทันทีที่เย่เข่อเอ๋อร์ได้ยินชื่อเจียงหยวน ในหัวของเธอก็พลันนึกย้อนไปถึงท่าทีเผด็จการเด็ดขาดของเจียงหยวน ที่เพียงแค่โทรศัพท์สายเดียว ก็บีบให้ลูกคนรวยต้องเอ่ยปากร้องขอความเมตตาได้

ท่าทางโอหังองอาจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้เช่นนี้ วิธีการอันเฉียบขาดรวดเร็วปานสายฟ้าฟาดเช่นนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า

บางทีเจียงหยวนอาจจะเป็นจักรพรรดิหยวนเจียง มหาเศรษฐีผู้ทุ่มเงินไม่อั้นคนนั้นจริง ๆ ก็ได้!

ทว่าก็เป็นเพราะวันนี้ตัวเธอเองตาไร้แวว ถึงดูไม่ออกว่าตัวตนที่แท้จริงของเจียงหยวนคือใคร

ซ้ำร้ายยังเข้าใจผิดคิดว่าเจียงหยวนเป็นพวกยาจกไส้แห้ง จนถึงขั้นเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอยุติการดูตัวก่อนแท้ ๆ

เพราะความโง่เขลาของตัวเองแท้ ๆ ถึงได้ปล่อยให้มังกรในหมู่มนุษย์เช่นนี้หลุดมือไป หากพูดเรื่องนี้ออกไปคงได้อับอายขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน และต้องโดนเพื่อนสนิทเยาะเย้ยถากถางเอาอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่มีทางยอมพูดความจริงออกไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคงจะน่าอับอายขายหน้าพิลึก

หากตอนนี้เธอสารภาพความจริงทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้เพื่อนสนิทฟังตรง ๆ ตัวเธอคงไม่ต่างอะไรกับตัวตลกเลยสักนิด

เย่เข่อเอ๋อร์จึงแสร้งแกล้งพูดขึ้น "ไม่ใช่หรอก ก็แค่ผู้ชายธรรมดาที่หน้าตาคล้ายกันเฉย ๆ ฉันคุยกับเขาได้แป๊บเดียว พอได้รับสายจากเธอก็รีบมานี่เลยไงล่ะ"

เพื่อนสนิทส่งเสียงอืมรับคำในลำคอ แล้วไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ