ตอนที่ 72 สามสุดยอดซูเปอร์คาร์

ซูเทียนหาว!

เมื่อเห็นชายคนนี้ หวังเฟิงก็รีบจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้เรียบร้อยทันที

ความจริงแล้ว เหตุผลที่เขามาร่วมงานในวันนี้ นอกจากเรื่องของซูหว่านถิงแล้ว เหตุผลสำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือการได้พบหน้าซูเทียนหาวสักครั้ง

นี่คือมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของหนานเฉิงเชียวนะ หากได้สานสัมพันธ์สร้างสายสัมพันธ์ขึ้นมาได้ วันข้างหน้าในหนานเฉิง มีหรือที่เขาจะไม่ได้ดีตามต้องการ อยากได้ลมได้ลม อยากได้ฝนได้ฝน?

หวังเฟิงรีบหยิบของขวัญอีกชิ้นที่เตรียมไว้อย่างประณีตออกมา คิดจะก้าวเข้าไปมอบให้ซูเทียนหาวเพื่ออาศัยโอกาสนี้สร้างสายสัมพันธ์

"คุณอาซูครับ ไม่ได้พบกันนานเลย ผมคือ..." หวังเฟิงเริ่มเอ่ยปาก

ทว่าภาพที่เกิดขึ้นถัดมา กลับทำให้หวังเฟิงยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่

ซูเทียนหาวเมินเฉยต่อเขาโดยสิ้นเชิง แล้วสาวเท้าเดินตรงไปยังทิศทางของเจียงหยวนอย่างรวดเร็ว ราวกับมองไม่เห็นเขาอยู่ตรงนั้นเลยแม้แต่น้อย

คนเป็นลูกสาวก็เป็นแบบนี้ คนเป็นพ่อก็ยังเป็นแบบนี้อีก ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน ในสายตามีเพียงแค่เจียงหยวนคนเดียว

หวังเฟิงแทบจะกระอักเลือดออกมาสามถัง โมโหจนความดันโลหิตพุ่งสูงแทบจะล้มพับตายคาที่เสียให้ได้!

เขากำหมัดแน่น ในใจเดือดดาลอย่างบ้าคลั่งไม่หยุด

ความโดดเด่นของเขาในวันนี้ ถูกเจียงหยวนแย่งชิงไปจนหมดเกลี้ยง

กระทั่งซูเทียนหาวคนที่เขาอยากประจบสอพลอมากที่สุด ก็ยังเมินเขาอย่างสิ้นเชิง แล้วพุ่งตรงไปหาเจียงหยวนทันที

ราวกับว่าในสายตาของซูเทียนหาว เจียงหยวนคือขุมทรัพย์ทองคำอันล้ำค่าอย่างไรอย่างนั้น

ซูเทียนหาวประสานมือคารวะเจียงหยวนอย่างนอบน้อมยิ่งนัก พลางเอ่ยว่า "น้องเจียง วันนี้เป็นเพียงวันเกิดของลูกสาวตัวน้อยของผม นึกไม่ถึงว่าจะทำให้บุคคลระดับคุณให้เกียรติเดินทางมามอบของขวัญด้วยตัวเองเช่นนี้ นับเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลของผมจริง ๆ ผมได้เตรียมของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้บ้าง หวังว่าคุณจะยอมรับไว้นะครับ!"

คำพูดของซูเทียนหาวมีจังหวะจะโคนไม่ช้าไม่เร็ว น้ำเสียงหนักเบาชัดเจน เปี่ยมไปด้วยบารมีของผู้นำระดับสูง

ทว่าเนื้อหาที่เขาพูดออกมานั้นกลับให้เกียรติเจียงหยวนอย่างถึงที่สุด ปฏิบัติต่ออีกฝ่ายประหนึ่งแขกคนสำคัญระดับสูงสุด

กระทั่งว่า... ยังแฝงกลิ่นอายของการประจบเอาใจอยู่จาง ๆ เสียด้วยซ้ำ

ทุกคนที่อยู่ในงาน รวมถึงบุคคลรุ่นใหญ่อย่างศาสตราจารย์ฉิน ต่างก็พากันเปลี่ยนสีหน้า รู้สึกตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +500]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +500]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +500]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +500]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +500]

นี่คือซูเทียนหาวเชียวนะ เจ้าพ่อนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์แห่งหนานเฉิงเชียวนะ!

ในยามปกติมีแต่คนอื่นที่ต้องคอยประจบสอพลอ นอบน้อมต่อเขาจนถึงที่สุด

แต่นึกไม่ถึงว่าในวันนี้ เขาจะกลับแสดงท่าทีเช่นนี้ต่อรุ่นเยาว์ที่ไม่มีชื่อเสียงเรียงนามคนหนึ่ง

ในชั่วพริบตานั้น คำถามข้อหนึ่งพลันผุดขึ้นมาวนเวียนอยู่ในใจของทุกคนไม่ยอมจางหาย

ตกลงแล้วเจียงหยวนคนนี้เป็นใครกันแน่!

ไม่เพียงแต่มอบของล้ำค่ามูลค่าหลายร้อยล้านออกมาอย่างสบายมือ แต่กระทั่งมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของหนานเฉิงอย่างซูเทียนหาว ยังต้องปฏิบัติต่อเขาด้วยท่าทีที่นอบน้อมถ่อมตนถึงเพียงนี้

อำนาจบารมีของเจียงหยวนคนนี้ลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง ดั่งผืนสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลจริง ๆ

ยิ่งรู้จักเจียงหยวนมากขึ้นเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของเจียงหยวนมากขึ้นเท่านั้น

หลังจากความตกตะลึงในคราแรกผ่านพ้นไป ทุกคนก็เริ่มกระซิบกระซาบพูดคุยกันอีกครั้ง

"ซูเทียนหาวถึงกับใช้ท่าทีแบบนี้กับคนรุ่นหลัง ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ!"

"รุ่นเยาว์คนนี้อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับลูกสาวของเขาแท้ ๆ แต่ซูเทียนหาวกลับเรียกอีกฝ่ายว่าน้องเจียง นี่มันเห็นชัด ๆ เลยว่ากำลังพยายามตีสนิท"

"หรือว่าเบื้องหลังความเป็นมาของเจียงหยวนคนนี้จะยิ่งใหญ่โอ่อ่าเกินจินตนาการ ถึงทำให้แม้แต่ซูเทียนหาวยังต้องให้การต้อนรับด้วยท่าทีแบบนี้"

"ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางอธิบายเรื่องทั้งหมดนี้ได้เลย"

"ถ้าได้แต่งงานกับบุคคลระดับเจียงหยวน พวกเรามิต้องก้าวหน้าเจริญรุ่งเรืองไปตลอดชาติเลยหรือ?"

"ต้องรีบคว้าโอกาสไว้ ต้องหาทางสร้างความประทับใจดี ๆ ให้กับผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ให้ได้!"

"ไม่รู้ว่าของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ซูเทียนหาวเพิ่งพูดถึง จะเป็นอะไรกันแน่นะ?"

ซูเทียนหาวปรบมือสองครั้ง สั่งให้ลูกน้องนำกล่องสีทองขนาดย่อมสามกล่องออกมา

แววตาของเจียงหยวนวาบขึ้น เขามองปราดเดียวก็รู้ทันทีว่ากล่องทั้งสามใบนี้ไม่ได้เคลือบทอง แต่ทำมาจากทองคำแท้ทั้งใบ

สมกับเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของหนานเฉิงจริง ๆ แค่กล่องที่ใช้ใส่ของขวัญก็เปล่งประกายหรูหราอลังการถึงขีดสุดแล้ว

ซูเทียนหาวหยิบกล่องใบแรกขึ้นมาเปิดออกอย่างนอบน้อม ด้านในคือกุญแจรถคันหนึ่ง

บรรดาผู้รักรถที่มีสายตาเฉียบแหลมโดยรอบจำได้ในทันที จนต้องเอามือปิดปากอุทานออกมาด้วยความตกใจ "นั่นมันกุญแจรถปากานี ซอนด้า ซูเปอร์คาร์ที่ราคาอย่างน้อยก็หลักสิบล้านกว่าหยวนเลยนะ!"

แท้จริงแล้วซูเทียนหาวเป็นคนเจ้าแผนการ เขาสั่งให้ลูกน้องสืบหาข้อมูลของเจียงหยวนผ่านทุกช่องทางเตรียมไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว

รถที่เจียงหยวนใช้ขับอยู่ในปัจจุบัน คันหนึ่งคือเฟยทุยเท่อ 500 ส่วนอีกคันคือลัมโบร์กินี ฮูราแคน ที่มีรูปลักษณ์โฉบเฉี่ยวสะดุดตา

รถสองคันนี้แม้จะนับว่าดีและคุ้มค่าคุ้มราคามาก แต่ก็ยังไม่ใช่รถหรูระดับท็อปสุดแต่อย่างใด

ในฐานะมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของหนานเฉิง การสั่งสมเส้นสายมานานหลายปี ทำให้ซูเทียนหาวรู้จักผู้ชื่นชอบรถหรูอยู่ไม่น้อยเป็นธรรมดา

เขาจึงได้แอบซื้อสุดยอดรถหรูสามคันนี้มาอย่างเงียบ ๆ และวันนี้ก็ตั้งใจเชิญเจียงหยวนมาร่วมงาน เพื่อเตรียมจะสร้างสายสัมพันธ์บุญคุณความแค้นกับเจียงหยวน

กล่องใบที่สองและกล่องใบที่สาม ความจริงแล้วก็เป็นกุญแจรถเช่นเดียวกัน

คันหนึ่งคือโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม มูลค่ากว่ายี่สิบล้านหยวน

ส่วนอีกคันหนึ่งคือลัมโบร์กินี เวเนโน ที่มีมูลค่าสูงถึงสี่สิบสองล้านหยวน

เจียงหยวนพยักหน้าเล็กน้อย สมกับเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของหนานเฉิง ลงมือได้ใจป้ำและโอ่อ่าจริง ๆ รถหรูทั้งสามคันรวมกันแล้วมีมูลค่ามากกว่าเจ็ดสิบล้านหยวนเข้าไปแล้ว

ดูท่าทางซูเทียนหาวคนนี้คงจะรู้สถานะของเขาแล้ว จึงจงใจมาทุ่มเงินเพื่อผูกมิตร เจียงหยวนเป็นคนฉลาดหลักแหลม เพียงมองปราดเดียวก็เข้าใจความหมายทันที

เขาไม่มัวอิดออด เพียงแค่ยิ้มพลางพยักหน้ารับกุญแจรถทั้งสามดอกนั้นไว้

เมื่อซูเทียนหาวเห็นว่าเจียงหยวนรับไว้อย่างตรงไปตรงมาเช่นนั้น ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งอกและเบิกบานใจ

เพราะสำหรับคนในระดับเขาแล้ว ความสุขจากการได้ใช้เงินเปย์ให้กับคนที่คู่ควรนั้นช่างสูงส่งยิ่งนัก

การที่บุคคลระดับเจียงหยวนยอมรับของขวัญที่เขาเตรียมการมาอย่างประณีต ทำให้ซูเทียนหาวรู้สึกว่าตนเองมีหน้ามีตายิ่งนัก มุมปากจึงอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมา

ทว่าในวินาทีถัดมา ลูกน้องของเขาก็ขยับเข้ามาใกล้หู แล้วเอ่ยรายงานเรื่องที่เจียงหยวนเพิ่งมอบของขวัญเมื่อครู่ให้ฟังคร่าว ๆ

"เจียงหยวนถึงกับมอบของขวัญล้ำค่าขนาดนั้นให้ฉิงฉิงเชียวหรือ!" ซูเทียนหาวตกใจขึ้นมาในใจ

สิ่งที่เขานึกไม่ถึงก็คือ สุดยอดรถหรูสามคันที่เขาตระเตรียมมาอย่างพิถีพิถัน รวมมูลค่าแล้วกลับเทียบไม่ได้แม้แต่กับเสื้อผ้าชุดเดียวที่เจียงหยวนมอบให้อย่างสบายมือ

นี่มันช่างน่าเจ็บกระดองใจเกินไปแล้ว!

ในชั่วพริบตานั้น ซูเทียนหาวรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าวิสัยทัศน์ของตนยังคับแคบเกินไป

เดิมทีเขาคิดว่าการที่ตนเองมอบรถหรูสามคัน มูลค่ารวมกว่าเจ็ดสิบล้านหยวน ก็นับว่าใจป้ำโอ่อ่าเป็นอย่างยิ่งแล้ว

ทว่านึกไม่ถึงว่าเจียงหยวนจะมอบสมบัติล้ำค่าอย่างกี่เพ้าผ้าไหมอวิ๋นจิ่นที่มีมูลค่าหลายร้อยล้านออกมา ช่างไม่เห็นเงินเป็นเงินเอาเสียเลย

"น้องเจียง ลูกสาวของผมมีวาสนาอะไรถึงจะกล้ารับของขวัญล้ำค่าขนาดนี้จากคุณได้ล่ะครับ ยังไงก็ขอให้คุณรับคืนไปเถอะครับ!" ซูเทียนหาวเอ่ยอย่างเกรงใจ